Η “κατάληψη” της νήσου Λήμνου από τους ... Συμμάχους το 1915. * - Μαθητική Εργασία

  

   Με αφορμή τα τεκταινόμενα της επικαιρότητας όσον αφορά την νέα ... αναβαθμισμένη τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο, κι αφέτερου τις επικείμενες εκδηλώσεις στην Λήμνο για τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας από την εκστρατεία της Καλλίπολης το1915, θα ήθελα να καταπιαστούμε με μια σχετικά άγνωστη πτυχή της σύγχρονης ιστορίας μας που αφορά το ακριτικό μας νησί και το διαχρονικά νευραλγικό ρόλο της θέσης του.

   Όσον αφορά το πρώτο η έκδοση της ΝΟΤΑΜ Α0889/15, με την οποία οι γείτονες μας επιχείρησαν ανεπιτυχώς να δεσμεύσουν μία τεράστια περιοχή στο Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο για ασκήσεις με πραγματικά πυρά από τις 2 Μαρτίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015 (σε μία περιοχή από τη Σκύρο μέχρι τη Λήμνο), και το ότι η τουρκική πλευρά υποχρεώθηκε τελικά σε υποχώρηση εν τη γενέσει της ημερομηνίας εφαρμογής,  προχωρόντας στην έκδοση διορθωτικών - ακυρωτικών ΝΟΤΑΜ που αποκαθιστούν, έστω προσωρινά, την τάξη πραγμάτων στην περιοχή, σηματοδοτεί το στρατηγικό της θέσης της νήσου για τον ουσιαστικό έλεγχο του Αιγαίου.

Σημειωτέον η καταληκτική γραμμή χάραξης, δεν περνούσε μόνο από διεθνή εναέριο χώρο και διεθνή ύδατα, αλλά και από εθνικό εναέριο χώρο και εθνικά χωρικά ύδατα, αλλά κυρίως συμπεριλαμβάνε έδαφος της Λήμνου. Πρακτικά αυτό σήμαινε απειλή πολέμου, γιατί αν δεν επρόκειτο περί αβλεψίας των Τούρκων η απειλή ήταν ιδιαζόντως μεγάλη μιας και θεωρητικά τμήμα του εδάφους, νοτιοανατολικά της Λήμνου  μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πεδίο βολής, για τα τουρκικά αεροσκάφη.

Η τουρκική ενέργεια φέρεται να εξόργισε ακόμη και το ΝΑΤΟ που παραδοσιακά τηρεί στάση ουδετερότητας στις διμερείς ελληνοτουρκικές διαφορές, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί το εύλογο  των ελληνικών επιχειρήματων.

   Όσον αφορά το δεύτερο με την πραγματοποίηση από 18-20 Απριλίου 2015 των εκδηλώσεων εκατονταετηρίδας εκ μέρους κυρίως των χωρών της Αυστραλίας και Ν. Ζηλανδίας (ANZAC)         στο προναφερόμενο ακριτικό μας νησί (που 'χει πολιούχο του τον Άγιο Σώζων 1 ) μας ωθεί δίχως να επιχειρούμε ως μετά Χριστόν προφήτες, να καταπιαστούμε λίγο με τούτη την πτυχή της ιστορίας των ANZAC που οφείλει να γίνει αντιληπτό πως είναι πρωτίστως και δική μας. Το ισχυρίζομαι τούτο μιας και τα όσα έγιναν τότε με αρκετή δόση ρίσκου, διαδραματίστηκαν σε εθνικό μας έδαφος που μόλις τρία χρόνια πριν, το 1912,  με τόσο κόπο είχαν απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό απ' το πολεμικό μας  Ναυτικό με το Θωρηκτό Αβέρωφ και τον ναυάρχο Παύλο Κουντουριώτη.

                                                            

   Μήπως  αξίζει  ν' αναρωτηθούμε γιατί σε κανένα σχολικό εγχειρίδιο της ιστορίας μας των τάξεων

ΣΤ' Δημοτικού, Γ' Γυμνασίου, Γ' Λυκείου δεν μνημονεύτε με τον δέοντα τρόπο ή ουδόλως  το εγχείρημα - επιχείρηση των Συμμάχων και το “πέρασμα” τους από τη Λήμνο το 1915; 

Πόσο μάλλον αφού υπήρξε η απαρχή του “εθνικού μας διχασμού” που με τον έναν ή άλλο τρόπο φτάνει ο απόηχός του μέχρι τις ταραγμένες οικονομικά ημέρες μας ;

         Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος (1864 - 1936) υπήρξε υπέρμαχος υποστήριξης

       των συμμαχικών θέσεων της “Εγκάρδιας Συννενόησης” (Entente Cordiale) με πρόθεσή του την

       ενεργή ανάμειξη της Ελλάδος στον Α' παγκόσμιο πόλεμο (1914 – '18).

            Ο Βασιλέας των Ελλήνων Κωνσταντίνος Α' (1868 – 1923) υπήρξε υπέρμαχος της διατήρησης

        της θέσης ουδετερότητας της Ελλάδος  με στόχο την διατήρηση των κεκτημένων της Χώρας.

  Στον απόηχο αυτών των ιστορικών δεδομένων  και επανερχόμενοι στο ... “σήμερα”,

οφείλουμε συγχαρητήρια στην Επιτροπή : “LGCC”  

“Lemnos Gallipoli Commemorative Committee”3  με έδρα την Μελβούρνη που σε συνεργασία

με το  Ελληνικό Παράρτημα Βετεράνων Αυστραλών (RSL), πρωτοστάτησε για την κατασκευή μπρούτζινου αγάλματος που θα στηθεί στο παραλιακό προάστιο Albert Park – Μελβούρνης στις

8 Αυγούστου 2015 και θα απεικονίζει μια νοσοκόμα και έναν στρατιώτη στη Λήμνο, για την αναδείξη του ρόλου που έπαιξε το νησί του Αιγαίου στο σημαντικότερο κεφάλαιο της αυστραλιανής πολεμικής ιστορίας. Το ουσιαστικότερο όμως είναι η ανάδειξη αυτών των στιγμών  για τις επόμενες γενιές, με την ταυτόχρονη αποκατάσταση της ιστορικής ακρίβειας!     

   Επίσης συγχαρητήρια αξίζουν και στο Σύλλογο “Οι φίλοι των Αnzac” με έδρα την Λήμνο που εδώ και καιρό επιχείρησε με επιτυχία να περιληφθεί η Λήμνος στο πρόγραμμα των εκδήλωσεων

για τα εκατό χρόνια από την απόβαση στην Καλλίπολη, μιας και αναμένεται να μεταβούν το επόμενο διάστημα  χιλιάδες Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στο νησί με απόρροια την τουριστική, πολιτιστική κ.α προβολή του τόπου.

    Όσον αφορά για την εκστρατεία στην Καλλίπολη να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη μεγάλη πολεμική μα ανεπιτυχής επιχείρηση των Αυστραλιανών Ενόπλων Δυνάμεων στη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου ενάντια στην Τουρκία. Συνολικά 50.000 Αυστραλοί μαχητές έλαβαν μέρος στην εκστρατεία, από τους οποίους 8.700 φονεύθηκαν και 19.000 τραυματίστηκαν. Η σπουδαιότητα αυτής της εκστρατείας για την Αυστραλία και η σημαντική της επίδραση στην αυστραλιανή ιστορία, έχουν αναγνωριστεί εδώ και χρόνια.

Η Λήμνος, που βρίσκεται κοντά στη χερσόνησο της Καλλίπολης, έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην εκστρατεία και είναι στοιχείο-κλειδί στην ιστορία των ANZAC's (Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατιωτών) και στη συμμετοχή της Αυστραλίας στον πόλεμο.
                                                                

  Μερικά στοιχεία- κλειδιά που δείχνουν τον ρόλο της Λήμνου στην ιστορία των ANZAC's στην Καλλίπολη, είναι 2:

                  

                                                  

                                                                      

-Η  Λήμνος ήταν το κυριότερο σημείο συγκέντρωσης, επιβίβασης και εφοδιασμού για τις αποβάσεις στη χερσόνησο της Καλλίπολης.

