axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΚΔΡΟΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΕΤΟΣ 2016-2017.

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ 
ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ  ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ  ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΡΟΝΤΗΡΗ & ΑΡΤΕΜIΣΙΟΥ
16674  ΓΛΥΦΑΔΑ
ΤΗΛ  210 9680397 – FAX  210 9681578

ΕΝΟΡΙΑΚΟ  ΦΙΛΟΠΤΩΧΟ  ΤΑΜΕΙΟ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

    Αγαπητοί μας Ενορίτες και Ενορίτισσες,
 Αφού σας ευχαριστήσουμε για την ανταπόκριση σας στην ψηφοφορία για τις Προσκυνηματικές Εκδρομές της Ενορίας μας, του Εκκλησιαστικού Έτους 2016-2017, τα επικρατέστερα προσκυνήματα όπως εσείς τα διαμορφώσατε, από τα 25                         Ψηφοδέλτια που βρέθηκαν στην κάλπη, είναι τα εξής :
1.     Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων: 7 ψήφους
2.     Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Σουρωτή: 7 ψήφους
3.     Ιερά Μονή Παναγίας Προυσιώτισσας : 7 ψήφους
4.     Ιερά Μονή Παναγίας Μαλεβής Αρκαδίας : 5 ψήφους
5.     Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος Μυκηνών: 5 ψήφους
6.     Ιερά Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης : 4 ψήφους
7.     Ιερά Μονή  Σαγματά Βοιωτίας: 4 ψήφους
8.     Ιερά Μονή Μπούρας-Προσκύνημα Αγίας Θεοδώρας Βάστας: 4 ψήφους
Ενώ από τα προσκυνήματα του εξωτερικού:
1. Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο ESSEX της Αγγλίας: 3 ψήφους 
2. Ιερά Μονή Κύκκου στη Κύπρο : 3 ψήφους
     Οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος ενορίτης, μπορεί να ελέγξει τα ψηφοδέλτια και επίσης να ενημερωθεί για τα προσκυνήματα που μεν ψηφίστηκαν αλλά μειοψήφησαν.
   Οπότε οι  Προσκυνηματικές Εκδρομές της Ενορίας μας,  κατά μήνα θα πραγματοποιηθούν συν Θεώ, ως εξής :
Ø Οκτώβριος 2016 : Ιερά Μονή Μπούρας-Προσκύνημα Αγίας Θεοδώρας Βάστας
Ø Νοέμβριος 2016: Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος Μυκηνών
Ø Δεκέμβριος 2016 :  Ιερά Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης
Ø Ιανουάριος 2017 : Ιερά Μονή  Σαγματά Βοιωτίας
Ø Φεβρουάριος 2017 : Ιερά Μονή Παναγίας Μαλεβής Αρκαδίας
Ø Μάρτιου 2017 : Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων
Ø Απρίλιος 2017 : Ιερά Μονή Παναγίας Προυσιώτισσας (διήμερη)
Ø Μαΐου 2017: Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Σουρωτή (διήμερη ή τριήμερη)
Ø Ιουνίου 2017 (τριήμερη ή τετραήμερη) : . Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο ESSEX της Αγγλίας

      Για όλα τα παραπάνω, θα βγουν άνα μήνα αναλυτικότερες ανακοινώσεις για το κάθε προσκύνημα με την ακριβή ημερομηνία πραγματοποιήσεως και το κόστος του εισιτηρίου, ενώ πολύ πιθανό κάποια από αυτά να συνδυαστούν και με άλλα προσκυνήματα που βρίσκονται στη περιοχή και μειοψήφησαν. 

Πρεσβύτερος   Αντώνιος Χρήστου

Υπεύθυνος Νεότητος & Φιλοπτώχου Ταμείου

Οι Ελιγμοί - Γραπτό Κήρυγμα (Κυριακή ΙΔ' Επιστολών, Β' Κορ. α' 21-β'4)

εφημέριος του Ι.Ν. αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης
Κυριακή ΙΔ' Επιστολών (Α' Λουκά), 25-9-2016 (Αποστολικό Ανάγνωσμα, Β' Κορ. α' 21-β' 4)
Οι ελιγμοί
Μετάφραση του αποστολικού αναγνώσματος (Β' Κορ. α' 21 - β' 4)
 " 21 Εκείνος δε, που μας στηρίζει μαζί σας στο Χριστό, και μας έχρισε, είναι ο Θεός. 22 Αυτός και μας σφράγισε, και έδωσε στις καρδιές μας το Πνεύμα ως αρραβώνα (ως εγγύησι για τα μέλλοντα αγαθά). 23 Εγώ δε επικαλούμαι ως μάρτυρά μου το Θεό, ότι δεν ήλθα ακόμη στην Κόρινθο επειδή σας λυπούμαι (και δεν θέλω να δοκιμάσετε την αυστηρότητά μου).
24 Αυτό δεν σημαίνει, ότι είμεθα εξουσιασταί σας επειδή είσθε στην πίστι (ότι, με άλλα λόγια, εκμεταλλευόμεθα την χριστιανική σας ιδιότητα και σας φερόμεθα εξουσιαστικά). Αλλ’ είμεθα συνεργοί της χαράς σας. Και αυτό ακριβώς διότι είσθε στην πίστι, (Κεφ.2) 1 ’Ετσι θεώρησα καλό τούτο, το να μην έλθω πάλι σε σας προκαλώντας (με τους ελέγχους μου) λύπη. 2 Αλλ’ εάν εγώ προκαλώ σε σας λύπη, και ποιός με ευφραίνει παρά εκείνος, που (δέχεται τους ελέγχους μου και) λυπείται από μένα; (Διότι αυτή η λύπη φανερώνει μετάνοια). 3 Σας έγραψα δε (σε προηγουμένη επιστολή) αυτό εδώ, δηλαδή να μη δοκιμάσω, όταν έλθω, λύπη απ’ αυτούς, που έπρεπε να χαίρω. Διότι είμαι βέβαιος για όλους σας, ότι η δική μου χαρά είναι χαρά όλων σας. 4 Πολύ δε πίεσα και έσφιξα την καρδιά μου για να σας γράψω· και σας έγραψα με πολλά δάκρυα, όχι για να λυπηθήτε, αλλά για να καταλάβετε την άγαπη, που έχω περισσότερο σ’ εσάς".
 Με αφορμή το αποστολικό ανάγνωσμα της σημερινής Κυριακής, θα προσπαθήσουμε να θίξουμε ένα πνευματικό θέμα που έχει σχέση με την προσπάθεια του πνευματικού πατρός να χειριστεί τις υποθέσεις των πνευματικών του τέκνων με διάκριση.
 Παρατηρούμε πως στην επιστολή αυτή, την δεύτερη προς τους Κορίνθιους, ο απόστολος Παύλος, μεταχειρίζεται ιδιαίτερη γραφή και ανάλογο τρόπο, κυρίως κατά την αρχή. Παρατηρούμε τα εξής στοιχεία στον λόγο του: Ελιγμό, διάκριση, επιείκεια, συγκρατημένο λόγο, ήπια διόρθωση, συγκαλυμμένο ψόγο, μεθοδικό συμβουλευτικό τρόπο, ουδέτερους και ευκολαπόδεκτους υπαινιγμούς! Είναι μία πνευματική διαχείριση πιστών, που έδειξαν μία κάποια διάθεση και προσπάθεια βελτίωσης της πνευματικής τους κατάστασης. Στην πρώτη επιστολή τους έψεξε αυστηρά. Τώρα επιλέγει και να τους μιλήσει διαφορετικά αλλά και να μην τους επισκεφθεί ώστε να μην τους λυπήσει...  "δεν ήλθα ακόμη στην Κόρινθο επειδή σας λυπούμαι (και δεν θέλω να δοκιμάσετε την αυστηρότητά μου)".
 Γράφει ο ιερός Χυσόστομος πως δικαιολογεί ο απόστολος την τωρινή στάση του και τους επιβραβεύει για την σταθερότητα στην πίστη λέγοντάς τους ότι "παραμένετε σταθεροί στην πίστη σας" και συνεχίζει ο πατήρ:.
 "Πρόσεχε πάλι που ομιλεί (ο Παύλος) συγκρατημένα. Γιατί φοβάται να τους ψέξει πάλι, επειδή τους έψεξε αυστηρά στην πρώτη επιστολή και επέδειξαν κάποια μεταβολή, και επρόκειτο αυτό να τους αναστατώσει, εάν, ενώ επέδειξαν κάποια μεταβολή, δέχονταν πάλι την ίδια επιτίμηση. Γι’ αυτό αυτή η επιστολή είναι πολύ πιο ηπιότερη από την πρώτη. «Σκέφθηκα να μη σας επισκεφθώ και σας λυπήσω και πάλι». Το, «πάλι», δείχνει ότι τότε λυπήθηκε, και θέλοντας ν’ απολογηθεί, ψέγει αυτούς συγκαλυμμένα. Εάν και τότε τον λύπησαν και επρόκειτο πάλι να τον λυπήσουν, σκέψου πόση, φυσικό ήταν, αηδία να προξενήσει αυτό. Αλλ’ αυτό βέβαια δεν το λέγει, ότι "με λυπήσατε", αλλά με άλλο τρόπο μεθοδεύει το λόγο, υπαινισσόμενος ακριβώς το ίδιο, και λέγοντας, ότι "γι’ αυτό δεν ήρθα, για να μη σας λυπήσω", πράγμα που έχει βέβαια την ίδια ισχύ με αυτό που είπα, αλλ’ είναι πολύ πιο ευκολαπόδεκτο".
 Η συγκεκριμένη πρακτική του αποστόλου Παύλου, μας φέρνει στο νου μία διατυπωμένη θέση του οσίου γέροντος Ιωσήφ του ησυχαστού, με την οποία θα ολοκληρώσουμε το παρόν κήρυγμα. Πρόκειται για επιστολή προς μία πνευματική του κόρη. Είναι από την εβδομηκοστή πέμπτη επιστολή του βιβλίου "έκφρασις μοναχικής εμπειρίας".
 "Λοιπόν βάλε καλήν αρχήν. Βάλε τους εκατόν οβολούς σου, να βάλω τα χίλια φλουριά μου και ανάστα από τον βόρβορον. Σοι δίδωμι χείρα· έξελθε εκ του λάκκου. Μάταια όλα, ψευδή και απάτη.
 Είσαι πολύ καλή. Μη λυπήσαι. Μην απογινώσκης. Θάρσει. Μη φοβήσαι. Είναι καλός - εύσπλαγχνος ο Χριστός,  όλα τα συγχωρεί. Βλέπω το χέρι Του αοράτως όπου απλώνει και φωνάζει, μην κλαίης! Δια εσένα ήλθον επί της γης και έγινα άνθρωπος!
 Μην οδύρεσαι την πενίαν. Σε αγαπά ο Δεσπότης Χριστός. Φιλότιμος είναι και ελεεί τον πρώτον καθάπερ τον έσχατον.
 Χύσε δύο σταγόνας δάκρυα με πόνον ψυχής και ξεπλύνετε όλος ο ρύπος.
 Κάμνε ο,τι ημπορείς, ελεημοσύνην, Λειτουργίας, Παρακλήσεις, ο,τι ημπορείς, δια να ανοίξης τον δρόμον εις τους ουρανούς, όπου εκατονταπλασίονα λήψει και ζωήν την αιώνιον.  Ἡ χαρά μου θα είναι να μάθω ότι έβαλες την αρχήν, προτού σε έλθη ο θάνατος και τότε δεν ωφελούμεθα.
 Να λάβης υπ’ όψιν σου ότι αγαπώ την ψυχήν σου περισσότερον από τους γονείς, από τα παιδιά σου όπου σε αγαπούν. Λοιπόν μη με αφήσης να φύγω απ' την ζωήν λυπημένος".

Κήρυγμα στο Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής Α΄ Λουκά


Η χαρά εκείνη της Αναστάσεως του Χριστού μας
συνεχίζεται μέσα στους αιώνες,
βιώνεται από τον κάθε πιστό καθημερινά
όταν αφήνει το Θεό στην, καρδιά του, να μιλά.

      του π. Παναγιώτου Γκέζου

Ο Παύλος εισάγει μία ακόμα διάσταση
                            της αγάπης, την αυστηρότητα,
η οποία σε καμία περίπτωση
       δεν την αλλοιώνει στην πραγματικότητα.
Στην εποχή μας, βέβαια, η αυστηρότητα είναι ξένη,
δε γίνεται αποδεκτή,
καθώς έχει επικρατήσει η λογική
                                            της απόλυτης ανοχής
και αμνήστευσης του κακού,
                                      έστω κι αν η στάση αυτή,
                                    σε χειρότερα κακά, οδηγεί.
Πόση χαρά δίνουμε στο Θεό μας όταν
             προοδεύουμε στη πνευματική μας ζωή,
 πόσο χαίρεται για εμάς ο Κύριος
   όταν βαδίζουμε στο δρόμο με πίστη δυνατή!
Σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνει όπως
            και ο Δημιουργός του, κατά χάρη Θεός.
Για να γίνει αυτό κατορθωτό,
     απαραίτητη είναι η επαφή μας
                              με τον Ιερέα τον Πνευματικό.
Έχοντας τη κατάλληλη εμπειρία ο Πνευματικός
αυτός πατέρας με αγάπη και χαρά
θα πιάσει από το χέρι
                                       το πνευματικό του τέκνο
     βοηθώντας το αργά - αργά και προσεκτικά,
να ανεβεί τη σκάλα
         που οδηγεί στη θέοση με τα άλλα παιδιά.
Ως χριστιανοί πρέπει να ανατρέξουμε
               στα αρχικά χρόνια του χριστιανισμού
όπου κατείχε τους προγόνους μας
                             η αίσθηση της θυσίας παντού.
 Βέβαια στις μέρες μας να μαρτυρήσουμε για
την πίστη όπως οι άγιοι Μάρτυρες μας
                                                           δεν μπορούμε,
αλλά μπορούμε να βρούμε τρόπους,
το κατά δύναμη
         για το Χριστό μας, ώστε να θυσιαστούμε.
Για παράδειγμα τις μέρες των νηστειών,
      που καθόρισε η Εκκλησία μας, να τηρούμε.
Ακόμη μπορούμε να στερηθούμε
τις απολαύσεις της καθημερινότητας μας
 και στη συνέχεια αυτά,
                   για ελεημοσύνη, να τα προωθούμε. 
Με δάκρυα στα μάτια έγραψε την επιστολή,
όχι γιατί δεν ήταν χαρούμενος
                για την πρόοδο τους την πνευματική,
αλλά γιατί αυτήν την χαρά ήθελε,
    αυτοπροσώπως μαζί τους, να τη μοιραστεί.
Χαίρεται λοιπόν ο Θεός, χαίρεται και όλη
η άνω Ιερουσαλήμ όταν οδηγείται
                            στο Δημιουργό της, μια ψυχή.
Η χαρά εκείνη
                    της Αναστάσεως του Χριστού μας
συνεχίζεται μέσα στους αιώνες,
βιώνεται από τον κάθε πιστό καθημερινά
όταν αφήνει το Θεό στην, καρδιά του, να μιλά.

Β’ Κορ. Α’ 21-β’ 4



Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Ο Ιερέας που είχε τοποθετήσει ανάποδα τις μερίδες στον Άγιο Δίσκο!!!


https://agioskosmasoaitolos.files.wordpress.com/2016/09/04d59-25ce259425ce25a925ce25a125ce259f.jpg?w=400&h=305

Επάνω στον άγιο Δίσκο τοποθετείται:

1. Ο ΑΜΝΟΣ  (ΙΣ, ΧΡ, ΝΙ, ΚΑ) Είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός) στο κέντρο.
2. Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ  (Το τρίγωνο με τα δυο γραμμα: το Μ= Μήτερ και το Θ= Θεού), τοποθετείται αριστερά του Αμνού.
3. ΟΙ ΜΕΡΙΔΕΣ των ΕΝΝΕΑ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (τα εννέα μικρά τρίγωνα ) τοποθετούνται δεξιά του Αμνού
4. Η ΜΕΡΙΔΑ του ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ (ένα τρίγωνο που τοποθετείται κάτω από τον Αμνό)
5. ΟΙ ΜΕΡΙΔΕΣ  των ΖΩΝΤΩΝ και των ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ(κάτω από την μερίδα του επισκόπου).
              Ο ιερεύς που είχε τοποθετήσει ανάποδα τις μερίδες:
ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ π. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
 (ΑΜΦΙΑΛΗ)
Σ᾿ ένα μοναστήρι ζούσε ένας ευλαβέστατος ιερεύς· (το γεγονός μου διηγήθηκε ο μακαριστός Γέροντας Γαβριήλ, ο οποίος για πολλά χρόνια ήταν και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Διονυσίου στο Άγιον Όρος). Ολιγογράμματος ήταν ο ιερεύς, αλλά κληρικός δυνατής πίστεως, μεγάλης αρετής και πολλών πνευματικών αγώνων. Παρέμενε στην Προσκομιδή όρθιος για πολλές ώρες, παρ᾿όλο που είχαν ανοίξει οι φλέβες των ποδιών του και έτρεχαν.
Πολλές φορές φαίνονταν τα αίματα, που έτρεχαν κάτω στο έδαφος από την ορθοστασία για την μνημόνευση των πολλών ονομάτων. Μέχρι τελευταίας στιγμής άνθρωπος θυσίας· και μάλιστα εκοιμήθη αμέσως μετά από Θεία Λειτουργία.
Όπως ήταν ολιγογράμματος, από κάποια παρανόηση τρόπον τινά, δεν τοποθετούσε κανονικά τις μερίδες στον Άγιο Δίσκο.
Όταν τοποθετούμε τη μερίδα της Υπεραγίας Θεοτόκου πάνω στον Άγιο Δίσκο, λέμε: «Παρέστη η Βασίλισσα εκ δεξιών Σου…» Ο γέροντας ιερεύς νόμιζε ότι, αφού λέγει «εκ δεξιών Σου», πρέπει να τοποθετείται η μερίδα της Παναγίας δεξιά του Αμνού (όπως κοίταζε τον Άγιο Δίσκο)· δηλαδή τοποθετούσε ανάποδα τις μερίδες.
Κάποτε επισκέφθηκε την Ιερά Μονή ένας αρχιερεύς, για να χειροτονήσει έναν διάκονο.
Στους Αίνους (δηλ. Πρίν τη Θ.Λειτουργία) μπαίνει ο αρχιερεύς στο Ιερό Βήμα, ντύνεται και εν συνεχεία πηγαίνει στην Προσκομιδή, η οποία έχει ήδη ετοιμασθεί μέχρι κάποιου ορισμένου σημείου, και από εκεί και ύστερα συνεχίζει ο αρχιερεύς πρώτος τις μνημονεύσεις, αυτός και μόνον αυτός.
Πρόσεξε, λοιπόν, ο αρχιερεύς εκείνος ότι τις μερίδες τις είχε τοποθετήσει ανάποδα ο ιερεύς.
–Δεν τις έβαλες καλά, πάτερ μου, τις μερίδες, του είπε.
Για έλα εδώ, πάτερ. Η Παναγία μπαίνει από 
᾿ δω και τα Τάγματα μπαίνουν από εκεί. Δεν σού το είπε κανένας, δεν σε είδε κανένας πως κάνεις την Προσκομιδή;
–Ναί, Σεβασμιώτατε, απάντησε ο γέροντας Ιερεύς. Κάθε μέρα, που λειτουργώ (διότι δεν υπήρξε ημέρα, που να μη λειτουργήσει), με βλέπει ο Άγγελος διάκονός μου, αλλά δεν μου είπε τίποτα. Συγγνώμη, που σαν αγράμματος που είμαι, έκανα τέτοιο λάθος· θα προσέχω από τώρα και στο εξής.
–Ποιος; ποιος είπες ότι σε υπηρετεί εδώ; ρώτησε ο επίσκοπος. Δεν σε υπηρετεί μοναχός;
–Όχι, είπε ο ιερεύς, Άγγελος Κυρίου.
Βουβάθηκε ο επίσκοπος, τι να πει; Έμεινε κατάπληκτος και βέβαια κατάλαβε ότι μπροστά του είχε έναν αγιασμένο κληρικό.
Το μεσημέρι, μετά την τράπεζα, ο επίσκοπος αποχαιρέτησε τον Ηγούμενο και τους υπολοίπους μοναχούς και ανεχώρησε.
Την άλλη ημέρα, νύχτα ακόμη, όταν πήγε όπως πάντα ο γέροντας Ιερεύς στο άγιο Βήμα, για να κάνη την Προσκομιδή, κατέβηκε κι ο Άγγελος Κυρίου. Ενώ προσκομούσε, παρετήρησε ο Άγγελος πως ο ιερεύς έβαλε σωστά τις μερίδες.
–Ωραία, του είπε, πάτερ! Τώρα τα έβαλες σωστά!
–Ναί, εσύ ήξερες το λάθος μου, που έκανα τόσα χρόνια! Και γιατί δεν μου το έλεγες, γιατί δεν με διόρθωσες; ρώτησε.
–Το έβλεπα, αλλά εγώ δεν έχω τέτοιο δικαίωμα. Δεν είμαι άξιος να διορθώνω ιερέα. Εγώ, συνέχισε ο Άγγελος, έχω εντολή από τον Θεό να διακονώ και να υπηρετώ τον ιερέα.
Μόνο ο επίσκοπος έχει τέτοιο δικαίωμα!
Κι εμείς παίρνουμε τους ιερείς στο στόμα μας από το πρωί μέχρι το βράδυ τους κατακρίνουμε, τους κατηγορούμε, τους κουτσομπολεύουμε και για χίλια δυο άλλα πράγματα ασχολούμεθα μ᾿ αυτούς. Προσοχή, λοιπόν, πως θα ομιλούμε από τώρα και στο εξής για τον οποιονδήποτε κληρικό.
Κέντρο της Θείας Λειτουργίας είναι το μεγάλο, το ανυπέρβλητο, το υπερακατάληπτο γεγονός της Μεταβολής του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού και πρέπει να το δεχόμεθα αυτό μέσα σε σιωπή. Να σιγούν, αν είναι δυνατόν για λίγο οι ιεροψάλτες, ούτως ώστε όλο το γεγονός να το παίρνουμε μέσα μας, μέσα από αυτήν την ομιλούσα σιωπή. Διότι η σιωπή αυτή, κατά τη Μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού, ομιλεί περισσότερο από κάθε τι άλλο μέσα στις καρδιές μας.

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Η..... ΠΙΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ! Τι είναι και πως φτιάχνεται.



                     του π. Σπυρίδων Σκουτή
Τους τελευταίους μήνες αρκετοί ρωτούν για κάποιο προζύμι που περιφέρεται από χέρι σε χέρι- κυρίως γυναικών- και το οποίο όσοι το λάβουν προτρέπονται να το ζυμώσουν προσευχόμενοι για ό,τι επιθυμούν.
Το ζυμάρι αυτό παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα προέλευσης (π.χ. από τα Ιεροσόλυμα) ή φέρει το όνομα κάποιου συγχρόνου Οσίου (π.χ. του Γέροντος Παϊσίου), δηλαδή ως πίτα του Αγίου Παϊσίου.
Η εποχή μας έχει ορθώς χαρακτηρισθεί ως εποχή ψεύδους και συγχύσεως.
Αυτή η σύγχυση συμβαίνει σε πάρα πολλές εκφάνσεις της ζωής μας.
Τους τελευταίους μήνες αρκετοί ρωτούν για κάποιο προζύμι που περιφέρεται από χέρι σε χέρι και φέρει το όνομα η πίτα του Αγίου Παϊσίου.
Φυσικά όποιος διακατέχεται από γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα μπορεί αμέσως να διακρίνει την πλάνη σε μια τέτοια περίπτωση. Από κανένα έμπιστο ή ειλικρινές πρόσωπο, που κατέχει υπεύθυνη θέση στην Εκκλησία ή έστω που έχει ορθή σχέση μ’ Αυτήν, δεν πιστοποιείται κάποια τέτοια πρακτική.
Οι Ορθόδοξες πρακτικές είναι γνωστές και συγκεκριμένες και γνωστές (αρτοκλασία, κόλλυβα κλπ.).
Ακόμη και τα ιδιαίτερα έθιμα, όπως η πίτα του Αγίου Φανουρίου, καταλήγουν στην Εκκλησία για να ευλογηθούν και δεν παρασκευάζονται από κάτι «ειδικό» και «μυστήριο».
Επίσης, είναι κραυγαλέα αντιευαγγελική η χρήση ψυχολογικής βίας ώστε να φοβηθεί όποιος σκεφθεί να μην παρασκευάσει την πίτα.
Τις περισσότερες φορές η συνταγή που συνοδεύει ως συνήθως το ζυμάρι προειδοποιεί πως όποιος δεν εφαρμόσει την διαδικασία μπορεί να προκαλέσει στον εαυτό του διάφορα αρνητικά πράγματα. Και διερωτόμεθα:
Τι σχέση έχουν οι εκφοβισμοί και οι εξαναγκασμοί με την ελευθερία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού;
Ο Χριστός μας καλεί τον καθένα να Τον ακολουθήσει εν ελευθερία: «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν».
Δυστυχώς έχουμε σαφείς πληροφορίες και στοιχεία πως η διαδικασία αυτή προέρχεται από χώρους αποκρυφιστών της Νέας Εποχής. Χρησιμοποιούν ανατολικές θρησκευτικές μεθόδους και διδασκαλίες αναμιγνύοντας σ’ αυτές ονόματα και άλλα στοιχεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Στην αρχή του γράμματος περιγράψαμε πόσο φρικτό είναι αυτό.
Είναι ανθρώπινη η άγνοια ή η σύγχυση, όμως εάν ακολουθούμε την ασφαλή οδό της υπακοής θα είμαστε προστατευμένοι από κάθε κακό.
Είναι θεμιτό να ρωτούμε τον Πνευματικό μας Πατέρα για κάθε θέμα που σχετίζεται με την πίστη.
Εάν αφορούσε το θέμα την σωματική μας υγεία θα σπεύδαμε να πάρουμε την συμβουλή του γιατρού μας.
Γιατί αδιαφορούμε τόσο και ενεργούμε απερίσκεπτα για την πνευματική μας υγεία;

Γιατί δεν προστρέχουμε στους πνευματικούς μας ιατρούς που έχει ορίσει η Εκκλησία του Χριστού;

Ομιλία στην Αγρυπνία του Αγίου Ευσταθίου.



Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Κήρυγμα την Κυριακή μετά του Σταυρού 2016.




Ιερά Αγρυπνία στη μνήμη του Αγίου Eυσταθίου, στον Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας.


Την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Ευσταθίου και της συνοδείας του,  της συζύγου του Θεοπίστης και των τέκνων του, Αγαπίου και Θεοπίστου.
Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, θα τελεστεί Μικρά Ιερά Αγρυπνία, την Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου και ώρα 8.00 μ.μ. και θα περατωθεί περίπου γύρω στις 1.30 π.μ. την Τρίτη Σεπτεμβρίου  τα ξημερώματα.

Εκ του Ιερού Ναού

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Μέσα μου ζει ο Χριστός - Γραπτό Κήρυγμα (Κυριακή μετά την Ύψωσιν).

εφημέριος του Ι.Ν. αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης
Κυριακή μετά την Ύψωσιν, 18-9-2016 (Αποστολικό Ανάγνωσμα, Γαλ. β' 16-20)
Μέσα μου ζει ο Χριστός
Μετάφραση του αποστολικού αναγνώσματος (Γαλ. β' 16-20)
" 16 Επειδή όμως γνωρίζουμε, ότι ο άνθρωπος δεν δικαιώνεται από τα έργα του νόμου, παρά δια της πίστεως στον Ιησού Χριστό, γι’ αυτό και εμείς (καίτοι είμεθα Ιουδαίοι και κάτοχοί του νόμου, αφήσαμε το νόμο και) πιστεύσαμε στον Ιησού Χριστό, για να δικαιωθούμε από την πίστι στο Χριστό και όχι από τα έργα του νόμου, διότι κανείς άνθρωπος δεν θα δικαιωθή από τα έργα του νόμου (αφού κανείς δεν τηρεί το νόμο τελείως). 
17 Εάν δε και εμείς, που επιδιώξαμε να δικαιωθούμε δια του Χριστού (παραμείναμε αδικαίωτοι λόγω της εγκαταλείψεως του νόμου και έτσι πάλι) βρεθήκαμε αμαρτωλοί (όπως εκείνοι, που δεν επιδίωξαν να δικαιωθούν δια του Χριστού), άραγε ο Χριστός (που συνετέλεσε ν’ αφήσωμε το νόμο) είναι υπηρέτης αμαρτίας; Μη γένοιτο! 18 Επίσης, εάν πάλι οικοδομώ εκείνα, τα οποία γκρέμισα, παρουσιάζω τον εαυτό μου ως παραβάτη (Εάν δηλαδή επανέρχωμαι στα τυπικά του νόμου, τα οποίοι εγκατέλειψα, παρουσιάζω τον εαυτό μου ως παραβάτη διότι τα εγκατέλειψα). 19 Αλλ’ εγώ (στην πραγματικότητα δεν είμαι παραβάτης, διότι δεν είμαι πλέον υποχρεωμένος να τηρώ το νόμο, αφού) εξ αιτίας του νόμου (της παραβάσεως δηλαδή του νόμου) έχω πεθάνει και είμαι νεκρός για το νόμο, για να ζήσω για το Θεό. 20  Έχω πεθάνει στο σταυρό μαζί με το Χριστό, Και δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός. Αυτή δε τη σωματική ζωή, που τώρα ζω, τη ζω με την πίστι στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του στο θάνατο για μένα".

Στο στίχο 20 διαβάζουμε το εξής καταπληκτικό:  "Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός"! Ακολουθώντας την ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου αναρωτιόμαστε μαζί του, πως είναι δυνατόν να λέγει ο ζων και αναπνέων Παύλος ότι συνεσταυρώθηκε με τον Χριστό; Γνωρίζουμε βέβαια πως ο Χριστός υπέστη σταυρικό θάνατο, πως εξέπνευσε πάνω στον Σταυρό. Αυτό είναι γνωστό. Όμως πως λέγει ο απόστολος, ο οποίος είναι ζωντανός, ότι έχει πεθάνει στον Σταυρό μαζί με τον Χριστό; Τι σημαίνει αυτό;
Να πως το εξηγεί αυτό ο ίδιος ο Παύλος: "Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός". Δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Με την πρώτη φράση "έχω πεθάνει στον Σταυρό μαζί με τον Χριστό" υπαινίσσεται το μυστήριο του Βαπτίσματος. Ενώ με το "δεν ζω πλέον εγώ" εννοεί την μετά το Βάπτισμα ζωήόπου νεκρώνονται τα μέλη μας ως προς την αμαρτία. Γι αυτό συνεχίζει με το "ζει μέσα μου ο Χριστός". Ότι δηλαδή τίποτε δεν κάνω που δε θέλει ο Χριστός. Τίποτε δεν γίνεται από εμένα, αν δεν συμφωνεί ο Χριστός! Όπως λοιπόν, θάνατον εννοεί όχι τον φυσικό αλλά τον προερχόμενο από την αμαρτία, έτσι και ζωή εννοεί την απαλλαγή από αυτήν. Θάνατος είναι η αμετανόητη αμαρτωλή βιωτή, ζωή η απαλλαγή από την αμαρτία και η εν μετανοία επιστροφή στο θέλημα του Θεού. Διότι δεν είναι δυνατό κάποιος να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού αν δεν νεκρωθεί ως προς την αμαρτία.
Όπως ο Χριστός υπέστη τον σωματικό θάνατο, έτσι και ο απόστολος ως προς την αμαρτία. "Νεκρώσατε ουν τα μέλη υμών τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν, και την πλεονεξίαν, ήτις εστίν ειδωλολατρία" (Κολ. γ  5). Και αλλού, " ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη ίνα καταργηθή το σώμα της αμαρτίας" (Ρωμ. στ  6). Αυτό έγινε κατά το Βάπτισμα, δηλαδή ο θάνατος προς την αμαρτία. Οπότε, μετά από αυτά, αν παραμένεις νεκρός ως προς την αμαρτία, ζεις ως προς τον Θεό. Αν όμως αναστήσεις την αμαρτία, τότε κατέστρεψες τη ζωή σου.
Ο Παύλος όμως ήταν τελείως νεκρός ως προς την αμαρτία. Γιατί δεν είπε "ζω εγώ" αλλά "ζει μέσα μου ο Χριστός". Βλέπουμε και θαυμάζουμε την εντέλεια του βίου αυτής της μακαρίας ψυχής. Ποιός μπορεί να εκστομίσει έναν τέτοιον λόγο; Δεν είπε, επειδή είναι υπάκουος στο θέλημα του θεού, "ζω σύμφωνα με το θέλημα του Χριστού",  αλλά είπε "ζει μέσα μου ο Χριστός", πράγμα που είναι πολύ σπουδαιότερο. Διότι όπως όταν επικρατήσει στη ζωή του ανθρώπου η αμαρτία, είναι αυτήν που ζει, κατευθύνοντας την ψυχή εκεί όπου αυτή θέλει, έτσι, όταν νεκρωθεί αυτήν, γίνονται όσα θέλει ο Χριστός. Αυτήν η ζωή πλέον δεν είναι ανθρώπινη, εφόσον μέσα μας επικρατεί και ενεργεί ο ίδιος ο Χριστός!
Αδελφοί μου, ελπίζω να αντιληφθήκατε πόσο σπουδαίος είναι ο λόγος αυτός, "Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός"! Έχω πεθάνει στο σταυρό μαζί με το Χριστό και δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να κάνουμε την ψυχή αλλά και το σώμα μας κατοικητήριο Θεού, να μπορέσουμε και μεις να μιμηθούμε σε κάτι τον απόστολο Παύλο και να ομολογήσουμε πως μέσα μας δεν ζει η αμαρτία και το δαιμονικό πνεύμα, αλλά ο Χριστός και το άγιον Πνεύμα. Αμήν!

Κήρυγμα στο Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής μετά του Σταυρού.


Επομένως καλούμαστε ως άνθρωποι εν Χριστώ,
να υπερβούμε τον δικό μας εγωισμό.

                           του π. Παναγιώτη Γκέζου


Ο Απόστολος των εθνών με τα εξής λόγια
 «εγώ γαρ διά νόμου νόμω απέθανον, ίνα Θεώ ζήσω»
(Γαλ. β’ 19), θέλει να τονίσει τον κίνδυνο που διατρέχει
                       ο άνθρωπος που ναι μεν πιστεύει στο Θεό,
αλλά πιστεύει και ζει εκτός του θείου θελήματος,
                                 με λανθασμένο τρόπο και εγωιστικό.
                Πρέπει να καταλάβουμε το νόημα το αληθινό,
που άφησε σε εμάς ο ίδιος ο Κύριος
                                    με την θυσία του πάνω στο Σταυρό,
που δεν είναι άλλο από την αγάπη, την κοινωνία
                       και τη θυσία.  Ο Θεός δεν προσωποληπτεί,
δεν διακρίνει τους ανθρώπους ανάλογα
                                           με την καταγωγή τους, τη φυλή
            ή τη γλώσσα, το φύλο ή την τάξη την κοινωνική.
Αυτό έδειξε και ο Κύριος
                                          κατά την επίγεια Του παρουσία.
Καλούμαστε λοιπόν κι εμείς να βαδίσουμε στο δρόμο
που χάραξε ο Χριστός πάνω στη γη.
                                          Πρώτα πρέπει να αποκτήσουμε
κοινωνία αληθινή με το Θεό,
                                      να καταλάβουμε και να βιώσουμε
τι προσφέρει σε μας ο Θεός και παράλληλα
 το πνεύμα αυτό να το μεταφέρουμε
                                                       στη καθημερινή μας ζωή.
Το μήνυμα λοιπόν του Απ. Παύλου,
τόσο προς τους Γαλάτες,
                            όσο και στους Χριστιανούς κάθε εποχής
     είναι η μετοχή στην κοινωνία της αγάπης του Θεού,
στην οποία μας καλεί η σταυρική θυσία του Χριστού.
Συνεπώς η τήρηση  στην παράδοση του νόμου,
όχι μόνο δεν μας αγιάζει, αλλά μας καθιστά
  και αμαρτωλούς. Πέθανα ως προς τον νόμο με σκοπό
και αποτέλεσμα να ζήσω εν Χριστώ.
Όπως ο Χριστός πέθανε και αναστήθηκε
έτσι κι εγώ πέθανα ως προς το νόμο
                                      κι αναστήθηκα ως προς το Χριστό.
 Όπως ακριβώς όταν επικρατήσει η αμαρτία,
αυτή είναι που κυριαρχεί και κατευθύνει την ψυχή
        να κάνει μόνο ότι εκείνη επιτάσσει στην κοινωνία.
 Υπάρχει δηλαδή στον άνθρωπο
                                              ένας εσωτερικός δαιμονισμός,
 που είναι χειρότερος από τον εξωτερικό.
 Έτσι, αν η αμαρτία νεκρωθεί,
                                                 τότε ζει μέσα μας ο Χριστός
και γίνονται μόνο όσα θέλει Αυτός.
Όταν προσεύχονται αλλά και σε όλες
                                                     τις τελετές της Εκκλησίας,
οι πιστοί κάνουν το σημείο του Σταυρού.
Η σωτηρία μας πηγάζει από την αστείρευτη αγάπη
του Χριστού προς εμάς, η οποία
τον οδήγησε μέχρι το σταυρικό του θάνατο.
                             Μέσα από αυτή τη σταυρική του θυσία,
  αντλούμε κι εμείς τη δύναμη  για ν' αντιμετωπίσουμε
 τα διάφορα προβλήματα
                      που συναντούμε, στη ζωής μας, τη πορεία. 
Έτσι διαλέγουμε ή αποδεχόμαστε
το ευαγγέλιο του Χριστού και σωζόμαστε
                                ή παραμένουμε δούλοι της αμαρτίας. 
 Γαλ. β΄ 16-20