π Πέτρος Αθανασόπουλος: Ομιλία περί Προσευχής

Η ευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου σε λίγα λεπτά....

2η Θερινή Ομιλία - Περί Προσευχής κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας.

Νεανική Σύναξη 25 Μαΐου 2021( Εισαγωγή στο Βιβλίο Μυσταγωγία Προσευχής)

6η Θερινή Ομιλία -από τα Κεφάλαια περί Προσευχής του Αγίου Νείλου του Ασκητού

ΕΥΧΗ ΔΙΑ ΛΟΙΜΙΚΗΝ ΝΟΣΟΝ

ΕΥΧΗ

ΔΙΑ ΛΟΙΜΙΚΗΝ ΝΟΣΟΝ

 (ποίημα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας

κ. Ἀντωνίου)

Κύριε, ὁ Θεὸς τοῦ ἐλέους, ὁ πάσης ἀγαθότητος χορηγός, ὁ τῶν θαυμασίων Θεός, ὁ τῶν οἰκτιρμῶν Πατήρ, ὁ τῆς συμπαθείας λιμήν, ἡ τῆς φιλανθρωπίας ἀκένωτος πηγή, ὁ ἰατρός καί θεραπευτής τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν, ὁ λόγῳ μόνῳ θεραπεύσας χωλούς, τυφλούς, κωφούς, παραλύτους, λεπρούς καί ἐκ παντοίων ἑτέρων νόσων κατατρυχομένους, ὁ τήν πενθεράν Πέτρου ἰασάμενος, ὁ ἐκ νεκρῶν τόν Λάζαρον ἀναστήσας καί τόν υἱόν τῆς χήρας τῆς Ναῒν καί τήν θυγατέρα τοῦ Ἀρχισυναγώγου, ὁ πάντα ποιῶν καὶ μετασκευάζων μόνον διά τῆς Σῆς βουλήσεως, Οὗ ἐν τῇ χειρὶ ἡ πνοὴ πάντων τῶν ζώντων, Σοῦ δεόμεθα, θαρροῦντες εἰς τήν ἀνεξιχνίαστον καί φιλάνθρωπον ἀγαθότητά Σου καί προβαλλόμενοι ὡς μεσίτας τήν Πανάχραντον Ἀειπάρθενον Θεοτόκον καί τούς Ἁγίους Σπυρίδωνα τόν Τριμυθοῦντος Ἐπίσκοπον, Χαράλαμπον τόν Ἱερομάρτυρα, Νικηφόρον τόν λεπρόν καί Ἄνθιμον τόν ἐν Χίῳ λεπροκόμον, ταπεινῶς Σέ παρακαλοῦμεν, ἔπιδε εὐμενεῖ καὶ ἱλέῳ ὄμματι ἐφ̉ ἡμᾶς, τούς ὑπό προσφάτως ἐνσκηψάσης νόσου λοιμικῆς δεινῶς κατατρυχομένους, καὶ κατάπεμψον ἡμῖν τὰ ἐλέη Σου τά πλούσια.

Νικησάτω ἡ ἄβυσσος τῆς Σῆς εὐσπλαγχνίας τὸ πλῆθος τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων. Φεῖσαι τῆς κληρονομίας Σου ὁ Θεός· φεῖσαι τοῦ λαοῦ Σου· φεῖσαι τοῦ ἀμπελῶνος, ὃν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά Σου.

Δέξαι τὰς ἐκ βάθους καρδίας ἀναπεμπομένας Σοι κραυγάς ἡμῶν· δέξαι τοῦ ταλανιζομένου ἐκ τῆς ἀσθενείας ταύτης λαοῦ Σου τὴν παράκλησιν.

Δὸς ἡμῖν λύτρωσιν καί ἐλευθερίαν ἐξ αὐτῆς. Παῦσον τήν ταύτης περαιτέρω ἐξάπλωσιν. Φώτισον τούς ἐρευνητάς ἐπιστήμονας ἵνα συντόμως ἐφεύρωσι τό νεκροῦν τόν προκαλοῦντα ταύτην ἰόν φάρμακον. Θεράπευσον τούς ἐξ αὐτῆς νοσοῦντας ἀδελφούς ἡμῶν. Στῆσον τὸ δρέπανον τοῦ θανάτου, δι᾿ οὗ αὕτη κακῶς θερίζει τούς οὕς προσβάλλει. Στῆσον αὐτῆς τήν μανίαν, ἵνα ὑγιεῖς δοξάζωμεν τήν ἀνείκαστον μεγαλωσύνην καί μακροθυμίαν τῆς χρηστότητός Σου καί ἀνάπαυσον ἐν εἰρήνῃ τούς ἐξ αὐτῆς θανόντας.

Ναὶ, εὐδιάλακτε Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἀχρείων δούλων Σου ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, ἐν ἧ μετά πολλῆς συνοχῆς ψυχῆς ἐπικαλούμεθά Σε καὶ μὴ ἀπώσῃ τὰς δεήσεις ἡμῶν. Πάριδε, Ἀγαθέ, τὰ πλημμελήματα ἡμῶν, τὰ ἑκούσια καὶ τὰ ἀκούσια, τὰ ἐν γνώσει καὶ ἐν ἀγνοίᾳ· καί δός ἡμῖν ὑγιαίνοντας ἀνυμνεῖν τό πανάγιον Ὄνομά Σου καί τοῦ ἀνάρχου Σου Πατρός καί τοῦ Παναγίου καί ἀγαθοῦ καί ζωοποιοῦ Σου Πνεύματος εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.

43η Ομιλία στην Επί του Όρους Ομιλία (19η Β΄ Κύκλου)

42η Ομιλία στην Επί του Όρους Ομιλία (18η Β΄ Κύκλου)

41η Ομιλία στην Επί του Όρους Ομιλία (17η Β΄ Κύκλου)

40η Ομιλία στην Επί του Όρους Ομιλία (16η Β΄ Κύκλου)

38η Ομιλία στην Επί του Όρους Ομιλία (14η Β΄ Κύκλου)

Ενας........, φύτεψε μια ελιά......

Ένας μοναχός φύτεψε μια ελιά και άρχισε να προσεύχεται:

Κύριε, στείλε μου βροχή.

Και ο Κύριος έστειλε βροχή στη γη.

Το δέντρο ήταν κορεσμένο με υγρασία και ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται: 

Και τώρα, Κύριε, Σε ζητώ να στείλεις πολύ ήλιο -

 το δέντρο μου χρειάζεται ζεστασιά.

Και ο Κύριος έστειλε τον ήλιο. 

Το δέντρο μεγάλωσε.

Ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται γι' αυτό: 

Κύριε, δώσε λίγο παγετό, για να ενισχυθούν οι ρίζες και τα κλαδιά. 

Ο Κύριος έστειλε παγετό και... το δέντρο πέθανε.

Ο μοναχός ήταν πολύ αναστατωμένος...

Πήγε σε άλλον μοναχό για να πει την ιστορία του και να μοιραστεί την θλίψη του.

Και του λέει ο άλλος μοναχός: 

Έχω επίσης μια ελιά, κοίτα. 

Το δέντρο  έχει μεγαλώσει όμορφα. 

Αλλά προσευχήθηκα διαφορετικά. 

Είπα στον Θεό, ότι είναι ο Δημιουργός αυτού του δέντρου και ότι ξέρει καλύτερα από μένα τι χρειάζεται για να αναπτυχθεί φυσιολογικά. 

Απλώς ζήτησα από τον Θεό Εκείνος να το φροντίσει...

Αιώνιο μάθημα αυτό! 

Μην ζητάμε στην προσευχή μας τίποτα... παρά μόνο την σωτηρία την δική μας και των συνανθρώπων μας. 

Ο Κύριος γνωρίζει τις ανάγκες μας και τι μας ωφελεί... 

Ας Τον εμπιστευτούμε και Εκείνος θα μας δώσει, σύμφωνα με την καρδιά μας και την ωφέλειά μας...

Λίγα λόγια για την Κυριακή Προσευχή (Το Πάτερ ημών...)

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ - ΔΩΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

                    Στο βιβλίο «Ξέσπασμα της καρδιάς μου» μας αναφέρει πώς έμαθε να προσεύχεται από μία απλή γυναίκα: «Μ’ έμαθε να προσεύχωμαι κατανυκτικά και με δάκρυα μία απλή γυναικούλα, που κατοικούσε στο Πέραμα Πειραιώς και την αποκαλούσαν περιφρονητικά όχι με τα’ όνομά της, αλλά με το παρατσούκλι “η Αυγουλού”, γιατί πούλαγε φρέσκα αυγά, να εξοικονομήση τον “άρτον τον επιούσιον”.

            Ως περιοδεύων πέρασα μια μέρα απ’ το φτωχικό της σπίτι, για να εισπράξω μια συνδρομή για το περιοδικό ΖΩΗ. Η ίδια απουσίαζε και βρισκόταν εκεί το παιδί της, που διήρχετο την εφηβεία. Έκαιγε το καντήλι στο εικονοστάσι κι έκανα στο παιδί την πρότασι αν ήθελε μέχρι να έλθη η μητέρα του να προσευχηθούμε λιγάκι. Κάπως αδιάφορα κούνησε καταφατικά το κεφάλι του και είπε ας προσευχηθούμε.

            Όταν τελειώσαμε την προσευχή, μου λέει κάπως χαριτολογώντας, Α, εσύ δεν ξέρεις να προσευχηθής! Εγώ κατεπλάγην απ’ την τολμηρή αυτή παρατήρησι και τον παρακάλεσα να μου εξηγήση, πώς κατά τη γνώμη του πρέπει να προσεύχεται ένας Ορθόδοξος Χριστιανός; Εγώ, κύριε, μου λέει, δεν ξέρω Θεολογία, αλλά βλέπω το παράδειγμα της μητέρας μου, που όταν προσεύχεται κραυγάζει συνεχώς “Κύριε Ελέησον”, πέφτει συνεχώς σε μετάνοιες, κτυπάει το στήθος της και τρέχουν ποτάμι τα δάκρυά της!

            Μετά απ’ αυτή την αφήγησι, μεγάλωσε η επιθυμία μου να γνωρίσω αυτή την υπέροχη γυναίκα και να διδαχθώ κάτι απ’ τη χαρισματική προσευχή της. Εκείνη τη μέρα δεν ήλθε κι αποχώρησα. Μια άλλη μέρα πέρασα να τη συναντήσω και βρέθηκα μπροστά σε μια συγκλονιστική σκηνή προσευχόμενου ανθρώπου.

            Ο άνδρας της, όπως έμαθα, ήταν ένας μέθυσος κι αχαΐρευτος, που της έπαιρνε ό,τι οικονομούσε απ’ τα αυγά και μπεκρόπινε. Εκείνη τη μέρα κατά την οποία πήγα, απ’ το μεθύσι του την είχε ξυλοκοπήσει, της είχε πάρει τα χρήματα και της είχε πετάξει την Καινή Διαθήκη μέσα στο πηγάδι! Εγώ δε, τη βρήκα γονατιστή στο πηγάδι να προσεύχεται και να λέει:       ''Χριστέ μου και Παναγία μου Μεγαλόχαρη, το βιβλίο με τα ιερά γράμματα, το οποίο έριξε ο άνδρας μου στο πηγάδι δεν το έκανε από ασέβεια, αλλά ήταν μεθυσμένος. Κάνε Παναγία μου τα ιερά αυτά Γράμματα, που θα λειώσουν και θα γίνουν ένα με το νερό, να τα πιή ο άνδρας μου, να μετανοήση, να εξομολογηθή και να σωθή, να μην πάη στην κόλασι, Χριστουλάκη μου, γιατί ο κόσμος με έχει για καλή, ενώ εγώ η τρισάθλια έχω πολλά αθεράπευτα πάθη κι αμαρτίες'' !!!!

Λίγα λόγια για την προσευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου

ΔΙΔΥΜΟΥΛΕΣ : ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Νίκη στις μία παρά τέταρτο....

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Λογομαχούσε ένα ζευγαράκι, επί ώρες έξω από το σπίτι του. Είπε από μέσα του ο παππούς, «κάποια στιγμή θα το διαλύσουν, δεν μπορούν να το κρατήσουν για ώρες». 

Πήγε έξι, πήγε εφτά, πήγε οκτώ. Το ζευγαράκι σταθερό. Δεν το διέλυε με τίποτες. 

Ήταν δύο νέα παιδιά, καθισμένα χάμω στο πεζοδρόμιο, προσπαθώντας να λύσουν τις δυσχέρειες τους, επί ώρες με φωνές, με γλύκες, με αγκαλιές και ξανά χωρίσματα, με ερωτήματα του μέλλοντος τους: για το αν θα προχωρήσουν, ή όχι, την αγάπη τους. 

Ο παππούς, τι να κάνει; Είδε που πέρασαν οι ώρες κι ο πόλεμος ακόμη κρατούσε. Να βοηθήσω, σου λέει. Παίρνει το κομποσκοίνι του, βολεύεται στην καρέκλα του, ξεκινάει να εύχεται: 


«Άγιε Ιωάννη Χρυσόστομε, άντε τα παιδάκια εκεί δα… Πάντρεψέ τα, Άγιε μου, να τελειώνουμε…».

Ξανά ο παππούς: «Άγιε Ιωάννη Χρυσόστομε, εσύ που έγραψες τόσα θαυμαστά περί της συζυγίας, άντε τα παιδάκια εκεί δα….  Πάντρεψέ τα, Άγιε μου, να τελειώνουμε…».

Πήγε δέκα, έντεκα, δώδεκα. Ο παππούς στο κομποσκοίνι του για τα άγνωστα παιδιά του πεζοδρομίου και τα παιδιά μαλώματα και πάλι γλύκες και πάλι χωρίσματα.      

Πόλεμος!! Νίκησε ο παππούς στις μία παρά τέταρτο…   

«Θα έρθω να σε ζητήσω την Κυριακή» είπε ο νεαρός απέξω. Πω πω, τι χαρά το κοριτσάκι!  

«Δόξα σοι ο Θεός» είπε από μέσα ο παππούς. 

Έκλεισε το παντζούρι του, ετοιμάστηκε για ύπνο μ’ ένα δάκρυ. Θυμήθηκε τα δικά του, που είχε ζητήσει τη δικιά του πριν 43 χρόνια. Μα, τώρα, εκείνη είχε φύγει, τώρα πια στους ουρανούς ελαφριά, και τώρα ο καημένος για τη μνήμη της είχε πολεμήσει - επί ώρες - για το ζευγαράκι.

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε την ψυχή της». Έπεσε. Μ' ένα δάκρυ. 

Ποτέ δεν ξέρεις, ποιος, που, πότε και γιατί προσευχήθηκε για σένα. Νομίζεις τη νίκη για δική σου, αλλά η νίκη είναι άλλου - αλλουνού, ανθρώπου εμπόλεμου και δυνατού.

κυριε των δυναμεων και κυριε και δεσποτα από διδυμάκια.

Ημερίδα με θέμα: "η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς."

To Εργαστήριο Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών & Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης, διοργανώνει Επιστημονική Ημερίδα, με θέμα «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς», τη Δευτέρα στις 16 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 17:00, στο αμφιθέατρο της Σχολής Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στη Σπάρτη.

Σκοπό της ημερίδας αποτελεί η προσέγγιση της έννοιας και της μεθόδου - τεχνικής της Νοεράς Προσευχής, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδρασή της και στα οφέλη της στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς (στελέχη του ιδιωτικού, δημόσιου, μη κερδοσκοπικού τομέα). Επίσης η συσχέτιση της Νοεράς Προσευχής με την αποτελεσματικότητα, παραγωγικότητα και κερδοφορία των επιχειρήσεων.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

17:00 - 17:15    ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου,
Διευθυντής  του Εργαστηρίου «Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών και Ποιότητας Ζωής».
«Εισαγωγική ομιλία σχετικά με τους στόχους του Εργαστηρίου και της Ημερίδας»

17:15 - 17:40    ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΑΜΦΙΛΟΣ ΓΙΑΠΙΤΖΑΚΗΣ
«Η μέθοδος της Νοεράς Προσευχής»  

17:40 – 18:05    ΘΕΑΚΟΥ ΕΛΕΝΑ, Υπεύθυνη εκπαίδευσης της Εταιρείας SAP Hellas.
«Τα οφέλη της πνευματικής αναζήτησης στη διαχείριση ενός  στρεσσογόνου εργασιακού περιβάλλοντος»

18:05 - 18:30    ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου.
«Αποδοτικότερη επιχείρηση με Νοερά Προσευχή»

18:30 - 18:55    ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, Καθηγητής Τμήματος Πληροφορικής Πανεπιστημίου Πειραιά.
«Ο Πιστοποιημένος Επαγγελματίας και οι Σύγχρονες Μορφές Τεχνολογίας για Επιτυχή Έργα μέσα από τη χρήση της Κλίμακας
του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου»

18:55 – 19:20    ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, Βαρύτονος, συνεργάτης Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
«Η επίδραση της Νοεράς Προσευχής στη σύγχρονη τέχνη»

19:20 – 19:45    ΜΠΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ,  Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου  Αθηνών,  π. Διευθυντής Εντατικολογίας ΕΚΠΑ, Πανεπιστημιακής  ΜΕΘ στο Νοσοκομείο Άγιοι Ανάργυροι.
Σχολιασμός

19:45 - 19:50    ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου.
Συμπεράσματα Ημερίδας

19:50 – 20:00   Κλείσιμο της εκδήλωσης από τον
ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ & ΣΠΑΡΤΗΣ κ. κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟ.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης της ημερίδας.

Όταν οι ευχές ξεθωριάζουν και η πραγματικότητα μας προσγειώνει απότομα ...μία "ευχή" μπορεί να μας απογειώσει..!

 του π. Αντωνίου Χρήστου, Εφημερίου Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας.

Άρθρο για λογαριασμό της Εφημερίδας "Κιβωτός Ορθοδοξίας".

Από την Εορτή των Χριστουγέννων, στην Εορτή της περιτομής Του Κυρίου μας, του Αγίου Βασιλείου και την είσοδο του νέου χρόνου και στη συνέχεια στην Εορτή των Θεοφανείων (αυτό που ονομάζουμε Άγιο Δωδεκαήμερο, κυριαρχεί παντού ένα στοιχείο. Διαχρονικά και καθολικά, ιδιαιτέρως την περίοδο του Αγίου Δωδεκαημέρου, ακούς ευχές. Ευχές για υγεία, ευτυχία και ειρήνη. Ευχές για επίτευξη μακροχρόνιων προσωπικών στόχων. Συχνά επίσης ακούς για επίτευξη στόχων κοινωνικών, εθνικών, ενίοτε και παγκόσμιων. Ευχές για εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων, για επικράτηση της δικαιοσύνης, για οικονομική ευημερία, για πραγματοποίηση ονείρων κ.α.

Ποικιλία εκτός από το περιεχόμενο των ευχών, υπάρχει και στα πρόσωπα που απευθύνουν τις ευχές. Ανταλλαγές ευχών μεταξύ των μελών της οικογένειας. Ευχές μεταξύ των συγγενών, φίλων και γνωστών. Ευχές των πολιτικών προς τους πολίτες, των Δημάρχων προς τους Δημότες, των επαγγελματιών προς τους πελάτες τους, των κληρικών προς τους ενορίτες τους, των Ιεραρχών προς τα μέλη που αποτελούν το ποίμνιο της τοπικής Εκκλησίας. Τέλος, τώρα με τη χρήση των κοινωνικών δικτύων, ευχές ανταλλάσουν ακόμη και άγνωστοι μεταξύ αγνώστων.

Όλοι κάπου ελπίζουν. Όλοι εύχονται κάποια αλλαγή ή έστω διατήρηση των κεκτημένων. Όλοι ακούν τα χείλη του άλλου, πολλές φορές όμως δυστυχώς λείπει η καρδιά, από αυτή την διαδικασία ανταλλαγής ευχών.

Φυσικά για όλα τα παραπάνω, εννοείται ότι δεν είναι κάτι απολύτως λανθασμένα ή απαραιτήτως κακά. Ίσα-ίσα που πολλές φορές είναι θεμιτά και σίγουρα διατηρείται μία παλιά παράδοση που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Αρκεί όμως όλοι, να μη ξεχνάμε ότι πολλές φορές περισσότερη αξία από το να ευχόμαστε απλά με λόγια, έχει η προσωπική προσπάθεια και η καταβολή κόπου και ιδρώτα (σε αυτά που εννοείται εξαρτιόνται από εμάς). Στόχος μας πρέπει να είναι η προσπάθεια προς την κατεύθυνση να βάλουμε έστω και πρακτικά ένα λιθαράκι να υλοποιηθούν όλα αυτά που ευχόμαστε.   

Η πράξη όμως, η πραγματικότητα, η ανθρώπινη ιστορία, αλλά και η προσωπική  πείρα και η εμπειρία, έρχεται να μας προσγειώσει απότομα. Πως να επικρατήσει παγκόσμια ειρήνη, όταν τα κράτη, τα συμφέροντα και ο νόμος του ισχυρού βασιλεύει, εις βάρος των αδυνάτων; Πως να επικρατήσει υγεία, αφού την ώρα που το ευχόμαστε συνήθως βρισκόμαστε ή γινόμαστε μετά από λίγο, κάτω από την επήρεια αλκοόλ και ένα σωρό γαστρονομικών υπερβολών και παραβάσεων; Πως να επικρατήσει αγάπη, αφού ο εγωισμός δεν αφήνει να δούμε τον άλλον ως ισότιμο, αλλά ως κτήμα για χρήση, να πάρουμε κάτι από αυτόν (και όχι συνήθως να προσφέρουμε σ' αυτόν); Πως να υπάρχει ευτυχία, αφού ταυτίστηκε με τον καταναλωτισμό, τα χρήματα, τις απολαύσεις και τις ηδονές, που φέρνουν προσωρινή τέρψη στον άνθρωπο, γρήγορα όμως τον αποδομούν και τον καταποντίζουν; Πως να αλλάξει κάτι, όταν στη πράξη εννοούμε να αλλάξουν όλοι άλλοι εκτός από εμάς;

Είπαμε παραπάνω, ότι από το να ευχόμαστε απλά με λόγια,  έχει περισσότερη αξία η προσωπική προσπάθεια μας για την υλοποίηση των ευχόμενων. Το τέλειο όμως και το ανώτερο είναι η επι-κοινωνία μας με "τον χορηγό" όλων των αγαθών, πνευματικών και υλικών. Ο τρόπος αυτός είναι ή ένωση μαζί Του μυστηριακώς και δοξολογικώς, δια της μετοχής μας στα μυστήρια. Αυτό που ονομάζουμε "προσευχή". Η λύση είναι στα χέρια μας, αλλά δυστυχώς ιδιαίτερα ο σύγχρονος άνθρωπος, της επιστήμης και των τεχνολογικών επιτευγμάτων, την έχει υποτιμήσει και παραθεωρήσει. Όμως η προσευχή είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Η προσευχή είναι "το τηλέφωνο¨ που διαθέτουμε για να μιλούμε, αλλά και να ακούσουμε τον Θεό. Η προσευχή κάνει κυριολεκτικά θαύματα, κατεβάζει τον Θεό στο κόσμο και υψώνεται ο κόσμος στον Θεό. Η μονολόγιστη ευχή (Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με) πραγματικά μπορεί να μας απογειώσει, από τα γήινα  και τα εγκόσμια και πρόσκαιρα στα επουράνια. Από το "Εγώ" στο "Εμείς". Γι αυτό στο πρώτο άρθρο μας, για το νέο (κοσμικό) έτος, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με την προσευχή και ιδιαιτέρως της νοεράς προσευχής. Η ευχή της προσευχής έχει να κάνει με τη καρδιά του ανθρώπου, όπου φυλάσσονται όλα τα κρύφια και όλοι οι πόθοι τού. Έχει να κάνει όμως κυρίως με την Χάρη Του Θεού που κυριολεκτικά λούζει τον άνθρωπο, τον πληρώνει, τον γεμίζει και τον καθαρίζει. Η προσευχή καλυτερεύει τα πνευματικά  αισθητήρια του ανθρώπου. Με αυτό τον τρόπο γινόμαστε δεκτικοί των δωρεών Του Θεού και ο Θεός συγκαταβαίνει μαζί μας. Πολύ εύστοχα έχει ειπωθεί : «Αντί να μιλάμε στο Θεό για τις μεγάλες δυσκολίες μας, να φροντίζουμε στις δυσκολίες να τους λέμε τι μεγάλο Θεό έχουμε!»

Συνοψίζοντας, πρέπει να καταλάβουμε ότι όταν ο άνθρωπος περιορίσει τις "ευχές" του στόματος και "ευχηθεί" με τη καρδιά του, κάνοντάς τα αίτημα προσευχής, τότε θα είναι γεμάτος και αναπαυμένος. Η προσευχή είναι όπλο κατά του διαβόλου και ευλογημένοι οι άνθρωποι που την καλλιεργούν με πίστη και ικεσία . Μπορούμε να κάνουμε πολλά, αλλά κυρίως να γίνουμε δεκτικοί της παρουσίας του Θεού.

Κλείνοντας επιτρέψτε μου να μη σας ευχηθούμε ξερά για το νέο έτος, τυπικές ευχές που είμαστε σίγουροι ότι ακούσατε, αλλά δια της επικλήσεως του ονόματος Του Κυρίου μας, να σας ευχαριστήσω για τον κόπο να διαβάσετε αυτές τις γραμμές. Κυρίως όμως σας ευχαριστώ δια την "αλυσίδα" προσευχής στο οποίο ξεκινάμε από σήμερα, μνημονεύοντας όλους τους αναγνώστες αυτού του άρθρου, όλους μαζί και ο κάθε ένας προσωπικά, είναι η δική μας πρώτη αλλαγή στο νέο έτος. Αμην! Γένοιτο