Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΛΥΦΑΔΑΣ Ε. Β. Β. και Β. κατά την Άφιξη του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα.


Ἀγαπητοί μου αδελφοί καί ὅσοι τούτη τήν στιγμήν μέ ἀκοῦτε,


Ἕνα ἀπό τά πιό θαυμαστά σημεῖα

τῆς μεγαλωσύνης τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ,   εἶναι ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Φωτός, πού ἀκτινοβολεῖ κάθε χρόνο,  τήν ἴδια ἡμέρα, δηλαδή, τήν ἡμέρα

τοῦ Μεγάλου Σαββάτου.

Μέσα ἀπό τό Ναό τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας, τό Ἅγιο Φῶς ἐξακοντίζεται μέ τήν φωτοχυσία Του, σ’ ὁλόκληρη τήν Οἰκουμένη, φωτίζοντας, ἁγιάζοντας καί λαμπρύνοντας τούς πιστούς Χριστιανούς.

Ὅσοι συμπορευόμαστε συνειδητά  στό δρόμο τοῦ Πάθους,

Ὅσοι σηκώνουμε τόν Σταυρό τοῦ ἀδελφοῦ μας, πού δοκιμάζεται,

Ὅσοι συσταυρώσαμε τά πάθη                       

 καί τίς ἁμαρτίες μας στόν Γολγοθᾶ,

Ὅσοι κατεβήκαμε στόν Ἅδη                          

       μαζί μέ τό Χριστό μας,

σήμερα, λάβαμε τό μήνυμα:


Ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἀλήθεια.

Εἶναι ζωή.  Εἶναι ἐλπίδα. Εἶναι ἀγάπη.

Εἶναι λύτρωση.     Εἶναι σωτηρία.



Ἐπομένως, ὅσοι ἔχουμε δεῖ μέ τά μάτια μας τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ξέρουμε, πού βρίσκουμε δύναμη, γιά  κάθε μέρα τῆς ζωῆς μας.

Ἐκφράζοντας τήν προσωπική εὐγνωμοσύνη μου πρός τόν Πανάγαθο Θεό, γιά τήν μέγιστη εὐλογία, πού μοῦ ἐπεφύλαξε, πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας μας καί τόν Πρόεδρον Αὐτῆς, Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμον, γιά τήν ἐπιλογή τους, νά παραστῶ, ὠς ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στήν ἐφετεινή Τελετή Ἀφῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός, καί νά ζήσω μιά μοναδική πολυσήμαντη βιωματική

πνευματική ἐμπειρία.

Εὐγνωμονῶ ἐκ βάθους καρδίας τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων καί πάσης Παλαιστίνης κ. Θεόφιλον, γιά τήν ἀγάπην του, τήν φιλοξενίαν του καί τίς πλούσιες εὐλογίες του. Εἶναι γνήσιος φύλαξ τῶν Ἱερῶν Προσκυνημάτων, μαζί μέ τήν Ἁγιοταφικήν του Ἀδελφότητα.

Εὐχαριστῶ ἐκ μέρους ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, τήν Ἑλληνικήν Πολιτεία, γιά τήν διάθεση τοῦ Ἀεροσκάφους καί τήν ὀργάνωση τῆς ἀποψινῆς Ὑποδοχῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός.



Ἀπό τά μύχια τῆς καρδιᾶς μου, κατασυγκινημένος εὔχομαι σέ ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς,



τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως,

νά εἶναι φῶς, πού πάντα θά διαλύει

τά σκοτάδια τῆς ἀπελπισίας,

τῆς ἀπόγνωσης, τοῦ θανάτου.

Νά εἶναι πάντα

φῶς ὁλόλαμπρο, φῶς χαρᾶς, φῶς εὐτυχίας, φῶς θάρρους, φῶς αἰσιοδοξίας,

φῶς Παραδείσου.


Σεβασμιώτατε ἅγιε Μεσογαίας καί ἀγαπητέ ὅμορε καί ἐκλεκτέ ἐν Χριστῷ, ἀδελφέ μου ἐν Ἐπισκόποις,

ἅγιε Ἔξαρχε τοῦ Παναγίου Τάφου,

κύριε Ὑφυπουργέ Ἐξωτερικῶν,

ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου

σεβαστοί πατέρες καί

ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,



Χριστός Ἀνέστη!