axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

12η Ομιλία περί Προσευχής.



Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Το Υπουργείο α-Παιδείας καθιερώνει προαιρετικό εορτασμό των αγίων Τριών Ιεραρχών στα σχολεία της χώρας, αλλά υποχρεώνει την πραγματοποίηση εκδηλώσεων προς τιμήν του Εβραϊκού (μόνον!) Ολοκαυτώματος...


της Χαράς Λιαναντωνάκη



Σε εκδηλώσεις και εκπαιδευτικές δραστηριότητες  για την ‘Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος’ κάλεσε το Υπουργείο (πρώην Εθνικής, νυν κατ’ όνομα)  Παιδείας τις σχολικές μονάδες πανελληνίως, την Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016.
Ποιου Ολοκαυτώματος …; θα σκεφθεί με εύλογη ανατριχίλα ο κάθε σκεπτόμενος δάσκαλος και γονιός που είναι μέτοχοι της Ελληνικής Παιδείας και παρακολουθούν πολλά χρόνια τώρα τις συντονισμένες προσπάθειες πολλών «προοδευτικών», « ανθρώπων του πνεύματος» (του Διαφωτισμού)  να κάψουν μερικώς ή ολοσχερώς την εθνική μας ιστορική Μνήμη, Γλώσσα, Παιδεία, στον βωμό του παγκόσμιου πνεύματος του Ουμανισμού. Όχι, ο  αμέτοχος της Παιδείας αυτής κ. Φίλης δεν αποφάσισε, ακόμα τουλάχιστον, να καταργήσει από τη διδακτέα ύλη την Ιφιγένεια, των αρχαίων τραγικών ποιητών, και το εθελόθυτον ήθος που αυτή κομίζει, της θεληματικής θυσίας – κορυφαία έκφραση της οποίας είναι η θυσία των αγίων Του, ομολογητών και μαρτύρων της Αληθείας  και η Θυσία του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού Χριστού για όλο το γένος των ανθρώπων … Τέτοια πνευματοκίνητη εκούσια θυσία εδίδαξαν πράττοντες με τον βίο και τα αριστουργηματικά πονήματά τους οι άγιοι Τρείς Ιεράρχες – Γρηγόριος ο Θεολόγος, Βασίλειος ο Μέγας και Ιωάννης ο Χρυσόστομος  -οι Τρείς μέγιστοι Φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος, οι μελίρρυτοι ποταμοί της σοφίας (όπως γράφει το τροπάριό τους), τους οποίους γιορτάζει από κοινού η εκκλησία μας στις 30 Ιανουαρίου. Την ημερομηνία αυτή οφείλουν επισήμως να τους τιμούν και τα σχολεία της χώρας μας, αφού μέχρι σήμερα παραμένουν οι προστάτες των Γραμμάτων και της Παιδείας μας…
Περί θυσίας…
Άλλη, τελείως διαφορετική ιστορία είναι η θυσία των ακουσίων θυμάτων, των εξιλαστηρίων θυμάτων, κυρίως του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος, το οποίο σημάδεψε μεν την παγκόσμια ιστορία, όχι όμως την ιστορία του Ελληνισμού που έχει νωπή στη μνήμη της ένα άλλο φοβερό Ολοκαύτωμα, τη Γενοκτονία των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Μικρασιατικού Πόντου.Πρόκειται για μία Γενοκτονία επισήμως αναγνωρισμένη και επισήμως εξοβελισμένη από τη διδακτέα ύλη της Γ’ Λυκείου, μόλις το 2015 με απόφαση του αρμόδιου υπουργού, ο οποίος όμως επιτρέπει να διδάσκονται οι μαθητές μόνον την ιστορία του Ολοκαυτώματος των Εβραίων!΄

