Αγαπητοί φίλοι,γνωστοί και άγνωστοι, σας καλωσορίζω στο προσωπικό μου blog. Σας ευχαριστώ για την τιμή και το χρόνο που αφιερώσατε, για να το επισκεπτείτε...με τιμή π. Αντώνιος Χρήστου

Συνολικές προβολές σελίδας

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΤΙ; ΕΛΕΥΘΕΡΑ....

Translate-Μετάφραση σε άλλη γλώσσα

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018

Όταν η σιωπή κραυγάζει και όταν η κραυγή σωπαίνει ....!


του π. Αντωνίου Χρήστου
Εισήλθαμε αδελφοί μου για άλλη μια φορά και χρονιά, στην περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Την κατεξοχήν κατανυκτική και πυκνή σε Ιερές Ακολουθίες περίοδο της Εκκλησίας μας, σε συνδυασμό πάντα με την έντονη ψυχοσωματική άσκηση και την καλλιέργεια των αρετών, αφού προηγουμένως απαλλαγούμε των παθών και των αμαρτιών μας. Γι αυτήν την σπουδαία και ψυχωφέλιμη περίοδο πολλά έχουν ειπωθεί και περιγραφθεί. Πολλοί την επιχειρούν να την ζήσουν κάθε χρόνο, όμως σε σχέση με το σύνολο των βαπτισμένων είναι πάντα λίγοι που την προσπαθούν  και ακόμη λιγότεροι που την καταφέρνουν...!
   Μέσα σε αυτό το πλαίσιο που περιγράψαμε, επιλέξαμε σε αυτό το άρθρο μας να ασχοληθούμε με την αρετή της σιωπής. Μία αρετή τόσο αλλότρια με τις πολύβουες αστικές κοινωνίες που ζούμε, που  ξενίζει για την χρησιμότητά της τον σύγχρονο άνθρωπο. Ακόμη και "πιστοί" εντός της Εκκλησίας, τους φαίνεται περιττή ή ανεφάρμοστη στη πράξη ή έστω ότι αφορά  λίγους φτασμένους και όχι τον πολύ κόσμο. Αν όμως όλοι την είχαμε διδαχθεί και την επιδιώκαμε στη ζωή μας, ιδιαιτέρως τώρα την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μεγάλη ωφέλεια θα είχαμε δει στη ζωή μας και θα βάζαμε τις βάσεις για πραγματική πνευματική πρόοδο.
Καταρχήν την αρετή της σιωπής, την συναντούμε μελετώντας την Καινή Διαθήκη στον ίδιο τον Κύριο, τόσο  στα συχνά διαστήματα που απομονώνονταν στην έρημο μόνος ή με τους μαθητές του, όσο και στο εξής χαρακτηριστικό απόσπασμα : «καὶ ἐν τῷ κατηγορεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων οὐδὲν ἀπεκρίνατο τότε λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· οὐκ ἀκούεις πόσα σου καταμαρτυροῦσι; καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ πρὸς οὐδὲ ἓν ῥῆμα, ὥστε θαυμάζειν τὸν ἡγεμόνα λίαν» (Μτθ. 27,12-14). Η σιωπή αυτή του Κυρίου δεν ήταν μια παθητική στάση δειλίας, αλλά αφού είναι ο ίδιος Η ΑΛΗΘΕΙΑ και να μιλούσε δεν θα τον καταλάβαιναν, όπως και έγινε στο τέλος στις λίγες φράσεις που είπε στην απολογία Του ο Κύριος.
Το ίδιο και η Παναγία μας, όσα έζησε, όσα θαυμαστά έβλεπε, όλα αυτά τα κρατούσε μέσα της και τα κάλυπτε η εκκωφαντική σιωπή της, γεγονός που την καθιστούσε απαλλαγμένη από κάθε ματαιοδοξία και διαφήμιση. Δυο φορές μας λέγει η αγία Γραφή ότι «ἡ δὲ Μαριὰμ πάντα συνετήρει τὰ ῥήματα ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς» (Λουκ. 2,19) και «....καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.» (Λουκ. 2,51). Γι αυτό και η παράδοση της Εκκλησίας την ιστορεί στις Αγιογραφίες πάντοτε με μικρότερο στόμα από ότι συνήθως έχουν τα άλλα χαρακτηριστικά του προσώπου της για το ολιγομίλητό της και για την άσκηση της σιωπής την οποία κυρίως, ως Κεχαριτωμένη, καλλιεργούσε.
Αλλά και οι Άγιοι και η Πατερική και Εκκλησιαστική Γραμματεία είναι γεμάτη από αποφθέγματα σχετικά ή περιστατικά στα Γεροντικά με τη σιωπή. Παραθέτουμε λίγα χαρακτηριστικά : «Η σιωπή σου να είναι μυστική, στην καρδιά σου. Εξωτερικά να μην φαίνεται ότι σιωπάς και το αντιλαμβάνονται οι άλλοι. Ευθύς ως ειπείς δύο τρία λόγια, συνεχίζεις μέσα σου μυστικά να στέλνεις προσευχή για όλους στον Κύριο. Να αγκαλιάζεις μυστικά στην καρδιά σου, με αγάπη, όλο το κοινόβιο. Όλη την Εκκλησία… Να αγιάζεις τη σιωπή σου με την προσευχή, να μην είναι στείρα και άγονη». (Γέροντος Πορφυρίου). Σε άλλο σημείο των Πατερικών Αποφθεγμάτων, αναφέρεται πως «ο Θεός επέλεξε την ησυχία πάνω από όλες τις άλλες αρετές». Σύμφωνα επίσης με τον άγιο Νείλο Αγκύρας: «είναι αδύνατον να καθαρίσει το λασπόνερο, όταν αναδεύεται συνεχώς· και είναι αδύνατον να γίνει κάποιος μοναχός χωρίς ησυχία».
Κάποτε ένας αρχάριος μοναχός πήγε να συμβουλευτεί τον αββά Ποιμένα. Ήταν το μέσο περίπου της Σαρακοστής. Αφού εξομολογήθηκε τους λογισμούς του κι η ψυχή του αναπαύτηκε, είπε στον Όσιο: - Παρ’ ολίγο δεν θα αποφάσιζα να έλθω ως εδώ σήμερα και θα έχανα τόση ωφέλεια. - Γιατί τέκνο μου; ρώτησε ο όσιος. – Μου έλεγε ο λογισμός πως δεν θα με δεχόσουν, αββά, επειδή είναι Τεσσαρακοστή. – Εμείς εδώ, τέκνον, είπε ο αββάς Ποιμήν, δεν συνηθίζουμε την Τεσσαρακοστή να κλείνουμε εκείνη τη μικρή ξύλινη εξώπορτα, αλλά τούτη. Κι έβαλε το δάκτυλο στα χείλη» (Γεροντικό)
Τέλος, ο Ιερός Χρυσόστομος μας διδάσκει τα παρακάτω: «Έχεις κακές αναμνήσεις; Μην τις λες σε κανέναν. Άφησέ τις στο βυθό της ψυχής σου και γρήγορα θα εξαφανιστούν. Ας μην αφήσουμε τις σκέψεις μας να γίνουν λόγια. Ας τις καταπιέζουμε εντός μας και θα χαθούν. Όταν κλείσεις σε ένα λάκκο διάφορα θηρία, και φράξεις το λάκκο από πάνω, τα θηρία θα σκάσουν από ασφυξία. Όταν όμως από κάποια τρυπούλα μπει λίγος αέρας, τότε όχι μόνο δεν θα ψοφήσουν, αλλά και θα εξαγριωθούν! Έτσι γίνεται και με τις πονηρές μας σκέψεις. Όταν εμφανιστούν μέσα μας, ας κλείσουμε την έξοδο (=στόμα) και θα τις εξαφανίσουμε αμέσως. Αν τις εξωτερικεύσουμε με τα λόγια, θα αναπνεύσουν με τη γλώσσα και θα γίνουν δυνατές. Και έτσι γρήγορα θα κατρακυλίσουμε στα βάραθρα των παραλόγων πράξεων».
Επομένως αδελφοί μου κλείνοντας το άρθρο μας και φυσικά μη εξαντλώντας σε καμία περίπτωση το θέμα, απλά πήραμε μία γεύση πόσο αξίζει να γίνουμε πιο ταπεινοί και σιωπηλοί και να τιθασεύσουμε την γλώσσα και τους λογισμούς μας!  Τότε η κραυγή θα σωπαίνει και σιωπή θα κραυγάζει...! Αμήν!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Πραγματοποιήθηκε η Εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. για τη νέα μέθοδο και τα νέα προγράμματα διδασκαλίας, του μαθήματος των θρησκευτικών.



Η Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. αφουγκραζόμενη τις ανησυχίες των γονέων και μερίδας εκπαιδευτικών της Εκπαιδευτικής Κοινότητος της τοπικής Εκκλησίας στο μείζον θέμα που έχει δημιουργηθεί αναφορικά με τα νέα προγράμματα και τις νέες μεθόδους διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στην Α’ βάθμια και Β’ βάθμια εκπαίδευση, διοργάνωσε σχετική  εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 18:30 στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Ν. Υπεραγίας Θεοτόκου Φανερωμένης Βουλιαγμένης με θέμα: «Το μάθημα των Θρησκευτικών στα νέα  προγράμματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης».

Στην αρχή έγινε μία εισαγωγική ομιλία, από τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β., Πρωτοπρεσβύτερο π. Κωνσταντίνο Βαρθολομαίο, ο οποίος είχε και την ευθύνη του Γενικού Συντονισμού της Εκδηλώσεως.

 Στην συνέχεια έλαβε το λόγο ο πρώτος προσκεκλημένος ομιλητής, Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Φωτόπουλος, Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής του ομώνυμου Δήμου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα:  «Μάθημα Θρησκευτικών ή νεοεποχήτικη αγωγή;» Ο ομιλητής έκανε μία ιστορική αναδρομή από την δεκαετία του 1960 μέχρι τις ημέρες μας, για τις απόπειρες μετατροπής του μαθήματος από αμιγώς Ορθόδοξο σε γνωσιολογικό και ομολογιακό. Τούτο παρατηρείται έντονα στα νέα προγράμματα σπουδών και των νέων εγχειριδίων «Φακέλων του μαθήματος Θρησκευτικών», σε διαθρησκευτικό μάθημα, που προκαλεί σύγχυση στους ορθόδοξους μαθητές και σχετικοποιεί την ορθόδοξη αποκαλυπτική πίστη, σαν μία θρησκεία όπως οι άλλες. 

Ο π. Ιωάννης προβάλλοντας με διαφάνειες, συγκεκριμένα παραδείγματα και αποσπάσματα, από τα ίδια τα εγχειρίδια, έδειξε την προσπάθεια μιας σκόπιμης παραποίησης  της Ορθόδοξης διδασκαλίας έως το σημείο γελοιοποίησής της. Αυτό συμβαίνει γιατί η Επιτροπή που εξέδωσε τα βιβλία, είναι από την μερίδα που λέγεται «ΚΑΙΡΟΣ» και συγκεκριμένα πρόσωπα που την υπηρετούν, ανήκουν στην  Ιαπωνική νεοβουδιστική θρησκευτική οργάνωση του Ιδρύματος Arigato, που είναι γνωστό ότι προωθεί διεθνώς την πανθρησκεία. Κλείνοντας ο π. Ιωάννης κάλεσε σε επαγρύπνηση όλους, Κληρικούς, Εκπαιδευτικούς, Γονείς αλλά και  αντίσταση με επιστροφή των βιβλίων.

Ακολούθησε ο δεύτερος προσκεκλημένος ομιλητής, ο Νομικός κ. Χαράλαμπος Άνδραλης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα : «Η Ελληνική Δικαιοσύνη για το μάθημα των Θρησκευτικών». Ο ομιλητής μέσα από συγκεκριμένα άρθρα και  νομοθετικές διατάξεις του συντάγματος, καθώς και συγκεκριμένες αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης για το μάθημα των Θρησκευτικών, απέδειξε ότι έχουμε σαφή παραβίαση του συντάγματος από το Υπουργείο Παιδείας και καταπατάται βάναυσα η αρχή της Ισότητος, αφού οι Μουσουλμάνοι, οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Εβραίοι, όχι μόνο έχουν κρατήσει τον ομολογιακό χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών γι αυτούς, αλλά ορίζουν οι ίδιοι και ποιοι θα το διδάξουν, κάτι που δεν προβλέπεται για την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που είναι ορθόδοξοι Χριστιανοί. Κάλεσε και ο κ. Άνδραλης για αντίσταση, επαγρύπνηση και έδωσε πρακτικές οδηγίες, για το πώς μπορούν νομικά να κατοχυρωθούν οι γονείς επιστρέφοντας τα βιβλία, αλλά και για μελλοντικές απόπειρες του υπουργείου παιδείας.

Ακολούθησε γόνιμος διάλογος, με ερωτήσεις από το ακροατήριο και διευκρινιστικές απαντήσεις από τους ομιλητές  αλλά και κάποιες τοποθετήσεις και γνώμες από συμμετέχοντες.

Την Εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β.  κ. Παύλος, ο οποίος αφού ευχαρίστησε τους δύο ομιλητές, για την ανταπόκρισή τους στην πρόσκληση της τοπικής Εκκλησίας για να μας διαφωτίσουν, εξέφρασε στην συνέχεια προβληματισμούς και προσωπικές εκτιμήσεις, για τις εξελίξεις στο μάθημα των θρησκευτικών.            

                        Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
                             

Λίγα λόγια για την Ορθοδοξία.

Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Ο Β΄ Κατανυκτικός Εσπερινός, στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β .


  

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, 25 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 6:30 μ.μ., στον Ιερό Ναό Εισοδίων Θεοτόκου Τερψιθέας Γλυφάδας, τελέσθηκε ο Β΄ Κατανυκτικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας κ. Παύλου, με την παρουσία όλων των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως και πλήθους κόσμου.

Ομιλητής του Β’ Κατανυκτικού Εσπερινού ήταν ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος στην ομιλία του, κινήθηκε στην απάντηση δύο βασικών ερωτημάτων: α) Γιατί είμαι Ορθόδοξος; και β) Τι είναι Ορθοδοξία; Με πολύ θεολογικό αλλά και κατανοητό τρόπο, ο Μητροπολίτης, έκανε βασικές διευκρινήσεις ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, για τον θησαυρό και τον πλούτο που λέγεται ορθή και μόνη αληθινή πίστη (Ορθοδοξία), αλλά και την ευθύνη που έχουν τα μέλη της, ώστε να αγωνίζονται να την διαφυλάττουν ανόθευτη. Στο κύριο μέρος της ομιλίας του ο Ιεράρχης, τόνισε με κατηγορηματικό τρόπο, ότι ο όρος "Εκκλησία" ανήκει μόνο στη γνήσια ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, κανείς άλλος δεν δικαιούται να προσδιορίζεται με αυτό τον όρο, οι άλλοι είναι Παπικοί και Προτεστάντες, όχι όμως Εκκλησία. Επίσης επικαλέστηκε τις προφορικές πανεπιστημιακές παραδόσεις του αείμνηστου καθηγητού κυρού Καρμίρη, ο οποίος δίδασκε ότι η πηγή της πίστης μας είναι μόνο μία, η Ιερά Παράδοση, γιατί και η Αγία Γραφή είναι καταγραφή μέρους της Ιεράς Παραδόσεως.

Κλείνοντας την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος, χρησιμοποίησε την γνωστή αλλά πολύ σημαντική ρύση του λόγιου Μοναχού της Μονής Στουδίου Ιωσήφ Βρυένιου:    «Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία· οὐ ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας·ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα·εἰ δὲ καλέσει καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα», την οποία παρέθεσε και σε μετάφραση και παρότρυνε το Εκκλησίασμα, να μιμηθούν αυτά τα λόγια και ευχήθηκε να έχουμε όλοι καλό υπόλοιπο αγώνα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Ολόκληρη η ομιλία του Σεβασμιωτάτου, βρίσκεται εδώ.

Στη συνέχεια οι Κληρικοί και οι λαϊκοί έλαβαν την ευχή του Ποιμενάρχου και από ένα έντυπο με τίτλο : «Θλιβερές διαπιστώσεις από το Πάσχα».


                                     Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Κήρυγμα στο Αποστολικό Ανάγνωσμα στην Κυριακή της Ορθοδοξίας.




Αν δεχθήκαμε ευχαρίστως τα αγαθά
από τα χέρια του Κυρίου, δεν θα υποφέρουμε
όταν Αυτός μας στέλνει και τα κακά; (Ιώβ 2, 10).

 του π. Παναγιώτου Γκέζου

Το αποστολικό ανάγνωσμα σήμερα μας καλεί
                                   να γίνουμε μιμητές του προφήτη Μωυσή,
ο οποίος δε λογάριασε τις στερήσεις,
                                                          τις κακουχίες και τις θλίψεις
που θα αντιμετώπιζε τόσο για το όνομα του Χριστού,
                                                           όσο και για το λαό του Θεού.
Πριν την πτώση οι πρωτόπλαστοι ευλογήθηκαν από το Θεό
να κατακυριεύσουν τη γη, όμως μετά την πτώση
                                                 και το αμάρτημα το προπατορικό
εισήλθε στη ζωή του ανθρώπου ο πόνος,
η θλίψη και κάθε κακό.
Από την αμαρτία προέρχονται οι θλίψεις
στη ζωή των ανθρώπων,
                              δηλαδή αιτία των θλίψεων δεν είναι ο Θεός,
αλλά ο άνθρωπος, δεν είναι ο νόμος του Θεού,
αλλά η παρακοή στο θείο θέλημα,
                                       που μας φέρει τη λύπη και το στεναγμό.
Ο απόστολος Παύλος διευκρινίζει ότι «Θλίψις και στενοχωρία
επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του κατεργαζομένου το κακόν» (Ρωμ. 2, 9).
Το βέβαιο είναι πως ο Θεός σώζει τους αγίους Του
                             από τη θλίψη με το να τους χαρίζει υπομονή.
Η υπομονή παράγει σαν καρπό
                                                 τη δοκιμασμένη και τέλεια αρετή.
Οι θλίψεις και οι δοκιμασίες είναι το σχολείο
            μέσα από το οποίο ο Χριστιανός μαθαίνει την υπακοή
και σφυρηλατείται ο χαρακτήρας του.
   Ο σκοπός των θλίψεων στη ζωή μας έχει αξία παιδαγωγική,
όπως αναφέρει ο προφήτης Ησαΐας
                             «Κύριε, εν θλίψει μικρά η παιδεία σου ημίν»,
δηλαδή Κύριε με μικρές θλίψεις μας παιδαγωγείς
                          για να μας οδηγήσεις στη σωτηρία της ψυχής.
Ο Μωυσής υπέστη θλίψεις
             και έγινε ο ελευθερωτής του Ισραήλ από τη δουλεία.
Ο Ιώβ υπέστη θλίψεις και δοκιμασίες
                                                   για να προεικονίσει τον Μεσσία
και τις θλίψεις που θα υφίστατο. Ο Κύριος ημών
Ιησούς Χριστός υπέστη το σταυρικό Θάνατο
                                                για να μας προσφέρει τη σωτηρία.
Το έσχατο σημείο που πρέπει να έχουμε κατά νουν είναι
η Βασιλεία του Θεού
της οποίας θέλει ο Θεός να μας
                                            καταστήσει μετόχους του ουρανού.
Αν δεχθήκαμε ευχαρίστως τα αγαθά
από τα χέρια του Κυρίου, δεν θα υποφέρουμε
                            όταν Αυτός μας στέλνει και τα κακά; (Ιώβ 2, 10).
Η υπομονή είναι ύψιστη αρετή,
                          με την οποία ο πιστός οχυρώνεται πνευματικά,
για να αμυνθεί
                   στις μεθοδεύσεις και τα τεχνάσματα του διαβόλου
που προσπαθεί
να οδηγήσει τον άνθρωπο στην απελπισία
και στην καταστροφή. Με την υπομονή η ψυχή γίνεται δυνατή
και δέχεται τον πόνο όχι ως τιμωρία
αλλά ως επίσκεψη του Θεού. Είναι αυτή
που δεν αφήνει τη θλίψη να συσκοτίσει το νου με
την απελπισία και την απαισιοδοξία για να εξαγνίζει την ψυχή.
Το δυνατότερο όπλο για να αντιμετωπίσει
                           ο κάθε Χριστιανός τη θλίψη είναι η προσευχή.
Ακόμη και ο ίδιος ο Κύριος λίγο πριν τη θυσία Του τη σταυρική
γονάτισε και προσευχήθηκε
                «Και έπεσεν επί πρόσωπον επί της γης...» (Μαρκ. 14, 35).
Η Θεία Κοινωνία δίνει στο Χριστιανό
                                                   δυνάμεις σωματικές και ψυχικές,
για να αντέξει στη δοκιμασία και
             να βγει τελικά νικητής από αυτή.
                                                 Πίστη είναι εμπιστοσύνη στο Θεό.
Η πίστη είναι δωρεά και χάρισμα.
                                                    Είναι φως ουράνιο και θεϊκό.
Πίστη, σε τελευταία ανάλυση,
για μας τους χριστιανούς είναι ο ίδιος ο Χριστός
Περίτρανη απόδειξη αυτής της αλήθειας
                                                           είναι των ανθρώπων η ζωή
που μνημονεύει ο απόστολος Παύλος
                                                                στην παρούσα περικοπή.
Τα όσα πραγματοποίησαν μένουν ανεξήγητα και ακατανόητα,
αν δεν λάβουμε υπόψη μας τη δύναμη
που τούς παρείχε η πίστη τους η φλογερή
                                                          στο Θεό, αλλά και οι διωγμοί.
Και πιστός άνθρωπος είναι ο αγωνιστής
             στον αγώνα που εμπνέει η πίστη, η πίστη του Χριστού.
Πολλές φορές η πίστη στον αληθινό Θεό
                                         αποτέλεσε αιτία θανάτου και διωγμού.
Προσδοκούμε τη μέλλουσα πόλη, τη Βασιλεία του Θεού
και τη δικαιοσύνη Αυτού.
Αδιαφιλονίκητη απόδειξη αυτής της αλήθειας
                                            αποτελεί η ζωή των Αγίων του Θεού.

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του π. Γεωργίου Χριστοδούλου «Το ομορφότερο Πάσχα του Αναστάση».

Φωτογραφία του Georgios Christodoulou.


Με τη χάρη του Θεού, οι εκδόσεις «Έαρ», έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν το Σάββατο 3 Μαρτίου και ώρα 18:30, στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του π. Γεωργίου Χριστοδούλου «Το ομορφότερο Πάσχα του Αναστάση».
 
Χώρος παρουσίασης:
Ιερός Ναός Αγίας Σοφίας Ν. Ψυχικού
 
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν:
 
Ο Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Πολύκαρπος Μπόγρης, Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής και Νεότητος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Χρυσόστομος Γκλίβας, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Σμύρνης
και ο Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Ιωαννίκιος Κουλιανόπουλος, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας Νέου Ψυχικού.
 
Την παρουσίαση θα συντονίσει η πρεσβυτέρα Δήμητρα Γκούτη - Τσιαμπόκαλου.
 
Την εκδήλωση θα πλαισιώσει Βυζαντινή Χορωδία η οποία θα ψάλλει επίκαιρους κατανυκτικούς ύμνους της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
 
Στο Νεανικό Κέντρο του Ναού θα λειτουργούν παράλληλα τμήματα δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά.



Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Ξεκινάνε τα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού από το Δήμο Γλυφάδας.



Ξεκινάει αυτό το Σαββατοκύριακο η νέα πρωτοβουλία για την ενίσχυση και τη στήριξη των μαθητών από το Δήμο Γλυφάδας, με τη δωρεάν προσφορά τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού.

Συγκεκριμένα, τα Σαββατοκύριακα 24-25 Φεβρουαρίου και 3-4 Μαρτίου, από τις 8:30 το πρωί έως και τις 6 το απόγευμα, στο Διασχολικό Κέντρο Γλυφάδας (Επαμεινώνδα & Αγίας Τριάδας) θα πραγματοποιηθούν τα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού και κατόπιν, σε ειδική εκδήλωση, θα γίνει η παρουσίαση και η επεξήγηση των αποτελεσμάτων στους μαθητές και στους γονείς/κηδεμόνες τους, στη διάρκεια της οποίας κάθε μαθητής θα παραλάβει πολυσέλιδη έντυπη εξατομικευμένη έκθεση με όλα τα στοιχεία που τον αφορούν.

Ο Δήμος Γλυφάδας παρέχει δωρεάν στους μαθητές της 1ης Λυκείου μια ολοκληρωμένη συμβουλευτική υπηρεσία επαγγελματικού προσανατολισμού, μέσα από ένα αξιόπιστο και έγκυρο επιστημονικό εργαλείο, προϊόν πολύχρονων ερευνών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, που θα διευκολύνει σημαντικά τις επιλογές τους. Έτσι, τους ανοίγει το δρόμο σε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στην τόσο απαιτητική σήμερα αγορά εργασίας.

Ειδικότερα, στο τέλος της Α’ Λυκείου, οι μαθητές θα κληθούν να επιλέξουν Κατεύθυνση, να κάνουν δηλαδή το πρώτο καθοριστικό βήμα με στόχο τις σπουδές τους και στη συνέχεια την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Πολλές φορές όμως, οι μαθητές είτε είναι καλοί σε πολλούς τομείς, είτε δεν αισθάνονται ώριμοι να επιλέξουν, είτε δεν έχουν την απαραίτητη πληροφόρηση και στήριξη για να πάρουν αποφάσεις. Συχνά μάλιστα, ενδεχόμενη χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να τους οδηγήσει σε λανθασμένες επιλογές. Ωστόσο, ειδικά σε εποχή οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, δεν υπάρχουν περιθώρια για σπατάλη πόρων και χρόνου. Κατά συνέπεια, ο σωστός και έγκαιρος επαγγελματικός προσανατολισμός του μαθητή εξοικονομεί πολύτιμο χρόνο και χρήμα, τόσο στον ίδιο όσο και στην οικογένειά του και προφυλάσσει από την ψυχική και σωματική ταλαιπωρία μιας λανθασμένης επιλογής.

Οι μαθητές της Α’ Λυκείου λοιπόν, θα απαντήσουν σ’ ένα ερωτηματολόγιο πολλαπλών επιλογών, διάρκειας περίπου μιας ώρας, τα αποτελέσματα του οποίου θα τους διαφωτίσουν ως προς:

1. τις ικανότητές τους στους διάφορους τομείς γνώσης (αν είναι καλύτεροι π.χ. στις θεωρητικές ή τις θετικές επιστήμες)

2. τα ενδιαφέροντά τους (τι τους αρέσει)

3. τη δομή της επαγγελματικής τους προσωπικότητας (σε ποιους επαγγελματικούς τύπους ανήκουν)

4. την αυτοεκτίμησή τους (πώς νιώθουν σε σχέση με τον εαυτό τους και τον κοινωνικό τους περίγυρο)

5. την ικανότητα στοχοθεσίας τους και το ποσοστό κατά το οποίο επηρεάζονται από εξωτερικούς παράγοντες


6. τις σχολές και τις συγκεκριμένες ειδικότητες που τους ταιριάζουν, δίνοντάς τους παράλληλα τους κωδικούς του Μηχανογραφικού που θα συμπληρώσουν για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός (της Συγνώμης) στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β.


