Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Κυριακή Β’ Λουκά - Από το πατέρα Π. Γκέζο

www.profitilia-kormpivari.gr


«Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως» (Λουκ. στ΄31) 
Από το πατέρα Π. Γκέζο


Ο Κύριος, μέσα από το σημερινό ευαγγέλιο, υπενθυμίζει στον άνθρωπο ότι προορισμός του παραμένει η ομοίωση του με το Θεό. Παράλληλα προσφέρει στον άνθρωπο μια νέα ηθική διδασκαλία με επίκεντρο την αγάπη. Αυτή η αγάπη σαν ηθική διδασκαλία είναι πρωτόγνωρη, γιατί ξεφεύγει από τα όρια της συναλλαγής. ξεπερνά την ισοδύναμη προς τον εαυτό μας αγάπη και φτάνει στη θυσία. Αγάπη ίσον θυσία. Αγάπη σημαίνει να νικάς και να θυσιάζεις κάθε τι δικό σου και να το προσφέρεις στο συνάνθρωπο σου. Σε οποιοδήποτε συνάνθρωπο σου, ακόμα και στον εχθρό σου.

Όμως, αυτή η διδασκαλία του Ιησού ξεπερνά και την αγάπη, όπως εκφράστηκε από την Αντιγόνη ότι: «δεν πλάστηκα για να μισώ αλλά για ν’ αγαπώ». Αυτή η αγάπη της Αντιγόνης ήταν τέλεια για την εποχή της αφού παραμέριζε την εκδίκηση, όμως δεν έφτανε στο ύψος της Χριστιανικής αγάπης που συνιστά θυσία κάθε τι δικού μας υπέρ των άλλων.

Η αγάπη, λοιπόν, είναι η εσωτερική επιθυμία που στην πορεία γίνεται πράξη και μάλιστα ανιδιοτελής, δηλαδή προσφέρεται χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα


Ήταν σπουδαίος άνθρωπος αυτός,
                                                ήταν αγωνιστής, όχι όμως Χριστιανός.  
Επειδή ζουν με το νόμο,  με έναν τρόπο νομικό,
      Βραβεύουν την καλή πράξη και τιμωρούνε το κακό,
                        δεν δείχνουν να έχουν τους καρπούς του πνεύματος:
 αγάπη, χαρά, ειρήνη και μεγαλοψυχία,
                που είναι για  τους πραγματικούς χριστιανούς
                                                                                   το κλειδί της ευτυχίας.
Ότι χρησιμοποιεί ο χριστιανός, το χρησιμοποιεί ως δώρο,
                         όχι απαιτητικά, όχι κυριαρχικά, όχι με διαμαρτυρία
και ταυτόχρονα, το χρησιμοποιεί εν εγκράτεια, ταπείνωση και δοξολογία.
Είμεθα Χριστιανοί στο μέτρο
                                     που κάνουμε αυτό, που έκανε  στον κόσμο ο Χριστός:
να νοιάζεται και να φροντίζει για τους άλλους που στρέφονται στο Θεό.
Η παρουσία του Πνεύματός Του σε μας,  σηματοδοτεί
                               την είσοδο του Θεού στον κόσμο και στην δική μας ψυχή,
στα προβλήματά του και τη σύγκρουση του
                                                                                                        την καθημερινή.
Ο Θεός δεν λειτουργεί πάνω μας νομικά,
                                                                                                    αλλά αγαπητικά.
Άλλο να είσαι  άνθρωπος καλός και άλλο να είσαι χριστιανός.
Χριστιανός ορθόδοξος είναι ο άνθρωπος ο  αμαρτωλός
                                                                                        που γνώρισε το Χριστό.  
Πόσο αδύνατον είναι για έναν άνθρωπο
          να είναι χριστιανός με τις δικές του δυνάμεις,
                               χωρίς να είναι μέσα του το πνεύμα του Χριστού,
                                                                                 να τον αναγεννά παντού;
 Μόνο το  πνεύμα του Χριστού που είναι εκ του Πνεύματος
                              και όχι εκ του νόμου, μπορεί να μας εξασφαλίσει
                                          τη δικαίωση του Χριστού και να μας ευχαριστήσει.
Με άλλα λόγια, ο ηθικισμός είναι ο τρόπος
                                                             να μη διακινδυνεύουμε να χάσουμε κάτι.
Ο Χριστός όμως ζητάει να χάσουμε τη ζωή μας,
                                                           αν θέλουμε να  κερδίσουμε την ψυχή μας.
Δεν μπορούμε να είμεθα Χριστιανοί
                       χωρίς να είμεθα άνθρωποι ενάρετοι και αμαρτωλοί,
                                                                                                  θαρραλέοι και δειλοί.
Μας έχει δοθεί και το Πνεύμα του αυτοελέγχου,
                                                                                 της δύναμης
                                                                                                   και της αγάπης,
όχι για να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο με επιεική αποδοχή,
                     ή να θέλουμε να τον χειραγωγήσουμε
                                                                 σαν να είναι ένα απείθαρχο παιδί,
αλλά για να γίνουμε ενσαρκωτές του Θεού
                                                                                       στην ανθρώπινη ζωή,
ώστε να μπορεί ο Θεός να πραγματώνει τα σχέδια Του για τον κόσμο
και εφόσον το Πνεύμα Του  μέσα μας θα μπει,
                    οι άνθρωποι θα γνωρίσουμε ότι έχουμε δει τον Χριστό
                                                                                                     στη δική μας ζωή.
Μακάρι κι η δική μας ψυχή, αγαπητοί αδελφοί,
                                                                        να έχει το Χριστό αγάπη μοναδική.
και να μην προσκολλάται στα επίγεια  υλικά μεγέθη και αγαθά.
Τότε κι εδώ θα περάσει καλά,
                                     και στην αιώνια ζωή θα βρει το Χριστό,
                                                                              που θα τον έχει πάντοτε κοντά.
Είναι καιρός λοιπόν να μετανοήσουμε,
                                                       να εργαστούμε για την αιώνια μας σωτηρία
πριν περάσουμε τα σύνορα αυτού του κόσμου,
                                           γιατί, τότε θα είναι πλέον πολύ αργά
                                                                           να μας δώσει ο Θεός την ευλογία.



Αυτός είναι ο κόσμος της αγάπης. Ένας κόσμος τον οποίο οραματιζόμαστε μεν, αλλά στην πράξη τον βλέπουμε από μακριά ή τον κρατάμε μακριά. Μέρος αυτού του κόσμου είμαστε κι εμείς, πότε σαν διαμορφωτές και πότε σαν χαλαστές. Σαν μέλη αυτού του κόσμου ποια η δική μας συμβολή; Ποια η δική μας επιθυμία; Ποιο το δικό μας θέλω; Κι αν ακόμα παραδεχτούμε ότι κινούμαστε στα όρια της συναλλαγής του «παίρνω για να δώσω» γιατί να μην αντιστρέψουμε, για χάρη της συζήτησης, αυτή τη συναλλαγή, μετατρέποντας την σε «δώσε για να πάρεις». Δώσε πρώτος αυτό που απαιτείς ή περιμένεις να σου δώσουν οι άλλοι. Δώσε πρώτος. Γίνε διαμορφωτής του κόσμου που οραματίζεται. Κάνε σήμερα την αρχή.

Αμήν.

Εν Βάρη 28/9/2013