Αυτές τις ημέρες, το Υπουργείο Παιδείας εξέδωσε μία ακόμη ιστορικά ανήκουστη ανακοίνωση: με αναλυτική εγκύκλιό του κάλεσε τους δασκάλους, σήμερα, 27 Ιανουαρίου 2016, να τιμήσουν επί δύο διδακτικές ώρες την, καθιερωμένη από το 2004 στην Ελλάδα, «Ημέρα Μνήμης των Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος» [:Προτεινόμενο θέμα είναι οι Έλληνες Δίκαιοι των Εθνών, δηλαδή «οι χριστιανοί που διακινδυνεύοντας την ίδια τους τη ζωή, έκρυψαν, φυγάδευσαν και έσωσαν από βέβαιο θάνατο, εκατοντάδες Έλληνες Εβραίους στις πόλεις και τα χωριά της Πατρίδας μας» όπως αναφέρει το κείμενο της πρόσκλησης από την Περιφέρεια Αττικής και την Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών για τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου των Ελλήνων Δικαίων των Εθνών στην Αθήνα Σκοπός των εκδηλώσεων και των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων είναι η ενημέρωση των μαθητών για το Ολοκαύτωμα …»].
Είναι δημοκρατικά και πολιτικά ορθόν, κύριε υπουργέ, να ενημερωθούν υποχρεωτικά οι Έλληνες μαθητές για το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα και να μην ενημερωθούν αντίστοιχα για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού; Γιατί καλούνται οι εκπαιδευτικοί να εφαρμόσουν το πρώτο, ενώ με άλλη εγκύκλιο το Υπουργείο αναφέρει ότι «δύνανται» οι σχολικές μονάδες να πραγματοποιήσουν εκδηλώσεις σχετικά με τη «θρησκευτική εορτή των τριών Ιεραρχών:Επειδή κατά το τρέχον σχολικό έτος η εορτή των Τριών Ιεραρχών συμπίπτει με ημέρα που δεν λειτουργούν τα σχολεία (Σάββατο 30-1-2016), οι σχολικές μονάδες δύνανται να πραγματοποιήσουν εορταστικές εκδηλώσεις, την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016,αφιερώνοντας δύο διδακτικές ώρες, με ευθύνη του Διευθυντή και του Συλλόγου Διδασκόντων και κατά την κρίση τους.  

Δηλαδή μόνον αν θέλουν, οι διδάσκοντες μπορούν να τιμήσουν την «θρησκευτική εορτή» των Τριών Ιεραρχών για το τελευταίο δίωρο της ερχόμενης Παρασκευής, ενώ θα «εδύνατο» το Υπουργείο με άλλη εγκύκλιο, ως όφειλε σύμφωνα με την εθνική αποστολή του για παροχή αληθινής Παιδείας, να μεταθέσει τον εορτασμό της σχολικής αυτής εορτής για την ερχόμενη Δευτέρα και όχι απλώς επί δίωρο…

Οι άγιοι Τρείς Ιεράρχες είναι οι πυλώνες του παγκόσμιου Πολιτισμού: της Ορθόδοξης Παιδείας, της αληθινής μόρφωσης της ψυχής του ανθρώπου με ιερές κατά Θεόν αρετές και σοφία. Οι Τρεις αυτοί – οι δύο Καππαδόκες Βασίλειος και Γρηγόριος και ο Αντιοχεύς Ιωάννης ο Χρυσόστομος, (που σήμερα 27.1. η Εκκλησία μας τιμά την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του) – έκαναν να διαλάμψει στην οικουμένη ο αστείρευτος πλούτος και το βάθος της Ορθόδοξης Χριστιανικής Παιδαγωγίας.  Δεν είναι τυχαίο που, από την εποχή του Όθωνα μέχρι τώρα, ουδείς πολιτικός στην Ελλάδα τόλμησε να ξηλώσει από την καρδιά της εκπαιδευτικής σχολικής εμπειρίας, στην πατρίδα μας, τη χριστιανική αυτή εορτή προς τιμήν των αγίων Καππαδοκών Πατέρων της Εκκλησίας μας … διότι προφανώς κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με πνευματικό πραξικόπημα κατά της νεολαίας μας.
πηγή: http://pagoinia.gr/%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%83-%CE%BC%CE%B1%CF%83-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%B1/


Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ Ι.Μ. ΓΛΥΦΑΔΑΣ Ε.Β.Β. & Β. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.



