Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος-Παναγιώτης Γκέζος.




Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ


www.profitilia-kormpivari.gr


Όλη αυτή την περίοδο που διανύουμε τώρα, επεκτεινόμενη σε πενήντα μέρες, εορτάζομε την ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.

Πραγματικά όλοι όσοι αναστήθηκαν από άλλους, αφού πέθαναν πάλι, επέστρεψαν στη γη. Ο δε Χριστός, αφού αναστήθηκε δεν κυριεύεται πλέον καθόλου από το θάνατο, γιατί δεν επέστρεψε πάλι στη γη, αλλά ανέβηκε στον ουρανό.

Και όπως όλοι, αμαρτωλοί και δίκαιοι, πεθαίνουν σαν τον Αδάμ, στο Χριστό θα ζωοποιηθούν όλοι, αμαρτωλοί και δίκαιοι, αλλά ο καθένας στην τάξη του. Όταν καταργήσει κάθε αρχή και εξουσία και δύναμη και θέσει όλους τους εχθρούς Του κάτω από τα πόδια Του, τελευταίος εχθρός που θα καταργηθεί είναι ο θάνατος, κατά την κοινή ανάσταση.

Ο Κύριος κηρύττοντας το Ευαγγέλιο της Βασιλείας πριν από το Πάθος και ιδιαίτερα στην σημερινή περικοπή του Ευαγγελίου, δείχνει στους μαθητές ότι η εκλογή των αξίων της πίστεως δε θα γίνει μόνο ανάμεσα στους Ιουδαίους, αλλά και ανάμεσα στους Εθνικούς. Γι’ αυτό η λειτουργική ζωή της Εκκλησίας την περίοδο αυτή που ὁ Χριστός είναι αναστημένος ανάμεσα μας, αφού μας Τὸν παρουσίασε σαν τον κύριο του υλικού κόσμου, τώρα προχωρεί ψηλότερα καὶ μας Τον παρουσιάζει σαν κύριο του πνευματικού κόσμου. Αφού μας Έδειξε πώς μπορούμε να Τον συναντήσουμε σαν θεραπευτή του σώματος, τώρα μας δείχνει πως μπορούμε νὰ Τον συναντήσουμε σαν της ψυχής τον ζωοδότη.

Σαν αποτέλεσμα της φθοράς της θείας εικόνας μέσα της ἡ Σαμαρείτιδα έχει χάσει κάθε συναίσθημα προσωπικής αξίας. Ζητώντας της κάτι ὁ Χριστός και δίνοντάς της την ευκαιρία να αναβιώσει την ἀγάπη, την ανανεώνει, φέρνει και πάλι στην επιφάνεια τη θεία εικόνα και της δείχνει πως σαν εικόνα του Θεού έχει ανεκτίμητη αξία.

Η Σαμαρείτιδα δεν θα μπορούσε ὀμως να δεχθεί αυτό το λυτρωτικό μήνυμα του Χριστού για την ανεκτίμητη αξία της σαν εικόνα του Θεού όσο πίστευε ότι Εκείνος αγνοούσε την πραγματική της κατάντια. Ὁ Χριστός αναγνωρίζει την κατάντια της Σαμαρείτιδος και την ενθαρρύνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αν χρησιμοποιούσε μισόλογα θα εξέφραζε μια έμμεση μεν, αλλά πολὺ εξουθενωτική κατάκριση στη Σαμαρείτιδα και Αυτός δεν ήλθε να κατακρίνει αλλά να σώσει τον κόσμο. Αυτό ειναι καὶ σαν θέση καὶ σαν προσέγγιση θεμελιακό στοιχειό του ποιμαντικού έργου της Εκκλησίας.

Βλέπετε πόση είναι η μακροθυμία και η φιλομάθεια αυτής της γυναίκας; Πόση συλλογή και γνώση είχε στη διάνοιά της, πόση γνώση της θεόπνευστης Γραφής; Και αμέσως Τον ρωτά που πρέπει να λατρεύεται σωστά ο Θεός, εδώ σ’ αυτόν τον τόπο ή στα Ιεροσόλυμα; Και τότε παίρνει την απάντηση, ότι έρχεται η ώρα οπότε ούτε στο όρος αυτό ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνείτε τον Πατέρα. Της γνωρίζει μάλιστα ότι η σωτηρία είναι από τους Ιουδαίους, δεν είπε θα είναι στο μέλλον, γιατί ήταν Αυτός ο Ίδιος η Σωτηρία. Έρχεται ώρα και είναι τώρα, που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν τον Πατέρα κατά Πνεύμα και αλήθεια.

Γιατί ο Ύψιστος και Προσκυνητός Πατέρας είναι Πατέρας αυτοαληθείας, δηλαδή του Μονογενούς Υιού και έχει Πνεύμα αληθείας, το Πνεύμα το Άγιο και αυτοί που Τον προσκυνούν, το πράττουν έτσι διότι ενεργούνται δι’ Αυτών. Ο Κύριος απομακρύνει κάθε σωματική έννοια τόπο και προσκύνηση, λέγοντας: «Πνεύμα ο Θεός και αυτοί που Τον προσκυνούν πρέπει να Τον προσκυνούν κατά Πνεύμα και αλήθεια». Ως Πνεύμα που είναι ο Θεός είναι Ασώματος, το δε ασώματο δεν ευρίσκεται σε τόπο ούτε περιγράφεται με τοπικά όρια.

Η Σαμαρείτιδα, καθώς άκουσε από το Χριστό αυτά τα εξαίσια και θεοπρεπή λόγια, αναπτερωμένη, μνημονεύει τον προσδοκώμενο και ποθούμενο Μεσσία, το λεγόμενο Χριστό, που όταν έρθει θα μας τα διδάξει όλα. Βλέπετε πώς ήταν ετοιμότατη για την πίστη; Από πού θα γνώριζε τούτο, αν δεν είχε μελετήσει τα προφητικά βιβλία με πολλή σύνεση; Έτσι προλαβαίνει περί του Χριστού ότι θα διδάξει όλη την αλήθεια. Μόλις την είδε ο Κύριος τόσο θερμή, της λέγει απροκάλυπτα: «Εγώ είμαι ο Χριστός, που σου μιλώ». Εκείνη γίνεται αμέσως εκλεκτή ευαγγελίστρια και αφήνοντας την υδρία και το σπίτι της τρέχει και παρασύρει όλους τους Σαμαρείτες προς τον Χριστό και αργότερα, με τον υπόλοιπο φωτοειδή βίο της (ως Αγία Φωτεινή), σφραγίζει με το μαρτύριο την αγάπη της προς τον Κύριο.



Εν Βάρη 13/05/2012

Πηγή: Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, «Μετάφραση της Ομιλίας επί του Ευαγγελίου του Χριστού περί της Σαμαρείτιδος»