axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

axrhstou.blogspot.gr

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Περί του οικολογικού προβλήματος από θεολογικής πλευράς

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Όταν υπερβαίνουμε τις κόκκινες γραμμές....



Τα όρια υπάρχουν διαχρονικά στην ανθρώπινη ιστορία αδελφοί μου και ισχύουν σε πολλούς τομείς του ανθρώπινου βίου.
Για κάποιους τα όρια είναι ευεργετικά για να μας δείχνουν τον ασφαλή τρόπο ζωής ή ρυθμού που πρέπει να διάγουμε. Για κάποιους τα όρια είναι καταπίεση και περιορισμός και πρέπει με κάθε ευκαιρία να υπερβαίνονται και να καταπατούνται. Για άλλους τα όρια είναι πρόκληση για υπέρβαση του ευατού και των κοινών ανθρώπινων ορίων και προσπαθούν να σπάσουν τα ανθρώπινα ρεκόρ ή να ανακαλύψουν τεχνολογίες και συσκευές που θα ξεπεράσουν το μέχρι πριν ακατόρθωτο και αδιανότητο.
Με βάση τις 3 αυτές παραπάνω κατηγορίες ανθρώπων, εξελίσσεται η ζωή μας και με διάκριση και προσοχή και οι τρεις λίγο πολύ ωφελούν, ανάλογα την περίπτωση. Ανάλογα επίσης και οι 3 κατηγορίες, μπορεί να ζημιώσουν όταν γίνεται κατάχρηση και οδηγούμαστε σε ένα είδος σχολαστικισμού. Είναι γεγονός, ότι φτάνουμε στο σημείο, οι δομές αυτές αντί να εξυπηρετούν τον άνθρωπο, ο άνθρωπος να εξυπηρετεί και να υποδουλώνεται αυτές. Η γνωστή σε όλους μας ρύση του Κυρίου μας στο Μαρκ. 2,27 "καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον·", αναφέρεται ακριβώς σε αυτή την παρερμηνεία των Φαρισαίων και Γραμματέων, οι οποίοι έκαναν τον άνθρωπο να ασχολείται με ανούσιες τυπικές διατάξεις, με αποτέλεσμα και να χάνει την ουσία.
Γι αυτό ήρθε ο Χριστός στον κόσμο, για να μας απαλλάξει από όλες αυτές τις θρησκοληψίες και προκαταλήψεις. Με την θυσία του ίδιου του ευατού, ο Χριστός κάνει και πάλι τον άνθρωπο ελεύθερο. Όλο το ευαγγέλιο είναι μια ανατροπή της συνήθης εικόνας του  ανθρώπου να γίνεται υποχείριο σε κάθε εξουσία, σε κάθε δομή και σύστημα του κόσμου, στα ίδια τα πάθη και τις αμαρτίες τους και τελικά στην φθορά και τον ίδιο τον θάνατο. Ο Κύριος τα κατάφερε, το ζητούμενο είναι αν ελεύθερα θέλουμε να συσταυρωθούμε και συναναστηθούμε με τον Κύριο, για να τα καταφέρουμε και εμείς. Αυτό που κάναμε δηλαδή με το Βάπτισμά και το Χρίσμα μας κατά την είσοδό μας στην Αγία Εκκλησία, να το αποδεικνύουμε και στη πράξη καθημερινά, παρ' όλες τις όποιες πτώσεις, αμαρτίες και αποτυχίες μας, προς στην προσπάθεια αυτή.
Όλα τα παραπάνω αδελφοί μου ως τώρα, ελάχιστα  έχουν άμεση σχέση με τον τίτλο μας. Εύλογα ο αναγνώστης θα απορεί τι σχέση έχει ο τίτλος με όλη αυτή την ανάλυση. Θεωρήσαμε απαραίτητο όμως να γίνει, για να προχωρήσουμε στα παρακάτω. Θεωρείστε τα, ότι  είναι σαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και ας είναι διαφορετικές οι δύο τους, αποτελούν το ίδιο νόμισμα....! Πρόσφατα σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, γνωστός και μάλιστα φίλος κληρικός αναφερόμενος στη εορτή των Θεοφανείων είπε  τα εξής : Θεοφάνεια έκαναν μόνον όσοι προσήλθαν στο ναό του Θεού και κοινώνησαν από την αθάνατο Τράπεζα του Κύριου μας! αλλιώς μιλάμε γι εξωτερικά σχήματα και ανθρώπινες εορτές κι νουμηνίες που χάνουν το νόημά τους! αν δεν αισθητοποιουν την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο τότε δεν μιλάμε για χριστιανικά εορταστικά γεγονότα αλλά για άλλους είδους γεγονοτα! πολλω δε μάλλον δεν κατάλαβαν τι είναι Θεοφάνεια όσοι ήρθαν απλά στη θάλασσα απλά είδαν μια παράσταση παραλόγου άνευ λόγου και αιτίας! ας φτάσουμε να κανουνε Θεοφάνεια μέσα μας να βαπτιστεί ο Χριστός μας στο πέλαγος του είναι μας και ας μας συνταράξει όπως αναστάτωσε τα ιορδάνεια ρείθρα! αδελφοί μου μακάρι να κατανοήσουμε και να ζήσουμε άγια κι πραγματικά Θεοφάνεια, δηλαδή φανέρωση της αγίας Τριάδος σε όσους ήσαν έτοιμοι να την βιώσουν στο εσωτερικό τους και να την κατανοήσουν στο εξωτερικό τους κόσμο!
Η υπογράμμιση και τα έντονα γράμματα είναι δικά μας, γιατί είναι το τμήμα από το κείμενο που θα ασχοληθούμε περισσότερο. Σε γενικές πάντως γραμμές δεν διαφωνούμε στο πνεύμα του όλου κειμένου. Πολλές φορές και εμείς μέσα από τα άρθρα μας και κυρίως μέσα από τις ομιλίες μας, έχουμε τονίσει την άρρηκτη σχέση που πρέπει να έχει ο πιστός με το ποτήριο της ζωής. Αυτό είναι η ουσία της κάθε εορτής. Το πρόσωπο του Χριστού που σώζει και γίνεται ένα με εμάς. Υπό αυτό το πρίσμα ο εν λόγω κληρικός πρέπει να πάρει και τα εύσημα για αυτά που λέει. Υπάρχουν όμως και κάποια αλλά, αδελφοί μου και εδώ πάμε στο τίτλο του θέματος μας : "Όταν υπερβαίνουμε τις κόκκινες γραμμές...." Στη προσπάθεια μας να διαφυλάξουμε κάποια δεδομένα, ευσεβή και πνευματικά στάνταρ, δεν μπορούμε να παραβιάζουμε άλλα αδελφοί μου...! Στις καλές μας προθέσεις, να μη ξεχνούμε ότι έχουν γίνει μεγαλύτερα εγκλήματα κάποιες φορές.
Ας  πάρουμε τα πράγματα με την σειρά: 1ον) Στα Θεοφάνεια μετά την τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού οι Κληρικοί δεν φεύγουμε με άπασα στολή για την θάλασσα; Δεν είναι προέκταση της Θ. Λειτουργίας αφού δεν έχουμε κάνει απόλυση και με την επιστροφή μας στον Ναό κάνουμε απόλυση και δίνουμε το αντίδωρο; 2ον) Εκκλησία είναι όπου είναι το σύνολο των πιστών, ή περιορίζεται μόνο στο Ναό; Ο αδελφός μιλάει για εξωτερικά σχήματα, αναφερόμενος προφανώς στην τελετή της ρίψεως του Τιμίου Σταυρού στα ύδατα, αλλά εκεί δεν διαβάσαμε ευαγγέλιο, δεν κάναμε κλήση του ονόματος του τριαδικού Θεού; Αναιρούμε όλα αυτά που διαβάσαμε στις ευχές πριν περί αγιασμού των υδάτων της κτίσης και της κορωνίδας της τον άνθρωπο; Τα λέμε απλά φιλολογικά; Δεν έχουν πρακτική θεολογική αξία; Ο Σταυρός γιατί ρίχνεται; Θεατρικά; 3ον) Σε τέτοιες περιπτώσεις στο Ευαγγέλιο συνάξεως όχλου, με την σύγχρονη γλώσσα, άσχετων με την λειτουργική ζωή της εκκλησίας, δεν βλέπουμε μετάνοια του Τελώνου Ζακχαίου; Την μετάνοια του Ληστού; Την συγχώρεση της πόρνης; Πότε ήταν μόνο αυστηρός ο Κύριος; Στα φοβερά ουέ των Φαρισαίων και Γραμματέων και σε αυτούς που είχαν μετατρέψει το Ναό σε Οίκο εμπορίου...! Ποιος μας λέει δηλαδή ότι δεν θα έχουμε μία τέτοια μεταστροφή και σήμερα, στην στιγμή που είμαστε στη θάλασσα; Τέλος 4ον) και σημαντικότερο: Οι κληρικοί είμαστε να αποθέτουμε τα αιτήματα του Λαού στο Ιερό Θυσιαστήριο, στο Θρόνο Του Θεού και να μεταφέρουμε την Χάρην Του Θεού στους ανθρώπους. Δεν αντιπροσωπεύουμε τον Θεό, δεν τον αντικαθιστούμε, δανείζουμε απλά τα μέλη μας απλά και ενεργεί εκείνος. Σε καμία περίπτωση δεν προδικάζουμε την κρίση Του Θεού. Το έχουμε ξαναγράψει η κρίση είναι μόνο του Χριστού, όταν το κάνουμε εμείς (έστω και με καλή πρόθεση) τότε γινόμαστε στην ουσία Αντί-Χριστοι! Δεν μπορούμε να λέμε ΜΟΝΟ ΟΣΟΙ ΚΟΙΝΩΝΗΣΑΝ!!! Για τον απλό λόγο ότι εμείς βλέπουμε απλά ότι ανοίγει ο κόσμος το στόμα του, ως κίνηση. Αν κοινώνησαν πραγματικά ή αν κολάστηκαν αυτό δεν το ξέρουμε εμείς, το ξέρει ο Χριστός! Τέλος όσοι δεν κοινώνησαν, δεν θα προσέλθουν με αφορισμούς, αλλά με αγάπη, διάκριση  και κυρίως βλέποντας εμάς που κοινωνούμε, να είμαστε στη ζωή τους με τις πράξεις μας, πραγματικά Θεοφάνεια!
Ας αφήσουμε λοιπόν τον Κύριο να κρίνει και εμείς να αγωνιστούμε ο κόσμος να γίνει Εκκλησία και όχι η Εκκλησία ένα σκοτεινό χωριό...που βάζει τείχη και αλυσίδες και όχι γέφυρες προς σωτηρία του ανθρώπου!  

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Διάκριση των Αγίων με βάση την βιοτή τους.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Κήρυγμα στο Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής μετά τα Φώτα. (Εφεσ. δ΄ 7-13)



Κι όσο περισσότερο θα επιθυμούμε
την παρουσία του Χριστού,
τόσο περισσότερο στην ψυχή μας
 θα εισέρχεται η ζωή του Θεού.

του π. Παναγιώτου Γκέζου

Οι χριστιανοί μέσα στην Εκκλησία αγωνίζονται
                    να φθάσουν και να επιτύχουν όλοι μαζί
την ενότητα της πίστεως
           και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού,
                      να τελειοποιηθούν στην εν Χριστώ ζωή.
Επίγνωση του Υιού του Θεού λέγει ο Παύλος
                    την δια θείας λάμψεως και φωτισμού
                         ανυπόστατου στην καρδιά του πιστού.
 Είναι να καταλάβουμε με όλες τις δυνάμεις μας
         ποιός ήταν ο Ιησούς Χριστός τι έκανε για εμάς
   και πως θα λάβουμε αυτές τις δωρεές του Χριστού
για να ενωθούμε μαζί του
        και να ζήσουμε αιώνια στην Βασιλεία του Θεού.
Όταν ο Χριστός με την Ανάληψή του
                                                        ανέβηκε στον ουρανό,
    έδεσε αιχμαλώτους τους εχθρούς του, τον πονηρό
δηλαδή τον σατανά και το θάνατο,
κι έδωσε χαρίσματα στους ανθρώπους
                                                                   και κάθε καλό.
Πριν από την Ανάληψή του ο Θεός
     δεν χορηγούσε τα αγαθά του στους ανθρώπους;
Ο Θεός πάντοτε δώριζε στους ανθρώπους
        από τον ανεξάντλητο πλούτο των αγαθών του.
Όμως πριν από τη Σταύρωση,
την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου,
ο άνθρωπος δεν μπορούσε,
                                         τα θεία δώρα να αποκτήσει.
Δεν μπορούσε ούτε και άντεχε ο άνθρωπος,
                                   με τα θεία δώρα, να πλουτίσει.
Διότι ήταν υπόδουλος
                                  στην αμαρτία και τον διάβολο.
Ο Χριστός είναι η χαρά μας
        και την προσφέρει μέσα μας ολοκληρωμένη.
Απουσιάζει η ειρήνη στην καρδιά μας;
         Ο Χριστός είναι η ειρήνη μας η ευλογημένη.
Ακόμη κι αν έλθουν στενοχώριες
                                     και πίκρες στη δική μας ζωή,
δεν χάνουμε την ειρήνη μας
                                              και κάνουμε προσευχή.
Ο Θεάνθρωπος Κύριος
                                 έδωσε διαφορετική αποστολή
και χαρίσματα σε κάθε διάκονο
                                                 της Εκκλησίας του.
Άλλους τους έθεσε Αποστόλους,
                                                 άλλους Προφήτες,
 άλλους Ευαγγελιστές,
                       για να καταρτιζόμαστε οι πιστοί.
Κι όλες αυτές τις διαφορετικές κλήσεις
           τις έδωσε μ’ ένα μεγάλο και άγιο σκοπό:
Να οικοδομούμαστε,
                            έτσι ώστε να φθάσουμε κάποτε
να έχουμε όλοι την ίδια αληθινή πίστη στο Θεό.
Και τι ζητά ο Θεός από μας;
Ζητά να γινόμαστε δεκτικά δοχεία
                                                          της Χάριτός του·
 να ζούμε μέσα στην Εκκλησία του
                                                  με πίστη και υπακοή·
να δεχόμαστε καθημερινά
                            την καλλιέργεια την πνευματική
των ποιμένων και διδασκάλων
         της Ορθόδοξης Εκκλησίας με πίστη δυνατή.
Αυτόν να λατρεύουμε, Αυτόν να ζούμε.
Να αφήνουμε τη χάρη του
                                    να γεμίζει την δική μας ψυχή.
Κι όσο περισσότερο θα επιθυμούμε
                                          την παρουσία του Χριστού,
τόσο περισσότερο στην ψυχή μας
                                    θα εισέρχεται η ζωή του Θεού.
Έχουμε ευθύνη λοιπόν να καλλιεργούμε
                         τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός
          όχι μόνο για τον προσωπικό μας καταρτισμό
αλλά και για την ωφέλεια
                                             σε όλον τον οικουμενισμό.
Καλούμαστε να καταρτιζόμαστε πνευματικά,
μέχρι ν’ αποκτήσουμε το μέτρο
της πνευματικής ωριμότατος
                                       και του Χριστού τελειότατος.
Η νέα χρονιά που αρχίζει είναι μια ευκαιρία
για να επανεξετάσουμε τους στόχους μας
                                                        για την αιωνιότητα.
Τη συνειδητή συμμετοχή μας
                     στη ζωή της Εκκλησίας,
                             τον αγώνα μας για την τελειότητα!


«Άνοιξε τις πόρτες» το αναμορφωμένο πάρκο της πλατείας Χαρίτων.


                                                                                                        
Στη διάθεση του κοινού βρίσκεται από σήμερα το αναμορφωμένο πάρκο της πλατείας Χαρίτων, αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ανάπλασης και διαμόρφωσης του παιδότοπου, με χρηματοδότηση και επίβλεψη του έργου από την Περιφέρεια Αττικής. Η πλατεία Χαρίτων, με έκταση περίπου 5,5 στρεμμάτων, ευρισκόμενη κοντά στο εμπορικό κέντρο της Γλυφάδας, επί της οδού Λαμπράκη, αποτελεί από σήμερα έναν από τους μεγαλύτερους χώρους ψυχαγωγίας για όλη την Αττική.


Το φάσμα των εργασιών που πραγματοποιήθηκε, περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, την επαναδιαμόρφωση των ελεύθερων χώρων με την τοποθέτηση νέων καθιστικών, νέες φυτεύσεις και παρτέρια, την προσθήκη σύγχρονων παιχνιδιών με σχεδιασμό που ταιριάζουν στη φιλοσοφία του πάρκου -και  με ειδική πρόβλεψη για παιδιά ΑμΕΑ- την τοποθέτηση οργάνων για αθλοπαιδιές, την ενίσχυση του ηλεκτροφωτισμού της πλατείας και τη συντήρηση του υφιστάμενου δικτύου άρδευσης.


Σημειώνεται ότι ο Δήμος Γλυφάδας έχει ήδη προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες ώστε σύντομα, κατόπιν διαγωνιστικής διαδικασίας, να λειτουργήσει και χώρος εστίασης για τους γονείς, αλλά και τα παιδιά, εντός της πλατείας. Παράλληλα, η δημοτική αρχή Γλυφάδας το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα συνεχίσει τις παρεμβάσεις της στον συγκεκριμένο παιδότοπο για την αναβάθμιση συγκεκριμένων σημείων.


Ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η Γλυφάδα μας δικαιώνει για μία ακόμη φορά την κρίση ότι αποτελεί πλέον έναν εκ των κορυφαίων προορισμών για τα παιδιά μας. Με συνεχώς νέες υποδομές για κάθε απαίτηση, με αγάπη και μεράκι , με απόλυτη προσήλωση στις υψηλότερες προδιαγραφές ποιότητας και ασφάλειας, με την ειλικρινή αγωνία μας να ικανοποιήσουμε κάθε παιδικό παραμύθι.


Ευχαριστούμε την Περιφέρεια Αττικής που ανέλαβε την χρηματοδότηση και την εκτέλεση του έργου, την Περιφερειάρχη Ρένα Δούρου και τον Αντιπεριφερειάρχη Νοτίου Τομέα Χρήστο Καπάταη, καθώς και εκείνους που ξεκίνησαν την μελέτη και την προσπάθεια, δηλαδή τον πρώην Δήμαρχο Κώστα Κόκκορη και τη δημοτική του ομάδα, τον Γλυφαδιώτη πρώην Περιφερειάρχη Γιάννη Σγουρό και τον επίσης Γλυφαδιώτη πρώην Αντιπεριφερειάρχη Θανάση Σπονδυλίδη. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ για μία ακόμη φορά στην δημοτική μας ομάδα και σε όσους εργάστηκαν και σε αυτό το έργο».

H Κοπή της Αγιοβασιλόπιτας για το έτος 2018 μ. Χ. στη Κατηχητική Σύναξη του Ιδρύματος Κ.Α.Α.Π. Βούλας.



Την Παρασκευή 12  Ιανουαρίου 2018, στις 6.00 μ.μ., πραγματοποιήθηκε η πρώτη Κατηχητική Σύναξη στο Ίδρυμα του Κ.Α.Α.Π. Βούλας, για το νέο έτος  2018 μ.Χ.


Στην αρχή  έγινε η προσευχή και το μάθημα κανονικά, αφιερωμένο στα Θεοφάνεια και τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, από τον π. Αντώνιο Χρήστου 


Στη συνεχεία οι Κατηχήτριες κ. Φανή και κ. Χρυσούλα διηγήθηκαν στα παιδιά για την ιστορία της Αγιοβασιλόπιτας και πως διασώθηκε το έθιμο,  μέχρι τις ημέρες μας.

 Ακολούθως τελέσθηκε η Ακολουθία της Ευλογίας της Βασιλόπιτας, από τον Υπεύθυνο Ιερέα του Ιδρύματος π. Αντώνιο Χρήστου, ο οποίος ευχήθηκε σε  όλα τα παιδιά  καλή,  ευλογημένη και καρποφόρα πνευματικά χρονιά.




Μετά έγινε η διανομή των κομματιών σε  κάθε παιδί.

Το φλουρί φέτος βρέθηκε στο κομμάτι της Κωνσταντίνας, όπου έλαβε ένα ιδιαίτερο δώρο γι' αυτό.


Μετά ακολούθησαν παραδοσιακά κάλαντα και  τραγούδια, από δύο επισκέπτες εθελοντές Μουσικούς, που ήρθαν ειδικά για την σημερινή ημέρα, να τραγουδήσουν για τα παιδιά. 

Όλα τα παιδιά συμμετείχαν σε όσα τραγούδια γνώριζαν και χειροκροτούσαν μετά από το τέλος κάθε τραγουδιού. Μετά την ολοκλήρωση και του Καλλιτεχνικού προγράμματος, η Σύναξη έκλεισε με μοίρασμα δώρων σε όλα τα παιδιά,. 

Τα δώρα αυτά, είχαν ετοιμασθεί από τους Κατηχητές για τα παιδιά για τα Χριστούγεννα, αλλά λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, η εκδήλωση αναβλήθηκε και έτσι τους δόθηκαν τώρα, μαζί με πολλά κουκλάκια προσφορά ενός δωρητού.




Με την ολοκλήρωση της 1ης συνάντησης τα παιδιά οδηγήθηκαν στους θαλάμους τους, ανανεώνοντας  το ραντεβού τους για την επόμενη Παρασκευή στην 2η συνάντηση για το 2018 μ. Χ. .




              Εκ του Ι. Παρεκκλησίου του Αγίου Στυλιανού Κ.Α.Α.Π.

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Λίγα λόγια για τις προλήψεις από ανθρώπους της εκκλησίας

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Ιερά Αγρυπνία στη μνήμη του Mεγάλου Αντωνίου, στον Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας.




Την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018, η Εκκλησία μας,  τιμά και την μνήμη του  Μεγάλου Αντωνίου, Καθηγητού της Ερήμου.
Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, θα τελεστεί Μικρά Ιερά Αγρυπνία, την Τρίτη 16  Ιανουαρίου. Ο Εσπερινός θα τελεστεί κανονικά στις 5.30 μ.μ. Στις 6.30 θα πραγματοποιηθεί η 13η ομιλία περί του Μυστηρίου της Μετανοίας. Στις 8.00 μ.μ. θα αρχίσει η Ιερά Αγρυπνία με την Ακολουθία του Αποδείπνου και θα περατωθεί περίπου γύρω στις 12.30 π.μ., την Τετάρτη 17   Ιανουαρίου τα ξημερώματα.
 Αξίζει να αναφερθεί, ότι κατά την διάρκεια της Ιεράς Αγρυπνίας, θα τεθεί προς προσκύνηση μικρό τμήμα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου, προς ευλογία και αγιασμό των πιστών.







                       Εκ του Ιερού Ναού

Το μυστήριο της Μετανοίας: 12η Ομιλία.

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Ο Κύριος προσλαμβάνει και αγιάζει την κτίση και τον άνθρωπο, για να έχουμε πρόσβαση στη Βασιλεία των Ουρανών, δηλαδή την σωτηρία μας.

Το βίωμα του Αγιασμού
Διανύουμε ήδη τις πρώτες ημέρες του νέου έτους 2018 μ.Χ. και με την εορτή των Θεοφανείων, κλείνει σιγά-σιγά αυτός ο εορταστικός κύκλος του Αγίου Δωδεκαημέρου. Είναι γεγονός, ότι μετά την  εορτή του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή, που συμπίπτει με το άνοιγα των Σχολείων μετά την δεκαπενθήμερη διακοπή, όλοι γυρνάμε σιγά-σιγά στη ρουτίνα μας, τα συνηθισμένα "στάνταρ" που έχουμε υιοθετήσει συνειδητά ή μας έχουν επιβάλλει ασυνείδητα, οι δομές και οι σύγχρονες απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου, στη ζωή μας.
Όμως ο Χριστός αδελφοί μου δεν ήρθε απλά στον κόσμο, γι αυτή την ετήσια εναλλαγή μεταξύ εορτής και καθημερινότητας εντός στον εγκόσμιο χρόνο, που με την πάροδό του, γίνεται επίσης μια αναμενόμενη συνήθεια, έστω και ευχάριστη και επιθυμητή, από τους περισσότερους. Ο Κύριος ήρθε στον κόσμο με την γέννησή του, και ξεκινά την δημόσια δράση του με την Βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό, γιατί με αυτό τον τρόπο μας αποκάλυψε τον ευατό του, δηλαδή  την αλήθεια, τον έναν τριαδικό Θεό απαλλάσσοντας μας ταυτόχρονα από την συνήθεια, τα ήθη και έθιμα του παλαιού πεπτωκότος ανθρώπου. Ο Κύριος-Θεός Λόγος με τη σάρκωσή του με την οντολογική του κατά φύσην Θεότητά του και την πρόσληψη της ανθρώπινης φύσης, στη μία υπόστασή του, καθαγιάζει αντικειμενικά όλο το ανθρώπινο γένος και πλέον ο κάθε άνθρωπος που προέρχεται από τον "νέο Αδάμ", υποκειμενικά έχει την δυνατότητα της κατά χάριν θέωσής του.
Ο Χριστός με την βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό, αγιάζει τα ύδατα και κατά συνέπεια όλη την κτίση, που  ο άνθρωπος με την πτώση του, είχε συμπαρασύρει στη φθορά και το θάνατο.  Είναι η απαρχή  του Βαπτίσματος των χριστιανών, που δεν είναι απλά «εν ύδατι», όπως το βάπτισμα «μετανοίας» του Ιωάννη του Βαπτιστή, αλλά «εν Πνεύματι Αγίω». Έτσι η Βάπτιση του Κυρίου άνοιξε ουσιαστικά για εμάς τη θύρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, που δια των ευχών της Εκκλησίας  και την επίκληση του Αγίου Πνεύματος, το νερό μεταβάλλεται σε αγιασμό συμφιλίωσης με το Θεό.. Με την καθαρτική χάρη του αγίου Βαπτίσματος, που της τρισσής κατάδυσης στο όνομα της Παναγίας Τριάδος, ο παλαιός αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και ουσιαστικά αναγεννιέται από την "μίτρα της Εκκλησίας" την κολυμβήθρα και με την τήρηση των θείων εντολών, γίνεται κληρονόμος της βασιλείας των ουρανών.
Όλα αυτή η φοβερή Θεολογία, δεν είναι προϊόν ανθρώπινης διάνοιας, αλλά αποκάλυψη του ίδιου του Χριστού μας, στον νυκτερινό μαθητή του Νικόδημο και κατά συνέπεια σε όλους εμάς. Αν ανατρέξουμε στο 3ο κεφάλαιο του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου, στους στίχους 1-21, διαβάζουμε τα εξής τα οποία παραθέτουμε σε απλή μετάφραση χωρίς δικές μας θεολογικές αναλύσεις και επεξεργασίες: «Υπήρχε δε εκεί εις την Ιερουσαλήμ, κάποιον άνθρωπος από την τάξη των Φαρισαίων, ονόματι Νικόδημος, άρχων των Ιουδαίων, διότι ήτο μέλλος του συνεδρίου. Αυτός ήλθε νύκτα προς τον Ιησού και του είπε· “Διδάσκαλε, γνωρίζουμε ότι συ ήλθες από τον Θεό ως ο μοναδικός διδάσκαλος των πλέον υψηλών αληθειών. Διότι κανένας δεν ημπορεί να κάνη τα καταπληκτικά αυτά θαύματα, τα οποία κάμνεις συ, εάν ο Θεός δεν είναι μαζί του. (Από σε λοιπόν περιμένουμε να ακούσουμε καθαρά το θέλημα του Θεού και τον τρόπον, με τον οποίον θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε τα αγαθά της βασιλείας)”. Απήντησε ο Ιησούς και είπε· “σε διαβεβαιώνω, ότι εάν δεν γεννηθεί κανείς από τον ουρανό, δεν ημπορεί να δει και να απολαύσει την βασιλεία του Θεού”. Λέγει προς αυτόν ο Νικόδημος· “πως είναι δυνατόν να γεννηθεί πάλιν ο άνθρωπος, και μάλιστα όταν είναι γέρων; Μήπως μπορεί να εισέλθει δια δεύτερη φορά  στη κοιλιά της μητέρας του και να γεννηθεί πάλι;” Απήντησε ο Ιησούς· “αληθώς σου λέγω, ότι εάν δεν αναγεννηθεί κανείς πνευματικώς από το νερό του βαπτίσματος και από την χάριν του Αγίου Πνεύματος, δεν ημπορεί να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού. Καθε τι που έχει γεννηθή κατά τρόπο φυσικό από την σάρκα, είναι και αυτό σαρκικό, δηλαδή γεμάτο ατέλειες και αδυναμίες. Και εκείνο που έχει γεννηθεί από το Άγιο Πνεύμα, είναι πνευματική ύπαρξη, που θα απολαύσει στην βασιλεία του Θεού.  Μην απορείς, διότι σου είπα ότι πρέπει όλοι σας να αναγεννηθείτε από την χάριν του Αγίου Πνεύματος, που κατεβαίνει εκ των άνω.  Ο αέρας όπου θέλει φύσα και ακούς την βοή του, αλλά δεν γνωρίζεις από που έρχεται και που θα καταλήξει. Έτσι γίνεται και με κάθε ένα, ο οποίος αναγεννιέται από το Άγιο Πνεύμα. Ο τρόπος αυτής της αναγεννήσεως είναι ακατάληπτος το αποτέλεσμα όμως φανερό”. Απάντησε ο Νικόδημος και του είπε· “πως είναι δυνατόν να γίνουν αυτά;”  Απεκρίθει δε σ'αυτόν ο Ιησούς· “συ είσαι ο επίσημος διδάσκαλος του Ισραήλ και δεν γνωρίζεις αυτά, δια τα οποία ομιλούν αι Γραφαί;  Αληθώς σου λέγω, ότι εκείνο που γνωρίζουμε καλά, λέμε· και αυτό που είδαμε μαρτυρούμε. Κάθε τι που λέμε είναι η απόλυτος και καθαρά αλήθεια. Και όμως εσείς δεν δέχεσθε την μαρτυρία μας. Εάν σας είπα διδασκαλίες θείες, οι οποίες σχετίζονται με όσα συμβαίνουν στη γη και είναι επομένως εύκολο να τις εννοήσετε και όμως δεν τις πιστεύετε, πως (τότε), εάν σας πω υψηλές αλήθειες, που αναφέρονται στο επουράνιο κόσμο, θα τις παραδεχθείτε και θα τις πιστέψετε;   Κανείς δε δεν ανέβηκε στον ουρανό, δια να μάθει εκεί και διδάξει σε σας αυτές τις αλήθειες, παρά μόνον αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό και έγινε δια της ενανθρωπήσεως Υιός του ανθρώπου και ο όποιος εξακολουθεί, όσο χρόνο ζει στη γη, να είναι και στον ουρανό, ως Θεός. Όπως δε ο Μωυσής κρέμασε υψηλά το χάλκινο φίδι στην έρημο, δια να το αντικρίζουν με πίστη οι Ισραηλίτες και να σώζονται από το θανατηφόρο δηλητήριο των φιδιών της ερήμου, έτσι, σύμφωνα με το πάνσοφο σχέδιο του Θεού, πρέπει να κρεμασθεί και ο υιός του ανθρώπου επάνω στον σταυρό.    Και τούτο, δια να μη καταδικασθεί στην αιώνια απώλεια κανένας από εκείνους, που θα πιστεύσουν σ' αυτόν, αλλά να κερδίσει και να έχει την αιώνια ζωή. Διότι τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον βυθισμένο στις αμαρτίες κόσμο, ώστε παρέδωσε σε σταυρικό θάνατο τον μονογενή του Υιό· δια να μη καταδικασθεί στην αιώνια απώλεια κάθε ένας που θα πιστεύει εις αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια.   Διότι δεν έστειλε ο Θεός τον Υιόν του στον κόσμο δια να κρίνει και καταδικάσει τον κόσμο, αλλά δια να σωθεί ο κόσμος με την θυσία αυτού.  Κάθε ένας που πιστεύει εις αυτόν, σε οποιοδήποτε έθνος και αν ανήκει, δεν καταδικάζεται. Όποιος όμως δεν πιστεύει, έχει καταδικασθεί από τώρα, ακριβώς διότι δεν επίστεψε στο όνομα του μονογενούς Υιού του Θεού, και με την απιστία του απέκλεισε αυτός μόνος τον εαυτόν του από την σωτηρία. Αυτή δε είναι και η αιτία της καταδίκης των απίστων· ότι δηλαδή το φως, ο Υιός του Θεού, ήλθε στον κόσμο, αλλά οι άνθρωποι αγάπησαν και έδωσαν μάλλον την καρδιά τους στο σκοτάδι και όχι στο φως. Και τούτο, διότι τα έργα τους ήταν πονηρά.  Διότι κάθε ένας που αμετανοήτως πράττει έργα κακά και διεστραμμένα, αντιπαθεί και αποστρέφεται το φως και δεν έρχεται στο φως, δια να μη φανερωθούν τα φαύλα έργα του.  Καθένας δε που ζει και πράττει σύμφωνα με την αλήθεια του Θεού, έρχεται στο φως, πλησιάζει με εμπιστοσύνη στον Κυριον Ιησούν, δια να φανερωθεί η ποιότητα και η αξία των έργων του, να πληροφορηθεί δε και ο ίδιος ότι πράγματι αυτά έχουν γίνει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού”».
Αυτή η θεολογία του Κυρίου μας, ας γίνει βίωμά μας για να δούμε Θεό στη ζωή μας και να γίνουμε πολίτες της Βασιλείας Του! Αμήν!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου