του π. Αντωνίου Χρήστου Αγαπητοί Αναγνώστες είναι γεγονός ότι ο άνθρωπος   διαχρονικά έχει ανησυχίες για το τι θα συμβεί στο μέλλον! Αυτή την ανησυχία και ανάγκη του ανθρώπου προσπάθησαν διαχρονικά μέχρι ακόμη και τις μέρες μας να εκμεταλλευτούν διάφοροι επιτήδειοι (μελλοντολόγοι-μέντιουμ-χαρτορίχτρες-καφετζούδες-μάγοι κ.α.) φυσικά έναντι αμοιβής.   Ο πραγματικός γνώστης του μέλλοντος όμως είναι μόνο ο Θεός! Εκείνος όποτε και όταν κρίνει έστελνε, στέλνει και θα στέλνει τους απεσταλμένους του (Αγγέλους-Προφήτες-Αποστόλους) για να φανερώσουν το θέλημα Του Θεού στους ανθρώπους. Επειδή η προφητεία πολλές φορές έχει να κάνει με μελλοντικό χρόνο ταυτίστηκε με την αποκάλυψη στα μέλλοντα χωρίς όμως να είναι ακριβώς έτσι! Το σίγουρο πάντως είναι ότι αυτή η αποκάλυψη έχει να κάνει με καθαρά   δωρεά από το Θεό στους ανθρώπους και φυσικά το ζήτημα έχει απασχολήσει την Θεολογία πανανθρώπινα για αιώνες. Αυτό το είναι και το θέμα του σημερινού μας άρθρου με αφορμή τις συχνές μν...

  του π. Αντωνίου  Χρήστου Αγαπητοί Αναγνώστες ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος είναι γεμάτος από την Εκκλησία μας σε μνήμες πολλών Προφητών. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε : Αβδιού 19/11, Ναούμ 1/12, Αββακούμ 2/12, Σοφονίας 3/12, Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως (όλων των προπατόρων και Δανιήλ), 26/12 Δαβίδ κ.α. Οι προφήτες ως πρόσωπα και η προφητεία ως θεόπνευστο περιεχόμενο έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας Του Θεού και ευεργέτησαν πολύ όσους θέλησαν να ακολουθήσουν και να διακρίνουν ποιο είναι το θέλημα Του Θεού αλλά και ελέγχτηκαν αυστηρά όσοι θέλησαν να το αλλοιώσουν και να το παραβιάσουν. Αυτά θα δούμε στις επόμενες γραμμές! Ας ξεκινήσουμε!

Γράφει ο  π. Αντώνιος Χρήστου* Προϊστάμενος Ι.Ν. Προφήτου Ηλία Κόρμπι Βάρης, της Ι. Μ. Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β.  Με τη βοήθεια και τη χάρη Του Θεού, πλησιάζουμε στον τελευταίο μήνα του έτους, τον Δεκέμβριο. Επειδή αυτός ο μήνας, φυσικά μας οδηγεί στη γέννηση Του Χριστού, αλλά είναι επίσης γεμάτος με μνήμες προφητών, αποφασίσαμε σε αυτό το άρθρο μας να ασχοληθούμε με αυτούς. Το έχουμε κάνει και στο παρελθόν, αλλά ό,τι και να αναφέρει κανείς δεν εξαντλείται, πόσο μάλλον στην έκταση ενός περιορισμένου άρθρου. Στη Βίβλο, η εβραϊκή λέξη ναβί (näbî΄) είναι η κύρια λέξη που αποδίδεται ως «προφήτης» και δηλώνει εκείνον που διακηρύττει ή αναγγέλλει, τον διαγγελέα. Προέρχεται από το ρήμα ναβού (năbū) που σημαίνει «αναγγέλλω, διαλαλώ διακηρύττοντας ή αναγγέλλοντας». Η λέξη προφήτης του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου σημαίνει κατά κυριολεξία «αυτός που μιλάει ενώπιον ή μπροστά σε (προ και φημί)». Επομένως λοιπόν, ο προφήτης δεν έχει να κάνει τόσο με το μέλλον,...