Παράξενο πράγμα! Ο Θεός ενώ έπλασε τον άνθρωπο υγιέστατο, ενώ θέλει την χαρά και την ειρήνη του, του δείνει την ασθένεια. Γιατί; Διότι, όταν ο άνθρωπος την ασπασθεί, όταν την αγαπήσει, όταν βγάζει από την ασθένειά του θετικά συμπεράσματα, όταν εξ αιτίας της παραδίνεται στον Θεό, τότε η ασθένεια γίνεται το γρηγορότερο μέσο για την κατάκτηση της απαθείας, και της σωτηρίας. Γι' αυτό ο Θεός, ως καλός παιδαγωγός, όταν έχουμε αμαρτίες και μάλιστα κρυφές, μας χτυπάει με αρρώστιες, για να μην τιμωρηθούμε στην άλλη ζωή. Και στους ανθρώπους που έχουν κρυφή αγιότητα δίνει επίσης αρρώστια, για να μην απολαύσουν τον μισθό τους εδώ στην γη, αλλά στην αιωνιότητα. Εν τέλει, η ασθένεια είναι από τα ωραιότερα δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. Μπορεί να είναι προτιμότερη ακόμη και από τις ανώτερες, πνευματικότερες επιθυμίες της καρδιάς του. ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ

Ομιλία του κ. Ιωάννη Κανναβού  στο 3ο σεμινάριο εθελοντικής διακονίας ασθενών της Ι. Μ. Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως Στό λεξικό τοῦ Γ. Μπαμπινιώτη τῆς Νέας Ἑλληνικῆς Γλώσσας ἀναφέρει γιά τόν ἐθελοντισμό ὅτι εἶναι ἡ ὀργανωμένη προσφορά ὑπηρεσιῶν στό κοινωνικό σύνολο χωρίς τήν ἀπαίτηση ἀνταλλάγματος.  Ἄρα ὁ ἐθελοντής εἶναι αὐτός πού προσφέρεται μέ τή θέλησή του γιά συγκεκριμένο σκοπό, ἐθελουσίως, αὐτοβούλως, μέ θεληματική θυσία, ἑκούσια προσφορά τοῦ ἑαυτοῦ του, μέ θυσία πολλές φορές τῶν συμφερόντων του, τοῦ χρόνου του, τῆς ἀνάπαυσής του. Ὁ ἐθελοντισμός ἐκφράζεται μέ πολλούς τρόπους, ὁ καθένας ἀπό αὐτούς μέ τή δική του φυσιογνωμία καί μέθοδο δράσης. Κοινό χαρακτηριστικό ὅλων εἶναι ἡ ἀνιδιοτελής προσφορά, ἡ ἀλληλεγγύη στόν συνάνθρωπο.  Στή σύγχρονη ἐποχή ὁ ἐθελοντισμός ἔχει καθιερωθεῖ ὡς ὁ θεσμός ἐκεῖνος πού συμβάλλει στήν ἀντιμετώπιση τῶν κοινωνικῶν, οἰκονομικῶν καί περιβαλλοντικῶν προβλημάτων καί καλεῖται νά ἀναπληρώσει τά κενά πού δημιουργεῖ ἡ ἀδυναμία τ...

     του αρχιμ.Ιακώβου Κανάκη             Ξεκινάμε να γράψουμε κάτι για την ασθένεια ενώ συμβαίνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα.  Ενώ διαβάζουμε στα Ιερά Κείμενα του Ιερού Ευεργετινού περί της ασθενείας, λαμβάνουμε ένα μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο ενός χριστιανού που μόλις έχει αναχωρήσει από μεγάλο θεραπευτήριο των Αθηνών και αναφέρει χαρακτηριστικά «...η ζωή είναι μια ανείπωτη πίκρα τελικά...».  Βεβαίως δεν είναι μόνο ένας που το λέει και το βιώνει αυτό, είναι χιλιάδες-εκατομμύρια άνθρωποι ανάμεσά μας. Ομολογουμένως   ζούμε σε μια δύσκολη κοινωνία.  Τι είναι αυτό όμως που μπορεί να την αλλάξει;  Η πίστη στον Χριστό.  Η ζωή που μοιάζει με φαρμάκι μέσα στο ποτήρι και δεν πίνεται, πίνεται και γίνεται γλυκιά όταν ο άνθρωπος αγαπήσει το Χριστό.             Η ασθένεια ασφαλώς αποτελεί ένα από τα πολύ δύσκολα ζητήματα στην ζω...