Κατόπιν πληροφόρησής μας για την έγκριση άδειας εισόδου των πολεμικών τεχνών, συγκεκριμένα του Ζίου-Ζίτσου, σε σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε όλη την επικράτεια, με σχετικό έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας[1], θα θέλαμε να εκφράσουμε την έντονη διαμαρτυρία μας.
Οι πολεμικές τέχνες «βασίζονται σε Ανατολικές φιλοσοφίες ή θρησκείες, ιδιαιτέρως στον Ταοϊσμό και τον Βουδισμό Ζεν. Το Ζίου-Ζίτσε, το Καράτε, το Κιούντο και το Κέμπο είναι έντονα επηρεασμένα από τον Βουδισμό Ζεν»[2]. Μάλιστα, «δημιουργός των πολεμικών τεχνών θεωρείται ο Βουδιστής μοναχός Μποντιντάρμα»[3]. Και παρότι «πολλοί που ασκούν τις πολεμικές τέχνες το κάνουν χωρίς να γνωρίζουν το θρησκευτικό χαρακτήρα τους», η ουσία είναι ότι «το πλήθος των διαφόρων μαχητικών ειδών συνδέονται με ένα πνευματικό κέντρο που έχει τις ρίζες του στον Ταοϊσμό και τον Βουδισμό»[4].
«Στη ρίζα τους όλες οι πολεμικές τέχνες αποτελούν μέρος ενός συνολικού συστήματος εκπαίδευσης, το οποίο έχει ως απώτερο σκοπό τη ριζική μεταμόρφωση της ίδιας της ύπαρξης του ασκούμενου»[5]. Και παρότι αυτό συχνά παραθεωρείται, «η πνευματική διάσταση είναι ο πυρήνας των πολεμικών τεχνών»[6]. Ο Richard Schmidt, καθηγητής Φυσικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα, επισημαίνει ότι οι Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες «αποτελούν οχήματα για πνευματική εκπαίδευση και φώτιση» και ότι το πνεύμα και τα πιστεύω παραμένουν κατά βάση τα ίδια, ανεξάρτητα από το είδος της πολεμικής τέχνης.[7]
Αλλά και στην ιστοσελίδα της «Ελληνικής Φιλάθλου Ερασιτεχνικής Ομοσπονδίας Ζίου-Ζίτσου», η οποία αιτήθηκε την άδεια εισόδου στα Ελληνικά σχολεία, διαβάζουμε ότι το Ζίου-Ζίτσου «πρωτοεμφανίστηκε στα μοναστήρια του Θιβέτ και καθιερώθηκε σαν πρώτη μορφή πολεμικής τέχνης στην Ιαπωνία» και παράλληλα ότι «διατηρ[ούν] τις παραδόσεις και τα πιστεύω που πρεσβεύει η πολεμική [τους] τέχνη». Αν αυτά ισχύουν, τότε πώς μπορούν οι Ορθόδοξοι μαθητές, αλλά και όσοι μαθητές δεν επιθυμούν να έχουν επαφή με βουδιστικές κλπ πρακτικές, να ασκούνται στο Ζίου-Ζίτσου και μάλιστα στο χώρο του σχολείου;
Επισημαίνεται ότι οι πολεμικές τέχνες δεν είναι απλές ασκήσεις εκγύμνασης, αλλά συστήματα που έχουν φιλοσοφικο-θρησκευτικό προσανατολισμό. «Ανεξάρτητα από το στυλ που ακολουθεί κάποιος, το κλειδί για όλες τις πολεμικές τέχνες βρίσκεται στην επιδέξια χρήση της παγκόσμιας ζωτικής δύναμης (Τσι για τους Κινέζους και Κι για τους Γιαπωνέζους)»[8], μιας μεταφυσικής, «νεοποχίτικης ενέργειας που βρίσκεται έξω από τα όρια οποιουδήποτε επιστημονικού ελέγχου, μελέτης» ή μέτρησης[9]. Η μεταφυσική υπόθεσή τους μάλιστα είναι ότι «ο ειδικός στις πολεμικές τέχνες είναι ικανός να τιθασεύει την συμπαντική ενέργεια τσι και να την στερεί ή να αδειάζει τον αντίπαλό του από αυτήν»[10]. Δηλαδή, η θεμελίωση των πολεμικών τεχνών βρίσκεται στις ενεργειακές πρακτικές του Τσι (Κι), οι οποίες είναι ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή, κάτι που έχει τονιστεί σε Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στα Πορίσματα της ΙΘ᾽ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας τονίστηκαν και οι «εξευρωπαϊσμένες μορφές των ανατολικών θρησκειών και των πρακτικών τους (Γιόγκα, Διαλογισμός, Ρέικι, Ρεφλεξολογία, Τάι Τσι, ενεργειακές μορφές τύπου Τσι, πολεμικές τέχνες της Ανατολής κλπ), που από τους αγνοούντες την αλήθεια γίνονται δεκτές σαν πρακτικές υγείας και ευεξίας»[11].
Η ένστασή μας λοιπόν είναι ότι ενώ επιχειρείται στα σχολεία η απορθοδοξοποίηση του μαθήματος των Θρησκευτικών και η κατάργηση του κατηχητικού χαρακτήρα του, κάτι που στερεί από τους Ορθόδοξους μαθητές το δικαίωμα να μάθουν την πίστη τους, ταυτόχρονα εισάγεται, δια της πλαγίας οδού, η κατήχηση σε βουδιστικά και ανατολικά φιλοσοφικο-θρησκευτικά συστήματα, όπως είναι αυτό της γιόγκα και των πολεμικών τεχνών. «Όταν οι Ορθόδοξοι νέοι ασχολούνται με τις τεχνικές αυτές χωρίς να το αντιληφθούν μυούνται τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη στον Βουδισμό, Ταοϊσμό, Ζεν, Σιντοϊσμό και άλλες θρησκευτικές τάσεις του πανθέου που επικρατεί στις χώρες της ´Απω Ανατολής»[12].
Μάλιστα, κάνοντας απλές σκέψεις καταλαβαίνουμε ότι οι πολεμικές τέχνες έρχονται σε ευθεία αντίθεση με το Ορθόδοξο Χριστιανικό μήνυμα της αγάπης. Να τονιστεί ότι όλων των ειδών οι πολεμικές τέχνες δεν συνάδουν με το πνεύμα του Ευαγγελίου, το οποίο μας καλεί να δούμε τον άλλον, όχι πολεμικά, ως εχθρό, αλλά με αγάπη, ως εικόνα Θεού.
Επιπροσθέτως, όπως επισημαίνουν πρώην δάσκαλοι πολεμικών τεχνών αλλά και έγκυροι μελετητές, «η χειραγώγηση της ενέργειας [Κι ή Τσι] στις πολεμικές τέχνες είναι συχνά ίδια και απαράλλακτη με τη χρήση της στο χώρο του αποκρυφισμού γενικά»[13]. Εδώ ελλοχεύουν οι σοβαροί κίνδυνοι από το άνοιγμα στον αποκρυφισμό. Στους κινδύνους να προσθέσουμε την άμβλυνση του Ορθοδόξου φρονήματος, το οποίο οδηγεί κάποιους στο επικίνδυνο συγκρητιστικό συμπέρασμα ότι μπορεί να συνδυαστεί η Ορθόδοξη Χριστιανική ζωή με πρακτικές έκφρασης ανατολικών θρησκειών, κάτι το οποίο αφενός δεν ισχύει και αφετέρου έχει και σωτηριολογικές συνέπειες. Επίσης, να αναφερθούν οι εξής καταγεγραμμένοι κίνδυνοι: ο κίνδυνος της καλλιέργειας της βίας, της επιθετικότητας και του εγωισμού, καθώς και οι σωματικοί κίνδυνοι από την άσκηση των πολεμικών τεχνών, οι οποίοι περιλαμβάνουν τραυματισμούς, σοβαρές, ακόμα και μη αναστρέψιμες, σωματικές βλάβες καθώς και νευρολογικές διαταραχές[14].
Μετά από την παρούσα ενημέρωση καλούμε το Ορθόδοξο πλήρωμα να απέχει από την οποιαδήποτε ενασχόληση με τις πολεμικές τέχνες και αναμένουμε από τους αρμοδίους του Υπουργείου Παιδείας να προβούν, σύμφωνα με τη δεοντολογία, στην άμεση ανάκληση της χορηγηθείσας αδείας.




ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1]. Υπ᾽αριθμ. Φ6/1623/213794/Δ1 30/12/2015
[2]. Dr Ankerberg, John & Dr Weldon, John, Encyclopedia of New Age Beliefs, Harvest House Publishers, 1996, σελ. 354 (η έμφαση δική μας)
[3]. Encyclopedic Dictionary of Cults, Sects and World Religions, Zondervan, 2006, σελ. 420.
[4]. αυτόθι
[5]. Encyclopedia of New Age Beliefs, ένθ. ανωτ., σελ. 356
[6]. αυτόθι (η έμφαση δική μας)
[7]. αυτόθι
[8]. Θεοφ. Επισκ. Χριστοφόρου Τσιάκκα, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειών και Αιρέσεων, Ι.Μ Τροοδιτίσσης, Κύπρος, 2002, σελ. 810
[9]. Carroll R.T., The Skeptic᾽s Dictionary, Wiley, 2003, σελ. 119
[10]. Encyclopedic Dictionary of Cults, Sects and World Religions, ένθ. ανωτ., σελ. 290
[12]. Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειών και Αιρέσεων, ένθ. ανωτ., σελ. 814
[13]. Encyclopedia of New Age Beliefs, ένθ. ανωτ., σελ. 360 (η έμφαση δική μας)
[14]. Encyclopedia of New Age Beliefs, ένθ. ανωτ., σελ. 367-368, 374-377 (η έμφαση δική μας)



Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Πανηγυρικός Εσπερινός Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου.



Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Κήρυγμα στο Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής ΙΔ΄ Λουκά .


 Τιμ΄. 1,15-17 : Για την Εκκλησία, τους Αποστόλους και Αγίους,
είναι «αντίχριστος» αυτός, που δεν ομολογεί, ότι σαρκώθηκε,
έγινε άνθρωπος ο Χριστός.

του π. Παναγιώτη Γκέζου


Δεν είναι καθόλου υπερβολή,
όταν ονομάζουν το Απόστολο Παύλο
«πρώτον μετά τον Ένα», τον Χριστό δηλαδή,
               που είναι, της Εκκλησίας η Κεφαλή.
Στην Α΄ προς Τιμόθεο επιστολή
         ο απ. Παύλος εφιστά στον παραλήπτη
                           της απ. Τιμόθεο την προσοχή,
ως ποιμένα της Εκκλησίας της Εφέσου,
 για τον κίνδυνο των αιρετικών.
 Δίνει οδηγίες για ζητήματα λατρείας
και παρουσιάζει τα προσόντα που πρέπει
                         να έχει κάποιος που επιθυμεί
να είναι επίσκοπος ή διάκονος
                                                 των χριστιανών.
Τονίζει το καθήκον του απ. Τιμοθέου
        να είναι τύπος και παράδειγμα σε όλα,
συμπαραστάτης στο ποίμνιό του
                                               και καθοδηγητής.
Είναι ενδιαφέρον, εν τούτοις
       και αναγκαίο συνάμα να διευκρινισθεί
ότι η αμαρτωλότητά στην οποία
 ο απ. Παύλος εντάσσει  τον εαυτό του,
                 δεν έχει διάσταση ή έννοια ηθική.
        Η αμαρτωλότητά αυτή είναι η στροφή
εναντίον του θελήματος του Θεού,
                                          οποίος τη συγχωρεί.
Άλλωστε, από τον ίδιο τον απ. Παύλο
                                                      είναι γνωστό,
ότι διακρινόταν για αφοσίωσή
                    και το  ζήλο του το θρησκευτικό                                          
                                     στο Νόμο το Μωσαϊκό,
τον οποίο υπερασπιζόταν νομίζοντας
                             ότι έτσι διακονούσε το Θεό.
Εξομολογείται γράφοντας:
«Ηκούσατε γαρ την εμήν αναστροφήν
πότε εν τω Ιουδαϊσμώ, ότι καθ’ υπερβολήν
 εδίωκον την Εκκλησίαν του Θεού
και επόρθουν αυτήν,
                  και προέκοπτον εν τω Ιουδαϊσμώ …» (Γαλ. 1:13-14).
Αυτή η συμπεριφορά είναι που στηλιτεύει
           και ονομάζει, ο απ. Παύλος, αμαρτία,
 μία συμπεριφορά που πρέπει
               να προβληματίσει και όλους εμάς,
όταν νομίζουμε ότι,
με τον «ου κατ’ επίγνωση ζήλο» μας,
   διακονούμε την αλήθεια, ενώ στην ουσία
γινόμαστε αμαρτωλοί ενώπιον του Θεού
και οδηγούμε ή οδηγούμαστε
 σε σκοταδισμό και μίσος εναντίον
  των συνανθρώπων μας άλλης θρησκείας,
άλλου πολιτισμού, άλλης εθνικότητας,
             άλλης φυλής και άλλης ιδεολογίας.                          
Ο Χριστός, άλλωστε, δεν θα παύσει ποτέ
                                                             να καλεί
σε μεταστροφή και μετάνοια
και η αποστολή της Εκκλησίας μέσα
                                      στον κόσμο είναι αυτή
που της ανέθεσε ο Κύριος Ιησούς Χριστός,
                 που είναι της Εκκλησίας ο ιδρυτής.
Με την προσαγωγή
  του δικού του παραδείγματος μεταστροφής
 στην αλήθεια του Ιησού Χριστού,
ο απ. Παύλος
 απευθύνει σε όλους έκκληση και προτροπή 
να τον μιμηθούμε και να δείξουμε
                                    προς όλους την αγάπη,
   χωρίς διακρίσεις, διαλογισμούς και απάτη.
Η είσοδος δε στην ιστορία
                              του Θεανθρώπου Λυτρωτή
         είναι, κάθε χαράς και ελπίδας, η πηγή.
Γι’ αυτό από τα πρώτα βήματα της
 αγωνίσθηκε η Εκκλησία να διαφυλάξει
                         την πίστη στην αλήθεια αυτή.
           Και απέκρουσε κάθε πλάνη αιρετική,
που ήθελε, το γεγονός της σαρκώσεως,
                                                        να αρνηθεί.
Για την Εκκλησία, τους Αποστόλους
         και Αγίους, είναι «αντίχριστος» αυτός,
που δεν ομολογεί, ότι σαρκώθηκε,
                             έγινε άνθρωπος ο Χριστός.

