axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ 8Η ΟΜΙΛΙΑ


Λίγα λόγια για τα όνειρα στην ορθόδοξη Εκκλησία.

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Η Παναγία, «ως πόθος της καρδιάς» μας.

Η Παναγία, «ως πόθος της καρδιάς» μας.

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου


Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφεί για το πρόσωπο της Παναγίας μας. Αναρίθμητα κείμενα που υμνούν, τιμούν και εξαίρουν την «Βασίλισσα των Ουρανών », την ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ, η οποία υψώθηκε από τον Κύριο, όσο κανείς άλλος άνθρωπος στον κόσμο.
Πραγματικά όμως όσο και να διαβάσεις για την Παναγία μας, ότι κηρύγματα και ομιλίες  να ακούσει κανείς, δεν μπορεί να συγκριθεί με την προσωπική σχέση και αναζήτηση του κάθε ενός μας, με το Άγιο πρόσωπό της.
Όσοι έχουν αισθανθεί την διακριτική παρουσία της, μέσω κάποιου σημείου της σε μία δυσκολία ή πειρασμό, ότι μορφωτικό επίπεδο και αν έχουν, στις μαρτυρίες και τις καταθέσεις τους, πολλές φορές περνάνε και τους πιο λόγιους και χαρισματικούς συγγραφείς.  Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί όταν κάτι γίνει προϊόν εμπειρίας και μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση, του γλυκύτατου προσώπου της Παρθένου, τότε αδύνατον να «μη μεταμορφωθεί» ο άνθρωπος προς το καλύτερο. Η συναναστροφή αυτή βγάζει ότι καλύτερο έχει ο άνθρωπος και απωθεί το ότι χειρότερο αποκτά, το πάθος και την αμαρτία.
Το ζητούμενο όμως, πέρα από μία έκτακτη εμφάνιση της Παναγίας, είναι αυτή συνεχής αναζήτηση της καρδιάς. Ότι υπάρχει εκεί, αυτό και χαρακτηρίζει τον όλο άνθρωπο. Στην Ορθοδοξία δεν έχουμε αναπτύξει μία ξεχωριστή «Μαριολογία», γιατί όπου η Παναγία εκεί και ο Χριστός. Γι αυτό το λόγο σπάνια  αγιογραφείται μόνη της, η συντριπτική πλειοψηφία  η Θεοτόκος  κρατάει τον Χριστό και τον υποδεικνύει μάλιστα διακριτικά, σαν να μας λέει με λόγια ότι ο Υιός και Θεός της , πρέπει να είναι ο πόθος η καρδιά μας! Αυτός είναι η πεμπτουσία της πνευματικής μας ζωής και γι αυτό λατρεύεται, ενώ η Παναγία και οι Άγιοι απλά τιμούνται, αλλά δεν απολυτοποιούνται ως κατ’ ουσίαν Θεοί.
Αντικρίζοντας λοιπόν τις πάμπολλες εικόνες της Παναγίας μας, διαβάζοντας τα χιλιάδες θαυμαστά της σημεία, διακρίνοντας τα σπάνια χαρίσματά της με τα οποία έχει κοσμηθεί, ακούγοντας τους χιλιάδες όμορφους και σε λόγια αλλά και σε ρυθμό εκκλησιαστικής μουσικής ύμνους της, συμμετέχοντας στις δεκάδες γιορτές της Παναγίας, καθ’ όλη την διάρκεια του εκκλησιαστικού έτους, είναι σίγουρο ότι η ύπαρξη του ανθρώπου κατανύγεται, η συνείδησή του λεπτύνεται και ο ουρανός, δια πρεσβειών της Παναγίας, είναι πιο κοντινός και προσιτός για τον άνθρωπο που με πίστη προετοιμάζεται, μετανοεί και προσπαθεί να έρθει σε κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό.  
Ποιος πραγματικά δεν ζήτησε με πίστη και δεν έλαβε; Ποιος έκλαψε πικρά για τις αμαρτίες, τα σφάλματα και τα λάθη του, τα εξομολογήθηκε στον πνευματικό και δεν αισθάνθηκε την άφεση, την χαρά και την παραμυθία; Ποιος επικαλέστηκε με επιμονή και συντριβή το όνομα της Παναγίας και δεν εισακούστηκε το αίτημά του; Ποιος κίνδυνος και ποια δυσκολία δεν εξαλείφθηκαν όταν αναφωνήσαμε το όνομά της επιτακτικά «ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ»;;!! Όλους μας ακούει και μας συμπονά ως αληθινή «μητέρα μας»! Επομένως εφόσον υπάρχει αυτή, δεν υπάρχει πραγματική ορφάνια και ας υπάρχουν παιδιά που δεν γνώρισαν ποτέ τους σαρκικούς γονείς τους. Εφόσον μας βοηθά αυτή, δεν υπάρχει κανείς αβοήθητος! Εφόσον μας σκεπάζει αυτή, δεν υπάρχει στην ουσία κανείς «άστεγος» και ας γεμίζουν ακόμη και στις μέρες μας τα παγκάκια και τα εγκαταλελειμμένα κτήρια. Εφόσον μας συντροφεύει αυτή, δεν υπάρχει κανείς μόνος και ας έχει καιρό να του μιλήσει και να τον συντροφεύσει άνθρωπος!
Όχι αδελφοί μου δεν παίζουμε με τις λέξεις, όχι δεν ασκούμαστε σε λογοπαίγνια με τις αντιθετικές εικόνες που αναφέρουμε. Αυτό που προσπαθούμε να τονίσουμε είναι ότι πρέπει να δούμε την πραγματική εικόνα, την οποία ο αμαρτωλός και παλαιός άνθρωπος πολλές φορές μας αποκρύβει και αγνοεί. Γιατί όποιος εμπιστευτεί την ύπαρξή του στον Θεό, δια πρεσβειών της Παναγίας και όλων των Αγίων, πραγματικά όλα τα παραπάνω του είναι οικία, προσιτά και μια καθημερινότητα. Έτσι μόνο εξηγούνται τα θαυμαστά κατορθώματα, πολλών ενάρετων ασκητών, που αν και εγκαταλειμμένοι από τον κόσμο και τις ανέσεις του, αυτοί βρήκαν πλήρωση και ενίσχυση στη ζωή τους, που δύσκολα μπορεί κανείς να ερευνήσει και εξιχνιάσει με την κοινή λογική και κοσμική πρακτική.
Κλείνοντας αυτό το άρθρο, ερχόμαστε στο καίριο ερώτημα : «Ἀραγε τι θέλει η Παναγία από εμάς»; Η απάντηση είναι απλή και διαχρονική. Αν ανατρέξουμε στο θαύμα της Κανά, εκεί βλέπουμε η Παναγία να παραγγέλνει στους διακόνους-υπηρέτες:  «ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε».   (Ιω. 2,5). Ποιος ότι λέει να κάνουμε; Μα φυσικά ο ίδιος ο Υιός της Χριστός. Επομένως η Παναγία προστατεύει, πρεσβεύει, μεσιτεύει, θαυματουργεί, παραμυθεί, αγρυπνεί, εισακούει κτλ, αρκεί και εμείς να πιστεύουμε και να εφαρμόζουμε στη ζωή μας τις εντολές και την διδασκαλία Του Χριστού. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, αυτή την εορτή της Κοιμήσεως της Παναγίας μας, να μετανοήσουμε πραγματικά και να προετοιμαστούμε κατάλληλα να μετέχουμε στο ποτήριο της Ζωής, στη Θ. Λειτουργία, η οποία προσφέρεται πάντοτε: «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας, Ἀχράντου, Ὑπερευλογημένης, Ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας». Ἀμήν!

Μικρά Ιερά Αγρυπνία στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, για την Απόδοση της Εορτής της Κοιμήσεως Θεοτόκου.


Την Τρίτη 22 Αυγούστου 2017, προς Τετάρτη 23 Αυγούστου 2017, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία στην Απόδοση της Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στα λεγόμενα εννιάμερα της Παναγίας, όπου εορτάζουν οι περισσότερες θαυματουργικές εικόνες της. 

Η Αγρυπνία θα αρχίσει, στις 7.30 μ.μ. της Τρίτης 22.8.17 και προβλέπεται να περατωθεί γύρω στις 1.00 π.μ. της Τετάρτης 23.8.17. Παρακαλούμε τους Ενορίτες και γενικότερα τους φιλακόλουθους Χριστιανούς, να προσέλθουν.

              Εκ του Ι. Ναού

Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος : "Όλοι εσείς που προσήλθατε κατά χιλιάδες στην Παναγία μας, είστε «Ταλιμπάν»";


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Γλυφάδας κ. Παύλος, σε όλη την διάρκεια του Δεκαπενταύγουστου, γύρισε σχεδόν όλες τις Ενορίες της Μητροπόλεώς του. Τέλεσε όλους τους  Εσπερινούς με συναπτόμενη την παράκληση της Παναγίας, κάθε φορά σε άλλο Ναό. Λειτούργησε στις Πανηγύρεις της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, καθώς και στις Κυριακές. Κήρυξε κατάλληλα όλο αυτό το διάστημα, συναναστράφηκε με χιλιάδες κόσμο, δίνοντας προσωπικά την ευχή του και διάφορες ευλογίες και εικονάκια.
Όλα τα παραπάνω έγιναν, ενώ ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης δήλωνε: « ότι η Ελλάδα δεν είναι Ορθόδοξο κράτος..., δεν μπορούμε να μείνουμε μια βαθύτατη συντηρητική κοινωνία και να είμαστε Ταλιμπάν...κ.α.» Ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος, περίμενε υπομονετικά την αντίδραση του Σώματος της Ιεραρχίας και άκουσε τα σχόλια και τις απαντήσεις αρκετών Ιεραρχών, αλλά ο ίδιος δεν είχε  επίσημα ακόμη τοποθετηθεί.
Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Παναγίας μας, από τον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, στο τέλος του Μεθέορτου Εσπερινού και των Εγκωμίων της Παναγίας, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Παύλος έσπασε τη σιωπή του και μεταξύ άλλων είπε: « Αδελφοί μου, γύρισα σχεδόν όλους τους Ιερούς Ναούς της Μητρόπολή μας, αυτό το διάστημα της περιόδου του Δεκαπενταυγούστου, μαζί με τους χιλιάδες ενορίτες και τους προσκυνητές. Σήμερα και εσείς προσήλθατε κατά χιλιάδες, παρά την μεγάλη έξοδο των αδειούχων αυτής της περιόδου. Σας ερωτώ ευθέως : "Όλοι εσείς που προσήλθατε κατά χιλιάδες στην Παναγία μας, είστε «Ταλιμπάν»"; Αισθάνεται κανείς από εσάς ότι είναι φονταμενταλιστής; Πως τόλμησε ο κ. Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης να ξεστομίσει τέτοια πράγματα για όλο τον Ορθόδοξο Ελληνικό λαό μας; Θα πρέπει έστω και τώρα ο κ. Βούτσης να ζητήσει συγγνώμη για τις δηλώσεις του και την προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας και της παραδόσεως του λαού μας. Ίσως θα έπρεπε προσωπικά να σταθεί  ο κ. Πρόεδρος της Βουλής μπροστά σε ένα Ιερό Εικόνισμα της Παναγίας και να ζητήσει συγγνώμη και το έλεος της στοργικής μητέρας του Θεού μας, να πρεσβεύσει στον Υιό της για να τον φωτίσει προσωπικά αλλά και όλο το ελληνικό κοινοβούλιο στο οποίο προΐσταται! Ποτέ δεν είναι αργά, αν επιστρέψουμε και μετανοήσουμε πραγματικά, γιατί όλους μας δέχεται ο φιλάνθρωπος Θεός μας...».
Οι προσκυνητές επιβράβευσαν με ενθουσιασμό τα λεγόμενα του Σεβασμιωτάτου, τόσο κατά την στιγμή που ειπώθηκαν, όσο και κατ' ιδίαν την ώρα της διανομής του Άρτου και των μικρών εικόνων της Παναγίας μας.

                  
                                    π. Αντώνιος Χρήστου

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκο, στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ε., Β., Β. & Β.

    

Στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης & Βάρης εορτάστηκε και φέτος με κάθε  λαμπρότητα, η Κοίμηση της Παναγίας μας, καθώς πανηγύρισαν οι εξής 4 Ενοριακοί Ναοί: α) Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, β) Κοιμήσεως Θεοτόκου Καραπάνου Γλυφάδας, γ) Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας και δ) Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαρκίζης.

Ενώ η Αθήνα έχει αδειάσει σχεδόν, λόγω των αδειούχων του Δεκαπενταύγουστου, παρόλα αυτά χιλιάδες πιστοί προσήλθαν σε όλους τις εκκλησίες της Ιεράς Μητρόπολης, ιδιαιτέρως τους Θεομητορικούς,  τόσο στον Εσπερινό όσο και κατά την Θεία Λειτουργία.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  κ. Παύλος χοροστάτησε, όπως κάθε χρόνο, και στις 4 Ιερές Πανηγύρεις των Ενοριών που εορτάζουν στις 15 Αυγούστου, κατά το ακόλουθο πρόγραμμα:
Την Κυριακή 13 Αυγούστου 2017, χοροστάτησε στον Εσπερινό και την τελευταία Ιερά Παράκληση, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαρκίζης, όπου και μίλησε για την Παναγία μας, αναλύοντας έναν ύμνο από τον Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα της. Στο τέλος του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος κ. Παύλος, προέβη στην χειροθεσία του Εφημερίου του Ιερού Ναού π. Πορφυρίου Πλυττά, απονέμοντάς του το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου. 


Όλοι οι Ενορίτες και οι προσκυνητές αναφώνησαν το άξιος και στο τέλος έλαβαν από ένα εικονάκι της Παναγίας όλοι από τα χέρια του, αφού του εύχονταν προσωπικώς.


Το απόγευμα της Δευτέρας 14 Αυγούστου 2017, παραμονή της Εορτής, χοροστάτησε ο Ποιμενάρχης μας κ. Παύλος, στον Πανηγυρικό Εσπερινό του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Καραπάνου Άνω Γλυφάδας. Κατά την τέλεση του Εσπερινού και μετά την Αρτοκλασία, εψάλησαν τα Εγκώμια της Παναγίας. Στο τέλος της Ακολουθίας ο Σεβασμιώτατος, ομίλησε κατάλληλα για την Παναγία.




Ανήμερα της Εορτής, την Τρίτη 15 Αυγούστου 2017, ο Σεβασμιώτατος ιερούργησε στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας. Μάλιστα λειτούργησε ως Πρωθιερέας με φελόνι και  επανοκαλύμμαυχο. 

 Κατά το Κοινωνικό, ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε το φετινό μήνυμά του για την Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπως και σε όλες της Ενορίες της Μητροπόλεώς μας. 

Κατά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, χειροθέτησε τον Εφημέριο του Ιερού Ναού π. Αντώνιο Χρήστου, σε Πνευματικό και Πρωτοπρεσβύτερο, αφού προηγουμένως εξήγησε τι είναι χειροθεσία και λέγοντας λίγα λόγια για την διακονία του νεοχειροθετούμενο.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στο μεθεόρτιο Εσπερινό του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, όπου εψάλησαν και τα Εγκώμια της Παναγίας μας. 

Στο τέλος των Αποστίχων του Εσπερινού, τον Θείον Λόγον, εκήρυξε ο Αρχιμανδρίτης π. Κάλλιστος Ροδόπουλος που είναι Διευθυντής παρά τη Γενική Διευθύνσει της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και είχε διατελέσει παλαιός Εφημέριος και Προϊστάμενος του πανηγυρίζοντα αυτού Ιερού Ναού.

 Ο π. Κάλλιστος αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Παναγιάς μας και την μεγάλη προστασία και μεσιτεία της.  Κατά την απόλυση, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον π. Κάλλιστο για όσα μας είπε και επισήμανε για την αδυναμία της γλώσσας να αναφερθεί κανείς στο πρόσωπο της Παναγίας μας.                               


                                                           Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Θέλουμε κάτι απο την Εκκλησία αλλά οχι τον Χριστό .





ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου 


Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου αναγνώστες, το έχουμε τονίσει και στο παρελθόν, ότι είναι το σώμα Του Χριστού παρατεινόμενο στους αιώνες. Όταν μιλούμε για Χριστό εννοούμε και την Εκκλησία Του και το αντίστροφο όπου και η Εκκλησία εκεί και ο Χριστός.
Μία άρρηκτη σωστική σχέση όπως τονίζεται στην προς Εφεσίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου, στη γνωστή μας περικοπή που αναγιγνώσκεται κατά την ιερουργία του Γάμου (προς Εφεσίους 5, 35-36): «…..ὁ Χριστὸς εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ αὐτός εἶναι σωτήρας τοῦ σώματος (τῆς Ἐκκλησίας). ……. ὁ Χριστὸς ἀγάπησε τήν Ἐκκλησία καὶ θυσιάστηκε γι᾿ αὐτή, γιὰ νὰ τὴν ἁγιάσει, ἀφοῦ τὴν καθαρίσει μὲ τὸ ἅγιο βάπτισμα μὲ τὸν λόγο τῆς ἐπικλήσεως ποὺ τὸ συνοδεύει, καὶ στὴν συνέχεια νὰ τὴν στήσει στὸ πλευρό του σὰν νύμφη ἔνδοξη τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἔχει στίγμα ἢ κηλίδα ἢ κάτι τέτοιο, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἁγία καὶ ἄμεμπτη. ……τὴν τρέφει καὶ τήν περιθάλπει, ὅπως καὶ ὁ Κύριος τὴν Ἐκκλησία· γιατὶ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ἀποτελοῦμε τήν Ἐκκλησία, μέλη ἀπὸ τὸ σῶμα του, ἀπὸ τὴν σάρκα του καὶ ἀπὸ τὰ ὀστά του· …….Τὸ μυστήριο τοῦτο εἶναι μεγάλης σημασίας καὶ ἐγὼ τὸ παρομοιάζω (παραλληλίζω) μὲ τὸν δεσμὸ πού ἔχει ὁ Χριστός μὲ τὴν Ἐκκλησία.»
Επομένως όταν μιλούμε για τον Χριστό πρακτικά στο σήμερα, εννοούμε το σώμα και το αίμα Του, κατά την μετοχή μας στη Θ. Λειτουργία και την Θ. Μετάληψη. Εννοούμε την μελέτη κατά την ανάγνωσή ή την ακρόαση των Θείων Λόγων Του, στο Ιερό Ευαγγέλιο και γενικότερα στην Αγία Γραφή. Εννοούμε την καλή γνώση και τήρηση των Θείων Του εντολών, με τις οποίες κάνουμε ζωή πνευματική, σύμφωνα με τις οντολογικές μας προδιαγραφές και είναι μια έμπρακτη ένδειξη αγάπης εκ μέρος μας, ότι όντως αγαπούμε και σεβόμαστε τον Θεό, υπακούοντας στο άγιο θέλημά Του.  Τέλος όταν μιλούμε για τον Χριστό, σημαίνει αυτή η αδιάλειπτη «επι-κοινωνία» και προσευχή μαζί Του, κάτι που για τους προχωρημένους υπερβαίνει σε ένταση και συχνότητα ακόμη και την εισπνοή και εκπνοή της απαραίτητης για την βιολογική ζωή μας, αναπνοής.
Όλα αυτά τα αναφέρουμε, γιατί δυστυχώς μεγάλη μερίδα των ¨πιστών¨ μας, δείχνει στη πράξη να μην τα συμμερίζονται και να τα ασπάζονται 100% αυτά. Προσπαθούν να κάνουν πνευματική ζωή, αλλά γρήγορα τα παρατούν και προσφεύγουν σε άλλες πιο επίγειες κατευθύνσεις, στρεφόμενοι να βρουν την λύση στις εγκόσμιες δομές του κόσμου, προσπαθώντας να μην άρουν τον προσωπικό τους Σταυρό και την ¨στενή¨ και ¨τεθλιμμένη¨. Έχουν την νοοτροπία του καταναλωτή που πηγαίνει στα σούπερ μάρκετ και διαλέγει από τα ράφια αυτά που του αρέσει, όχι όμως του γνήσιου πιστού, που συνειδητά ακολουθεί χωρίς προσθαφαιρέσεις αυτό που διδάσκει και προτείνει η Εκκλησία, στο σύνολό της.
Για να μη φαίνονται γενικά και θεωρητικά όλα τα παραπάνω, θα σας κάνουμε κοινωνούς με ένα πρόσφατο παράδειγμα από την εφημεριακή μας διακονίας, που είναι ενδεικτική και περιγραφική στα μέχρι τώρα λεγόμενά μας : Τελειώνοντας τη Θ. Λειτουργία με περίμενε μία κοπέλα και ένας νεαρός ζητώντας να με δουν ιδιαιτέρως και να μιλήσουμε. Η αλήθεια ήταν ότι είχα μια προγραμματισμένη υποχρέωση σε υπηρεσία και ήμουν λίγο βιαστικός, αλλά στη θέα του καθαρού βλέμματος των παιδιών, δεν μου άφησε περιθώρια αναβολής για άλλη στιγμή της υπόθεσής τους, οπότε  παραμερίσαμε σε ένα ιδιαίτερο μέρος στο προαύλιο του Ναού και μιλήσαμε. Μας είπαν ότι ήταν ζευγάρι, ο νεαρός μένει σε ένα ίδρυμα, δεν έχει τους γονείς του, ενώ η κοπέλα μένει στη περιοχή με τους γονείς της, οι οποίοι όμως δεν εγκρίνουν τη σχέση της με τον νεαρό. Το αίτημά τους ήταν ότι ήθελαν να τους βοηθήσουμε να νοικιάσουν ένα σπίτι για να μπορούν να μείνουν μαζί! Εκείνη την ώρα τους εξηγήσαμε για τα χαμηλά οικονομικά επίπεδα που έχει περιέλθει το φιλόπτωχο ταμείο μας, αλλά και το γεγονός ότι και χρήματα να είχαμε, δεν ήταν δυνατόν να συμβάλουμε σε μια αμαρτία, αφού η Εκκλησία είναι αντίθετη στη συμβίωση χωρίς γάμο και εναντίον των προγαμιαίων σχέσεων και με δεδομένη την πολεμική των γονέων της κοπέλας. Εκείνη την ώρα που λέγαμε όλα αυτά και πήγαν να μας πουν τις αντιρρήσεις τους, έβγανε από το Ναό μας, ένας γνωστός επιχειρηματίας. Αμέσως ο νεαρός του απεύθυνε τον λόγο και αυτός ήρθε προς το μέρος μας, αφού μας χαιρέτισε δια χειραψίας και τους τρεις. Από εκείνη την ώρα, σαν να γίναμε αόρατοι, σαν να μην υπήρχαμε, ο νεαρός άρχισε να εξιστορεί στον επιχειρηματία όλα αυτά που μας είχε πει και εμάς προηγουμένως...! Εμείς διακριτικά αποχωρήσαμε με ένα χαιρετισμό, χωρίς να μάθουμε την έκβαση της υπόθεσης τελικά. Αυτό όμως που μας έκανε εντύπωση, είναι το προφανές: Το ζευγάρι ήρθε στην Εκκλησία όχι για να λάβει στη ζωή τους από πού λέει η Εκκλησία, ήθελε απλά να γίνουμε χορηγοί στα θέλω τους και μάλιστα τα εμπαθή. Ήθελαν να ευεργετηθούν από την φιλανθρωπία της Εκκλησίας και λάβουν χρήματα, όχι όμως την ζωή που αυτή ευαγγελίζεται και να ακολουθήσουν την ζωή που αυτή ευλογεί. Όταν λοιπόν είδαν ότι μάλλον δεν θα βοηθηθούν από την Εκκλησία, αλλά έχουν πιθανότητα μεγαλύτερη από τον επιχειρηματία, αμέσως και στράφηκαν προς αυτόν με ελαφριά την καρδιά.
 Αυτά αδελφοί μου για να αντιληφθούμε πάντα την επίκαιρη και διαχρονική ρύση του μακαριστού Ιερέως π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου : «Δεν ανησυχώ ότι θα αδειάσουν οι Εκκλησίες, ανησυχώ με τι πιστούς θα γεμίσουν…»! Γιατί αυτές τις συμπεριφορές δεν την συναντάς μόνο από νεαρά ζευγαράκια, τα συναντάμε δυστυχώς και από κληρικούς και λαϊκούς παντός βαθμού και ηλικίας, που ο κάθε ένας δεν βάζει και δεν αναρωτιέται «Τι θέλει ο Χριστός από εμένα…;», αλλά πάντα αντιστρέφουν και λένε «Τι θέλω εγώ από τον Χριστό…;», άσχετα αν αυτή η θέληση είναι αντίθετη από την διδασκαλία του Κυρίου και της παραδόσεως της Εκκλησίας.  Ο Σκοπός τους συνειδητά ή ασυνείδητα είναι ο Θεός να μπει στα ¨καλούπια¨ μας και όχι εμείς ¨στα καλούπια¨ Του Θεού. Ας ζητούμε λοιπόν αδελφοί μου την Βασιλεία των Ουρανών, τον ίδιο τον Χριστό μας και όλα τα άλλα θα προστεθούν και όχι όλα τα άλλα, αλλά να λείπει από αυτά ο Χριστός! Τότε πραγματικά δεν θα έχουμε τίποτα…!

Παναγία Θεοτόκε πρέσβευε για εμάς (ποίημα).

Παναγία Θεοτόκε πρέσβευε για εμάς


ΠΗΓΗ : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου 

Μία μορφή τόσο γλυκιά όταν την αντικρίζεις, ένα πρόσωπο φωτεινό που βλέπεις και δακρύζεις
Αυτή κρατάει το Χριστό με ταπείνωση αλλά και καμάρι, γιατί ξέρει ότι είναι ο Θεός αν και Υιός της κατά Χάριν.
Το όνομά της Παναγιά γεμίζει καρδιά και στόμα, στη λύπη αλλά και στη χαρά πάντοτε παρούσα σ’ όλα.
Είναι η γυναίκα η αυτή που ψέλνουν οι Άγγελοι, τιμούν πολύ οι μοναχοί μα και όλη η οικουμένη!
Την υμνεί η κάθε γενεά γιατί αξιώθηκε η Μαρία, να γίνει η μητέρα του Χριστού, στο κόσμο όσο καμία!
Σε αυτήν υποκλίνονται Άγγελοι και εκπληρώνονται οι προφήτες και όλες οι αρετές σ΄ αυτήν βρήκαν «αποθήκες».
Όλα τα βιβλία της Εκκλησίας, αναφέρουν το όνομά της, την ταπείνωση την χάριν της, τις πρεσβείες για τα παιδιά της.
Ομιλεί για εμάς στον Χριστό, να μας σώσει όλο του λέει και εκείνη για αντάλλαγμα προσεύχεται  και  τρέχει.
Ποιος την επικαλέστηκε και δεν βρήκε παραμυθία; Πάντοτε γρήγορα ακούει και ενεργεί με παρρησία.
Στον ουρανό έχει θρόνο κοντά στον Υιό της, μα πάντοτε είναι αδειανός αφού συνεχώς βρίσκεται γη, να δέεται για την σωτηρία της ανθρωπότης.
Όσοι ορφάνευσαν νωρίς στην ηλικία, ένοιωσαν ως μητέρα τους την Παρθένο Παναγία.
Την λύπη μας μετάβαλε σε μεγάλη χαρά, όταν έδωσε συγκατάθεση στου Αρχάγγελου τη  παρουσία.
Γένοιτο κατά το ρήμα σου, απεκκρίθηκε η Μαρία, και από εκείνη την ώρα έγινε ΠΑΝΑΓΙΑ!
Την κοίμησή της ας εορτάσουμε με κατάνυξη μεγάλη, να τρέξουμε με μετάνοια στις Εκκλησιές για χάρη.
Τότε ας ψάλουμε όλοι μαζί με τον υμνωδό, να κληρονομήσουμε την Βασιλεία Του, μαζί με τον Χριστό! 

Λίγα λόγια για τους Ιερούς Κανόνες.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ 7Η ΟΜΙΛΙΑ


Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Δύο λόγια για την Παναγία που τιμούμε σήμερα.


                    του  αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη


Είναι πολλά όσα μπορεί κάποιος να πει για την Παναγία. Ταυτόχρονα όμως όσα και να πεις για το τίμιο Πρόσωπό της είναι λίγα και πενιχρά. Η Εκκλησία τής προσέφερε τιμητικά όλον τον μήνα Αυγούστου γι’ αυτό και ονομάζεται «ο μήνας της Παναγίας». Έτσι έχουμε την ευκαιρία να καταθέτουμε σε Αυτή ευχές και ύμνους στην λατρεία, τραγούδια και χορούς στις παραδόσεις μας, που μιλούν για εκείνη και τα μεγαλεία που μας προσέφερε. Ποιός να διηγηθεί αλήθεια επαρκώς και επάξια όλα αυτά που μας δώρισε με την καταφατική της απάντηση στον αρχαγγελικό χαιρετισμό; Είπε «γένοιτο» και όλος ο κόσμος άλλαξε!
            Ας αναφέρουμε όμως και εφέτος δύο λόγια για το πάνσεπτο πρόσωπό της.
Θα δανειστούμε και θα διατυπώσουμε με απλότητα όσα ένας αγιορείτης άγιος αναφέρει γι᾽Αυτήν.
            Το πρώτο αφορά σε αυτό που συχνά λέμε στους ναούς μας, όταν ψάλλουμε. Δηλώνουμε ότι είναι «…τιμιωτέρα των Χερουβείμ καί ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ…». Γιατί η Παναγία χαρακτηρίζεται με αυτόν τον τρόπο; Γιατί η αγάπη της Παναγίας για το Χριστό ήταν πιο ισχυρή και «φλογωτέρα» της αγάπης των Σεραφείμ και Χερουβείμ. Μάλιστα αυτές οι επουράνιες δυνάμεις «εκπλήττονται δι᾽Αὐτήν». Δεν μπορούμε να συλλάβουμε την αγάπη αυτή της Παναγίας προς τον Υιό της, αλλά και προς κάθε άνθρωπο. Αδύνατο να κατανοήσουμε την οδύνη της κατά την στιγμή της Σταυρώσεως. Αδύνατο όμως επίσης, να εννοήσουμε και την χαρά της με το γεγονός της Αναστάσεως. Γι’ αυτά η Παναγία είναι και ομολογείται ως «τιμιωτέρα και ενδοξοτέρα».           
            Το δεύτερο σημαντικό για την Παναγία είναι αυτό που και πάλι αναφέρει ο αθωνίτης άγιος. «Η Παναγία είναι το πολύτιμο δώρο του Θεού στους ανθρώπους». Αυτήν πρόσφερε σε εμάς ήδη από την στιγμή της Σταυρώσεώς Του. Είπε, απευθυνόμενος στον ευαγγελιστή και αγαπημένο μαθητή Του Ιωάννη: «ιδού η μήτηρ σου...». Την στιγμή αυτή, ο Ιωάννης εκπροσωπεί όλο το ανθρώπινο γένος, τους ανθρώπους όλων των εποχών, που πλέον θα συνδεθούν «χριστολογικώς» με την Θεοτόκο. Ο Χριστός μας χάρισε την μητέρα του, η οποία είναι χαρά και παρηγοριά σε πολλούς και για πολλά, σε όλους όσοι την ζητούν. Είναι μεγάλο δώρο αυτό, γιατί πλέον είναι πολύ κοντά μας, αφού ως κατά φύσιν άνθρωπος γνωρίζει την ανθρώπινη φύση,  με την σημείωση ότι η ίδια δεν αμάρτησε κατά τους Πατέρες μας ποτέ, ούτε και κατά τον λογισμό.
 Η παρουσία της ασφαλώς και έχει ευεργετήσει το γένος των Ελλήνων, αλλά με την προστασία της ξεπερνά κάθε ανθρώπινο όριο και αγκαλιάζει όλους τους λαούς της γης, κάθε άνθρωπο. Ζει στον ουρανό, βλέπει την δόξα του Θεού, αλλά δεν λησμονεί κανέναν επάνω εδώ στην δυσκολεμένη γη μας και ιδίως δεν ξεχνά όσους την έχουν ιδιαιτέρως ανάγκη.
Τέλος, ας αναφέρουμε αυτήν την φοβερή εμπειρία που έζησε ο άγιος Σιλουανός για να διδαχθούμε. Ας ακούσουμε αυτόν τον άνθρωπο του Θεού, που αξιώθηκε να ακούσει την φωνή της. Αναφέρει ότι τον επισκέφθηκε και τον νουθέτησε να μην αμαρτάνει. Είπε ακριβώς: «Δεν είναι αρεστόν εις εμέ να βλέπω τά έργα σου». Δεν μου αρέσουν αυτά που κάνεις. Αυτή η χροιά της φωνής της Θεομήτορος τον συνόδευε πάντα, σε όλη του την ζωή. Πέρασαν λέει σαράντα χρόνια, αλλά δεν ξέχασα αυτήν την ελεγκτική, αλλά συνάμα και γλυκιά φωνή.

            Έχει ρόλο και λόγο η Παναγία στην ζωή μας. Η ψυχή που υγιαίνει πνευματικά νιώθει να έλκεται προς Αυτήν διά της αγάπης. Και για όσους την αγαπούν, μόνο η επίκληση του ονόματός της γλυκαίνει την καρδιά! 

Ομιλία κατά την Κυριακή Ι΄ Ματθαίου (απόδοση Μεταμορφώσεως).