Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Κυριακή Ε’ Λουκὰ-Τὰ μέσα ποὺ μᾶς προσφέρει ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ φτάσουμε




 

Ἀπὸ τὸν πατέρα Παναγιώτη Γκέζο
 

 

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέσα σὲ λίγες γραμμὲς μᾶς παρουσιάζει τὸ θαυμαστὸ σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας. Μᾶς περιγράφει δηλαδὴ τί ἔκανε ὁ Θεὸς γιὰ μᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ ἀποστάτες ἀνθρώπους, σὲ ποιὸ ὕψος ἀνέβασε ἐμᾶς ποὺ ἤμασταν νεκροὶ  πνευματικῶς. Ὁ Θεός, λέει, ποὺ εἶναι πλούσιος σὲ ἔλεος, ἐξαιτίας τῆς πολλῆς του ἀγάπης μὲ τὴν ὁποία μᾶς ἀγάπησε, κι ὅταν ἀκόμη ἤμασταν πνευματικὰ νεκροὶ ἐξαιτίας τῶν παραβάσεών μας, μᾶς ζωοποίησε πνευματικὰ μαζὶ μὲ τὸν Χριστό.

Ἔχουμε σωθεῖ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μὲ τὰ δικά μας κατορθώματα. Διότι ὁ Θεὸς μᾶς ἀνέστησε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μᾶς ἔβαλε νὰ καθίσουμε μαζί του στὰ ἐπουράνια. Καὶ ἡ ἀνάσταση καὶ ἡ ἀνύψωσή μας αὐτὴ ἔγινε μὲ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Μέσα σὲ τρεῖς λέξεις μᾶς ἐξηγεῖ ὁ θεῖος Ἀπόστολος πόσο μᾶς ἀγάπησε ὁ Θεός. «Συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ.καὶ συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις». Ὁ Θεὸς μᾶς ζωοποίησε, μᾶς ἀνέστησε, μᾶς ἐνθρόνισε. Τί ὅμως σημαίνουν αὐτὲς οἱ τρεῖς λέξεις; Οἱ ἄνθρωποι ἤμασταν ὅλοι νεκροὶ μὲ τὴν ἀποστασία μας καὶ τὴν ἐξαχρείωση τῆς θεϊκῆς μας εἰκόνος. Ὁ Θεὸς λοιπὸν δὲν μᾶς ἐγκατέλειψε στὴν καταστροφική μας πορεία. Ἀλλὰ μᾶς ζωοποίησε. Μᾶς ἔσωσε ἀπὸ τὸν θάνατο τῆς ἁμαρτίας μὲ τὸν θάνατο τοῦ Υἱοῦ του. Καὶ φύτεψε μέσα μας τὰ σπέρματα νέας καὶ οὐράνιας πνευματικῆς ζωῆς. Μὲ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου νέκρωσε μέσα μας τὴν ἁμαρτία, φώτισε τὸ νοῦ μας, ζωοποίησε τὶς νεκρωμένες πνευματικές μας αἰσθήσεις. Καὶ μὲ τὴ δική του Ἀνάσταση ἀνέστησε καὶ ὅλους ἐμᾶς σὲ μιὰ νέα ζωή.

Ὅταν οἱ πιστοὶ εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸν ἀναστημένο Κύριο, μόνο τότε ζοῦμε κι ἐμεῖς πραγματικά, διότι ἡ ζωή μας προέρχεται ἀπὸ τὸν Χριστό. Ἐπειδὴ Ἐκεῖνος ζεῖ, καὶ ἐμεῖς ζοῦμε. Καὶ ἐπειδὴ ὁ Κύριος μὲ τὴν Ἀνάληψή του ἀνῆλθε στὸν οὐράνιο θρόνο καὶ ἐκάθισε καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός, μᾶς ἔδωσε ἤδη τὴ δυνατότητα μὲ τὴ δική του ἐνθρόνιση νὰ γίνουμε καὶ ἐμεῖς σύνθρονοί του, νὰ συνδοξασθοῦμε μαζί του καὶ νὰ γίνουμε πρίγκιπες τοῦ οὐρανοῦ.


 

Σ’ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν κατάσταση ἔχουν ἤδη εἰσέλθει οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Αὐτοὶ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἤδη ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωή τους ἀνυψώθηκαν ἀπὸ τὸν αἰσθητὸ κόσμο καὶ ἀναστρέφονταν μὲ τὸν οὐράνιο. Ζοῦσαν μὲ τὴ σταθερὴ προσδοκία τοῦ οὐρανοῦ. Γι’ αὐτὸ ἔχουν συνανυψωθεῖ καὶ συμβασιλεύουν μαζί Του. Κάθονται μαζί Του στὸ θρόνο Του. Καὶ περιμένουν ὅλους ἐμᾶς νὰ ἀναγεννηθοῦμε, νὰ ἀναστηθοῦμε καὶ νὰ ἐνθρονισθοῦμε κι ἐμεῖς μαζί τους στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Μποροῦμε ἄραγε νὰ τὰ ἀντιληφθοῦμε ὅλα αὐτά, μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε τί ἔχει ἑτοιμάσει ὁ Θεὸς γιὰ ὅλους ὅσους Τὸν ἀγαποῦν;

Στὴ συνέχεια ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ἐξηγεῖ ὅτι ἡ σωτηρία μας δὲν εἶναι δικό μας κατόρθωμα ἀλλὰ δῶρο οὐράνιο.  Διότι «τῇ χάρι τί ἐστε σεσωσμένοι», μὲ τὴ Χάρη Του ἔχουμε σωθεῖ. Καὶ ἡ σωτηρία μας αὐτὴ δὲν προῆλθε ἀπὸ μᾶς· δῶρο Θεοῦ εἶναι αὐτό. Δὲν σωθήκαμε μὲ τὰ δικά μας ἔργα, γιὰ νὰ μὴν ἔχει κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ καυχηθεῖ. Διότι δικό Του δημιούργημα εἴμαστε, γιὰ νὰ μένουμε ἑνωμένοι μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ νὰ κάνουμε καλὰ ἔργα, γιὰ τὰ ὁποῖα μᾶς προετοίμασε ὁ Θεός, ὥστε μ’ αὐτὰ νὰ πορευθοῦμε στὴν ὑπόλοιπη ζωή μας.

Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ τονίζει ἰδιαιτέρως ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶναι ὅτι οἱ πιστοὶ δὲν σωθήκαμε μὲ τὴ δική μας προσπάθεια. Δὲν θὰ μπορούσαμε ποτὲ νὰ τὸ κατορθώσουμε αὐτὸ μόνοι μας, διότι ἤμασταν νεκροί. Τὴ σωτηρία μᾶς τὴ χάρισε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Μᾶς προκαλεῖ ὅμως ἐντύπωση ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος παρουσιάζει τὴ σωτηρία μας αὐτὴ ὡς τετελεσμένη, ἐνῶ ἐμεῖς εἴμαστε ἀκόμη στὴ γῆ καὶ παλεύουμε. Γιατί συμβαίνει αὐτό; Διότι ἡ σωτηρία μας ὡς δυνατότητα εἶναι ἤδη μία πραγματικότητα. Ὁ Χριστὸς ἔκανε ὅλα ὅσα χρειαζόμασταν ἐμεῖς γιὰ νὰ σωθοῦμε. Ἔτσι ἡ δυνατότητα τῆς σωτηρίας μας εἶναι βέβαιη καὶ δεδομένη. Ὅμως ὁ καθένας μας ξεχωριστὰ θὰ πρέπει νὰ ἀγωνισθεῖ νὰ κατακτήσει τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του.

Οἱ ἱεροὶ ἑρμηνευτὲς παρουσιάζουν τὴ μεγάλη αὐτὴ ἀλήθεια μὲ μία εἰκόνα. Λένε ὅτι ὁ Χριστὸς μᾶς ἔσωσε ἀπὸ τὸ ναυάγιο, ὅμως ἐμεῖς δὲν ἔχουμε φτάσει ἀκόμη στὸ λιμάνι. Εἴμαστε σωσμένοι, ἀλλὰ ἡ τρικυμία ἐξακολουθεῖ καὶ τὸ πλοῖο μας ἀκόμη κλυδωνίζεται. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν θὰ πρέπει νὰ παλέψουμε σκληρὰ μὲ τὰ κύματα, νὰ ἀγωνιστοῦμε πολύ, νὰ προσφέρουμε τὸν κόπο μας καὶ τὴ διάθεσή μας. Καὶ νὰ ἀξιοποιήσουμε ὅλα τὰ μέσα ποὺ μᾶς προσφέρει ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ φτάσουμε στὸ οὐράνιο λιμάνι. Μέσα στὴ Χάρη τῶν ἱερῶν Μυστηρίων νὰ πορευόμαστε, ἔχοντας διαρκῶς στραμμένο τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας στὴν οὐράνια πατρίδα μας. Ἐκεῖ μᾶς περιμένει ὁ Κύριος γιὰ νὰ μᾶς δώσει τὸ στεφάνι τῆς νίκης καὶ νὰ μᾶς καταστήσει μετόχους τῆς Βασιλείας Του.

 

Πηγή:  Ο Σωτήρ

Εν Βάρη, 4/11/2012