Η 29η Μαΐου 1453 είναι ημέρα πένθους για τον Ελληνισμό, διότι κατ αυτήν έπεσε η Πόλη, η δεύτερη ιστορική πρωτεύουσά του μετά την Αθήνα και άρχισε η μακρόσυρτη νύχτα της δουλείας. Εξ ίσου, όμως, αποφράς είναι για το Γένος μας και η 13η Απριλίου 1204, διότι κατ αυτήν έπεσε η Πόλη στους Φράγκους της Δʹ Σταυροφορίας. Το δεύτερο αυτό γεγονός δεν υστερεί καθόλου σε σημασία και συνέπειες έναντι του πρώτου. Υπάρχει, μάλιστα, γενετική σχέση μεταξύ τους. Από το 1204, η Πόλη και σύνολη η Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης-Ρωμανίας δεν μπόρεσε να ξαναβρεί την πρώτη της δύναμη. Το φραγκικό κτύπημα εναντίον της ήταν τόσον δυνατό, που έκτοτε η Κωνσταντινούπολη ήταν «μια πόλη καταδικασμένη να χαθεί» (Ελ. Γλύκατζη-Αρβελέρ). Από το 1204 μέχρι το 1453 η αυτοκρατορία μας διανύει την περίοδο της πολιτικής παρακμής και πτωτικής πορείας. 1. Αν η πρώτη Άλωση υπήρξε καθοριστικής σημασίας για την Αυτοκρατορία, τον Ελληνισμό, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη ολόκληρη, εξ ίσου σημαντική για την πορεία του Γένους μας και κρ...

Αγαπητοί μου φίλοι θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, λίγες σκέψεις από δύο περιστατικά που ο Τριαδικός Θεός, με αξίωσε να ζήσω σήμερα Κυριακή 25/05/08. Το ένα έλαβε χώρα μετά την Θ. Λειτουργία εντός του Ιερού Ναού και το άλλο στο τραμ μετά τις 9:30 μ.μ. γυρνώντας από βόλτα! Το περίεργο είναι, ότι ενώ φαίνεται να είναι άσχετα το ένα περιστατικό με το άλλο, τώρα που τα φέρνω στην σκέψη μου στον απολογισμό της ημέρας, έχουν σχέση και μάλιστα πολύ μεγαλύτερη από ότι μου φάνηκε στην αρχή…! Βεβαίως δεν θέλω να προκαταλαβαίνω συνειδήσεις και να καθοδηγώ σκέψεις! Θα σας τα περιγράψω όπως τα έζησα και ο κάθε ένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα…: Μετά το τέλος της σημερινής Θ. Λειτουργίας, ήρθε και με πλησίασε μια μοναχή που την έβλεπα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Μάλιστα επειδή είχε και μνημόσυνο και πρόσεξα ότι καθόταν πίσω από τους συγγενείς του μνημόσυνου, θεώρησα ότι ήταν και αυτή μία από τους συγγενείς! Όμως από το διάλογο που ακολούθησε κατάλαβα ότι δεν ήταν έτσι..: - Καλημέρα πάτερ τη...

Επειδή συμβαίνει να διακονώ και να μένω σε περιοχή της Παραλιακής στην Αθήνα, ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις...για το θέμα της μαζικής, νυχτερινής εξόδου των νέων κυρίως κατά τις Παρασκευές και τα Σάββατα...! Καταρχήν να επεξηγήσω τον τίτλο, είναι από το τραγούδι Σπασμένο φτερό, της ταινίας Ψυχραιμίας και το διάλεξα γιατί πιστεύω αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτά που θέλω να καταθέσω...! Ας ξεκινήσω λοιπόν : Να ξεκαθαρίσω καταρχήν ότι δεν είμαι αυτός που θα ρίξω την «πέτρα του αναθέματος», σε όλη αυτή την κατάσταση! Ως νέος λίγο-πολύ και εγώ είχα γευθεί την νυχτερινή ζωή! Άλλωστε ο κάθε ένας είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του. Θα έλεγα μάλιστα, ότι ίσα-ίσα βλέπω το θέμα, από την θετική πλευρά με την έννοια ότι οι νέοι στην αναζήτησή τους και την ορμητικότητά τους για την ζωή, γεύονται τα πάντα και στη συγκεκριμένη περίπτωση δοκιμάζουν, την νυκτερινή διασκέδαση, που στη χώρα μας καλώς ή κακώς είναι από το σήμα κατατεθέν της, ως ένα εμπορικό και τουριστικό γεγονός,( για τους τουρίστες) κα...

ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ, ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (ΠΟΥ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΕΛΕΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ) : ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΕ ΦΩΤΙΣΜΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΜΥΑΛΟΥ! Υ.Γ :ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΡΡΕΑΖΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΒΑΘΜΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Η ΖΩΗ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ! ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΘΕΡΙΣΟΥΜΕ...!

Μέσα στο Αναστάσιμο κλίμα του Πεντηκοσταρίου που ζούμε στο χώρο της Εκκλησίας, θα περίμενε κανείς, ο κόσμος και γενικότερα η ελληνική κοινωνία που συνέρρευσε μαζικά στους Ιερούς Ναούς τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα, κάτι να πήρε μυρωδιά από την ανακαίνιση του κόσμου που έφερε ο Χριστός με την Ανάστασή του! Αυτή την Αναστάσιμη ανακαινιστική χαρά, από το πλημμύρισμα του Αγίου Φωτός εσωτερικά αλλά και εξωτερικά στην ανθρώπινη φύση και την εν γένει ζωή του ανθρώπου! Εκτός από το καθ’ εξής Εκκλησιαστικό γεγονός, η αγορά τις ημέρες του Πάσχα έκανε την δική της, με την οικονομική έννοια ¨Ανάσταση¨, αφού παρόλο την ακρίβεια και την λιτότητα, όλοι λίγο πολύ ξοδέψαμε χρήματα για το Πασχαλινό τραπέζι και την καθιερωμένη πασχαλινή έξοδο και μικρές διακοπές στην Επαρχία (για όσους έφυγαν) που βοήθησε αναμφισβήτητα την αγορά! Θα περίμενε λοιπόν κανείς, το τονίζουμε για άλλη μια φορά, να έχουμε μια κοινωνική ευφορία, ικανοποίηση και σταθερότητα, από όλα αυτές τις εξελίξεις, σε αντισ...

Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε για την Περίοδο του Τριωδίου. Όλοι έχουμε ακούσει και ζήσει την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ιδιαιτέρως βέβαια, την Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα! Όμως από την Κυριακή του Πάσχα μεταβαίνουμε σε μια άλλη Μεγάλη Εκκλησιαστική Περίοδο που δυστυχώς δεν είναι και τόσο γνωστή στον πολύ κόσμο στην έκτασή της και την βαθειά θεολογική αξία της συνολικά! Ότι γνωρίζουμε το γνωρίζουμε μόνο επιφανειακά, αποσπασματικά και σκόρπια θα λέγαμε! Ο κόσμος φυσικά έχει την ευθύνη του για την συνήθη αδιαφορία που δείχνει, αλλά την μεγαλύτερη πιστεύω την έχουμε εμείς οι κληρικοί η ποιμένουσα Εκκλησία γενικότερα, που δεν φροντίζουμε να διαφωτίζουμε τον κόσμο στο βαθμό και την συνέπεια που έπρεπε. Αν υπάρχει Εκκλησία και ορθόδοξη πίστη, οφείλεται κυρίως στο γεγονός της Αναστάσεως και είναι απορίας άξιον, πως δεν έχει προβληθεί η κατεξοχήν εορτάζουσα και αντιπροσωπευτική περίοδος της Εκκλησίας τόσο πολύ; Είναι ένα θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει και να προβληματίσει….! Ας δούμε όμως συνοπ...

(Κάντε κλικ πάνω στη φωτογραφία για να δείτε μερικές φωτογραφίες ακόμα) Χριστός Ανέστη! Για τον Γέροντα Νεκτάριο είχα ακούσει πολλά πράγματα, αλλά δεν είχα δει ούτε φωτογραφία του! Σήμερα όμως (Πρωτομαγιά 2008), αξιωθήκαμε να επισκεφθούμε το Μοναστήρι του και να τον γνωρίσουμε από κοντά με μερικά παιδιά από την Φοιτητική-Μεταλυκειακή Σύναξη του Ναού μας! Ασκητική μορφή σε κερδίζει από την πρώτη ματιά! Έκανε δέηση για όλους τους Προσκυνητές που ήμασταν εκείνη την στιγμή στο Μοναστήρι! Μετά μας είπε δύο απλά λόγια, αλλά γεμάτα φωτισμό και εμπειρία λόγια, που σε αγγίζουν αμέσως στην καρδιά! Όταν τελείωσε και το μικρό κήρυγμα, πάω να ασπασθώ τον Σταυρό που κρατούσε, και με ρωτάει τι είμαι Διάκονος η Ιερέας; -Απαντώ είμαι Διάκονος ακόμα! -Μου λέει μου κρατάς λίγο τον Σταυρό; και μου τον αφήνει στα χέρια! Εκείνη την στιγμή βγάζει το πετραχήλι που φορούσε και μου το δίνει...λέγοντας : Αυτό να το έχεις για να με θυμάσαι!!! Δεν τον ήξερα ποτέ, δεν είχαμε μιλήσει ποτέ και όμως μ...