Kήρυγμα την Κυριακή της Αποκρέω στο Ευαγγέλιο της Κρίσεως

 

Ευχές για την έναρξη του Τριωδίου π. Αντωνίου Χρήστου

 

Κήρυγμα την Κυριακή της Τυρινής

Παράδεισος: Η ουράνια πατρίδα μας!

 

του π. Αντωνίου   Χρήστου

Αγαπητοί Αναγνώστες είναι γεγονός ότι όλοι μας, λίγο-πολύ, είμαστε υπερήφανοι για τον τόπο καταγωγή μας και όσα χρόνια και να λείπουμε από αυτόν, πάντα είναι μια γλυκιά ανάμνηση και στη ψυχή μας υπάρχει η προσδοκία να γυρίσουμε σε αυτόν, όσο μακριά και να απέχουμε και να εγκατασταθούμε ξανά εκεί! Όλοι έχουμε την πατρίδα μας την Ελλάδα, ως σημείο αναφοράς και την επιμέρους πατρίδα μας, τον νομό, την πόλη ή το χωριό ως ειδικό σημείο αναφοράς και καταβολής γι' αυτό που είμαστε σήμερα, όσα χιλιόμετρα και να απέχουμε γεωγραφικά από αυτό. Όμως σαν ανθρωπότητα μήπως έχουμε όλοι μια κοινή πατρίδα; Τι εννοούμε φυσικά θα εξηγήσουμε παρακάτω, ας ξεκινήσουμε!

Άνοιγμα του Τριωδίου και κλείσιμο κάθε διόδου της αμαρτίας!

                                                           

                                                του π. Αντωνίου   Χρήστου

 

Αγαπητοί Αναγνώστες με τη χάρη Του Θεού εισήλθαμε για άλλη μια φορά στο άνοιγμα του Τριωδίου, της ευλογημένης δηλαδή περιόδου της Εκκλησίας μας που διαβάζει και ψέλνει από το ομώνυμο λειτουργικό βιβλίο αλλά κυρίως σκοπό της είναι όλα τα μέλη να μετανοήσουμε και να προετοιμαστούμε πραγματικά για την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής που και εκείνη με την σειρά της μας οδηγεί προς τη Μεγάλη Εβδομάδα τα άγια Πάθη, την Σταύρωση, την Ταφή, και προς την Ανάσταση που βιώνουμε με το βιβλίο του Πεντηκοσταρίου. Δυστυχώς όμως ο κόσμος θεωρεί την περίοδο του Τριωδίου εντελώς διαφορετικά από ότι η Εκκλησία. Γι αυτό γράφουμε το άρθρο μας, μήπως καταλάβουμε και κυρίως τηρήσουμε σωστά αυτή την περίοδο όπως θέλει η Εκκλησία μας! Ας ξεκινήσουμε…

 

Κήρυγμα την Κυριακή της Αποκρέω

Κήρυγμα την Κυριακή της Τυρινής

Ομιλία την Κυριακή της Αποκρέω (της Κρίσεως)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 8 ΕΩΣ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 Ι.Μ. Αγίας Τριάδος-Αγίου Νεκταρίου Τερψιθέας Γλυφάδας

Κήρυγμα την Κυριακή της Τυρινής (Εξορία των Πρωτοπλάστων).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 1 ΕΩΣ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 Ι.Μ. Αγίας Τριάδος-Αγίου Νεκταρίου Τερψιθέας Γλυφάδας

Ομιλία το Σάββατο της Τυρινής

Τριώδιο, η προσπάθεια διασώσεως του ανθρωπίνου προσώπου

                                                   του π. Αντωνίου   Χρήστου

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, είναι αλήθεια ότι φέτος προσπαθήσαμε να αποφύγουμε να αναφερθούμε στην περίοδο του Τριωδίου, γιατί το έχουμε κάνει αναλυτικά στο παρελθόν, σε παλαιότερα άρθρα μας και δεν είναι καλό σε έναν αρθρογράφο να κινείται συνεχώς στα ίδια και με επαναλήψεις, γιατί σίγουρα κουράζει και επαναλαμβάνεται!

Όμως παρ’ όλη την προσπάθειά μας, ούτε και φέτος θα αποφύγουμε να αναφερθούμε στην περίοδο του Τριωδίου, γιατί πολύ απλά όσο και να αντλήσουμε από αυτή την ευλογημένη και κατανυκτική περίοδο της Εκκλησίας μας, είναι σχεδόν ανεξάντλητη και όλο κάτι νέο και καινούργιο έχει κανείς να ανακαλύψει και να επεξεργαστεί!

Υπό αυτό το πρίσμα και με αυτές τις προϋποθέσεις, ξεκινάμε και εμείς το φετινό μας άρθρο για το Τριώδιο, καθώς ήδη εξαντλούνται σιγά-σιγά οι προπαρασκευαστικές του εβδομάδες, με στόχο όμως, όχι να πούμε τι είναι Τριώδιο, από ποιες εβδομάδες αποτελείται, πώς και πόσο νηστεύουμε και πώς διαμορφώνεται το πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών. Για όλα αυτά σας παραπέμπουμε σε παλαιότερα άρθρα μας όπου μιλήσαμε εκτενέστερα και αναλυτικά.

Φέτος επιλέξαμε να μιλήσουμε για το Τριώδιο, από την μεριά της θεολογικής του σκοποθεσίας από την Αγία μας Εκκλησία. Δηλαδή στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσουμε να δούμε τι προσδοκά και τι θέλει η Εκκλησία μας στην βίωση του Τριωδίου από τους πιστούς της. Σύντομα, τηλεγραφικά, η απάντηση ήδη έχει δοθεί στον τίτλο του άρθρου μας. Σκοπός είναι ο άνθρωπος να παραμείνει άνθρωπος ως πρόσωπο από την αρχική του οντολογική δημιουργία-«κατασκευή»! Αυτό από μόνο του σίγουρα και εκπλήσσει και ανατρέπει αυτό που όλοι στο μυαλό μας αυτόματα έχουμε με το άκουσμα της λέξης Τριώδιο. Συνειρμικά και αστραπιαία, Τριώδιο και περίοδος του Τριωδίου σημαίνει μασκάρεμα-Καρναβάλι, μεταμφίεση, απόκρυψη των χαρακτηριστικών του ανθρωπίνου προσώπου, ακόμη και παραποίηση των φυσικών μας χαρακτηριστικών, αφού κανείς μπορεί να γίνει με την κατάλληλη μεταμφίεση: Από άντρας γυναίκα, από νέος γέρος, από λεπτός παχύς, από χωρίς μαλλιά με μαλλιά, από χωρίς γυαλιά με γυαλιά και άλλες χιλιάδες αλλοιώσεις, προσθέσεις και αφαιρέσεις των πραγματικών μας χαρακτηριστικών, αυτού που είμαστε στην πραγματικότητα.

Το Τριώδιο λοιπόν, με την εκκλησιαστική και θεολογική του έννοια, έχει σκοπό μέσω της σταδιακής νηστείας, της γενικότερης εγκράτειας, της αύξησης της προσευχής και των Ιερών Ακολουθιών, της αύξησης των βιβλικών αναγνωσμάτων και του περιορισμού της ψαλμωδίας, της άσκησης των αρετών και της πολεμικής των παθών και των αμαρτιών μας, στην ουσία έχει σκοπό να το «ρίξουμε μέσα μας», να διαπεράσουμε την εικόνα μας, αυτή που έχουμε δημιουργήσει προς τα έξω και να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, όπως πραγματικά είναι, ανεξαρτήτως πληγών, πόνου και τραυματισμών που έχουμε φτάσει. Με άλλα λόγια να φύγουμε από το φαίνεσθαι και να φτάσουμε στο είναι, αλλά με την έννοια του δέοντος, του πώς πρέπει να είμαστε και όχι να μείνουμε απλά στην αυθεντικότητά μας, αλλά σε πτώση και αμαρτία!

Αντιλαμβάνεσθε πιστεύουμε, αγαπητοί μου, όλη την αντιφατικότητα με το κλίμα που ο κόσμος επιβάλλει (κατάλοιπα του αρχαίου ειδωλολατρικού κόσμου, απλά προσαρμοσμένα στη σύγχρονη εποχή μας) με αυτά που η Αγία μας Εκκλησία θέλει και προσδοκά από την περίοδο του Τριωδίου. Το περίεργο είναι ότι οι περισσότεροι δεν έχουν στο μυαλό και στην καρδιά τους ότι παραβιάζουν και κάνουν κάτι «κακό»! Αφού άλλωστε όλοι το ρίχνουν ότι δεν τα εννοούν και ότι γίνονται για αστεία-χαβαλέ και για το «καλό των ημερών και των εθίμων»! Δεν αστειευόμαστε όμως αδελφοί μου, ούτε αξίζει να παίζουμε με τη σωτηρία μας! Αν αφήνουμε πνευματικά ανεκμετάλλευτες τις ημέρες που μας δίνει η Εκκλησία με αυτόν τον σταδιακό ανήφορο, πώς θα προχωρήσουμε, όταν μένουμε πίσω και μάλιστα προχωρούμε προς την αντίθετη κατεύθυνση; Ποια είναι αυτή; Το να το ρίξουμε έξω, τα μασκαρέματα, οι καρναβαλικές παρελάσεις, οι διασκεδάσεις εκεί που η Εκκλησία μάλιστα θρηνεί και μας θυμίζει την εξορία του Αδάμ (Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα) και γενικότερα αυτό το εμπορικό πανηγύρι με χιλιάδες πάντα παρατράγουδα, όπως: Μέθη, ξενύχτια μέχρι το πρωί, τραυματισμοί και επεισόδια, βιασμοί και όργια, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, εκτρώσεις, συλλήψεις, κλοπές, παραβιάσεις κοινής ησυχίας και ένα σωρό άλλα δράματα που κρύβονται για να μετριάσουν τις αντιδράσεις αυτών που χρόνια τα λένε και τους περνούν πάντα ότι είναι οι «γραφικοί-συντηρητικοί-οπισθοδρομικοί»!

Εμείς φυσικά δεν είμαστε εδώ ούτε γράφουμε την αντίθεσή μας για όλα αυτά που συμβαίνουν, απλά για να τα γράφουμε με λόγο καταγγελτικό. Αλλά όπως οι γιατροί μιλούν και εφιστούν την προσοχή μας σε κάθε τι που υπερβαίνει το μέτρο και βλάπτει τον οργανισμό μας· όπως επίσης και οι περιβαλλοντολόγοι καταγράφουν τα δεδομένα του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και εφιστούν την προσοχή μας για τα εξαφανιζόμενα είδη της χλωρίδας και της πανίδας, έτσι και εμείς θεολογικά αναφερόμαστε σε όλα αυτά που όχι μόνο δεν έχουν να προσφέρουν κάτι στη ζωή μας, αλλά αντιθέτως μας επιβαρύνουν κιόλας πνευματικά! Υπάρχει η φράση: «Ο,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό...»! Παράλληλη με αυτή όμως, για την περίπτωσή μας εδώ, εμείς έχουμε να προτείνουμε: «Ο,τι δεν προτείνεται από την Κιβωτό της σωτηρίας μας, την Εκκλησία, δεν αξίζει να δαπανούμε γι’ αυτό χρόνο και καρδιά...»! Η καρδιά μας υποτίθεται ότι είναι δοσμένη στον Χριστό και ο Χριστός έγινε άνθρωπος, σταυρώθηκε κ.τ.λ. για να μας σώσει! Εμείς πώς το ανταποδίδουμε; Με το να μεταμφιεζόμαστε σε κάτι που δεν είμαστε, αφού ο Χριστός έπαθε ό,τι έπαθε για να είμαστε και να γίνουμε κατά χάριν Θεοί;

Όσοι Καρναβαλιστές θεωρούν ότι ανήκουν κανονικά στην Εκκλησία και απλά κάνουν πλάκα και δεν τα εννοούν όλα αυτά που κάνουν τις ημέρες αυτές του Τριωδίου πριν τη Μ. Σαρακοστή, έχουμε να τους πούμε και ελπίζουμε να τους προβληματίσουμε: Πίσω από τα προσωπεία, βγάζουμε τον πραγματικό μας εαυτό, αυτόν που είναι καταπιεσμένος και λόγω των κοινωνικών περιορισμών δεν βγαίνει στην επιφάνεια όπως θα θέλαμε! Κάτι αντίστοιχο γίνεται και εδώ! Οπότε ιδιαίτερα και μέσα από τα κοινωνικά ψηφιακά μέσα, δημιουργούμε ένα προσωπείο που δεν έχει σχέση με το είναι μας, αλλά με τους πόθους των «θέλω» μας! Ας καθαρίσουμε αυτά τα «θέλω», βοηθάει πολύ η περίοδος του Τριωδίου και ας γυρίσουμε στις πραγματικές μας ανάγκες που είναι ο Χριστός και ό,τι πηγάζει από τη σχέση μας μαζί Του! Επομένως αδελφοί μου, έστω και αυτό το Τριώδιο, ας επιλέξουμε να είμαστε πρόσωπα και όχι προσωπεία, ας αντισταθούμε στο πνεύμα της κοσμικής εποχής· αξίζει τον κόπο, το χρωστάμε στον πραγματικό εαυτό μας… Αμήν!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΕΩΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020 Ι.Μ. Αγίας Τριάδος-Αγίου Νεκταρίου Τερψιθέας Γλυφάδας

Ομιλία στο Ψυχοσάββατο της Αποκρέω

Ομιλία στον Εσπερινό της Παρασκευής της Αποκρέω για το Ψυχοσάββατο

Κήρυγμα στην Παραβολή του Ασώτου Υιού-του Σπλαγχνικού Πατέρα.

Κήρυγμα την Κυριακή της (Αποκρέω) της Κρίσεως.

Αρχή του Τριωδίου σημαίνει περίοδο έντονης εγκράτειας και μετάνοιας, όχι περίοδος ξεφαντώματος και καρναβαλιού.

                                        

                                   του π. Αντωνίου Χρήστου

    Αγαπητοί μου αναγνώστες, είναι γεγονός ότι μέλημα των αρθρογράφων, που έχουν την ευθύνη να γράφουν σε μια μόνιμη στήλη σε έντυπα, ζητούμενό τους είναι, να ασχολούνται με όσο το δυνατόν διαφορετικά θέματα και να μην επαναλαμβάνονται και καταπιάνονται, με θέματα του παρελθόντος, όσο σημαντικά και αν είναι. Όμως επειδή είμαστε Εκκλησιαστική εφημερίδα, έχουμε μια ιδιαιτερότητα που όλοι πρέπει να έχουμε υπόψη μας, για να μη γίνονται παρεξηγήσεις. Αυτό που μας ενδιαφέρει προσωπικά, είναι να ασχοληθούμε και να αναδείξουμε την Εκκλησιαστική πραγματικότητα και όποιος έχει συνειδητή σχέση με την εκκλησιαστική ζωή, γνωρίζει πολύ καλά, ότι την πραγματικότητα την διαμορφώνει το εορτολόγιο της Εκκλησίας, όπως αυτό διαμορφώνεται στον ετήσιο, εβδομαδιαίο και ημερήσιο κύκλο της. Επομένως κάποια πράγματα και θέματα αναγκαστικά ανακυκλώνονται, αλλά όσο και να ασχοληθεί και να μιλήσει κανείς γι’ αυτά, πάντα θα βρει κάτι νέο και βαθύτερο να κατανοήσει, κάτι που δεν είχαμε προσέξει τόσο πριν.

     Θα ασχοληθούμε λοιπόν, για άλλη μια φορά και χρονιά, σε άρθρο μας, με την περίοδο του Τριωδίου. Μια παρεξηγημένη ή άγνωστη περίοδο για πολλούς, που πρέπει να τονίσουμε την προοπτική της και το περιεχόμενο που δίνει η Εκκλησία και την παραχάραξη και την διαφορά στη πράξη, που προβαίνει ο πολύ κόσμος.  Για να το συνδέσουμε και το προηγούμενο άρθρο μας, την παρελθούσα Πέμπτη, εξαρτάται σε ποια κατηγορία ανθρώπου βρισκόμαστε (αυτού που ζητά την χάρη Του Θεού ή δηλώνει αυτοθεούμενος;).

       Σκοπός του Τριωδίου, αυτής της κατανυκτικής περιόδου, που ξεκινά από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, είναι η μετάνοια του ανθρώπου και η κατάλληλη προετοιμασία του πιστού, να συναντήσει τον Αναστημένο Χριστό  το βράδυ του μεγάλου Σαββάτου, ξημερώνοντας τη Κυριακή του Πάσχα. Διακρίνεται σε τρεις προπαρασκευαστικές Κυριακές (Τελώνου και Φαρισαίου, Ασώτου Υιού, της Κυριακής της Αποκρέω-Κρίσεως) και μαζί με τη Κυριακή της Τυροφάγου, όπου θυμόμαστε την τραγική ημέρα της εξορίας των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. αποτελεί ένα στάδιο σταδιακής προετοιμασίας προς την είσοδο για την αυστηρή νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής και είσοδο στα κοσμοσωτήρια πάθη και γεγονότα, της Μεγάλης Εβδομάδος. Οι Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής που τελείται η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου είναι : α) Κυριακής της Ορθοδοξίας, β) Κυριακή του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, γ) της Σταυροπροσκυνήσεως, δ) του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, ε) της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας και στ) της Βουβής εβδομάδος που ολοκληρώνεται με την Κυριακή των Βαΐων.

    Σε ημερήσιο και εβδομαδιαίο κύκλο, ιδιαίτερα στη Μεγάλη Σαρακοστή, έχουμε και εκεί πολλές διαφορές, από τις άλλες περιόδους της Εκκλησίας μας. Τα άμφια του Ναού και των Κληρικών είναι πένθιμα, πλεονάζει η ανάγνωση και το βιβλικό στοιχείο και όχι η ψαλμωδία. Οι μέρες Δευτέρα έως Παρασκευή θεωρούνται άμνημες ημέρες (μη εορτάσιμες δηλαδή) εκτός από μερικές εξαιρέσεις (όπως των Αγίων Τεσσαράκοντα και η Εορτή του Ευαγγελισμού της Παναγίας μας). Επομένως δεν τελείται κανονική Θεία Λειτουργία, αλλά μόνο Τετάρτη και Παρασκευή, Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες.  Το Μεγάλο Απόδειπνο, κατά τις πρώτες τέσσερις ημέρες της Νηστείας (Δευτέρα έως Πέμπτη), μαζί με το Μεγάλο Κανόνα τμηματικά του Αγίου Ανδρέα Κρήτης και όλος μαζί την Πέμπτη του Μεγάλου Κανόνα. Ενώ τις Παρασκευές τελείται το Μικρό Απόδειπνο μαζί με τον Ακάθιστό Ύμνο της Θεοτόκου, τμηματικά τις τέσσερις εβδομάδες και όλος μαζί την  5^η Παρασκευή των Νηστειών, του Ακαθίστου Ύμνου.

    Τα Σάββατα, που τελείται η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, έχουν και αυτά την δική τους θεολογική αξία και ιδιαίτερο χρώμα. Εκτός από τη μνήμη των κεκοιμημένων που ισχύει και για τα άλλα Σάββατα έχουμε : Της Α΄ εβδομάδας των Νηστειών ακούμε το πρόλογο της Επιστολής (Εβρ. 1,1-12) με τη ιεροπρεπή του επιβεβαίωση για την Δημιουργία, τη Μετάνοια και την αιώνια Βασιλεία του Θεού. Ο Χριστός ανατρέπει τα υποκριτικά ταμπού του Ιουδαϊκού Σαββάτου κηρύσσοντας: ...το Σάββατο για τον άνθρωπο έγινε και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο (Μαρκ.2,23-3,5). Μια νέα εποχή έρχεται, μια αναδημιουργία του ανθρώπου έχει αρχίσει. Επίσης εορτάζομε το δια κολλύβων θαύμα του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος. Το Β΄ Σάββατο ακούμε το λεπρό να λέει στο Χριστό: ...εάν θέλεις μπορείς να με καθαρίσεις. Ο δε Ιησούς... του λέγει: Θέλω, καθαρίσου (Μαρκ. 1,35-44).Το Γ΄ Σάββατο βλέπουμε το Χριστό να σπάει όλα τα ταμπού και να: "τρώει με τελώνες και αμαρτωλούς.." (Μαρκ.2,14-17). Το Δ΄ Σάββατο, στο "καλά λίαν" της Γένεσης (Γεν.1) το Ευαγγέλιο απαντά με το χαρμόσυνο επιφώνημα: Καλώς όλα τα έκανε και τους κουφούς να ακούνε και τους άλαλους να μιλάνε (Μαρκ.7,31-37). Τελικά το Ε΄ Σάββατο όλα αυτά φτάνουν στο αποκορύφωμά τους με την αποφασιστική ομολογία του Πέτρου: ...συ είσαι ο Χριστός (Μαρκ.8,29). Εδώ ο άνθρωπος αποδέχεται το μυστήριο του Χριστού, το μυστήριο της Νέας Δημιουργίας. Αυτό είναι το τελευταίο ανάγνωσμα πριν το Σάββατο του Λαζάρου οπότε από το χρόνο της προσδοκίας αρχίζουμε το "πέρασμα" στο χρόνο του "πληρώματος".

Όλα τα παραπάνω τα βλέπουμε και τα αναφέρουμε επιγραμματικά βέβαια, αλλά διακρίνει κανείς την έντονη κατανυκτική περίοδο, σε συνδυασμό την ψυχοσωματική άσκηση, που καλείται κανείς να υιοθετήσει στη ζωή του, ιδιαιτέρως αυτή την περίοδο. Όμως δυστυχώς ο κόσμος, δεν μπορεί να απαλλαγεί από το αρχαιοελληνικό παρελθόν, που έχει αφήσει γερά τα παγανιστικά κατάλοιπα, με νέο βέβαια και σύγχρονο μανδύα. Τις μέρες του Τριωδίου, για άλλους σημαίνει μέρες γλεντιού, της διασκεδάσεως, του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης, που έχει παραμείνει  από τις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των αρχαίων Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμή του Διόνυσου. Η Εκκλησία μας όμως, μας καλεί να στραφούμε στο μέσα μας, με άσκηση προσευχή και νηστεία, ενώ αντίθετα ο κόσμος θέλει να το ρίξει έξω, διασκεδάζοντας μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, φορώντας προσωπεία και οξύνοντας τα κατώτερα και γεώδη ένστικτα του ανθρώπου, που τον εγκλωβίζουν στις εφήμερες ηδονές και τις κραιπάλες, αφήνοντας την νηφαλιότητα και την διαύγεια μακριά. Ας είμαστε συνεπείς με την πίστη μας και την πράξη μας προς τον Θεό. Ας το καταλάβουμε ότι Καρνιβαλιστής και Χριστιανός δεν συμβιβάζονται, όσο και να προσπαθούν να το παντρέψουν κάποιοι με σκοπό το κέρδος και την διαφυγή μας δήθεν από τα πολλά μας προβλήματα…!Αμήν! 

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Ομιλία την Κυριακή της Τυρινής 2018.