axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

Τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός του Πανηγυρίζοντος Ιερού Μητροπολιτικού Παρεκκλησίου των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, στην ομώνυμη ακτή του Αγίου Κοσμά Ελληνικού.






Με κάθε λαμπρότητα και Εκκλησιαστική τάξη, σήμερα Σάββατο 30 Ιουνίου και ώρα 7:30 μ.μ., τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός του Πανηγυρίζοντος Ιερού Μητροπολιτικού Παρεκκλησίου των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, στην ομώνυμη ακτή του Αγίου Κοσμά Ελληνικού.

Τον Εσπερινό, την Αρτοκλασία και τον Αγιασμό της Πρωτομηνιάς, στο γεμάτο από κόσμο Ιερό Παρεκκλήσιο,  τέλεσε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Βαρθολομαίος, πλαισιούμενος από τον π. Αντώνιο Χρήστου και τον π. Σπυρίδωνα Παλάσκα. 


Το Αναλόγιο πλαισίωσαν οι καλλίφωνοι Πρωτοψάλτες κ. Διαμαντής Αργυρόπουλος και ο κ. Ανδρέας Φύτρος.

Αύριο, Κυριακή 1 Ιουλίου, στις 7:00 το πρωί, ανήμερα της Εορτής, θα τελεσθεί ο Όρθρος και η Πανηγυρική Θ. Λειτουργία.
                 

                      Εκ του Ιερού Μητροπολιτικού Παρεκκλησίου

Πρόγραμμα Θ. Λειτουργιῶν Ἐβδομάδος 1 ἔως 6 Ἰουλίου 2018, Ἱεροῦ Ναοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ Κόρμπι Βάρης .


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ & ΒΑΡΗΣ
________
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
ΠΡΟΦΗΤΟΥ  ΗΛΙΟΥ  ΚΟΡΜΠΙ  ΒΑΡΗΣ
Προφήτου Ἠλίου 10, ΤΚ. 16672, Κόρμπι Βάρης.
Τηλ-fax: 210 9655370,

Πρόγραμμα Θ. Λειτουργιῶν Ἐβδομάδος 1 ἔως 6 Ἰουλίου 2018

1/7 Κυριακὴ, Ε΄ Ματθαίου, Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ & Δαμιανοῦ :
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία 7:00-10:00 π.μ.

2/7 Δευτέρα, Κατάθεσις τῆς Τιμίας Ἐσθήτος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου :
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:30 π.μ.

5/7 Πέμπτη, Ὁσίου Ἀθανασίου  ἐν Ἄθω καί οἱ συν αὐτῷ ἔξι μαθητᾶς αὐτοῦ
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:00 π.μ.

7/7  Σάββατον, Ἁγία Κυριακῆς, Ὁσίου Θωμᾶ  ἑν Μαλεῶ                         Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:30 π.μ.
                                                              

                                                  Ἐκ τοῦ  Ἱεροῦ  Ναοῦ

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Ομιλία στη μνήμη των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Πορίσματα 2ου Διεθνούς Συνεδρίου Ψηφιακών Μέσων και Ορθόδοξης Ποιμαντικής



Eν Κολυμβαρίω Κρήτης την 20ήν Ιουνίου 2018
“φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων,…, Κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν… Κύριος εὐλογήσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ» (Ψαλμ. 28,3-11).

Στην δυτική άκρη των γαλανών υδάτων του Κρητικού Πελάγους, υπό την σκέπη και την φροντίδα της Κυρίας των Αγγέλων, της οποίας η τιμή είναι αδιάκοπη στην ακρώρεια αυτή της αγιοτόκου και λεβεντογέννας Κρήτης, πραγματοποιήθηκε το δεύτερο διεθνές συνέδριο ψηφιακών μέσων και ορθόδοξης ποιμαντικής.
Υπό την υψηλή αιγίδα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κυρίου Βαρθολομαίου, διά της αφειδούς αγάπης του επιχωρίου Σεβασμιωτάτου ποιμενάρχου κ. Αμφιλοχίου και με την πατρική ευχή και μέριμνα του πανοσιολογιωτάτου καθηγουμένου της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ συνήχθησαν στους χώρους της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης 103 εισηγητές από 17 χώρες, κληρικοί και λαϊκοί από όλο το φάσμα της εκκλησιαστικής ζωής και του επιστητού, το οποίο σχετίζεται με την λειτουργία και την εξάπλωση των ψηφιακών μέσων στην σύγχρονη κοινωνία και στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι.

Σε τέσσερις ημέρες, από 18 έως 21 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκαν 25 συνεδρίες είτε σε ολομέλεια είτε παράλληλα. Επρόκειτο για έναν πραγματικό άθλο! Οι κόποι των διοργανωτών, η καλή θέληση και αυτοπειθαρχία των συμμετεχόντων και προ πάντων η Θεία Χάρις, συνήργησαν έτσι, ώστε να συζητηθούν με τρόπο γόνιμο πολύ σοβαρά θέματα, μέσα σε ένα ιδιαίτερα στενό χρονικό πλαίσιο για ένα τόσο μεγάλο ζήτημα, όπως η θέση και η στάση της Εκκλησίας μπροστά στην ψηφιακή εποχή.
Στο πρώτο συνέδριο τον Μάϊο του 2015 στην Αθήνα έγινε η αρχή και μπήκαν οι βάσεις. Ο στόχος ήταν στο δεύτερο αυτό συνέδριο, στο Κολυμπάρι, να αρχίσει να κτίζεται το οικοδόμημα μέσα από την παραγωγική προσέγγιση των προβλημάτων, ώστε να αρχίσουν να διαφαίνονται λύσεις σε προβλήματα και απαντήσεις σε ερωτήματα.
Ως βάση της ποιμαντικής αντιμετώπισης των προκλήσεων του ψηφιακού οικοσυστήματος τέθηκε από τους κεντρικούς ήδη ομιλητές η ανθρωπολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Στις συνεδρίες και τις στρογγυλές τράπεζες αναλύθηκαν και σε αυτό το συνέδριο οι κίνδυνοι χρήσης των ψηφιακών μέσων, αυτήν την φορά σε πιο εξειδικευμένη μορφή. Πολλές φορές το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην ιδιαιτερότητα των νέων ηλικιών, λόγω της απειρίας και του ευολίσθου της φύσεώς των στον εθισμό. Η δημιουργία ενός πλαισίου παιδείας που να αυξάνει την διάκριση μαζί με την ανάπτυξη της προσωπικότητας, και όχι η άκριτη καταστολή της χρήσης των ψηφιακών μέσων, αποτέλεσαν τις κύριες γραμμές προτάσεων. Στο πεδίο αυτό κρίθηκε απαραίτητη η συνεργασία της οικογένειας με τον πνευματικό πατέρα και η ιδιαίτερη κατηχητική μέριμνα της Εκκλησίας. Ενδιαφέρουσες προτάσεις ακούστηκαν για την χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας με σκοπό την δημιουργία ευνοϊκών ψυχοπαιδαγωγικών προϋποθέσεων που θα βοηθούν τους νέους να προσλάβουν κεντρικές έννοιες της κατά Χριστόν ζωής. Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι επισημάνσεις για την χρήση της διαφήμισης από την Εκκλησία.
Η πρακτική της νηστείας ως μέσου αυτοκυριαρχίας του ανθρώπου επί των παθών και έξεων και ως δρόμου απελευθέρωσης και πλάτυνσης των πνευματικών αισθητηρίων, προτάθηκε από ικανό αριθμό εισηγητών και συνέδρων, με σκοπό την ασκητική αντιμετώπιση της χρήσης των ψηφιακών μέσων. Οι δε αρετές της αυτομεμψίας και του αυτοετασμού, αντλούμενες από τον θησαυρό της νηπτικής ορθοδόξου παραδόσεως, προβλήθηκαν ως βάσεις εσωτερικής συγκρότησης του χρήστη των ψηφιακών μέσων προς αντιμετώπιση των πειρασμών πάσης φύσεως.

Η αντιμετώπιση της εκκλησιαστικής είδησης και δημοσιογραφίας, οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν, ο τρόπος με τον οποίον πρέπει να υπηρετούνται, καθώς και ζητήματα δεοντολογίας και ηθικής αναλύθηκαν από ανθρώπους ειδικούς. Σοβαρές επισημάνσεις έγιναν αναφορικά με την σχέση της επίσημης εκκλησίας και των προσωπικών – αυτόνομων θεολογικών και ποιμαντικών πρωτοβουλιών στα ψηφιακά μέσα. Στον χώρο της ιεραποστολής προβλήθηκαν τα νέα δεδομένα που δημιουργούν οι δυνατότητες των ψηφιακών μέσων, τα οποία φέρνουν κοσμογονικές αλλαγές στις έως τώρα εφαρμοζόμενες πρακτικές. Σημειώθηκαν εξάλλου οι κίνδυνοι από ομάδες που ενεργούν με θρησκευτικό ή εκκλησιαστικό πρόσημο για ίδια συμφέροντα και προτάθηκαν πρωτοβουλίες της Εκκλησίας ανάλογες με άλλα φλέγοντα ζητήματα, όπως αυτά της Βιοηθικής, μέσα από τη διοργάνωση ειδικών επιτροπών, συνεδρίων ή προγραμμάτων.

Στο ζήτημα της προβολής των λατρευτικών εκδηλώσεων στα ψηφιακά μέσα αναφέρθηκε ότι, πιθανόν σε ορισμένες περιπτώσεις δημιουργούνται εκκλησιολογικά και ποιμαντικά προβλήματα. Προτάθηκε λοιπόν να επανεξεταστεί το ζήτημα μέσα στο πνεύμα μίας περισσότερο διακριτικής αντιμετωπίσεως που να διαφυλάττει την ιερότητα των μυστηρίων και να προστατεύει τον χρήστη των ψηφιακών μέσων από τον πειρασμό ενός επιζήμιου πνευματικού ψηφιακού καταναλωτισμού.

Κοινός παρονομαστής για την θεμελίωση ενός αυθεντικού εκκλησιαστικού δημοσιογραφικού ήθους, της ιεραποστολικής χρήσης των ψηφιακών μέσων, αλλά και της προβολής της λατρευτικής ζωής από αυτά είναι η αναζήτηση της αλήθειας, ο σεβασμός στην μυστηριακή ζωή πάντα σε συνδυασμό με την προστασία την αξίας του προσώπου και της ελευθερίας του.
Στο πνεύμα όλων των παραπάνω διαπιστώθηκε η ανάγκη δημιουργίας ενός πρακτορείου εκκλησιαστικών ειδήσεων που θα καλύψει ένα υπάρχον κενό στον ορθόδοξο χώρο. Ανακοινώθηκε λοιπόν από τώρα για το ερχόμενο Φθινόπωρο η γέννηση ενός νέου διεθνούς φορέα εκκλησιαστικής ενημέρωσης υπό το όνομα «Ορθοδοξία».
Ιδιαίτερα χρήσιμες ήταν οι εισηγήσεις που αφορούσαν στην έως τώρα παρουσία της επίσημης Εκκλησίας στο διαδίκτυο μέσα από τις ποικίλες ιστοσελίδες των κατά τόπους Εκκλησιών. Διαπιστώθηκε ότι παρά την εν γένει φιλότιμη προσπάθεια, απομένει ακόμη πολλή δουλειά προκειμένου να μπορούν να ανταποκριθούν όπως τους αρμόζει τόσο στο ποιμαντικό όσο και στο θεολογικό επίπεδο. Οι επισημάνσεις περί των ελλείψεων ως προς την αξιόπιστη παροχή των βιβλικών και πατερικών πηγών σε ψηφιακή μορφή στο εκκλησιαστικό και ιδιαίτερα το θεολογικό κοινό, υπήρξαν ιδιαιτέρως στοχευμένες. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν διακρίνονται για την πρακτική τους αξία.

Η τεράστια δυναμική, η ταχύτατη ανάπτυξη και η ευρύτατη διείσδυση των κοινωνικών δικτύων σε όλο το φάσμα όχι μόνο του ψηφιακού οικοσυστήματος, αλλά και της προσωπικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής αποτέλεσε το θέμα συζήτησης ξεχωριστής στρογγυλής τράπεζας. Η πρόκληση για την ορθόδοξη εκκλησία στο επίπεδο αυτό είναι διπλή. Πρώτα αφορά στην παρουσία και πράξη της ίδιας της Εκκλησίας στα κοινωνικά δίκτυα, η οποία δεν μπορεί να είναι αδιάκριτη και απροϋπόθετη. Η δεύτερη και ίσως μεγαλύτερη πρόκληση αφορά την στάση του ανθρώπινου προσώπου εντός αυτών, την πνευματική καλλιέργεια και την χριστιανική βιωτή, εκφρασμενα με την ίδια ένταση και συνέπεια με την οποία λειτουργεί το πρόσωπο και εκτός των ηλεκτρονικού περιβάλλοντος. Έτσι, ο πλούτος και η ομορφιά της ορθόδοξης παράδοσης μπορεί να διαδοθεί στα πέρατα της οικουμένης με την χρήση και αυτού του εργαλείου.


Σχετικά με την ψαλτική τέχνη ειπώθηκε ότι ιστορικά έχει εγκολπωθεί και αξιοποιήσει κάθε τεχνολογική εξέλιξη, από τη γραφή και την τυπογραφία ως το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Τα σύγχρονα ψηφιακά μέσα προσφέρουν πολλούς νέους τρόπους επικοινωνίας και νέα εργαλεία. Η ποιμαντική απάντηση στους πάντοτε ελλοχεύοντες κινδύνους, αντλούμενη από την μεσότητα του ελληνορθόδοξου ήθους, προφυλάσσει από τις ενδεχόμενες υπερβολές κρατώντας την απαιτούμενη ισορροπία, ώστε να αξιοποιηθούν όλες οι πραγματικά μεγάλες δυνατότητές τους.

Ιδιαίτερο βάρος στο παρόν συνέδριο δόθηκε στο ζήτημα του εαυτού και του προσώπου μέσα στο ψηφιακό οικοσύστημα, τόσο από ψυχολογικής, αλλά κυρίως από θεολογικής και ποιμαντικής πλευράς. Με το πρόσημο του προσώπου – εαυτού κινήθηκαν πολλές εισηγήσεις, αλλά και στρογγυλές τράπεζες διαφόρων θεματικών. Επισημάνθηκε ότι η ακραία εικονικοποίηση (virtualization) μπορεί να αλλοτριώσει όχι μόνο την φύση των πραγμάτων και των αισθημάτων, αλλά και του ίδιου του ανθρώπου. Μπορεί να επηρεάσει την ορθόδοξη οντολογία του προσώπου και να επιφέρει οδυνηρές αλλαγές στην ταυτότητά του. Στην σύγχρονη πραγματικότητα η υπερβολή στην εικονοποίηση ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει στον δι-ανθρωπισμό (transhumanism) και κατόπιν στον μετ-ανθρωπισμό (posthumanism). Για να εκμεταλλευτεί η Εκκλησία τις μεγάλες δυνατότητες των ψηφιακών μέσων για το ποιμαντικό της έργο θα πρέπει να προσφύγει στην ασφαλιστική δικλείδα της «ισόρροπης ελαχιστοποίησης» ως προς την χρήση και προαγωγή της εικονικότητας.

Στο φλέγον ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης τέθηκε ο προβληματισμός σχετικά με την αναζήτηση μίας φορμαλιστικής και ντετερμινιστικής νοημοσύνης η οποία ενισχύοντας τις γνωστικές ικανότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου θα μπορεί να επιλύει προβλήματα στην καθημερινότητα. Ταυτόχρονα ανέκυψαν προβλήματα για την φύση αυτού του εγχειρήματος, καθώς και για την ηθική και πνευματική διάστασή του. Τονίσθηκε με ιδιαίτερη έμφαση από τους ειδήμονες ότι οι τεράστιες δυνατότητες επεξεργασίας των δεδομένων μπορούν να παράξουν δύναμη, αλλά από μόνες τους, ερήμην του ανθρώπου, δεν μπορούν να δώσουν νόημα. Το κέντρο βάρους για την θεώρηση αυτού του ζητήματος πέφτει στον σημασιολογικό ιστό, δηλαδή και πάλι στον ίδιον τον άνθρωπο. Στο επίπεδο αυτό το ανθρώπινο πρόσωπο είναι αναντικατάστατο και φέρει πλήρως την ευθύνη της νοηματοδότησης στην χρήση τόσο της τεχνητής νοημοσύνης, όσο και κάθε υψηλού επιτεύγματος της ψηφιακής τεχνολογίας.

Η θεολογική, πνευματική και ποιμαντική πρόσληψη όλων των παραπάνω έγινε υπό το πρίσμα των σχέσεων Θεού και ανθρώπου. Στον βαθμό που αυτή η σχέση επηρεάζει, εμπνέει και καθοδηγεί το ανθρώπινο πρόσωπο, εκείνο θα βρίσκει τρόπους χρήσης του ψηφιακού οικοσυστήματος τέτοιους που να αρμόζουν στην κατ’ εικόνα Θεού δημιουργία του και στην καθ’ ομοίωσιν Θεού κλήση του. Η πληρότητα στην μυστηριακή, προσευχητική και αγαπητική ζωή της Εκκλησίας προβλήθηκε κατ’ επανάληψιν στο παρόν συνέδριο ως το βασικό στοιχείο υγιούς και αληθώς παραγωγικής χρήσης των ψηφιακών μέσων. Δεν παραθεωρήθηκε η αξία της εξειδικευμένης γνώσης και της συνεχούς ενημερώσεως από υπεύθυνα και κατηρτισμένα άτομα. Το μυστήριο της εξομολογήσεως προτάθηκε ως κριτήριο της χρήσης των ψηφιακών μέσων από κάθε χριστιανό, κληρικό ή λαϊκό. Το άνοιγμα της καρδίας μέσα στο μυστήριο της πνευματικής πατρότητας διαφυλάττει τον χρήστη των ψηφιακών μέσων από την ηδονική αυτοπροβολή, την καλλιέργεια ιδεατών ή φανταστικών καταστάσεων και την απορρύθμιση των φυσικών ανθρωπίνων σχέσεων. Για τους λόγους αυτούς διατυπώθηκε από κοινού η θέση, ότι τα ψηφιακά μέσα μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στην πνευματική καθοδήγηση, σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το μυστήριο της εξομολογήσεως.

Η επαφή μας και οι συζητήσεις μας δεν τελειώνουν εδώ. Είπαμε πολλά, αλλά μένει να συζητήσουμε ακόμη περισσότερα στο μέλλον. Θα συνεχίσουμε λοιπόν κάτω από την σκέπη της Διεθνούς Ένωσης Ψηφιακών Μέσων για την Ορθόδοξη Ποιμαντική, την οποία ανήγγειλε στην εισήγησή του ο διευθυντής της Πεμπτουσίας κ. Νικόλαος Γκουράρος.
Βιώσαμε στον χρόνο της κοινής μας παρουσίας εδώ ότι ο ψηφιακός κόσμος είναι ένας ωκεανός πολλών υδάτων. Εάν ο φορέας του λόγου στον θαυμαστό αυτό κόσμο, ο άνθρωπος, πραγματώνει τον σκοπό του, την θεραπεία και την ενοποίηση της Υποστάσεώς του εν Χριστώ, τότε ο Κύριος θα ευλογεί το ψηφιακό οικοσύστημα μεταμορφώνοντάς το σε χώρο και χρόνο ειρήνης, εγκεντρισμένο στην μέλλουσα Βασιλεία.

Η αίσθηση αυτή προσφέρθηκε σε μας αυτές τις ημέρες στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στην Ι.Μ. Γωνιάς, στον οίκο της Κυρίας των Αγγέλων, διά των χειρών του πολυσεβάστου καθηγουμένου της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ.
Σας ευχαριστούμε!

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Υπό βροχή, διεξήχθη το 14ο Διενοριακό Πρωτάθλημα Στίβου, της Ι. Μ. Γλυφάδας, Ε. Β. Β. και Β.



   Την Κυριακή της Εορτής του Γενεθλίου του Προδρόμου,  24  Ιουνίου 2018, ο Αθλητικός Οργανισμός της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ» διοργάνωσε για 14η συνεχή χρονιά, Πρωτάθλημα Στίβου για τα παιδιά των Κατηχητικών Συνάξεων, στο 6ο Δημοτικό Γυμναστήριο του Δήμου Γλυφάδας.   Παρά  την βροχή, σε όλη την διάρκεια των αγώνων και την αναγκαστική αναβολή μερικών αγωνισμάτων, 100 περίπου παιδιά, αγόρια και κορίτσια, όλων των Κατηχητικών Βαθμίδων, διαγωνίσθηκαν επί ένα περίπου δίωρο, στα εξής αθλήματα :

α) 60 μ. αγοριών και κοριτσιών  Δημοτικού.
β) 100 μ. αγοριών και κοριτσιών  Γυμνασίου, Λυκείου και Αποφοίτων.
γ) Μήκος αγοριών και κοριτσιών Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου.
δ) Μπαλάκι για αγόρια και κορίτσια Δημοτικού  Γυμνασίου, Λυκείου και Αποφοίτων.

   Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι Κριτές σε όλα τα αθλήματα, ήταν διορισμένοι από τον ΣΕΓΑΣ και στις Γραμματείες των αθλημάτων από το Γυμναστικό Σύλλογο Γλυφάδας. τους αγώνες παρακολούθησαν αρκετοί γονείς και φίλαθλος κόσμος.



  Τον γενικό συντονισμό και την παρουσίαση των αγώνων είχε ο Γραμματεύς Νεότητος και υπεύθυνος του Αθλητικού Οργανισμού, π. Αντώνιος Χρήστου. 

Τις απονομές στους νικητές, έκανε ο Εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας,  Μητροπολίτου Γλυφάδας, Ε. Β. Β. και Β. κ. Παύλου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Φειδόπουλος, ο οποίος μετέφερε προς τα παιδιά, τις ευχαριστίες του Επισκόπου μας για την συμμετοχή τους στους αγώνες και τις ευχές για ένα καλό υπόλοιπο, πνευματικά καρποφόρο Καλοκαίρι.

 Επίσης, ο π. Γεώργιος ευχαρίστησε τους γονείς, τους Κριτές του ΣΕΓΑΣ, το Δήμο Γλυφάδας, για την παραχώρηση του Γυμναστηρίου, τον Γ.Σ. Γλυφάδας, για την αμέριστη συμπαράσταση του, στη διεξαγωγή των αγώνων  και όλους τους θεατές που ήρθαν στο στάδιο και παρευρέθησαν σε αυτούς.

Κατά την διάρκεια του αθλητικού προγράμματος και των απονομών, προσφέρθηκαν εμφιαλωμένο νερό και γρανίτες παγωτό σε όλους.


                Εκ του Αθλητικού Οργανισμού της Ιεράς Μητροπόλεως

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Αναζητώντας τα όρια, με έναν Θεό που ζει εκτός αυτών και έναν κόσμο που συνεχώς προσπαθεί να τα υπερβαίνει...!


                                                           του π. Αντωνίου Χρήστου


Σε αυτό το άρθρο μας, αγαπητοί μας αναγνώστες, θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε μια γενική εικόνα, που λίγο πολύ, όλοι ζούμε και έχει πέσει στην αντίληψή μας, αλλά λίγες φορές ξέρουμε, πως να υπολογίσουμε όλα τα δεδομένα και να αντιμετωπίζουμε σωστά χωρίς να παρεκκλίνουμε από το θέλημα Του Θεού.
Είναι γεγονός, ότι από την βρεφική μας κι' όλας ηλικία, ο άνθρωπος μαθαίνει να μπαίνει σε όρια και πλαίσια. Ερχόμαστε γυμνοί στον κόσμο, αλλά ήδη από τις πρώτες στιγμές στο εξωτερικό περιβάλλον από την μήτρα της μητέρας, στο παιδί θα το υποβάλλουν στο πρώτο λουτρό του και θα του φορέσουν τα πρώτα του ρουχαλάκια. Ο πολιτισμός δηλαδή φροντίζει για τις ανάγκες, αλλά ταυτόχρονα οριοθετεί και περιορίζει, αφού μπαίνουμε σε καλούπια που όλοι μαθαίνουμε να ζούμε με τα κοινώς αποδεδειγμένα πράγματα, που κάποιοι άλλοι φρόντισαν για εμάς, πριν από εμάς και εμείς ως φορείς τους, θα μεταδώσουμε και στις επόμενες γενιές μετά από εμάς.
Το οικογενειακό, εκπαιδευτικό και κοινωνικό μας περιβάλλον, θα αυξήσει περισσότερο την επίδρασή του στο νέο μέλος της οικογένειας και κατ' επέκτασιν της κοινωνίας, αφού το παιδί μεγαλώνοντας, έχει καλύτερη συνείδηση γι αυτό που είναι και τις προοπτικές που μπορεί να ακολουθήσει να γίνει. Το παιδί δρα ως σφουγγάρι και όσο ωριμάζει, οπωσδήποτε βελτιώνεται και η αλληλεπίδραση στα ερεθίσματα και τα όρια συμπεριφοράς στα οποία τίθενται, επιβάλλονται ή στην καλύτερη περίπτωση εμπνέονται, από το περιβάλλον που βιώνει το παιδί, εντός και εκτός σπιτιού.
Ένας από τους παράγοντες κοινωνικοποίησης και δραστηριοποίησης του ανθρώπου, χωρίς βέβαια να είναι αυτοσκοπός, αποτελεί και η Ενορία στη ζωή του ανθρώπου-πιστού. Η Ενοριακή κοινότητα επηρεάζει την ζωή του κάθε μέλους, ιδιαίτερα όταν ευρίσκεται στην τρυφερή παιδική ηλικία του και φυσικά όχι βέβαια μόνο σε αυτήν, καθώς αποκτά εμπειρίες που θα τις θυμάται σε όλη του την ζωή. Είτε από την συμμετοχή στη λατρεία, είτε από τις ποιμαντικές δράσεις και ιδιαίτερα στη Κατηχητική Σύναξη, είστε σε ενεργή συμμετοχή σε μυστήρια και Ακολουθίες, το παιδί μαθαίνει για την πίστη του για τον Θεό, μπαίνοντας και εδώ σε κάποια στάνταρ που όμως υπερβαίνουν τα στενά ανθρώπινα κοινωνικά πρότυπα, αφού έρχεται σε κοινωνία με τον Άκτιστο Θεό.
Σε αυτό το σημείο, με βάση τα δεδομένα αυτά και όσα θα ειπωθούν στη συνέχεια, έρχονται και περιπλέκονται λίγο τα πράγματα και χρειάζονται μερικές ορθόδοξες θεολογικές κατευθύνσεις. Από την μία έχουμε μία ανθρωπότητα, που στο διάβα της ιστορίας, της εξελίξεως και της τεχνολογικής της προόδου, συνεχώς προσπαθεί να υπερβαίνει τα καθιερωμένα όρια της. Αυτό δεν ισχύει μόνο στις αθλητικές επιδόσεις, αλλά και γενικότερα σε κάθε επίπεδο (μορφωτικό, επιστημονικό, τεχνολογικό, καλλιτεχνικό, οικονομικό κ.α.) που πριν θεωρούταν αδύνατο και ακατόρθωτο και τώρα είναι δυνατό και κατορθωτό. Από την άλλη έχουμε και Τον Έναν Αληθινό Θεό, ο Οποίος υπάρχει και κινείται πέρα από τα πεπερασμένα όρια του ανθρώπου, είτε τα νοητικά είτε τα αντιληπτικά. Γι αυτό το λόγο ο Θεός δεν ανακαλύπτεται αλλά μόνο όταν ο ίδιος θέλει αποκαλύπτεται! Ότι γνωρίζουμε για Εκείνον, είναι προϊόν της δική του συγκαταβάσεως και φιλανθρωπίας και γι αυτό είναι ο Θεός των Πατέρων ημών, δηλαδή της πίστης και της εμπειρίας όλων των θεόπνευστων ανθρώπων, οι οποίοι δεν κράτησαν τις εμπειρίες τους, για τον εαυτό τους μόνο, αλλά διέσωσαν και μετέδωσαν και σε εμάς, που απέχουμε πολλές φορές πνευματικά από εκείνους ή έχουμε επηρεαστεί γνωσιολογικά από τις δομές του κόσμου, σε μια "Ακαδημαϊκή" μόνο Θεολογία, που όμως γίνεται τροχοπέδη σε αυτό που είπε ο ίδιος ο Κύριος : «μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται» (Ματθ. ε’, 8).
Με όλα όσα παραθέσαμε παραπάνω, ενώ λοιπόν έχουμε έναν Θεό που βρίσκεται πάνω από τα όρια μας και ήρθε και σκήνωσε σε εμάς, προσλαμβάνοντας αυτά τα όρια και τα αγίασε. Ενώ έχουμε μία ανθρωπότητα, και την δίψα του σύγχρονου ανθρώπου, συνεχώς να θέλει να υπερβαίνει τα δικά του όρια και να φτάσει στα "όρια" ακόμη και Του Θεού, αυτές οι κινήσεις δεν σημαίνει απαραίτητα ότι συναντιούνται και ενώνονται, αλλά ίσα-ίσα δημιουργείται μία σύγχρονη "Βαβέλ που ο άνθρωπος όσο προσπαθεί να προσεγγίσει με τα δικά του δεδομένα, τόσο πιο πολύ απέχει και αγνοεί. Ο Θεός θέλει να Τον αναζητούμε, θέλει να επικοινωνούμε μαζί Του, αλλά δεν μπορούμε να Τον κατακτήσουμε, αλλά μόνο δια της ταπεινώσεως να αφεθούμε να μας "κατακτήσει" Εκείνος...!
Τι ακριβώς εννοούμε, δεν θα το πούμε άμεσα εμείς, θα παραθέσουμε την διήγηση ενός συγγραφέα, ο οποίος είναι αμφιλεγόμενος για την πίστη του έναντι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά παρόλα αυτά διασώζει μια συνάντησή του στα Καρούλια του Αγίου Όρους, με τον γέροντα Μακάριο τον Σπηλαιώτη. Μιλάμε για τον Νίκο Καζαντζάκη. Για οικονομία χώρου δεν θα παραθέσουμε όλο τον διάλογο, αλλά μια μόνο μικρή περίληψη, ενδεικτική για το σημαίνει να "κατακτηθούμε" από τον Θεό :  «Ανάμεσα στους ερημίτες τούτους ζούσε τα χρόνια εκείνα, ξακουστός για την αγιοσύνη του, ο Μακάριος ο Σπηλαιώτης. Αυτόν κίνησα να δω. Από τη στιγμή που πάτησα στο ιερό βουνό, είχα πάρει την απόφαση να πάω να τον δω, να σκύψω να του φιλήσω το χέρι και να του ξομολογηθώ. Όχι τα κρίματά μου, δεν πίστευα να χα κάμει ως τότε πολλά, όχι τα κρίματά μου παρά την εωσφορική αλαζονεία που συχνά μ’ έσπρωχνε να μιλώ με αναίδεια για τα εφτά μυστήρια και τις δέκα εντολές και να θέλω να χαράξω δικό μου δεκάλογο. Έφτασα κατά το μεσημέρι στ’ ασκηταριά. Τρύπες μαύρες στον γκρεμό, σιδερένιοι σταυροί καρφωμένοι στους βράχους, ένας σκελετός πρόβαλε από μια σπηλιά, τρόμαξα. Σα να χε φτάσει κιόλας η Δευτέρα Παρουσία και ξεπρόβαλε ο σκελετός αυτός από τη γης και δεν είχε ακόμα προφτάσει να ντυθεί όλες τις σάρκες του. Φόβος κι αηδία με κυρίεψε, και συνάμα κρυφός ανομολόγητος θαμασμός. Δεν τόλμησα να τον ζυγώσω, τον ρώτησα από μακριά. Άπλωσε το ξεραμένο μπράτσο, αμίλητος, και μου δείξε μια μαύρη σπηλιά αψηλά στα χείλια του γκρεμού. Πήρα ν’ ανεβαίνω πάλι τους βράχους, με καταξέσκισαν τα αγκρίφια τους, έφτασα στη σπηλιά. Έσκυψα να δω μέσα. Μυρωδιά χωματίλα και λιβάνι, σκοτάδι βαθύ. Σιγά-σιγά διέκρινα ένα σταμνάκι δεξά, σε μια σκισμάδα του βράχου, τίποτα άλλο. Έκαμα να φωνάξω, μα η σιωπή μέσα στο σκοτάδι ετούτο μου φάνηκε τόσο ιερή, τόσο ανησυχαστική, που δεν τόλμησα. Σαν αμαρτία, σαν ιεροσυλία μου φάνηκε εδώ η φωνή του ανθρώπου. ........................ Ευλόγησον, πάτερ, είπα κι έσκυψα να του φιλήσω το κοκαλιασμένο χέρι. Κάμποση ώρα σωπαίναμε. Κοίταζα με απληστία την ψυχή τούτη που είχε εξαφανίσει το κορμί της, αυτό βάραινε τις φτερούγες της και δεν την άφηνε ν’ ανέβει στον ουρανό. Ανήλεο, ανθρωποφάγο θεριό η ψυχή που πιστεύει. Κρέατα, μάτια, μαλλιά, όλα του τα χε φάει. Δεν ήξερα τι να πω, από που ν’ αρχίσω. Σαν ένα στρατόπεδο ύστερα από φοβερή σφαγή μου φάνταζε το σαράβαλο κορμί μπροστά μου. Ξέκρινα απάνω του τις νυχιές και τις δαγκωματιές του Πειρασμού. Αποκότησα τέλος:– Παλεύεις ακόμα με το Διάβολο, πάτερ Μακάριε; τον ρώτησα.- Όχι πια, παιδί μου. Τώρα γέρασα, γέρασε κι αυτός μαζί μου. Δεν έχει δύναμη. Παλεύω με το Θεό. – Με το Θεό;;;;! έκαμα ξαφνιασμένος κι ελπίζεις να νικήσεις; –Ελπίζω να νικηθώ, παιδί μουΜου απόμειναν ακόμα τα κόκαλα. Αυτά αντιστέκουνται...! (Απόσπασμα Από το έργο «Ασκητική»).
Ελπίζω και εγώ να μην υπερέβην τα όρια της δικής σας υπομονής και αντοχής να διαβάσετε αυτές τις γραμμές! Σας ευχαριστώ!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Πρόγραμμα Θ. Λειτουργιῶν Ἐβδομάδος 24 ἔως 30 Ἰουνίου 2018, Ἱεροῦ Ναοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ Κόρμπι Βάρης


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ & ΒΑΡΗΣ
________
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
ΠΡΟΦΗΤΟΥ  ΗΛΙΟΥ  ΚΟΡΜΠΙ  ΒΑΡΗΣ

Προφήτου Ἠλίου 10, ΤΚ. 16672, Κόρμπι Βάρης.
Τηλ-fax: 210 9655370,

Πρόγραμμα Θ. Λειτουργιῶν Ἐβδομάδος 24 ἔως 30 Ἰουνίου 2018

24/6 Κυριακὴ Γενέθλιον Τιμίου Προδρόμου, Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Πάριου :
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία 7:00-10:00 π.μ.

29/6 Παρασκευή Τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων 
Πέτρου & Παύλου:
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:30 π.μ.

                     30/6  Σάββατον Σύναξις τῶν 12 Ἁγίων Ἀποστόλων                                                        
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:30 π.μ.
                                                              

                                                  Ἐκ τοῦ  Ἱεροῦ  Ναοῦ

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Εγκαίνια νέας παιδικής χαράς στη Γλυφάδα .





Τα εγκαίνια της νέας δημοτικής παιδικής χαράς, διεθνών προδιαγραφών, στη διασταύρωση των οδών Ηφαίστου & Αρετής, θα πραγματοποιήσει ο Δήμος Γλυφάδας αυτή την Τετάρτη, 20 Ιουνίου, στις 7 το απόγευμα.



Ο νέος, σύγχρονος παιδότοπος διαθέτει δάπεδο ασφαλείας και τεχνικό χλοοτάπητα υψηλών προδιαγραφών, ενώ πολλά καινούργια και πρωτότυπα παιχνίδια δημιουργούν ακόμα ένα μοναδικό χώρο παιχνιδιού στη Γλυφάδα. Παράλληλα φυτεύτηκαν νέα δέντρα, ανακατασκευάστηκε το πεζοδρόμιο και τοποθετήθηκαν καινούργια φωτιστικά με λάμπες LED νέας γενιάς.



«Σε ένα χώρο παρατημένο επί χρόνια, στην οδό Ηφαίστου πίσω από τη ΔΟΥ Γλυφάδας, δουλέψαμε με πείσμα πάνω στην εγκαταλελειμμένη έκταση και με πολύ κέφι και φαντασία ετοιμάσαμε έναν ακόμη πρότυπο παιδότοπο που η περιοχή τον είχε πραγματικά ανάγκη και έλειπε, αλλά κι ένα μοναδικό χώρο αναψυχής για μικρούς και μεγάλους, με καθιστικά, πολλά νέα δέντρα, κ.ά. Μαζί με αυτά δημιουργήσαμε και νέες θέσεις στάθμευσης, για να εξυπηρετείται η παιδική χαρά, αλλά και η ΔΟΥ», δήλωσε ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου. «Με όλη μας την αγάπη σας περιμένουμε, μικρούς και μεγάλους, στα εγκαίνια την ερχόμενη Τετάρτη».


Ομιλία στην Αγρυπνία 18 προς 19 Ιουνίου 2018.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Λυπάμαι για το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Μακεδονικό ζήτημα : Μία συμφωνία, δύο πανηγυρισμοί και στο βάθος προδοσία....!





του π. Αντωνίου Χρήστου
Προϊσταμένου Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης

Δεν έχουν περάσει λίγες ώρες, αγαπητοί μου Αναγνώστες, που ο Έλληνας Πρωθυπουργός έκανε διάγγελμα στον Ελληνικό Λαό, για να μας ενημερώσει ότι ήρθαμε σε συμφωνία με το γειτονικό κράτος των Σκοπίων και πλέον θα ονομάζετε "Βόρεια Μακεδονία"! Πέρα από το σοκ και τη στεναχώρια που μας κατέβαλε, αποφασίσαμε να τα εξωτερικεύσουμε όλα αυτά, με το υπάρχουν άρθρο και εννοείται, ξεκαθαρίζουμε από την αρχή, ότι σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να κάνουμε αντιπολιτευτική πολιτική ή υποστηρίζουμε ότι εκφράζουμε την επίσημη Εκκλησία της Ελλάδος. Ότι γράψουμε είναι προϊόν δική μας σκέψεως και αγωνίας, δεν είμαστε διεθνολόγοι ή ειδικοί στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής, αλλά γράφουμε απλά ως Έλληνας πολίτης και Ορθόδοξος Χριστιανός. Όπως σε όλα τα άρθρα μας, εννοείται το ίδιο ισχύει και εδώ, πάντοτε είμαστε ανοιχτοί σε κάθε καλοπροαίρετο αναγνώστη που θέλει να εκφράσει τις αντιρρήσεις του ή διαφωνίες του, στο προσωπικό μας email : axrhstou1@gmail.com.
Είναι αναμφισβήτητο γεγονός, ότι ο Ελληνισμός πορεύεται ιστορικά μέσα στους αιώνες, σε ένα πλανήτη που έμαθε να σκέφτεται, να γράφει, να μιλά, να ζει και να προχωρά τεχνολογικά, με τον Ελληνικό τρόπο. Το έθνος μας, πάντοτε μικρό και τις περισσότερες φορές ιστορικά διχασμένο, όμως τις λίγες φορές που βρέθηκε ενωμένο και αποφασισμένο, μεγαλούργησε και άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα και το στίγμα του στην ανθρωπότητα. Μπορεί η ανθρώπινη ιστορία να προχωρά, η αγγλική γλώσσα να είναι διεθνής και να έχει κυριαρχήσει, όμως οι ελληνικοί όροι και οι ρίζες των λέξεων και των επιστημονικών όρων, προδίδουν την ελληνική τους καταβολή και προέλευση. Αυτά είναι πορίσματα έγκριτων γλωσσολόγων και είναι αναμφισβήτητα.
Σε όποιο κράτος του κόσμου και αν ανατρέξεις στη γη, δεν υπάρχει περίπτωση να μην συναντήσεις Έλληνες ή έστω φιλέλληνες που να μην είναι φορείς του Ελληνικού πνεύματος και παιδείας. Μια παιδεία που πέρασε πολλά στάδια και φιλοσοφικές αποχρώσεις, αλλά πλουτίστηκε και συσχετίστηκε με την αποκεκαλυμμένη αλήθεια του Χριστιανισμού και αυτή η ένωση έφερε κάτι μοναδικό και δυνατό, στο οποίο καυχόμαστε όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι υπήρξαμε ιστορικά και διαχρονικά πολίτες της μίας Ρωμαίϊκής Αυτοκρατορίας, στο οποίο σήμερα εσφαλμένα έχει επικρατήσει να ονομάζετε Βυζάντιο. Η Ρωμαίϊκη Αυτοκρατορία οποίο μπορεί ιστορικά να έχει καταλυφθεί και καταργηθεί, στην αρχή από τους Λατίνους Σταυροφόρους και στη συνέχεια από τους Οθωμανούς, όμως το πνεύμα, η πολιτιστική κληρονομιά και το ήθος είναι ακόμη ζωντανή σε ιστορικές μορφές όπως ο Παπαδιαμάντης ή ο Κόντογλου μέχρι τις μέρες μας, με την λιγοστή αλλά πάντοτε δυναμική, ελληνική ομογένεια της πόλης με επικεφαλής τον Πατριάρχη του Γένους και τους χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια νεοέλληνες στις περιοχές που έχουν μπροστά το "Νέο" ή "Νέα" και το όνομα από τοπωνύμια και περιοχές των αλησμόνητων πατρίδων.
 Το έχει ο λαός, αλλά το έχει και ο ελληνικός γεωγραφικός χώρος, που πλέον έχει περιοριστεί στην ελληνική επικράτεια, του νέου Ελληνικού Κράτους, που ετοιμάζεται να εορτάζει τα 200 χρόνια από της ιδρύσεως του σε 3 χρόνια και αποτελεί σχεδόν το κέντρο της γης, το σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Όπως χαρακτηριστικά είπε κάποιος χαριτολογώντας, είναι το "οικοπεδάκι" που άφησε ο Θεός για τον ευατό Του και τελικά παραχώρησε στους Έλληνες που κόντεψαν να μείνουν χωρίς κράτος και ευεργετήθηκαν τελευταία στιγμή από Τον Ύψιστο. Πέρα από το χαριτωμένο της ιστορίας, είναι γεγονός ότι αυτό το κλίμα, αυτές οι ευλογίες και οι ομορφιές, σπάνια τις βρίσκεις συγκεντρωμένα σε άλλη χώρα ή έστω σε αυτή την ποιότητα και αξία. Τόση ποικιλία, τόση ιστορία, τόση πανδαισία. Γι αυτό και λαοί και ολόκληρες αυτοκρατορίες, προσπάθησαν και εν μέρη τα κατάφερναν για κάποια χρόνια ακόμη και αιώνες, να κυριαρχούν στον Ελλαδικό χώρο, αλλά πάντοτε πολιτιστικά και θεολογικά να είναι υποτελείς και σκλαβωμένοι.  Αυτό που είπε και ο Στρατηγός Μακρυγιάννης στον Γάλλο Ναύαρχο :  «Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν· κι όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν...».
Κάναμε αυτή την εκτενή εισαγωγή, για να δούμε που είμαστε, από που ξεκινήσαμε, τι πολιτιστικό θησαυρό έχουμε και στις ταπεινώσεις που φτάσαμε στο σήμερα και μάλιστα χωρίς να γίνει κάποιος πόλεμος ή να ανοίξει κάποιο ρουθούνι...! Μέσα στις πολλές σκλαβιές και κατακτήσεις της πατρίδα μας, βρέθηκε και η περιοχή της Μακεδονίας μας. Μάλιστα απελευθερώθηκε σχεδόν 100 χρόνια μετά την νότια Ελλάδα, με τους Βαλκανικούς Πολέμους. Μία περιοχή, αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής γης, γενέτειρα του Μεγάλου Στρατηλάτου Αλεξάνδρου, ο οποίος τον 4ο π.χ. αιώνα, έφτασε μέχρι τις Ινδίες.
Δέκα αιώνες αργότερα, δηλαδή τον 6ο αιώνα μ.Χ. παρουσιάστηκαν οι Σλάβοι γύρω από την περιοχή και κάποιες περιοχές κατέβαλαν, από κάποιες εκδιώχθηκαν κτλ, σημασία έχει ότι δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα και τον Μ. Αλέξανδρο και φυσικά με τον όρο Μακεδονία. Έχουμε ξαναγράψει σε άλλο άρθρο μας, πως καλλιέργησαν εθνική συνείδηση οι Σλάβοι με όχημα την μη κανονική Εκκλησία των Σκοπίων, που αυτά όλα έγιναν φανερά μετά την διάλυση της ενιαίας τότε Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί εύστοχα έχει επισημανθεί, ότι το κρατίδιο το Σκοπίων, ουσιαστικά αποτελεί ένα μόρφωμα, που δημιουργήθηκε από αυτούς που αποφασίσουν κρυφά ή φανερά για τις τύχες του κόσμου, μόνο και μόνο για να μην συνορεύουν με χερσαία σύνορα η χώρα μας με την Σερβία! Όλο αυτό το χρονικό διάστημα ακούσαμε και γίνανε τα αίσχη εκ μέρος των Σκοπιανών (τοποθέτηση αγαλμάτων με τον Μ. Αλέξανδρο, οικειοποίηση του Ήλιου της Βεργίνας, τύπωμα χαρτών μέχρι την Θεσσαλονίκη, ανιστόρητες αναφορές για μακεδονικό έθνος και γλώσσας στα σχολικά εγχειρίδια  κτλ.) αλλά πάντοτε είχαμε ως εθνική διαχρονική κοινή διαπραγματευτική γραμμή, καμία παραχώρηση του Όρου Μακεδονία ή παράγωγό του. Οι πιέσεις πολλές, οι αναγνωρίσεις με τον όρο Μακεδονία από όλα σχεδόν τα κράτη, αλλά όλοι γνώριζαν και γνωρίζουν, ότι αν δεν το παραχωρήσει ο ιδιοκτήτης το όνομα, αυτό δεν θα γίνει ποτέ.
Ξαφνικά αυτό περιέργως αλλάζει, είχαμε την αλλαγή της πολιτικής σε διπλή σύνθετη ονομασία με παράγωγο της Μακεδονίας, με κάποιες αλλαγές στο Σύνταγμα της γείτονος χώρας κτλ, αλλά και την έναρξη της εντάξεως των Σκοπίων στο Νάτο και την Ε. Ε.
Εδώ επιτρέψτε μας κλείνοντας να κάνουμε μερικές Ερωτήσεις : α) Γιατί αφού μας συμφέρει η συμφωνία, πανηγυρίζουν και τα Σκόπια; β) Πως γίνεται δύο πλευρές να κερδίζουν ταυτόχρονα και οι δύο, χωρίς να χάνει η αλήθεια και η ανθρώπινη νοημοσύνη του κάθε σκεπτόμενου πολίτη; γ) Τι είναι η ιστορία για να την ξεπουλάς; δ) Που πήγαν οι θυσίες όλων αυτών που έδωσαν το αίμα τους για να είναι ελεύθερη η Μακεδονία μας σήμερα; ε)Σε πιο κράτος έγιναν όλα αυτά; Που σχεδόν το μισό αποτελείται από Αλβανούς και οι περισσότεροι πολίτες του κράτους, θέλουν να πάρουν την Βουλγάρικη Υπηκοότητα. Με αυτούς διαπραγματευόμαστε; στ) Ποιος εγγυείται ότι όλα τα συμφωνηθέντα τηρηθούν; ζ) Τι γίνεται αν σπάσουν μονομερώς την συμφωνία οι γείτονες; Ακόμη δύο τελευταίες ερωτήσεις : η) Ποιος εξουσιοδότησε την Κυβέρνηση να προβεί σε αυτή την συμφωνία; θ) Πως γίνεται η παρέλαση στο Gay Pide να είναι πρόοδος, πολιτισμός και δημοκρατία έναντι των κοινωνικών ανισοτήτων και να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και να προβάλλεται με κυβερνητική παρουσία και τα εκατοντάδες εθνικά συλλαλητήρια για την Μακεδονία που έγιναν από την αρχή του ζητήματος μέχρι και τα πρόσφατα σε 21 πόλεις της πατρίδος και στο εξωτερικό να υποβαθμίζονται και να μη λαμβάνονται υπόψη; Ο κάθε ένας να απαντήσει στην συνείδησή του. Εμείς προσωπικά λυπόμαστε για τις εξελίξεις, το θεωρούμε προδοσία και επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμο δικαίωμά μας...  


ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου