Νεανική Σύναξη Βασικότερες κατηγορίες των Ορθόδοξων νέων που αντιδρούν και απέχουν από την Εκκλησία

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΝΕΩΝ

Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἐπραγματοποιήσαμε σήμερα,  Πέμπτη 5 Ὀκτωβρίου, τήν πρώτη ἐκδρομή-συνάντηση τῶν νέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, ἡλικίας 18-30 ἐτῶν, γιά τό τρέχον ἐκκλησιαστικό ἒτος.  

«…..ΕΞΙ ΜΕΡΕΣ (Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ) ΝΑΡΚΩΜΕΝΗ....ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ...!»

Επειδή συμβαίνει να διακονώ και να μένω σε περιοχή της Παραλιακής στην Αθήνα, ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις...για το θέμα της μαζικής, νυχτερινής εξόδου των νέων κυρίως κατά τις Παρασκευές και τα Σάββατα...!
Καταρχήν να επεξηγήσω τον τίτλο, είναι από το τραγούδι Σπασμένο φτερό, της ταινίας Ψυχραιμίας και το διάλεξα γιατί πιστεύω αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτά που θέλω να καταθέσω...! Ας ξεκινήσω λοιπόν :

Να ξεκαθαρίσω καταρχήν ότι δεν είμαι αυτός που θα ρίξω την «πέτρα του αναθέματος», σε όλη αυτή την κατάσταση! Ως νέος λίγο-πολύ και εγώ είχα γευθεί την νυχτερινή ζωή! Άλλωστε ο κάθε ένας είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του. Θα έλεγα μάλιστα, ότι ίσα-ίσα βλέπω το θέμα, από την θετική πλευρά με την έννοια ότι οι νέοι στην αναζήτησή τους και την ορμητικότητά τους για την ζωή, γεύονται τα πάντα και στη συγκεκριμένη περίπτωση δοκιμάζουν, την νυκτερινή διασκέδαση, που στη χώρα μας καλώς ή κακώς είναι από το σήμα κατατεθέν της, ως ένα εμπορικό και τουριστικό γεγονός,( για τους τουρίστες) και ως τρόπο ζωής και ιδιοσυγκρασίας, για εμάς τους ντόπιους.

Ας καταθέσω με λίγα λόγια τι γίνεται κατά την γνώμη μου (αν και όλοι ξέρουμε) : Κατά τις 12.00 της Παρασκευής και του Σαββάτου αρχίζει η κίνηση! Στις 2.00 είναι η ώρα αιχμής με τεράστιο μποτιλιάρισμα, και δεν κινείται συνήθως τίποτα, από την κίνηση και από την προσπάθεια παρκαρίσματος κοντά στα Club για τους «τυχερούς». Λόγω των λίγων θέσεων parking, σχετικά με την αυξημένη ζήτηση των φρεσκοπλυμένων , γυαλισμένων και αρκετά ακριβών αυτοκινήτων (αλήθεια που βρέθηκαν τόσα καμπριολέ αυτοκίνητα στην Ελλάδα, και τόσες Mercedes και άλλα πολυτελή αυτοκίνητα, είναι απορίας άξιων (;;;;)!!!), αναγκάζονται οι θαμώνες, να παρκάρουν 2 και 3 χιλιόμετρα μακριά! Από εκεί ξεκινάει η πλάκα...για εμένα! Έχει πολύ πλάκα να βλέπεις τις γυναίκες, με τα εντυπωσιακά ομολογουμένως κατά τα άλλα φορέματα (όσες επέλεξαν να ντυθούν βέβαια γιατί μερικές νομίζεις ότι η επιλογή τους είναι να γδυθούν και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία) , της τελευταίας λέξης της μόδας (επιδειξιμανία των αντρών για τα οχήματά τους ή μηχανών, επιδειξιμανία γυναικών για τα φυσικά «κάλλη τους» αλλά και των ενδυματολογικών τους επιλογών, άρα άντρες εναντίον γυναικών σημειώσατε 1-1), να βλέπεις γυναίκες να περπατούν με τα ψηλοτάκουνα πάνω από ένα χιλιόμετρο! Μου θυμίζει ξυλοπόδαρους σε τσίρκο! Τέλος πάντων ας σταματήσω με τα εξωτερικά και ας πάμε τι γίνεται μπροστά στο Club. Φτάνουν τέλος πάντων μπροστά στην είσοδο, μαζί με άλλους 100 μπροστά και καμιά 10αρια πορτιέρηδες να τους κοιτούν με ύφος.... «Κάτσε στη γραμμή γιατί βαράω»! (Μετά απορούμε γιατί είναι τόσο ακριβά τα ποτά! Πως θα πληρωθούν όλοι αυτοί;) Μετά από μία ώρα, στην κίνηση, 45 λεπτά από εκεί που πάρκαραν να φτάσουν μπροστά στο club και μετά από άλλο ένα μισάωρο στην ουρά, επιτέλους μπαίνουν μέσα....για την «διασκέδαση» (αν δεν φάγανε και πόρτα μερικοί)! Τι έχει μέσα; Εκοφατική μουσική που δεν ακούν καν τον διπλανό τους, φωτορυθμικά που δεν βλέπουν την μύτη τους, στριμωξίδι ο ένας πάνω στον άλλον και με βλέμματα είμαι ο VIPs της βραδιάς...διασκεδάζουν! Πλακώνονται στα ποτά που είναι τουλάχιστον 60% αισχροκέρδεια και κατά 50% μπόμπες! Κάπνισμα και καπνός επίσης πολύ (σε σημείο που δεν χρειάζεται να ρίχνουν καπνό πλέον από μηχανήματα) και το κλασικό νυφοπάζαρο και οφθαλμόλουτρο...των εμφανίσιμων γυναικών που λικνίζονται με τη μουσική πάνω και κάτω από τις μπάρες! Αυτό συνεχίζεται μέχρι το πρωί και ξανά αρχίζει η αντίστροφη πάλι μέτρηση! Δηλαδή αδειάζει το πορτοφόλι στην πληρωμή, μετά στριμωξίδι να βγουν, περπάτημα στο κοντινό βρώμικο ή φασφουτάδικο γιατί έπεσε και πείνα, μετά περπάτημα με τα γνωστά τακούνια και τα οκτάρια από το ποτό και την νικοτίνη (εξαιρούνται αυτοί που χρησιμοποιούν και βαρύτερα από νικοτίνη), μετά πάλι περπάτημα μέχρι το αυτοκίνητο! Βρίσκουν πάλι την γνωστή κίνηση και όσοι είναι τυχεροί και δεν τους σταματήσουν για αλκοτέστ και τους γράψει η αστυνομία ή δεν τρακάρουν...την πέφτουν για ύπνο!
Αυτό λοιπόν ...είναι διασκέδαση κατά τους περισσότερους . Αν ρωτήσεις κάποιους γιατί το κάνουν, θα σου απαντήσουν ε γιατί το κάνουν όλοι...!! Αν τους ρωτήσεις αν αλήθεια διασκέδασαν, και οι ίδιοι ρωτήσουν ειλικρινά τον ευατό τους, θα δουν ότι είναι θύματα κάποιων που το έκαναν μόδα και το βάπτισαν διασκέδαση και όχι ότι ειλικρινά διασκέδασαν!! Άλλωστε διασκέδαση κανονικά σημαίνει ταύτιση με τον όρο ψυχαγωγία δηλαδή αγωγή της ψυχής και πως η ψυχή να διαπαιδαγωγηθεί με τόσα πάθη στην εκδήλωσή τους εξωτερικά και εσωτερικά; (Πιο πολύ βαραίνουν την ψυχή τους, με τα οφθαλμόλουτρα, τις προγαμιαίες σχέσεις της μιας βραδιάς κτλ, μαζί με την επιβάρυνση του σώματος με τον καπνό, το αλκοόλ και το ξενύχτι) !! Επίσης αν αναλογιστούμε αυτό που βιώνω κάθε Κυριακή, δηλαδή την ώρα που πηγαίνω εγώ στο Ιερό Ναό για την Θ. Λειτουργία, αυτοί είναι σε γνωστό φασφουτάδικο, να τρώνε και να με κοιτάνε με ειρωνεία κι όλας….ότι είμαι στον «κόσμο» μου, την ξεπερασμένη Εκκλησία, ενός ανύπαρκτου ή υπό αμφισβήτηση Θεού!
Όμως από τα παραπάνω που περιέγραψα, πιστεύω δεν ήμουν υπερβολικός και σχετικά από την υποκειμενική μου άποψη, κατέθεσα με αντικειμενικότητα αυτά που συμβαίνουν! Τελικά ποιος είναι στον κόσμο του; Μήπως αυτοί που μαζικά, έκαναν απλά αυτό που κάνουν όλοι; Ο κάθε ένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…! Το θέμα φυσικά δεν είναι να επιλέξουμε ή διασκέδαση ή Εκκλησία! Δεν είναι δύο μεγέθη που συγκρίνονται και άρα μπορούμε να τα θέσουμε σε αντιπαλότητα! Ούτε ότι όλοι όσοι βγαίνουν Σάββατα και Παρασκευές είναι ότι δεν πιστεύουν στο Θεό! Το θέμα είναι να υπάρχει σωστή κρίση και να μην έχουμε και επηρεαζόμαστε από την ψυχολογία της μάζας! Όλες οι πολυεθνικές εταιρίες και οι εμπορικές βιομηχανίες ακριβώς εκεί επενδύουν, στην μαζική καταναλωτική συνείδηση και στην «μόδα» των φαινομένων! Όποιος πάει αντίθετα στο ρεύμα, θεωρείται ότι είναι ο ξενέρωτος και εκτός κλήματος άνθρωπος!
Πολλά είπα θα κλείσω με μια προσωπική μου εμπειρία και με μια εικόνα : Με την μικρότερη αδερφή μου έχω δύο χρόνια διαφορά! Όταν εγώ ήμουν στα 18 και αυτή στα 16 και μετά, θυμάμαι τις Κυριακές το πρωί που συναντιόμασταν στην πόρτα του σπιτιού μας, αυτή για να πάει για ύπνο από διασκέδαση, εγώ για να πάω στην Εκκλησία! Μετά από μια δεκαετία και μέχρι σήμερα, η ίδια αδερφή μου όχι ότι σταμάτησε να βγαίνει, αλλά το αραίωσε και σε συχνότητα και σε διάρκεια, από μόνη της! Μπούχτισε, κορέστηκε, βαρέθηκε…! Κατάλαβε ότι δεν είναι αυτό που τις γεμίζει τις βραδιές! Το έζησε, το σχετικοποίησε και το απέρριψε με τον τρόπο της. ( Εδώ είναι και το λάθος πολλών «χριστιανών» που με το ζόρι προσπαθούν να επιβληθούν στα παιδιά τους, με αποτέλεσμα όταν αυτά γίνουν φοιτητές σε άλλη πόλη κτλ, να απολυτοποιήσουν την διασκέδαση που στερήθηκαν και να βγάζουν όλα τα απωθημένα τους, με αποτέλεσμα να βγαίνουν συνεχώς από αντίδραση! Τα άκρα πάντα βλάπτουν, χρειάζονται μέτρο και ελευθερία και ο νέος όσο και να επηρεαστεί από την μάζα, κάποτε το καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά…!)
Κλείνω με μια εικόνα όπως είπα : Από μικρό παιδί, θυμάμαι την εικόνα αυτή που έχει χαραχθεί στο μυαλό μου : Τα καλοκαίρια στο σπίτι επειδή καθόμασταν έξω, είχαμε βάλει αυτήν την μεγάλη ηλεκτρική συσκευή για τα κουνούπια, που έχει δύο λάμπες φθορίου που τραβάνε τα κουνούπια, που όμως όταν πλησιάζουν, υπάρχει ηλεκτρισμός με αποτέλεσμα αυτά να σκοτώνονται! Αν το καλοσκεφτούμε αυτό συμβαίνει και με την διασκέδαση και γενικά με αυτό που λέμε νυχτερινή ζωή! Είναι ένας κόσμος φαντακτερός, δελεαστικός που προσελκύει….που όμως ταυτόχρονα έχει κινδύνους που οδηγούν στον θάνατο με την ευρύτερη πνευματική έννοια, της φθοράς και της αμαρτίας. Πόσα σπίτια ή σχέσεις δεν διέλυσαν από τα ξενύχτια; Ας το σκεφτούμε και ας κυριαρχηθούμε πάνω σε αυτά, πριν καταντήσουμε και εμείς σαν τα κουνούπια……….!!!!