της κ. Ελεάνας  Παθιακάκη Λίγες μέρες πριν, έλαβα στο προσωπικό μου  fb  τσατ , ένα μήνυμα, ένα βιντεάκι από το  youtube , το οποίο τιτλοφορούσε ως «Ανατρεπτικά. Θεολογική εκδοχή». Για αυτό το τραγούδι λοιπόν σε μουσική Δημήτρη Κοντόπουλου και στίχους Νίκου Μωραϊτη ο Αντώνιος Χρήστου έφτιαξε ένα κλιπάκι…θεολογικό, το οποίο εναλλάσσει αστραπιαία τη σκέψη σου σε πράγματα σημερινά, γνωστά και ίσως ξεχασμένα στο βάθος του μυαλού μας, καταστάσεις και νοήματα που διστάζουμε να αγγίξουμε γιατί φοβόμαστε την αλήθεια τους. Αυτή τουλάχιστον ήταν η προσωπική αίσθηση που εξέλαβα όταν είδα το κλιπάκι αλλά και μου γεννήθηκε η εξής απορία και έτσι έσπευσα να ρωτήσω τον δημιουργό: Ε.Π.:  Ανατρεπτικό τραγούδι από τις φωνές του “Voice” ανατρεπτικό video clip που συνδυάζει τη κουλτούρα της Εκκλησίας με την κουλτούρα των Εξαρχείων και των νοημάτων του “τοίχου”! Πόσο κοντά τελικά είναι αυτές οι δύο κουλτούρες? Α.Χ.:  Σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση αλλά και ...

  «Παλαιότερα οι Έλληνες μεγαλουργούσαν ακόμη και υπό καθεστώς δουλείας, γιατί είχαν στραμμένες τις ελπίδες τους στον Θεό, που ευλογούσε το λείμμα (τη μαγιά), όταν τους πολλούς κατασπάραζαν τα θεριά, καθώς το λείμμα έψαλλε: «Ο ύτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δr εν ονyματι Κυρwου Θεού ημών μεγαλυνθησyμεθα». Σήμερα μας απόμεινε ελπίδα ενδοκοσμική και επομένως μάταια. Γι' αυτό καλό είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι στα δεινά μας θα προστεθούν και άλλα. Στο τέλος όμως θα έλθει και η ανάσταση» ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Το δημοψήφισμα είναι προσφυγή στον λαό, ο οποίος καλείται να αποφασίσει επί σοβαροτάτου πολιτικού ζητήματος, τη λήψη αποφάσεως επί του οποίου αποφεύγει να επωμισθεί η κυβέρνηση. Στη χώρα μας διενεργήθησαν κατά το διάστημα 1920-1974 επτά δημοψηφίσματα, από τα οποία έξι για το πολιτειακό (παλινόστηση ή έκπτωση της μοναρχίας) και ένα για έγκριση συντάγματος (1968 νόθο). Κάθε φορά ο λαός ψήφιζε κατά τον πόθο των κυβερνώντων. Οι κυβερνήσεις δεν θεώρησαν σοβαρά θέμα...

Ρωμ. 6:18-23 :  Αυτός που έδωσε από την αρχή  στον άνθρωπο την ελευθερία, την ξαναδίνει τώρα  με τη λυτρωτική του θυσία.                                        του π. Παναγιώτου Γκέζου Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει εμπειρικά, τόσο τη δουλεία, όσο και την αμαρτία. Η οντολογική σημασία της αμαρτίας, σημαίνει την άρνηση του Θεού,                                                την απιστία και την υποταγή του ανθρώπου στα του κόσμου και στην ειδωλολατρία. Όπως δηλαδή προσφέρατε τα μέλη σας  σκλάβα στην αμαρτία για να κάνετε την ανομία, έτσι τώρα να προσφέρετε τα μέλη σας  δούλα στην ενάρετη ζωή για να προ...