Την Κυριακή της Τυρινής, 18 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 6:30 μ.μ., στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Γλυφάδας, τελέσθηκε ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός (Εσπερινός της Συγγνώμης), χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας κ. Παύλου και με την παρουσία όλων των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως και πλήθους κόσμου.

Ομιλητής του A’ Κατανυκτικού Εσπερινού ήταν ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως, Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Βαρθολομαίος, ο οποίος αναφέρθηκε στην αρετή της νηστείας και την ευεργετική της ωφέλεια στη ζωή των πιστών, μέσα από την θεόπνευστη, επίκαιρη και αυθεντική Ιερά Πατερική παράδοση, την οποία διασώζει ο Ιερός Χρυσόστομος στην Ε΄ περί Μετανοίας ομιλία του, αλλά και την υμνολογία της Εκκλησίας, της περιόδου της Τυρινής.
(Ολόκληρη η Ομιλία του π. Κωνσταντίνου βρίσκεται εδώ.)



Λίγο πριν το "Διευχών", ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον ομιλητή π. Κωνσταντίνο, για όλα όσα πολύ ωραία και ωφέλιμα, μέσω της ομιλίας του, μας μετέφερε και έδωσε τις πατρικές του ευχές προς όλους, για μια πνευματική και καρποφόρα Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Μετά το τέλος του Εσπερινού, όπως προβλέπει η παράδοση της Εκκλησίας μας,  ο Επίσκοπος, οι Κληρικοί και οι λαϊκοί αντάλλαξαν τον ασπασμό αγάπης και της συγχωρήσεως.

                              Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Η Εξορία των Πρωτοπλάστων:H απομάκρυνση, από την πραγματική πατρίδα μας .

                                                                του π. Αντωνίου Χρήστου

Αν ανατρέξουμε διαχρονικά στην ανθρώπινη ιστορία (ιδιαίτερα την Ελληνική και εκκλησιαστική),  θα δούμε ότι πολλοί άνθρωποι γνωστοί σε εμάς και πρωτοπόροι και σπουδαίοι για την εποχή τους, τους υποβλήθηκε η ποινή της εξορίας και μάλιστα πολλοί πέθαναν σε αυτήν.
Στην αρχαία Ελλάδα έχουμε τους εξής: Πυθαγόρα, Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή, Παυσανία, Αισχύλο, Φειδία, Αναξαγόρα, Αλκιβιάδη, Σωκράτη, Θουκυδίδη, Δημοσθένη κ.α. Στο νέο Ελληνικό Κράτος έχουμε την φυλάκιση και απομάκρυνση του Κολοκοτρώνη. Στο Συναξάρι της Εκκλησίας μας έχουμε τον Ευαγγελιστή Ιωάννη που εξορίστηκε στην Πάτμο, τον Μέγα Αθανάσιο, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο ο οποίος κοιμήθηκε και στην εξορία στα Κόμανα του Πόντου,  ο Θεοφύλακτος Νικομηδείας, ο Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο Άγιος Νικηφόρος Κωνσταντινουπόλεως και αν πάμε σε πιο σύγχρονους στον Άγιο Λουκά Επισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας και τόσοι άλλοι.
Όλοι οι παραπάνω, είχαν ένα κοινό, εξορίστηκαν άδικα και κυρίως γι αυτό που πίστευαν. Η ιστορία εκ των υστέρων τους περισσότερους τους έχει δικαιώσει και η εξορία τους αντί να τους ντροπιάσει, τους πρόσθεσε δόξα και ηρωισμό. Στους δε Αγίους ήταν ένα εφόδιο προς την Αγιότητά τους, που τους καταξίωσε στα μάτια του Θεού και στα μάτια του ποιμνίου τους. Επομένως η Εξορία για τους περισσότερους, έχει θετικό αντίκτυπο για την υστεροφημία τους και ως τελικό αποτέλεσμα δεν  ήταν τόσο αρνητική όπως θα περίμενε περισσότερο κανείς. 
Όλα τα παραπάνω τα αναφέρουμε για να πάμε και σε μια άλλη "εξορία" που προηγήθηκε όλων των προηγούμενων. Αυτή η εξορία όμως ούτε ηρωική είναι, ούτε ένδοξη, ούτε έχει να κάνει με τιμωρία, αλλά με συνέπειες μίας ελεύθερης επιλογή. Ποια είναι αυτή; Για να την αναζητήσουμε πρέπει να ανατρέξουμε στις  προπαρασκευαστικές Κυριακές του Τριωδίου. Η Κυριακή που τις ολοκληρώνει, είναι αγαπητοί μου αναγνώστες, αυτή της Τυρινής. Εκεί, την τελευταία μέρα πριν τον απογευματινό Εσπερινό (της Συγνώμης), που μας εισάγει ουσιαστικά στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η Εκκλησία ποιεί μνήμη της Εξορίας των πρωτοπλάστων, από τον Παράδεισο. Η παρακοή του ανθρώπου και ουσιαστικά η κατάλυση της νηστείας, ήταν αυτό που απομάκρυνε τον άνθρωπο μακριά από τον παράδεισο.
Διαβάζουμε στο βιβλίο της Γενέσεως της Παλιάς Διαθήκης : «καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ,ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε». (Γεν. 2,16-17). Όμως δυστυχώς ο άνθρωπος, κάτω από τον πειρασμό του διαβόλου παραβίασε την εντολή του Θεού: «καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον.  (Γεν. 3,6) Άμεση συνέπεια αυτής της παρακοής είναι να δει ότι είναι "γυμνός", αφού τον εγκατέλειψε η χάρη Του Θεού. Στη συνέχεια να ενδυθεί τους "δερμάτινους χιτώνες" που είναι σε πολύ γενικές γραμμές η κατάσταση της νεκρότητας και της φθοράς, την οποία περιβλήθηκε ως δεύτερη φύση του, μετά την πτώση του, ο άνθρωπος. Τέλος να εξοριστεί του παραδείσου αφού το 3ο Κεφάλαιο του Βιβλίου της Γενέσεως κλείνει ως εξής: «καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη.  καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἀδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς». (Γεν. 3,23-24)
Επομένως ο άνθρωπος αγνόησε την εντολή της νηστείας και παράκουσε ουσιαστικά την εντολή Του Θεού, κάνοντας κακή χρήση της ελευθερίας του, μας έκανε ουσιαστικά (ως ανθρώπινο γένος) να χάσουμε τον παράδεισο. Έτσι και ο αγώνας ο πνευματικός που ξεκινά με την εντατική άσκηση με νηστεία και προσευχή στην διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής, έχει την αντίθετη φορά που ακολούθησαν οι πρωτόπλαστοι για να μας βάλει (όλους εμάς που προερχόμαστε από τον νέο Αδάμ τον Χριστό), πάλι στο χαμένο παράδεισο μέσω της πορείας της αγιότητος που προϋποθέτει κάθαρση και φωτισμό των μελών της στρατευόμενης Εκκλησίας. Υπακούμε πλέον στην Εκκλησία και δεν αλλάζουμε απλά διατροφικές συνήθειες όπως πιστεύει ο πολύ κόσμος, αλλά αλλάζουμε πορεία και τρόπο ζωής, μετανοούμε και αγωνιζόμαστε και αυτό είναι πολύ σημαντικότερο και κυρίως είναι το κλειδί για να οικειοποιηθούμε την Χάρη Του Θεού, γιατί χωρίς αυτή δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα.
Κλείνοντας και συνοψίζοντας και το σημερινό μας άρθρο, να έχουμε επίγνωση αυτής της Εξορίας και να πολεμήσουμε το "σαρκικό φρόνημα" το οποίο μας κρατά στον "βούρκο" της γης, και να αναζητήσουμε ξανά το κάλος της ουράνιας πραγματικότητας, η οποία είναι ο προορισμός μας. Ο ουρανός είναι η πραγματική πατρίδα μας. Η γη είναι ο τόπος της Εξορίας μας και το προστάδιο για τον αν θα πάμε ξανά στην «όντως ζωή». Μη την πάθουμε σαν τον Οδυσσέα που τον είχε φυλακίσει η Κίρκη, αλλά να αναζητήσουμε και να ξεκινήσουμε το ταξίδι για την δικιά μας "ΙΘΑΚΗ" που είναι η συνάντησή μας με τον Χριστό το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ξημερώνοντας Κυριακή του Πάσχα...Αμήν!


ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Ομιλίες π. Αντωνίου Χρήστου

Ομιλίες π. Αντωνίου Χρήστου
Πατήστε πάνω στην Εικόνα

Δημοφιλή