- Στη Λήμνο έγιναν οι πρώτες δοκιμαστικές αποβάσεις, πριν την πραγματική απόβαση στην

Καλλίπολη.

- Το λιμάνι της Λήμνου ήταν μια μεγάλη βάση εξόρμησης για ναυτικές επιχειρήσεις, περιλαμβανομένης της δράσης των υποβρυχίων.

- Ήταν ο τόπος εγκατάστασης μεγάλων νοσοκομειακών σταθμών για την εκστρατεία, με συμμετοχή για πρώτη φορά σε μακρινή χώρα Αυστραλών νοσοκόμων σε πολεμικό θέατρο.

- Σημαντικές στρατιωτικές φυσιογνωμίες της Αυστραλίας επισκέφτηκαν τη νήσο, όπως ο Albert Jacka που είχε τιμηθεί με το Βικτωριανό Σταυρό και οι Αυστραλοί στρατηγοί Birdwood και Monash. Κάποτε την είχε επισκεφθεί και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ.

- Στη Λήμνο βρίσκονται δύο μεγάλα στρατιωτικά νεκροταφεία της Κοινοπολιτείας. Ένα στο Μούδρο και ένα στο Πορτιάνου, στα οποία υπάρχουν 148 τάφοι Αυστραλών.

- Τα πρώτα στρατεύματα που “κατέλαβαν” τη Λήμνο ήταν ομάδες πεζοναυτών, την 23η Φεβρουαρίου 1915.

- Οι πρώτες Αυστραλιανές Δυνάμεις που αποβιβάστηκαν στη Λήμνο, ήταν την 4η Μαρτίου 1915.

- Χιλιάδες αξιωματικοί, οπλίτες και νοσοκόμες θα έφθαναν τις επόμενες ημέρες για να μετατρέψουν τη νήσο σε ένα απέραντο συμμαχικό στρατόπεδο.

- Η Λήμνος έπαιξε ζωτικό ρόλο στη διάρκεια των οκτώ μηνών της εκστρατείας της Καλλίπολης, αφού από αυτή ξεκινούσαν τα στρατεύματα και σε αυτή είχαν οργανωθεί μεγάλα νοσοκομεία και χώροι ανάπαυσης.

-Στις πολλές νοσοκομειακές σκηνές [τέντες] που είχαν στηθεί, θα μπορούσαν να έχουν περίθαλψη 3.000 ασθενείς και τραυματίες.

- Μέχρι τον Οκτώβριο του 1915 τα δύο αυστραλιανά νοσοκομεία διέθεταν 9.000 κλίνες [κρεβάτια], για ασθενείς και τραυματίες.

- Τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1915,  57.000 ασθενείς και 37.000 τραυματίες μεταφέρθηκαν από τις ακτές της χερσονήσου της Καλλίπολης στα συμμαχικά νοσοκομεία στη Λήμνο.

- Έχει υπολογισθεί ότι περισσότερες από 200 Αυστραλές νοσοκόμες ήταν στη Λήμνο, στη διάρκεια της εκστρατείας στην Καλλίπολη.

- Η ανακωχή μεταξύ των Συμμάχων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπεγράφη στο κατάστρωμα του πλοίου HMAS Agamemnon στο λιμάνι του Μούδρου, το φθινόπωρο του 1918 με την οποία κατεγράφει η ήττα των τουρκικών στρατευμάτων στο Ανατολικό Μέτωπο. 

 - Ένα από τα χαρούμενα γεγονότα στη νήσο, ήταν ο γάμος (δείτε παρακάτω φωτογραφία) μεταξύ του Λοχία Ernest Lawrence και της νοσοκόμας Clarice Daley στο ναό του στρατοπέδου στο Δυτικό Μούδρο, στις 21 Οκτωβρίου 1915. Και οι δύο επέζησαν του πολέμου και αργότερα έζησαν στο Elwood της Βικτώριας.

                                                                Παραπομπές:

1.                   Έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ

                  Η μνήμη του Αγίου εορτάζεται κάθε χρόνο στις 7 Σεπτεμβρίου ημέρα θανατωσής του

                  από τον Ρωμαίο έπαρχο Μαξιμιανό το 288 μ.Χ

                                                          

                                                              Απολυτίκιο Αγίου

   «Μαρτύρων αγλάισμα, επιστασία τη ση, Λημνίους διέσωσας εκ της δουλείας δεσμών αεί τους τιμώντας σε. έχοντες γαρ ως όλβον τιμαλφή των λειψάνων θήκην σου την αγίαν ανακράζομεν μάρτυς ημάς εκ δυσμενούς απειλής Σώζων διάσωζε.»

2.                   Άκρως διαφωτιστικός ο παρακάτω ιστότοπος με την ιστορική γραμμή – χρονοδιάγραμμα των γεγονότων καθόσον διάστημα διαρκούσε η συμμαχική “κατάληψη” της Λήμνου.

                  Δείτε τις χαρακτηριστικές ημερομηνίες που αφορούν την “αμφιταλάντευση” της     

                 πολιτικής  ηγεσίας της Ελλάδας :

                 24η-29η Ιανουαρίου, 23η Φεβρουρίου, 5η-6η-7η-9η- 20η Μαρτίου, 8η-12η-14η-25η

                 Απριλίου, 25η Ιουλίου, 22α Αυγούστου, , 21η-23η-24η-25η-27η-28η Σεπτεμβρίου,      

                 2α-3η-5η-6η-  8η-10η-13η-16η-20η Οκτωβρίου, 5η-6η-8η-23η-24η Νοεμβρίου,             

                 9η- 11η-14η-19η-20η-28η  Δεκεμβρίου 1915, 7η-8η Ιανουαρίου 1916

                  http://www.greatwar.co.uk/timeline/ww1-events-1915.htm

            3.    Το weblog της  Επιτροπής  “LGCC” :

                   http://lemnosgallipolicc.blogspot.gr/

*     Το άρθρο γράφτηκε από τον μαθητή  Αλέξανδρο Α. Κολαΐτη που φοιτά στο 1ο Λύκειο Βούλας, στο Β2' Τμήμα με καταγωγή εκ μητρός (γένος : Παπαγιαννέρη) από τα Λύχνα της Λήμνου.-

Άχ! Πατρίδα μου γλυκειά..." του Πέτρου Α. Κολαΐτη, 1ο Γυμνάσιο Βούλας, (Β1').

“Επτάνησος Πολιτεία” (1800-1807) 

          Στην ελληνική μυθολογία ο Κέφαλος ήταν γενάρχης του αττικού γένους των Κεφαλιδών. Διάφορες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Κέφαλος ήταν γιος του βασιλιά της Φωκίδας Δηίωνος ή Δηιονέως. Βοηθούμενος από τον Αμφιτρύωνα (γιο του Αλκαίου βασιλιά της  Τίρυνθας και εγγονό του ήρωα Περσέα), έδιωξε τους Τηλεβόες (ο Τάφιος και ο Τηλεβόας ήταν παιδιά του θεού Ποσειδώνα) από την Κεφαλληνία, όπου εγκαταστάθηκε με τον λαό του και της έδωσε το όνομά του, που φέρει μέχρι σήμερα.

          Το νησί της Κεφαλονιάς είναι 781,49 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με άλλα λόγια κατά τι μεγαλύτερη από τη Σιγκαπούρη (716,1 τετρ. χλμ.). Οι κάτοικοι της είναι περίπου 35.000 σε αντιδιαστολή με τον πληθυσμό του προαναφερθέντος ασιατικού κρατιδίου που 'ναι ... 4.500.000! Αποτελεί το μεγαλύτερο νησί των Επτανήσων και το έκτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας.

          Πρωτεύουσα του νησιού είναι το ... “αρχοντικό” Αργοστόλι.

          Η Κεφαλονιά είναι ιδιαίτερα ορεινή και έχει μεγάλο κάθετο διαμελισμό. Σπουδαιότερο όρος του νησιού είναι ο “χιλιοτραγουδισμένος” Αίνος  με τα ξακουστά έλατα του (επιστ. Abies cephalonica - Ελάτη η κεφαλληνιακή.)  Με τον Αίνο έχουν ταυτίσει και την παρουσία τους τα άγρια άλογα που υπάρχουν εκεί. Τα πανέμορφα άγρια άλογα του Αίνου,  θα τα συναντήσει κανείς από το ύψος των 1.000 μέτρων και πάνω. Και τούτο διότι εκεί υπάρχει η μία και μοναδική πηγή νερού πάνω στο βουνό.

     

                                                    Εθνικός δρυμός Αίνου

     H υψηλότερη κορφή του Αίνου είναι ο Μέγας Σωρός, σε ύψος 1628 μέτρα. Η μυθολογία, αλλά και ο Ησίοδος αναφέρουν ότι στην κορφή αυτή υπήρχε θυσιαστήριο αφιερωμένο στον Δία, όπου λατρευόταν με το όνομα Αινήσιος.

          Στην αρχαιότητα ο Αίνος αποτελούσε και σημάδι ναυσιπλοΐας για τα ποντοπόρα πλοία καθώς οι ναυτικοί που ταξίδευαν από την ηπειρωτική Ελλάδα προς τη Δύση έβλεπαν τις κορφές του να αναδύονται στη μέση του πελάγους.

          Η ύπαρξη άφθονων μαρτυριών από τη μυκηναϊκή περίοδο (1600-1100 π.Χ.), σε αντίθεση με την Ιθάκη, οδήγησε τους ομηριστές να ταυτίσουν την ομηρική Ιθάκη με την Κεφαλονιά. Εξάλλου, ο λαός του Οδυσσέα ονομαζόταν Κεφαλλήνες και κατείχε την Ιθάκη, τη Ζάκυνθο, την ακτή της Ακαρνανίας και της Σάμης. Η ονομασία όμως Κεφαλληνία αναφέρεται από τον αρχαίο συγγραφέα Ηρόδοτο μόλις περί το 450 π.Χ..

         

Όπως και να το δούμε ο Οδυσσέας, ήταν βασιλιάς της μυθικής Ιθάκης! Ποιός δεν έχει διαβάσει τα ομηρικά έπη της Ιλιάδας και της Οδύσσειας που εξυμνούν τον “πολυμήχανο” γιο του Λαέρτη; Ίσως όμως λίγοι γνωρίζουν πως ενώ δεν είχε δεσμευτεί με τον ανάλογο όρκο που 'χαν δεσμευτεί οι λοιποί Αχαιοί για συμμετοχή τους στην εκστρατεία του τρωικού πολέμου, είναι αλήθεια ότι προσπάθησε να αποφύγει τη συμμετοχή του σ' αυτόν μιας και υπήρχε χρησμός ότι θα γυρνούσε είκοσι χρόνια μετά ολομόναχος. Για το λόγο αυτόν προσποιήθηκε τον τρελό, κι όταν το τέχνασμά του αποκαλύφτηκε από εκείνη τη στιγμή αποφάσισε να συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις στην επιτυχία της εκστρατείας. Ο Οδυσσέας έφερε μαζί του στην Τροία δώδεκα καράβια. Οι Αχαιοί όμως υπολόγιζαν πιο πολύ σ' αυτόν τον ίδιο και στην πολύπλευρη προσωπικότητά του και όχι στη στρατιωτική του δύναμη. Συγκέντρωνε στο πρόσωπό του τον άνθρωπο των λόγων και των έργων μαζί. Ο Όμηρος δεν κάνει οικονομία στους κολακευτικούς χαρακτηρισμούς για τον Οδυσσέα. Χρησιμοποιεί μάλιστα μερικά επίθετα αποκλειστικά για τον Οδυσσέα. Τον χαρακτηρίζει πολυμήχανο, καρτερικό, πολύβουλο, πολυπαινεμένο. Ο Οδυσσέας είναι ο άνθρωπος που δίνει τη σίγουρη λύση, κάθε φορά που οι Αχαιοί βρίσκονται σε αδιέξοδο ή αντιμετωπίζουν ένα δύσκολο πρόβλημα. Η εξαιρετική ευστροφία και εφευρετικότητα του Οδυσσέα ήταν γνωστή ήδη πριν ξεκινήσει ο πόλεμος.   

                                                Μύρτος – Πυλάρου, ΒΔ

          Την περίοδο των Περσικών πολέμων οι Κεφαλλήνες συμμετείχαν στη μάχη των Πλαταιών (479 π.Χ). Στον Πελοποννησιακό πόλεμο τάχθηκαν με το μέρος των Αθηναίων. Το 218 π.Χ απέτρεψαν τη κατάκτηση τους από τους Μακεδόνες (Φίλιππος Ε'). Το 187 π.Χ κατακτήθηκαν με δυσκολία από τους Ρωμαίους με συνέπεια οι κάτοικοι της Σάμης να πουληθούν ως δούλοι και να καταστραφεί η πόλη τους.

Οι πληροφορίες για το νησί κατά τη βυζαντινή περίοδο είναι ασαφείς και συγκεχυμένες. Πάντως, από τις αρχές του 9ου μέχρι τον 11ο αιώνα, αναφέρεται ένα θέμα Κεφαλληνίας, στο οποίο υπήρξε επί δύο αιώνες το επίκεντρο της τεράστιας μάχης που έκρινε την τύχη της Μεσογείου.  

          Με μακροβιότερη τη βενετική κυριαρχία (1386-1797) - στο πλαίσιο της οποίας συντελέστηκε η πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική ενότητα όλου του επτανησιακού χώρου - στη συνέχεια με πιο βραχύβια διαστήματα γαλλικής (1797-1798 και 1807-1814) και ρωσο-οθωμανικής παρουσίας (1800-1807), και τέλος υπό την αγγλική επικυριαρχία οριοθετείται μια μακραίωνη περίοδος ξενοκρατίας στο νησί, η οποία έληξε το 1864 με την οριστική προσάρτηση όλων των επτανήσων στο Ελληνικό Βασίλειο. 

        

Άγιος Γεράσιμος

     Τούτος ο ευλογημένος τόπος νιώθει ότι έχει ανά τους αιώνες ... “άνωθεν” προστασία και καθοδήγηση, μιας και οι Κεφαλλήνες έχουν έντονα καλλιεργημένο το θρησκευτικό τους συναίσθημα. Στα χώματα της κοιλάδας Σάμης έδρασαν οι ομολογητές της χριστιανικής πίστης “Άγιοι Φανέντες” (Γρηγόριος, Θεόδωρος και Λέων) περί το έτος 350 μ.Χ. ενάντια στην αίρεση του Αρειανισμού. Τούτο το νησί στο διάβα της πολυτάραχης ιστορίας του είχε πάντοτε για τους ανθρώπους του στα πέρατα της οικουμένης όπου κι αν βρίσκονταν, την πνευματική και ηθική καθοδήγηση του όσιου και προστάτη τους  Αγίου Γερασίμου (1506 – 1579 μ.Χ.).

          Με αρωγό του, τους πιο πάνω ομηρικούς χαρακτηρισμούς στην ψυχή των Κεφαλλήνων, έχει έμπρακτα αποδείξει ότι ξεπερνά και τα ... θεριά της φύσης, όπως λ.χ.  τους σεισμούς του 1953 με τα 7,2 ρίχτερ που ισοπέδωσαν το νησί όχι όμως και την ψυχή και το μεράκι τους να ξαναχτίσουν τα πάντα από την αρχή!

          Σε τούτα τα νερά του Ιονίου πελάγους σηματοδοτούνται αλληγορικά τα όνειρα και οι προσδοκίες μας μέσα από τα λόγια του ποιητή Κ. Καβάφη  “για πηγαιμούς προς την Ιθάκη” καθενός ξεχωριστά με έμφαση “τ' ωραίο ταξείδι” της ζωής!  

         

Ποιός δεν έχει γευτεί το ξακουστό κρασί “ρομπόλα”, το αγγουρόλαδο στη σαλάτα με το υπέροχο έντονο άρωμα και γεύση, τα νόστιμα ψάρια – ιχθυοκαλλιεργειών της που εξάγονται ανά τον κόσμο, την κρεατόπιτα, τη πικάντικη φέτα που χρονολογείται από την εποχή του Ομήρου, το μέλι, τη ρίγανη, το θυμάρι, τις μάντολες;

          Ποιός δεν έχει μυρίσει την λεβάντα και την αλισφακιά (φασκόμηλο) της;

          Ποιός δεν έχει επισκεφτεί τα σπήλαιά της, Μελισσάνη και Δρογκαράτη;

          Ποιός δεν έχει φωτογραφήσει την πασίγνωστη παραλία του “Μύρτου”;

          Ποιός δεν έχει συναντήσει καλλιτέχνες παγκοσμίου φήμης (Τομ Χανκς, Μαντόνα, Βαλεντίνο, Αρμάνι, Κριστιάν Λουμπουτίν, Μάικλ Ντάγκλας, Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, σεΐχη του Κατάρ, Μικ Τζάγκερ, Όπρα Γουίνφρεϊ κ.α) στα καντούνια του Φισκάρδου που βρίσκεται στο ΒΑ άκρο του νησιού;

         

Ποιός θεωρείται ειδήμονας της επιστήμης της Γεωλογίας αν δεν έχει επισκεφτεί το νησί της Κεφαλονιάς να μελετήσει μεταξύ άλλων το ρου των υδάτων από τη μια πλευρά του νησιού (Καταβόθρες-Αργοστολίου) στην άλλη (Καραβόμυλος-Σάμης);   

          Ποιός δε γνωρίζει τη μουσική παράδοση με τις φιλαρμονικές και τις μαντολινάτες (χορωδίες), με το μελωδικό άκουσμα του μαντολίνου; Τούτος ο τόπος σε αλλοτινές εποχές είχε πιότερα πιάνα στα σαλόνια του κι από την ίδια την πρωτεύουσα Αθήνα! 

          Ποιός δεν έχει σαρκάσει διαχρονικά τους ανάξιους κατέχοντες την εξουσία μέσα από τα έργα του Ληξουριώτη ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου;

          Ποιός δεν έχει ακούσει για τον Ληξουριώτη αρχαιολόγο και ακαδημαϊκό Σπύρο Μαρινάτο, που έκανε τις ανακαλύψεις στον προϊστορικό οικισμό Ακρωτήρι-Σαντορίνης; Κατά την διάρκεια των ανασκαφών βρήκε ηφαιστειακό υλικό σε μινωικά στρώματα, πράγμα που τον οδήγησε στην άποψη ότι ο Μινωικός πολιτισμός πρέπει να καταστράφηκε από την ηφαιστειακή έκρηξη της Θήρας.

          Ποιός δεν  γνωρίζει πως τούτος ο τόπος ανέδειξε μέχρι και αντιβασιλέα στο ... Σιαμ (σημερινή Ταιλάνδη) τον Κωνσταντίνο Γεράκη (1647-1688);

Ποιός δε γνωρίζει πως εδώ έδρασαν ενάντια στην Αγγλοκρατία οι Ριζοσπάστες, που πρόβαλαν τις αρχές της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και κοινωνικής δικαιοσύνης; Εδώ άλλωστε ιδρύθηκε το πρώτο κόμμα στην Ελλάδα με κομματική και πολιτική δομή. Οφείλει την ίδρυσή του στους Ηλία Ζερβό, Ιωσήφ Μομφεράτο και Γεράσιμο Λιβαδά.

          Ποιός δε θυμάται τον “Φεραίο” του αγροτικού κινήματος του Κιλελέρ (1910) Μαρίνο Αντύπα από τα Φερεντινάτα-Πυλάρου που προνόησε να “διαφωτίσει” τους Θεσσαλούς κολίγους;

          Ποιός δε γνωρίζει πως τούτο το νησί μαζί με τη Χίο, έχουν δώσει τα περισσότερα πληρώματα ναυτικών μας στην ιστορία του εμπορικού ναυτικού της Ελλάδας;

          Μήπως τα ονόματα εφοπλιστών: Βαλλιάνος, Βεργωτής, Γιαννουλάτος, Λυκιαρδόπουλος, Ποταμιάνος, Τυπάλδος, Αγούδημος, Στρίντζης, Γράτσος κ.α  επιβεβαιώνουν με τον καλύτερο τρόπο την ναυτική παράδοση του νησιού;

Mα μήπως τούτο το νησί δεν ανέδειξε και πρωθυπουργούς; Tον αγωνιστή του '21, στενό συνεργάτη του Ι. Καποδίστρια, πρωτοστάτη της 3ης Σεπτέμβρη 1843 και  πρώτο στην πολιτική ιστορία της Ελλάδος αρχηγό κυβερνήσεως που ονομάστηκε πρωθυπουργός,  Ανδρέα Μεταξά. Μα ας μη λησμονούμε και τον Iωάννη Μεταξά που “επί  ημερών του” δοξάστηκε η Ελλάδα με την εποποιία του 1940.

                                                                   Κομιτάτα Ερίσου ΒΑ

Mα και στην πρόσφατη πολιτική ιστορία ονόματα πολιτικών όπως: A. Τρίτσης, Γ. Αρσένης, Γ. Γιακουμάτος κ.ά. δεν απασχόλησαν με την “ιδιόρρυθμη οξύτητα” της σκέψης τους κάθε τόσο τα μέσα μαζικής επικοινωνίας;                                                         

Ποιός θα φανταζόταν πως κι αφεντιά μου “κατέχει” χωριό που φέρει το επώνυμό μου: Koλαΐτης στα ΝΑ του νησιού; Μα άλλωστε εμείς οι Ρωμιοί -κι ας ισχυρίζονται όσα κι άλλα τόσα οι “κουτό-Φράγκοι”- μπορούμε με άνεση ν' ανατρέξουμε τέσσερις  και πλέον γενιές οπίσω για ν' αποδείξουμε ότι είμαστε γηγενείς του τόπου μας!

          Ποιός θα πιστέψει πως ο τόπος καταγωγής των προγόνων μου, τα Κομιτάτα στα ΒΑ του νησιού βρίσκεται σε υψόμετρο 564 μέτρα και φυσικά δεν έχει Κόμηδες ή κάτι που να 'χει σχέση με τη “Χρυσή Βίβλο” (Λίμπρο ντ' Όρο);         

                                   

          Τα Κομιτάτα της Κεφαλονιάς έγιναν διάσημα σ’ όλο τον κόσμο χάρη στην ταινία «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» παραγωγής 2001 που κυρίως πραγματεύεται τη “σφαγή” της Ιταλικής μεραρχίας “Άκουι” (4.000 και πλέον θύματα) το 1943 από τους Γερμανούς. Πολλές σκηνές της γυρίστηκαν στην πανέμορφη παραλία του Χοργοτά κάτω από το χωριό, μεταξύ αυτών και αυτή που χρησιμοποιήθηκε για την αφίσα της. Αν πάλι ψάχνετε κάτι λιγότερο γνωστό, η γειτονική παραλία που 'ναι και το επίνειο του χωριού, η λατρεμένη μου Αγιά Σοφιά, δεν θα σας απογοητεύσει, σ' όλες τις εποχές του χρόνου!

          Μα κι αν όλα τούτα δεν τα ξέρατε, δεν πειράζει! Άλλωστε εμείς οι Κεφαλλονίτες δεν κρατάμε στο “τέλος της ημέρας” κακία, κι ας ξεστομίζουμε  το: “Διαλέμπα μέσα σου” διαρκώς ή “ψέλνουμε” τον Άγιο μας!  Άλλωστε “όλοι μέρα βλαστημάμε και το βράδυ τραγουδάμε”!   

Για όλους τους παραπάνω και μη λόγους ... δικαιολογώ τον τίτλο του άρθρου μου, και σας καλώ να αγαπήσετε σιμά (κοντά) μου κάθε σπιθαμή, κάθε πτυχή τούτου του ευλογημένου τόπου που λέγεται ... Κεφαλονιά !!!        

     

     Βούλα, 16 Ιανουαρίου 2015               Πέτρος Α. Κολαΐτης  Β' Γυμνασίου (Β1)    

   

                                                                                                   

    “Άχ! Πατρίδα μου γλυκειά ...”      Λουκιανός Κηλαιδόνης ,1992