Λίγες ώρες πριν φύγει το 2008 και έρθει το 2009, γράφω αυτές τις σκέψεις-ευχές : Ο (φυσικός ) χρόνος είναι μια αντικειμενική πραγματικότητα και είναι αμείλικτος, καθώς κάθε κλάσμα δευτερολέπτου που περνάει, δεν γυρνάει πίσω! Από την άλλη είναι και υποκειμενικός, γιατί ο (υπαρξιακός) χρόνος, μας κάνει μια δυσάρεστη στιγμή ή αναμονή, να μας φαίνεται αιωνιότητα και κάτι που μας έκανε να αισθανόμαστε ωραία και ευχάριστα, σαν να πέρασε μόνο μια στιγμή. Με βάση τα παραπάνω, άλλο ένας χρόνος φεύγει και άλλος ένας έρχεται ή κατά άλλους, άλλος ένας προστέθηκε στην πλάτη μας και άλλος ένας έρχεται να φορτωθεί! Συνηθίζουμε αυτές τις στιγμές της χρονικής αλλαγής, να ευχόμαστε πράγματα που μας λείπουν ή που έχουμε και θέλουμε να διατηρηθούν. Λίγοι όμως αντιλαμβάνονται και αξιοποιούν ουσιαστικά αυτήν την στιγμή, καθώς είναι μια ευκαιρία να κάνουμε την αυτοκριτική μας, απέναντι στα πράγματα, στους στόχους και τα όνειρά μας. Με ευχολογίες μόνο (δεν εννοώ την προσευχή, αλλά τις τυπικές ...