Τιμ΄. Α,15-17



Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Τι είναι η Θεία Λειτουργία;



 του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη

Τι είναι η Θεία Λειτουργία; Το κορυφαίο γεγονός επάνω στη γη. Λίγος άρτος γίνεται Σώμα Χριστού και λίγος οίνος Αίμα Χριστού. Ο Χριστός πού γίνεται Εμμανουήλ καί παρατείνεται στούς αιώνες, αὐτό είναι η Θεία Λειτουργία. Αυτό θα γίνεται «εις το διηνεκές»[1],«πάντα καί διά πάντα». Ο Ίδιος  παρέδωσε τό Μυστήριο αυτό το βράδυ του Μυστικού Δείπνου με την εντολή να πράττουμε το ίδιο λέγοντας: «τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν».[2] Όλη η οικονομία του Θεού βιώνεται στο Μυστήριο αυτό. Εκεί σαρκώνεται κατά το «το Θεόν γενέσθαι άνθρωπον και σταυρωθήναι και αναστήναι».[3]   Το μέγιστο αυτό Μυστήριο υπάρχει διότι «Ούτως γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον,  ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ᾽ έχη ζωήν αιώνιον».[4] Τα προσφερόμενα δώρα του Μυστηρίου δεν μεταποιούνται φανταστικά ή εικονικά. Δεν εικονίζουν ούτε αναπαριστούν το Χριστό, αλλά κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη έχουμε ταύτιση συμβόλου και συμβολιζομένου. Επίσης,  «Επειδή δε ουκ άλλο και άλλο σώμά εστι, αλλ᾽ εν και το αυτό πραγματικώς…» κατά τον ιερό Καβάσιλα.[5]
Η Θεία Ευχαριστία τελείται συχνά, αλλά είναι πάντα διαφορετική και μοναδική. Δεν είναι απλό αυτό, θέλει αγώνα για να το ζήσεις. Στο ιερό βήμα μερικών ναών αυτό σημειώνεται προτρεπτικά σε μικρή πινακίδα: «Ιερεύ, πρόσεχε η Θεία Λειτουργία που θα τελέσεις μπορεί να είναι για σένα η τελευταία». Μέσα σ᾽ αυτήν τελεσιουργείται όλο το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο. Μέσα σ᾽ αυτήν μιλούν οι Προφήτες, εμφανίζονται οι Απόστολοι, ο Τίμιος Πρόδρομος, παρίστανται με φόβο και τρόμο οι άγγελοι και όλες οι επουράνιες δυνάμεις. Κορυφαία της μυστικής συνοδείας, «εξαιρέτως» η Παναγία. Όλοι αυτοί ενώνουν αρμονικά τις φωνές τους και προϋπαντούν το Δεσπότη Χριστό. Άγγελοι και άνθρωποι γίνονται ένας χορός «δια την του Χριστού επιφάνειαν, του υπερουρανίου και επιγείου».[6] Όλα αυτά δεν είναι ωραίες σκέψεις, αλλά βιώματα που για να τα ζεις χρειάζεται καθαρότητα καρδιάς. Σε αυτόν τον αγώνα τα διπλώματα, τα πτυχία, οι περγαμηνές δεν ωφελούν. Στις στιγμές αυτές μιλούν οι καρδιές που αγαπούν την Αγάπη δηλαδή τον Ίδιο το Θεό. Ο δρόμος γνωστός και σαφής: «μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται».[7]
Ο καρπός της Θείας Λειτουργίας ψάλλεται στο τέλος της διθυραμβικά: «είδομεν το φως το αληθινόν ελάβομεν πνεύμα επουράνιον…». Όλη τη ζωή αξίζεις να τη ζεις γι᾽ αυτό τον σκοπό, για την απόκτηση αυτού του Πνεύματος. Αυτό αναδημιουργεί τον άνθρωπο και την κτίση. Δι᾽ αυτού όλα γίνονται «καινά».[8]  Αυτό αλλάζει την ζωή των ανθρώπων, την κάνει χαριτωμένη και χαρούμενη. Αφανίζει τον κορεσμό και την πλήξη και φρεσκάρει τον έσω άνθρωπο, τον δυναμώνει. Με αυτό διαφυλάσσεται η εσχατολογική προοπτική της Θείας Ευχαριστίας.[9] Με αυτό φανερώνεται η οικονομία και κατά τον ιερό Χρυσόστομο δημιουργούνται πολλές «εν Χριστώ οικονομίες».[10] Αυτές αποτελούν την πηγή της αιωνίου ζωής. «Αναμφίβολα οι εν λόγω επί μέρους <οικονομίες>… δια του Αγίου Πνεύματος μας κάνουν κοινωνούς της εσχατολογικής πραγματικότητας. Συγχρόνως μας καλούν να βιώνουμε προσωπικά και καθημερινά το μυστήριο αυτό της σωτηρίας μας, τη χαρά που ο Χριστός… χαρίζει στη ζωή της Εκκλησίας…».[11]
Τέλος, στην Θεία Λειτουργία σημειώνεται η νίκη επί της φθοράς και του θανάτου, που τόσο δυνατή κάνουν την παρουσία τους από την δημιουργία του ανθρώπου μέχρι και τις μέρες μας. Κατά τον καθηγητή Μαντζαρίδη: «Μετέχοντας ο πιστός στη Θεία Ευχαριστία γίνεται κοινωνός της ζωής του Χριστού «εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιον». Υπερβαίνει τη φθορά και το θάνατο εν Χριστώ, καθαίρεται από τα πάθη και αποκτά προσωπική εμπειρία της θεώσεως ενούμενος μετά της θεοποιού σαρκός του Χριστού».[12] Μέσα στη Θεία Λειτουργία καταργείται πράγματι ο θάνατος και η συνέχισή της στον καθημερινό μας βίο παγιώνει την αλήθεια αυτή.



[1] Εβρ. 10,12.
[2] Α Κορ. 11,24.  Μκ. 14, 22-25.
[3] Ιωάννου Χρυσοστόμου, Εις την Α´ προς Κορινθίους, Ομιλία 38, 1, PG 61,322.
[4] Ιω. 3,16.
[5] Νικολάου Καβάσιλα, Εις την Θείαν Λειτουργίαν, PG 150, 425CD.
[6] Νικολάου Καβάσιλα, Εις την Θείαν Λειτουργίαν, PG 150, 413A.
[7] Μτ. 5,8.
[8] ΒΚορ. 5,17.
[9] Νικαλάου Καβάσιλα, ΛΘ´, PG 150, 452ABC
[10] Ιερού Χρυσοστόμου, Εις την Ανάληψιν, 1-2, PG 52, 773-775.
[11] Βλ. Η Θεία Λειτουργία: Συγκεφαλαίωση του Μυστηρίου της Θείας Οικονομίας, Θεολογία, 80, (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2009), τεύχ. 4, σσ. 77-106.
[12] Γ. Μαντζαρίδη, Χρόνος και άνθρωπος, σ.146.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

11η Ομιλία Περί Προσευχής.



ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ....


  
 Ο διάλογος είναι απολύτως αυθεντικός. Διαδραματίστηκε μόλις προχθές σε καφετέρια - όταν σε μια συζήτηση εναντίον των... πολιτικών, γενικώς, κάποιος ρώτησε τον διπλανό του.
 
- Παντελή, δεν δουλεύεις σήμερα; (στην ΕΥΔΑΠ);
 
- Πετάχτηκα δυο λεπτά να πάρω τη γυναίκα μου - κουρεύει μια πελάτισσά της εδώ δίπλα.
 
- Δουλεύει σε σπίτια; Και αποδείξεις πώς κόβει ρε συ;
 
- Δεν κόβει, αυτό έλειπε με 12 ευρώ που χρεώνει το κούρεμα. Ούτε μπλοκ δεν έχει.
 
- Και από ασφάλιση για σύνταξη τι κάνει;
 
- Την παίρνει εικονικά ένας κουμπάρος μας στο ξενοδοχείο του έξι μήνες τον χρόνο και τους υπόλοιπους μπαίνει στο ταμείο ανεργίας. Του δίνουμε
μόνο τις εισφορές.
 
 
 
- Ωραία, είναι ασφαλισμένη, θα έχει σύνταξη και παίρνετε και κάτι.
 
- Σιγά, ούτε για τη βενζίνη της δεν φτάνουν αυτά που δίνει το Ταμείο.
 
- Αλλά κι εσείς τρίτο αυτοκίνητο τι το θέλατε;
 
- Το πήραμε ως τρίτεκνοι χωρίς εισφορά και πάει η κόρη μας στο σχολείο.
 
- Μπα; Έχει δίπλωμα.
 
- Όχι, αλλά φέτος γίνεται 18 και θα της βγάλω.
 
- Και με το αγροτικό ποιος κυκλοφορεί;
 
- Ο μεγάλος γιος μας, αλλά προσέχει.
 
- Τι πράγμα;
 
- Δεν έχει πινακίδες, δεν βγάλαμε. Ούτε ασφάλεια, δεν συμφέρει. 
 
Εξάλλου μόνο Σαββατοκύριακα το κινεί.
 
- Για να πάει πού;
 
- Στον κουμπάρο  με το ξενοδοχείο, δουλεύει στην ταβέρνα.
 
 
Λέω μήπως τον πάρει κι αυτόν σαν τη  μάνα του, να έχει ασφάλιση.
 
 
Πετάγεται και στο χωριό και βοηθάει τον αδελφό μου στα πρόβατα και τις
ελιές.
 
- Έχει καμιά εκατοστή πρόβατα νομίζω.
 
- Μπα, καμιά 25αριά έμειναν. Αλλά επιδότηση παίρνει για 100.
 
- Και ο έλεγχος δεν τον πιάνει;
 
- Όταν έχει μέτρημα τού στέλνει ο γείτονας τα δικά του.
 
- Και με τις ελιές;
 
- Είχαμε 200 ρίζες, άλλα οι μισές ξεράθηκαν.
 
- Δεν ξαναφύτεψες;
 
- Δεν συμφέρει. Με 2-3 ευρώ το κιλό το λάδι, τα μισά τα παίρνουν οι Αλβανοί, άσε λιπάσματαοργώματα. Μια χαρά είναι με την επιδότηση.
 
-  Και λες ότι σας κοροϊδεύουν οι πολιτικοί ρε Παντελή; Εσύ τι κάνεις;
 
- Σιγά τώρα, αυτοί τρώνε με χρυσά κουτάλια.
 
 
 
ΥΓ.Οποιος νομίζει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό κάνει λάθος.
 
 
  ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ !!