Απαντηση στον π. Ευάγγελο και π. Δανιήλ για τους Αγιορείτες πατέρες και την πρωθυπουργική επίσκεψη

Πρακτικός οδηγός για να επισκεφθείς το Άγιο Όρος!

48Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 7 ΜΑΙΟΥ 2020 ΚΑΙ ΩΡΑ 9.15

π. Αντώνιος Χρήστου is inviting you to a scheduled Zoom meeting.

Topic: 48η Ομιλία στην Επί του Όρους Ομιλία (24η Β΄ Κύκλου) 6η  Διαδικτυακή
Time: May 7, 2020 09:15 PM Athens

Join Zoom Meeting
https://us02web.zoom.us/j/89073007262

Άγιο Όρος και Άγιος τρόπος…!

                                                       

                                                                 του π. Αντωνίου Χρήστου

Αγαπητοί Αναγνώστες στο σημερινό άρθρο μας, θα σας κάνουμε κοινωνούς στο πρόσφατο προσκύνημά μας στο Αγιο Ορος (2-4/2/2020), που ήταν για εμάς το 6ο κατά σειρά στην Αθωνική πολιτεία. Η αλήθεια είναι ότι όσες φορές και να έχει προσκυνήσει κανείς στο περιβόλι της Παναγίας, πάντα θα ανακαλύπτει κάτι καινούργιο ή καλύτερα θα του αποκαλύπτεται κάτι νέο. Αυτά που βιώσαμε εμείς θα σας γράψουμε εν συντομία και ελπίζουμε, ιδιαίτερα όσοι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ το Αγιο Ορος, να αξιωθούν και να το επισκεφθούν· είναι ένα ταξίδι που σου αλλάζει σίγουρα τη ζωή! Ας ξεκινήσουμε:

Υπάρχει μία συντροφιά στο Πανόραμα της Βούλας, χωρίς καταστατικά και τίτλους, αλλά με πραγματικό ενδιαφέρον και «νοιάξιμο» του ενός για τον άλλον, με ποικίλες δράσεις, σχεδόν όλες τις μέρες του χρόνου. Αυτή η συντροφιά αποφάσισε το 2004 για πρώτη φορά να επισκεφθεί το Αγιο Ορος και μάλιστα μέσα στον χειμώνα!  Χωρίς σχετική εμπειρία από άλλες χρονιές και με μόνο την πίστη και την ελπίδα, ξεκίνησε το εγχείρημα μέσα σε χιόνια! Ακόμη και από την Ιερά Επιστασία τούς τηλεφώνησαν να μην έρθουν παραμονή του ταξιδιού. Εκείνοι όμως είπαν αν θέλει η Παναγιά και μας αξιώσει να μπούμε, εμείς θα ερχόμαστε για 10 χρόνια κάθε χρόνο συνεχόμενα! Ετσι και έγινε, το προσκύνημα πραγματοποιήθηκε και από τότε όχι μόνο συμπληρώθηκαν τα 10 προσκυνήματα, αλλά συνεχίζουν ακάθεκτα μέχρι και φέτος. Εμείς τους βρήκαμε ως Εφημέριος της Ενορίας του Αγίου Νεκταρίου Βούλας και τους συνοδεύσαμε το 2015. Από τότε και παρόλο που αλλάξαμε Ενορία, συνταξιδεύουμε μαζί! Επίσης όμορφο είναι ότι φροντίζουν πάντα να το συνδυάζουν και με μία διανυκτέρευση σε μία πόλη της Μακεδονίας! Φέτος το έκαναν δύο διανυκτερεύσεις γιατί επιλέξαμε την Κομοτηνή και γενικότερα τη Θράκη και χρειαζόταν οπωσδήποτε μία μέρα ακόμη για να δούμε τα ιστορικά και εθνικά ευαίσθητα αυτά μέρη!

Ξεκινήσαμε το πρωί του Σαββάτου 1η Φεβρουαρίου 2020 από τη Βούλα και με ενδιάμεσες στάσεις όπου χρειάστηκε, φτάσαμε το βράδυ στην Ουρανούπολη που είναι το λιμάνι εισόδου για να μπει κανείς στο Αγιο Ορος. Εδώ δεν υπολογίζουμε την προετοιμασία του ταξιδιού γιατί για να μπεις στο Αγιο Ορος θέλει συνεννόηση με τις Μονές και το Γραφείο Προσκυνητών, διότι ως γνωστόν το Αγιο Ορος είναι αυτόνομος πολιτεία και πρέπει να εκδοθούν τα λεγόμενα διαμονητήρια για να εισέλθει κανείς στο Αγιο Ορος. Αν αναλογιστεί κανείς ότι ήμασταν 32 άνθρωποι και ότι οι μονές δεν φιλοξενούν γκρουπ πάνω από πέντε ανθρώπους, πόσο δύσκολο ήταν για τους διοργανωτές να χωριζόμαστε σε μικρότερες ομάδες για να μπορέσουν να εξυπηρετηθούν όλοι!

Την επόμενη μέρα Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020, εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου με το νέο ημερολόγιο (το Αγιο Ορος ακολουθεί το Παλαιό ημερολόγιο), ξεκινήσαμε για την Ιερισσό οι περισσότεροι (καθώς λίγοι μπήκαν από Ουρανούπολη και πήγαν στη Μονή Διονυσίου) και πήγαμε στη Μονή Βατοπαιδίου όπου φιλοξενηθήκαμε οι περισσότεροι. Πραγματικά εντυπωσιακό Μοναστήρι, τόσο κτηριακά, όσο και από τον αριθμό των Μοναχών που εγκαταβιούν εκεί! Το καθολικό, η τράπεζα, τα Ιερά Παρεκκλήσια αλλά και τα κελιά, είναι χάρμα οφθαλμών και φαίνεται η δουλειά που έχει γίνει, όταν πριν μερικές δεκαετίες όλα αυτά ήταν σχεδόν υπό κατάρρευση και έχριζαν συντηρήσεως, όπως και έγινε. Οι Ακολουθίες με το λίγο φως στο Καθολικό και οι ωραίες ψαλμωδίες των Μοναχών, πραγματικά σε κάνουν να συνειδητοποιείς τη χαρά και το πανηγύρι της λατρείας, αλλά και το γεγονός ότι γίνεται 3:30 ώρα, όταν ο έξω κόσμος είτε καθεύδει είτε διασκεδάζει...! Το φαγητό στην τράπεζα γίνεται με την ανάγνωση διαφόρων ωραίων ψυχωφελών κειμένων και όλα γίνονται με ευλογία πρό και μετά της τράπεζας, εκεί που όσοι διακόνησαν στο φαγητό βάζουν μετάνοια σε όλους για τυχόν ελλείψεις και παραλείψεις! Πόσο ωραία εικόνα ταπείνωσης!

Μετά την τράπεζα, την ώρα του αποδείπνου, μας έβγαλαν οι πατέρες για προσκύνημα σε πνευματικούς θησαυρούς, όπως κομμάτι τιμίου Ξύλου, τη Ζώνη της Παναγίας μας, τμήμα λειψάνων του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και του Αγίου Νεοφύτου του Βατοπαιδινού κ.ά.! Πραγματικά ευλογίες, σε συνδυασμό με την εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας και άλλες σπουδαίες εικόνες οι οποίες δίνουν πλούσια την ευλογία σε κάθε προσκυνητή. Θα κλείσουμε για τη Μονή Βατοπαιδίου, με αυτά που μας είπε ο π. Γεώργιος που μίλησε σε εμάς τους προσκυνητές: Σύμφωνα με όραμα όπου ο Αγιος Παΐσιος είδε την Παναγία μας, Εκείνη του είπε ότι κρατάει 3 λίστες για το Αγιο Ορος. Στη μία λίστα είναι γραμμένοι όσοι παράτησαν τα πάντα στον κόσμο και έγιναν μοναχοί εκεί. Στη δεύτερη λίστα όσοι εργάζονται εκεί και διακονούν από διάφορες θέσεις και τέλος η τρίτη λίστα αφορά όλους τους Προσκυνητές οι οποίοι έρχονται και φεύγουν με τη χάρη Του Θεού και την ευλογία της κυρίας Θεοτόκου.

Την επόμενη μέρα το πρωί φύγαμε από τη Μονή Βατοπαιδίου και πήγαμε στις Καρυές, την πρωτεύουσα του Αγίου Ορους. Εκεί προσκυνήσαμε στο Πρωτάτο την Παναγία Αξιον Εστί, είδαμε το κτήριο της Ιεράς Επιστασίας όπου συνεδριάζουν οι αντιπρόσωποι των Μονών και στεγάζονται και οι διοικητικές υπηρεσίες της Αθωνικής Πολιτείας και περιπλανηθήκαμε στα μαγαζιά που υπάρχουν εκεί. Στη συνέχεια πέντε από εμάς πήγαμε στη Μονή Ξηροποτάμου όπου μείναμε εκεί το βράδυ. Η Μονή βρίσκεται πολύ κοντά στη Δάφνη και είναι ένα ιστορικό Μοναστήρι με πολλούς πνευματικούς θησαυρούς. Προσκυνήσαμε το μεγαλύτερο τμήμα του Τιμίου Σταυρού που υπάρχει στο Αγιο Ορος, καθώς και τμήμα λειψάνων του Αγίου Τρύφωνος, του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μαζί με το αυτί του και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Επίσης υπάρχει η κάρα του Αγίου Ευνομίου που το κανονικό του όνομα ήταν Σάββας, αλλά προτίμησε το όνομα Ευνόμιος που του έδωσαν οι πατέρες γιατί δεν γνώριζαν το όνομά του πριν. Το μοναστήρι είναι καλοσυντηρημένο, αλλά δυστυχώς έχουν μείνει αναλογικά λίγοι πατέρες και μερικοί λαϊκοί για να συνεχίσουν την ιστορία του. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρωινή Ακολουθία εκεί ξεκινάει 2:30 το πρωί!

Την επόμενη μέρα πήγαμε και συγκεντρώθηκε όλη η ομάδα σε μία σκήτη που λέγεται Μπουραζέρι! Πραγματικά μια ευλογημένη συνοδεία με εργόχειρα και αγιογραφίες και όμορφα νέα κτήρια. Ο π. Νικόδημος μας μίλησε πολύ ωραία, θεολογικά και καρδιακά και όλοι αναπαυθήκαμε πολύ. Το μεσημεράκι φύγαμε και πήγαμε στη Δάφνη και από εκεί πήραμε το πλοίο για Ουρανούπολη απ’ όπου συνεχίσαμε μέχρι να φτάσουμε στη Θράκη. Οταν βγαίνεις έξω από το Αγιο Ορος, υπάρχει ένα περίεργο συναίσθημα. Προσπαθείς να χωνέψεις και να συνειδητοποιήσεις όλα αυτά που βίωσες, αλλά ταυτόχρονα και να αξιολογήσεις-συγκρίνεις την καθημερινότητά σου με αυτή των μοναχών! Τότε ουσιαστικά αντιλαμβάνεται κανείς ότι το Αγιο Ορος είναι τόπος, αλλά κυρίως τρόπος και ότι όσο κανείς προσπαθεί να ζει σε μετάνοια, με προσευχή, νηστεία, αγρυπνία και διακονία στον πλησίον (με άλλα μέτρα βέβαια), τότε το Αγιο Ορος συνεχίζει να ζει και να υπάρχει μέσα σου, μέχρι το επόμενο ταξίδι! Μεγάλη ευλογία για εμάς τους άνδρες αλλά και ευθύνη ταυτόχρονα που έχουμε το προνόμιο να επισκεπτόμαστε το Αγιο Ορος! Αμήν!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπάρχει φερώνυμος Σκήτη ἐπ᾿ ὀνόματι τῆς Ἁγίας Ἄννης καὶ εἶναι ἡ μεγαλύτερα καὶ ἀρχαιότερα τῶν «ἰδιορρύθμων Σκητῶν». Ἂς σημειωθῆ δὲ ὅτι καμμία ἄλλη ἑορτὴ (γυναικεία) δὲν ἑορτάζεται εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος εἰμὴ μόνον τῆς «Γιαγιᾶς», ὡς ὀνομάζεται χαϊδευτικῶς, ἀπὸ τοὺς μοναχούς.

Ὁ Ἱεροσολύμων Δοσίθεος (1669—1707), Νοταρᾶς ὁ Πελοποννήσιος ἐν τῇ δωδεκαβίβλῳ αὐτοῦ ἀναφέρει τάδε: «Ἡ νῦν σκήτη τῆς Ἁγίας Ἄννης εἰς τόπον τραχὺν καὶ κρημνώδη ἤρξατο οἰκοδομηθῆναι περὶ τὸ 1680 διὰ συνεργίας τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχου Διονυσίου τοῦ ἐξ Ἄνδρου, ὅστις παρητήσατο τὸν θρόνον Κωνσταντινουπόλεως ἐξ αἰτίας ταύτης.

Ἐν ἐπίσημῳ τινι ἡμέρᾳ, ἐνοχλουμένου τοῦ Πατριάρχου τούτου ὑπὸ πολλῶν, ὤφθη πτωχός τις ζητῶν θεωρηθῆναι τὸ δίκαιον αὐτοῦ παρὰ τοῦ Πατριάρχου καὶ ἐβόα: Θεώρησόν μου τὸ δίκαιον.

Λέγει αὐτῷ ὁ Πατριάρχης: Οὐχ ὁρᾷς πόσην σύγχυσιν ἔχω καὶ ζητεῖς μοι καὶ σὺ τὸ δίκαιόν σου νὰ θεωρήσω; Λέγει ὁ πτωχός· ἂν τὸ δίκαιόν μου οὐ δύνασαι ἰδεῖν, μὴ Πατριάρχευε.

Ἤθελεν ὅμως ἀνταποκριθῆναι καὶ τὸν Πατριάρχην. Καὶ τί νὰ κάμω, ἂν μὴ Πατριαρχεύσω;

Λέγει ὁ πτωχός· πήγαινε εἰς τὸ Ὄρος νὰ σώσῃς τὴν ψυχήν σου. Καὶ μὲ τὸν λόγον τοῦτον ἔγινεν ἀφανὴς ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν του ὁ πτωχὸς καὶ οὐχ εὑρέθη.

Ὅθεν ἔγνω ἐκ θείας ἄφατου οἰκονομίας γενέσθαι τὴν ὀπτασίαν ἐκείνην καὶ οὕτω παρῃτήσατο καὶ ἐλθὼν εἰς τὸ Ὄρος πολλῶν καλῶν ἐγένετο πρόξενος μετὰ τῶν ἄλλων δὲ καὶ τούτου, τῆς Σκήτης.

Προεκατοίκησαν ἐν τῇ Σκήτῃ δύο ἢ τρεῖς Ἡσυχασταὶ ἔχοντες μετ᾿ αὐτοῦ γνωριμίαν, οἵτινες καὶ μικρὰν εἶχον Καλύβην καὶ Ναὸν σμικρότατον ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Συνέβη τότε νὰ ἔλθουν ἐξ Ἀσίας τινὲς καὶ φέρουν εἰς τὰ Κελλία τῆς Προβάτας (Κελλίον Ἁγίου Γεωργίου) τὸν πόδα ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ καὶ ἐφανέρωσαν περὶ τούτου τῷ Πατριάρχῃ ζητοῦντες συμβουλὴν τί νὰ κάμωσιν.

Ἔχων δὲ κλίσιν ὁ Πατριάρχης εἰς τὸν τόπον τοῦτον συνεβούλευσεν αὐτοῖς, νὰ οἰκοδομήσωσι Ναὸν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῆς ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ καὶ νὰ ἀφιερώσωσιν ἐν αὐτῷ τὸν πόδα καὶ νὰ ἡσυχάσωσι καὶ οἱ ἴδιοι κτίζοντες οἰκήματα· καὶ ἔδωκε καὶ τὴν δαπάνην τῆς οἰκοδομῆς τοῦ Ναοῦ ὁ Πατριάρχης καὶ ὠκοδομήθη μικρὸς Ναὸς τότε. Διότι ὁ νῦν μέγιστος καὶ κάλλιστος ἐγένετο ἔπειτα.

Ἔκτοτε ὁ τόπος ἔλαβε τὴν ὀνομασίαν «ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ» καὶ ἔπαυσε τὸ ὄνομα τῶν «Βουλευτηρίων». Πρὸ δὲ τούτου, πανταχοῦ τῶν «βουλευτηρίων» εὑρίσκομεν λεγόμενον. Ἐκ τοῦ Κώδικος δὲ τῆς Σκήτεως μανθάνομεν ὅτι ὁ ποῦς τῆς Ἁγίας Ἄννης προσεκομίσθη τῷ 1686.

Κατὰ τῷ 1753 Κύριλλος ὁ 5ος ἐκύρωσε τὴν κανονισθεῖσαν τάξιν ἐν τῇ Σκήτῃ καὶ τοῦ ὁποίου σῴζεται ἐν τῇ Σκήτῃ τὸ μέγα εὐρύχωρον Πατριαρχικὸν Κελλίον «ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ», ἱδρυθὲν τῷ 1759. Οὗτος ἀπεβίωσε καὶ ἐτάφη ἐνταῦθα.

Ἡ Σκήτη αὕτη φαίνεται ὅτι ἱδρύθη σχεδὸν συγχρόνως τῇ Λαύρᾳ τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου, ἡ ἐν ἀρχῇ τοῦ 11ου αἰῶνος (1007) ὑπὸ διάφορον ὅμως ἐπωνυμίαν. Εἶναι αἱ Καλύβαι αὐτῆς ἐπὶ τραχέων καὶ κρημνωδῶν μερῶν ἐνιδρυμέναι, φαίνονται δὲ εἰς τὸν ἀνιόντα πρὸς αὐτὰς ὡς μετέωρά τινα λευκάζοντα ἐν μέσῳ χλοερῶν λοχμῶν.

Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μεγίστης Λαύρας ὑπάρχει Ἑλληνικὴ «Σκήτη τῆς θεοπρομήτορος Ἁγίας Ἄννης», ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀρχαιότερα καὶ μεγαλύτερα τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Κατὰ τὸ ἔτος 1780 εἶχε Καλύβας 60. Τὸ 1903 εἶχε 55 καὶ περὶ τοὺς 165 Ἀσκητάς. Ἀπὸ τὴν Λαύραν ἀπέχει 4 ὥρας.

Ἀπὸ τῆς Κερασιᾶς, εἰς ἀπόστασιν 1 ὥρας καὶ 30 λεπτῶν, άφοῦ διέλθῃ τις κατ᾿ ἀρχὰς μὲν ὁμαλὴν ὁδόν, εἶτα δὲ ἀνωφερῆ καὶ βραχώδη καὶ τἀνάπαλιν, φθάνει εἰς τὴν θέσιν ὅπου ὑπάρχει ὁ λεγόμενος Σταυρὸς τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου τῆς Λαύρας, τὸν ὁποῖον ἐχάραξεν ἐπὶ τοῦ αὐτόθι μεγάλου βράχου διὰ τοῦ δακτύλου αὐτοῦ.

Ἐκ τῆς θέσεως ταύτης θεᾶται τις τὰ Κελλία τῆς Σκήτεως Μεγάλης Ἁγίας Ἄννης. Ἐκεῖθεν μετὰ 15λεπτον πορείαν, ἀφικνεῖται δι᾿ ἀποτόμων καὶ κρημνωδῶν ἀτραπῶν εἰς τὴν ρηθεῖσαν Σκήτην, κειμένην εἰς ὕψος 340 μέτρων ὡς ἔγγιστα ἄνω τῆς ἐπιφανείας τῆς θαλάσσης.

Παρὰ τὸν Ὅρμον τῆς Σκήτεως, ἀφιστάμενον ἀπ᾿ αὐτῆς ἐν ἀναβάσει ¾ τῆς ὥρας, κατὰ τὴν θέσιν Αὐλάκι εἶχεν ἱδρυθῇ τὸ πάλαι τὸ Μοναστήριον τῶν «Βουλευτηρίων», τανῦν «Ἅγιος Ἐλευθέριος», ὅπου ὑφίστατο τῷ 1010.

Καταστραφέντος ὅμως ὑπὸ ληστοπειρατῶν Ἀράβων, ὁ τελευταῖος Ἡγούμενος αὐτοῦ Γερόντιος ἀνῆλθεν εἰς τὰ ὑψηλότερα ὀρεινὰ καὶ κρημνώδη μέρη καὶ ἀνήγειρε τὸ Ἡσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, ὑφιστάμενον καὶ νῦν μετὰ τῆς Πηγῆς τοῦ Ἁγιάσματος, ἥτις παραδόξως ποτὲ δὲν ὑπερεκχειλίζει, ἀλλ᾿ οὐδὲ μειοῦται ὅσον καὶ ἂν ἀντλῇ τις. Ἕτεροι δ᾿ ὡσαύτως Μοναχοὶ τοῦ καταστραφέντος Μοναστηριοῦ κατέφυγον ἄνωθεν τῶν Καυσοκαλυβίων, ἱδρύσαντες τὸ Μονύδριον τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου.

Ἐν τῇ Σκήτῃ ταύτῃ καλλιεργεῖται τὸ Καλαμῶδες φυτόν, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξάγονται κόκκοι σκληροὶ καὶ φαιόχροοι, καλούμενοι ἐν Ἅγιῳ Ὄρει τὰ «ΔΑΚΡΥΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ». Τούτους τοὺς καρποὺς οἱ Ἀσκηταὶ τοὺς κατασκευάζουσι κομβολόγια, συνδέοντες διὰ σύρματος, ὅπερ διαπερῶσι διὰ τῶν φύσει ὑπαρχουσῶν διατρήσεων αὐτῶν.

Ἀπεκλήθησαν δὲ δάκρυα τῆς Παναγίας, ὑπὸ τῶν Ἡσυχαστῶν, διότι ἡ Παναγία ἐμφανισθεῖσα εἰς τὸν ἐν τῇ Καλύβῃ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος διαμένοντα Γέροντα ὑπέδειξεν αὐτῷ τὴν καλλιέργειαν τοῦ φυτοῦ τούτου πρὸς πόρον ζωῆς, καθ᾿ ὃν χρόνον ἡδημόνει δακρύων, μὴ δυνάμενος ἕνεκα γήρατος νὰ προσπορίζεται τὰ πρὸς ζωάρκειαν αὐτοῦ.

Ἡ εἰς τὰς ὑψηλοτέρας κλιτύας κειμένη Καλύβη εἶναι ἡ τοῦ Ἁγίου Ἀρτεμίου, ἐκ τῆς ὁποίας διὰ πολυαρίθμων βαθμίδων κατέρχεταί τις εἰς τὴν Σκήτην εἶναι δὲ λίαν ἀπομεμονωμένη, προσβληθεῖσα πολλάκις ὑπὸ λῃστῶν. Ἐν τῇ Σκήτῃ ταύτῃ ἀφθονοῦσι τὰ ψυχρὰ καὶ διαυγῆ ὕδατα τοῦ Ἄθω, διὰ τῶν ὁποίων οἱ Ἀσκηταὶ συντηροῦσιν ἐν ταῖς βραχώδεσι περιοχαῖς αὐτῶν ἐλαιῶνας, λεμονεῶνας καὶ πορτοκαλεῶνας πολλούς.

Ἐν τῷ Κυριακῷ τῆς Σκήτεως ὑπάρχουσι καὶ τὰ ἑξῆς ΑΓΙΑ ΛΕΙΨΑΝΑ: Τμῆμα τῆς Κάρας τοῦ Ὁσιομάρτυρος Νεκταρίου τοῦ Νέου, καὶ τῶν νέων Ὁσιομαρτύρων ΙΓΝΑΤΙΟΥ, ΕΥΘΥΜΙΟΥ καὶ ΑΚΑΚΙΟΥ, ἐκ τῆς Σκήτεως Ἰβήρων, τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ κ.λπ. Ἐγγὺς τοῦ Κυριακοῦ εὑρίσκεται τὸ Κοιμητήριον ἐπὶ τῇ μνήμῃ τῆς ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ τιμώμενον καὶ ἱδρυθὲν ὑπὸ τοῦ Ναυπάκτου καὶ Ἄρτης Μητροπολίτου Νεοφύτου Μαυρομμάτη τῷ 1729.

Ἀπὸ τοῦ 17ου αἰῶνος συνεκεντρώθησαν ἡσυχασταί τινες εἰς τὰς τῆς Μεγάλης Ἁγίας Ἄννης κλιτύας καὶ εἰς ἀπόστασιν ἀπ᾿ αὐτῆς 30 λεπτῶν τῆς ὥρας καὶ ἀπήρτησαν τὴν Σκήτην τῆς Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης ἐπὶ ξηροῦ, ἀνύδρου καὶ λιθώδους τόπου τῶν ἀποτομωτάτων καὶ ὑπερκειμένων τῆς θαλάσσης βράχων.

http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/agiologion/agia_anna_2.htm#01

3ήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή 7-9/06/2017 του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ  ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ  ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ  ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΡΟΝΤΗΡΗ & ΑΡΤΕΜIΣΙΟΥ

16675  ΓΛΥΦΑΔΑ

ΤΗΛ  210 9680397 – FAX  210 9681578

3ήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή 7-9/06/2017

ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ - ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗ - ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

1η μέρα: ΤΕΤΑΡΤΗ 7/06/2017

Συγκέντρωση νωρίς το πρωί και  07:00' αναχώρηση για τη Βέροια. Καθοδόν στάσεις για ξεκούραση.Προσκύνημα στην Ι.Μ. Αγ. Διονυσίου του εν Ολύμπω που είναι η σημαντικότερη ίσως Μονή στο νομό Πιερίας και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος. Βρίσκεται στον Όλυμπο, σε υψόμετρο 900μ. σε θέση φύσει οχυρή ανάμεσα σε δύο ρέματα και απέχει 18 χιλιόμετρα από το Λιτόχωρο. Η Παλιά Μονή ιδρύθηκε το 16ο αιώνα από τον Άγιο Διονύσιο εν Ολύμπω και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σημείωσε οικονομική και πνευματική ακμή.

Ελεύθερο μεσημεριανό γεύμα στο Λιτόχωρο. Επίσκεψη στη Βέροια στο βήμα του Αποστόλου Παύλου.

Αναχώρηση για την Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, κέντρο του Ποντιακού Ελληνισμού, χτισμένη στις πλαγιές του Βερμίου κοντά στο χωριό Καστανιά. Θα προσκυνήσουμε την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που κατά την παράδοση εικονογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και μεταφέρθηκε το 1930 από τον Πόντο. Τακτοποίηση στα δωμάτια.

Εσπερινός. Ελεύθερο βραδινό δείπνο. Απόδειπνο. Κατάκλιση. 

ΠΕΜΠΤΗ 8/06/2017

Όρθρος-Θεία Λειτουργία. Πρωϊνό. Αναχώρηση για την Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου - Σκήτη Βεροίας ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της Μακεδονίας.

Αναχώρηση για τη Θεσσαλονίκη. Προσκύνημα στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, την μεγαλύτερη Εκκλησία των Βαλκανίων, 5κλιτη Βασιλική, όπου  βρίσκεται η Κρύπτη, ο χώρος μαρτυρίου του Αγίου Δημητρίου. Θα προσκυνήσουμε και στον Ιερό Ναό Αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Ελεύθερος χρόνος για φαγητό και μια βόλτα στη πόλη.

Στη συνέχεια αναχώρηση για τη Σουρωτή, προσκύνημα στην Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Η Ιερά Μονή είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και στον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, του οποίου τα Λείψανα βρίσκονται στο Καθολικό της Μονής. Στη Μονή υπάρχει και ο τάφος του Αγίου Παϊσίου που εκοιμήθει το 1994. Εσπερινός.

Αναχώρηση για την Ουρανούπολη, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Ελεύθερο Δείπνο. Απόδειπνο. Διανυκτέρευση.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/06/2017

Πρωινό και αναχώρηση για τον περίπλου του Αγίου Όρους, με το καΐκι των Αγιορείτικων Γραμμών. Θα προσεγγίσουμε τις I. Μονές Ζωγράφου, Κασταμονίτου, Δοχειαρίου, Ξενοφώντος, Αγίου Παντελεήμονος (Ρώσικο), Σίμωνος Πέτρας, Γρηγορίου, Διονυσίου, Αγίου Παύλου, Νέα Σκήτη, Αγίας Αννας. Θα δούμε όλη τη Δυτική πλευρά του Αγίου Όρους, στο Περιβόλι της Παναγίας. Στάση εν πλω και προ­σκύνηση Ιερών Λειψάνων που θα μεταφερθούν με ταχύπλοο από Μονή του Αγίου Όρους. Επιστροφή στην Ουρανούπολη, ελεύθερο μεσημεριανό γεύμα και αναχώρηση για την Αθήνα με ενδιάμεσες στάσεις όπου χρειαστεί.

Άφιξη στη Γλυφάδα αργά το βράδυ, τέλος εκδρομής.

*Η σειρά των ξεναγήσεων είναι ενδεικτική, μπορεί να αλλάξει για την καλύτερη διοργάνωση της εκδρομής*.  Τιμή Εισιτηρίου: 135€. Δηλώσεις συμμετοχής και εξόφληση ποσού μέχρι Κυριακή 28/5 στους κυρίους Ιωάννη Παπαναστασίου και Κωνσταντίνο Ράπτη (Τηλ. Ιερού Ναού: 210 9680397). 

Τρίγλωσσος οδηγός για το Άγιο Όρος, από τις εκδόσεις «Λίλιος»

Ο συγγραφέας και φωτογράφος  Λουκάς Λίλιος γοητευμένος από το Αγιον Ορος κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να αποτυπώσει όλον αυτό τον θησαυρό μετά από ατέλειωτα ταξίδια, μετακινήσεις, πεζοπορίες, φωτογραφικές λήψεις και μελέτες πατερικών κειμένων και βιβλίων

Ένα μοναδικό οδηγό για το Άγιο Όρος σε τρεις γλώσσες (Ελληνικά, Ρώσικα, Ρουμάνικα)  με πλούσιο υλικό για τους πνευματικούς θησαυρούς που υπάρχουν στο «περιβόλι της Παναγίας» αλλά και πρακτικές πληροφορίες για τον επισκέπτη δημιούργησαν οι εκδόσεις Λίλιος.

Η έκδοση έρχεται σε μια περίοδο που διεθνώς η τάση για θρησκευτικό τουρισμό ενισχύεται και θα παρουσιαστεί σε ειδική εκδήλωση τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου στη Στοά του Βιβλίου.

Ο συγγραφέας και φωτογράφος  κος Λουκάς Λίλιος γοητευμένος από το Αγιον Ορος που αποτελεί το πραγματικό  θησαυροφυλάκιο, το κάστρο της Ορθοδοξίας, το μυρωμένο περιβόλι της Παναγίας, το στολίδι της φύσης και της Ελλάδας κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να αποτυπώσει όλον αυτό τον θησαυρό μετά από ατέλειωτα ταξίδια, μετακινήσεις, πεζοπορίες, φωτογραφικές λήψεις και μελέτες πατερικών κειμένων και βιβλίων.

Το βιβλίο του Λουκά Κ. Λίλιου «Αγιον Ορος / Προσκύνημα στο περιβόλι της Παναγίας» θα παρουσιαστεί την Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017, και ώρα 19.00 στην Στοά Βιβλίου - Αίθουσα Λόγου. Θα ακολουθήσουν τα εγκαίνια έκθεσης Φωτογραφίας του ίδιου του δημιουργού υπό τον τίτλο «Αγιον Ορος / Πνευματικές Περιπλανήσεις» στη Στοά Βιβλίου - Αίθουσα Τέχνης (διάρκεια έκθεσης φωτογραφίας 20 -23 Φεβρουαρίου).

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται:

1. Χαιρετισμός του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ Ιερωνύμου

2. Χαιρετισμός από την περιφέρεια Κεντρικής Ελλάδος

3. Χαιρετισμός της Δημάρχου Λεβαδέων

4. Χαιρετισμός εκπροσώπου ΔΕΗ / ΔΕΔΔΗΕ

5. Χαιρετισμός εκπροσώπου Αλουμίνιον της Ελλάδος

6. Χαιρετισμός εκπροσώπου από τον Σύλλογο Φίλων Ι.Μ. Ξενοφώντος Αγίου Ορους.

7. Ομιλία του Ιερομόναχου π. Φιλήμονος από την Ιερά Σκήτη του Προφήτου Ηλία Αγίου Ορους, με θέμα «Το Αγιον Ορος καντήλι ακοίμητο παρηγοριάς και ελπίδας».

8 Παρουσίαση του βιβλίου από τον συγγραφέα και φωτογράφο Λουκά Κ. Λίλιο.

 

Ακολουθούν λίγα λόγια για το βιβλίο «Αγιον Ορος / Προσκύνημα στο περιβόλι της Παναγίας»:

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τέσσερα  κεφάλαια. Στο πρώτο με τίτλο, μοναχισμός και μοναχοί , παρουσιάζονται όλα εκείνα τα στοιχεία, που βοηθούν τον αναγνώστη να αποκομίσει την απαραίτητη γνώση αναφορικά με την μοναχική ζωή (διαδικασία μοναχισμού, στάδια, ενδυμασία και γενικά η ζωή του μοναχού).

Είναι το βασικό κεφάλαιο στο οποίο γίνεται η «γνωριμία» του προσκυνητή με τον μοναχισμό, εδώ δίνονται οι απαντήσεις στα ερωτήματα που απασχολούν όλους μας για τον μοναχικό βίο.

Εν συνεχεία στο δεύτερο κεφάλαιο με τίτλο Επισκέπτες – προσκυνητές, ο  συγγραφέας πραγματεύεται θέματα που σχετίζονται με την διαδικασία εισόδου στο Άγιο Όρος, στην διαμονή και μετακίνηση του προσκυνητή, αλλά και την συμμετοχή του στην πνευματική ζωή .

Δεν παραλείπεται σαφώς η παράθεση και περιγραφή των κυριότερων διαδρομών που μπορεί ο επισκέπτης να πραγματοποιήσει, αλλά και των περιοχών του Όρους με ιδιαίτερη πνευματικότητα και  φυσική ομορφιά (Έρημος του Αγίου Όρους, Καρούλια, Καυσοκαλύβια κατουνάκια, Βίγλα ) .

 Κατόπιν στο τρίτο κεφάλαιο με τίτλο, γενικά για το Άγιο Όρος, γίνεται αρχικά αναφορά στο φυσικό περιβάλλον (νερά, χλωρίδα, πανίδα, βότανα, κλίμα και άλλα στοιχεία).

Ακολουθεί η λεπτομερής καταγραφή και περιγραφή των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και των οικισμών του Αγίου όρους και ολοκληρώνεται το κύριο κεφάλαιο αυτό με την αναλυτική περιγραφή των 20 κυρίαρχων μονών του Αγίου Όρους και των εξαρτημάτων αυτών (σκήτες, κελιά, καλύβες, καθίσματα, ησυχαστήρια, ασκηταρειά εγκλείστρες.

Για να έχει ο αναγνώστης μια πλήρη και σφαιρική εικόνα για το Περιβόλι της Παναγίας το τέταρτο κεφάλαιο κλείνει το βιβλίο με αναφορά στην ιστορία του προχριστιανικού Άθωνα και του χριστιανικού Αγίου Όρους.

Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται ειδική μνεία στην αρχιτεκτονική και την τέχνη που αναπτύχθηκε και στον πνευματικό πλούτο που υπάρχει σε κάθε Μονή και εξάρτημα της, σε βιβλία, χειρόγραφα, περγαμηνές, εικόνες . Όπως άλλωστε επισημαίνει και ο ίδιος ο συγγραφέας «η δημιουργία ενός βιβλίου, που να αναφέρεται στο Περιβόλι της Παναγίας πραγματεύεται το διττό ρόλο , τον οποίο καλείται να υπηρετήσει ο φωτογράφος και συγγραφέας, με σκοπό να μεταφέρει την γνώση, τις εικόνες και την εμπειρία του, Κάτι που προϋπήρχε μέσα του και προερχόταν από όλες εκείνες τις ερωτήσεις και απορίες που κατά καιρούς τον απασχολούσαν στις φυσικές και πνευματικές περιπλανήσεις του».

Κίνητρά του ήταν η συγγραφή του βιβλίου να διέπεται από έγκυρα στοιχεία  και γνωστική επάρκεια, σε συνδυασμό πάντα με την συμβολή του πλούσιου φωτογραφικού του έργου, αλλά σαφώς και μέσω της ανταλλαγής απόψεων και συλλογής των στοιχείων από τους Άγιους Πατέρες που βρίσκονται και μονάζουν στο Άγιο Όρος, σε έναν ιερό χώρο , με τόση μεγάλη ιστορία και τεράστια πνευματικότητα.

Το πλούσιο, ενημερωμένο και πλήρες πόνημα αφιερώνεται στους αγιορείτες μοναχούς που αρνήθηκαν τα εγκόσμια  και επέλεξαν τον μοναχισμό. