του π. Αντωνίου Χρήστου Αγαπητοί αναγνώστες είναι γνωστό το χωρίο στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο που μεταξύ άλλων αναφέρει ο Κύριος : « ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν, καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα, καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων. καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν » (Ιω. 10,14 -16) Δηλαδή σε μετάφραση : « Εγώ είμαι ο καλός βοσκός και γνωρίζω τα δικά μου πρόβατα και αυτά με γνωρίζουν. Όπως με γνωρίζει και με αγαπά ο Πατέρας και εγώ επίσης γνωρίζω και αγαπώ τον Πατέρα, για αυτό και παραδίδω την ψυχή μου σε θάνατο για χάρη των προβάτων. Έχω και άλλα πρόβατα, τα οποία δεν είναι από αυτήν την μάνδρα, (δεν ανήκουν στο έθνος των Εβραίων) και εκείνα θα με γνωρίσουν και όταν τα καλώ θα ακούσουν την φωνή μου, όπως και τα άλλα· και θα γίνει έτσι μία ποίμνη (η Εκκλησία), και ένας ποιμήν ( ο Χριστός) ».