ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ο Δήμος Γλυφάδας ανακοινώνει ότι αυτή τη Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου, στις 4 το απόγευμα ξεκινά τη λειτουργία του το νέο κοιμητήριο της πόλης, με τα θυρανοίξια του Ιερού Ναού. Το κοιμητήριο σχεδιάστηκε, αδειοδοτήθηκε και κατασκευάστηκε με δαπάνες του Δήμου Γλυφάδας, σε έκταση που παραχωρήθηκε με ειδικό νόμο το Δεκέμβριο του 2014 από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο Ιερός Ναός του κοιμητηρίου κατασκευάστηκε με δωρεά του Θανάση Μαρτίνου. «Για περισσότερα από 40 χρόνια η Γλυφάδα αντιμετώπιζε το οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα της έλλειψης κοιμητηρίου, καθώς το παλιό κοιμητήριο της πόλης μας, έκτασης μόλις πέντε στρεμμάτων, ήταν πλήρες. Με μεγάλο αγώνα για να ξεπεράσουμε πολλά γραφειοκρατικά και πρακτικά εμπόδια, με κατάθεση ψυχής, εργαστήκαμε επί τέσσερα χρόνια για να δημιουργήσουμε αυτό που έλειπε από τη Γλυφάδα: Ένα χώρο όπου με σεβασμό, με πολιτισμό και με αξιοπρέπεια θα αποχαιρετούμε τους συνανθρώπους μας», δήλωσε ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου. «Πρόκε...

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ ΕΝΟΡΙΤΗΣ ΤΕΥΧΟΣ 2, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2018 from Presbyteros Antonios Xrhstou

                                                       του π. Αντωνίου Χρήστου Με τη βοήθεια και τη χάρη Του Θεού, αγαπητοί μας αναγνώστες, φτάσαμε σε άλλη μια μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, ο οποίος είναι αστέρας πολύφωτος όλης της οικουμένης, αλλά έχει σφραγίσει ιστορικά με το αίμα του, τη συμπρωτεύουσα, την πόλη της Θεσσαλονίκης και κατ’ επέκταση έχει σημαδέψει ιδιαίτερα όλη τη βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα τη μία-μοναδική και ελληνικότατη Μακεδονία μας. Ο ιστορικός Ιερός Ναός του Αγίου, όπου φυλάσσεται το ιερό σκήνωμά του, καθώς και οι χιλιάδες ναοί αφιερωμένοι στο όνομά του, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αποτελούν πόλο έλξης, αγιασμού και ικεσίας, για τους εκατοντάδες χιλιάδες των προσκυνητών, γεγονός που τον καθιστούν ως έναν από τους πιο λαοφιλής Αγίους μέχρι και σήμερα. Ο αγιασμένος και διδακτικός βίος του,...

Τη Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2018 στις 6.00 μ.μ., στο προαύλιο του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Στυλιανού του Κ.Α.Α.Π. Βούλας συγκεντρωθήκαν όλα τα παιδιά της Κατηχητικής Συνάξεως που λειτουργεί στο Ίδρυμα. Στη αρχή ο π. Αντώνιος Χρήστου, εφημέριος του ιδρύματος, αναφερθήκαμε στη σύντομη ομιλία του, για τα γεγονότα που θυμόμαστε και εορτάζουμε σήμερα στην επέτειο του ΟΧΙ. Ο π. Αντώνιος ιδιαιτέρως   υπογράμμισε την θυσία των ηρώων που πλήρωσαν το τίμημα με το αίμα τους, για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Η ομιλία βρίσκεται εδώ . Στην συνέχεια τελέσθηκε η επίσημη Δοξολογία για την απελευθέρωση από τους κατακτητές και της Επετείου του ΟΧΙ του 1940 και επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως όλων των ηρωικώς πεσόντων κατά τα χρόνια της εθνικής αντίστασης. Ακολούθως, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή και ψάλθηκε από όλους ο Εθνικός Ύμνος. Αφού   φωνάξαμε στο τέλος ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!!   Ακολούθησε, όπως κάθε χρόνο η παρέλαση σε όλους τους θαλάμους με χαρά και καμάρι και ταυτ...

Μεγάλο εφόδιο ή υπομονή, παιδιά μου, σπουδαία αρετή!  Ήταν πριν από είκοσι-είκοσιπέντε χρόνια σε μία πόλη, εδώ στα βόρεια, ένα ανδρόγυνο νέων Μουσουλμάνων. Ό άντρας κάποια στιγμή έδωσε ό Κύριος να φωτιστή καί να γίνει Χριστιανός. Ή γυναίκα του απελπίστηκε... Πήγε στον Ιερέα του καί ρώταγε να δη τί θα κάνη. Καί εκείνος της είπε• -Θα σταματήσεις να του φτιάχνεις φαγητό- καί κάθε βράδυ, την ώρα πού θα τον βλέπεις να προσεύχεται, θα πηγαίνεις να γεμίζεις έναν κουβά με κρύο νερό καί θα τον πετάς πάνω του! Έτσι καί έκανε. Δεν ξαναμαγείρεψε ποτέ για τον άντρα της, καί κάθε βράδυ τον έκανε μούσκεμα μέ τόν κουβά, την ώρα πού τόν έβλεπε να γονατίζει. Εκείνος ατάραχος! Δεν την μίλησε ποτέ, δεν της παραπονέθηκε καθόλου! Ούτε έφυγε άπ’ το σπίτι!  Συνέχιζε να προσεύχεται- καί μόλις τελείωνε, πήγαινε καί έβγαζε τα μουσκεμένα του ρούχα καί φόραγε αμίλητος τά στεγνά πού είχε έτοιμα ήδη! Ξέρετε πόσο κράτησε αυτό τό μαρτύριό του; Δύο χρόνια ολάκερα! Καί ένα βράδυ,...

Τα φώτα στο θάλαμο της εντατικής χαμήλωσαν. Η ανακοίνωση από τα μεγάφωνα παρακαλούσε τους επισκέπτες να φύγουν. Οι συγγενείς των ασθενών σηκώθηκαν. - Πώς πάει ο δικός σας; ρώτησαν οι συγγενείς του Ενός τούς συγγενείς του Άλλου. -Τα ίδια, απάντησαν οι συγγενείς του Άλλου. Ο δικός σας; -Ίδια κι απαράλλαχτα. Καιρός να το αποφασίσουμε. Δεν πάει άλλο. Τι τον κρατάμε; Ο άνθρωπος τζάμπα βασανίζεται. Ευθανασία αύριο κιόλας. -Καληνύχτα, είπαν οι μεν κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι. -Καληνύχτα, τους απάντησαν οι δε βγαίνοντας στο δρόμο. Και o Ένας και ο Άλλος είχαν μείνει "φυτά". Φυτά σωματικώς. Οι ψυχές τους ολοζώντανες. Ίσως πιο ζωντανές από ποτέ, περίμεναν πώς και πώς να αναχωρήσουν οι συγγενείς τους. Πολλές συζητήσεις, ομιλίες ατέλειωτες, αβάσταχτη θλίψη. Οι δυο ψυχές είχαν πολύ κουραστεί. -Όσο ήμουν ακόμα υγιής, είπε ο Ένας, είχα πει στους δικούς μου, αν ποτέ καταντήσω έτσι, να μου κάνουν ευθανασία. -Κι εγώ, είπε ο Άλλος. -Έλα όμως που εγώ τ...

                                                                            του π. Αντωνίου  Χρήστου Αγαπητοί μου αναγνώστες, άλλα είχαμε σκοπό να γράψουμε στο άρθρο μας αυτή την εβδομάδα (για τον Ευαγγελιστή Λουκά), αλλά οι τρέχουσες τραγικές Εκκλησιαστικές εξελίξεις, με το θέμα της Ουκρανίας και την επίσημη απόφαση της Εκκλησίας της Ρωσίας να διακόψει την κοινωνία της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο (σήμερα Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2018 που γράφονται αυτές οι γραμμές) μας αναγκάζουν εκ των πραγμάτων, να αλλάξουμε την θεματολογία μας. Υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι μόνο η σύγκρουση της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως με την Μόσχα, που θεωρούν και οι δύο την εκκλησιαστική δικαιοδοσία του εδάφους της Ουκρανίας ως   δική τους.Υπάρχει ακόμη   και η διακοπή της Κοινωνίας, εδώ...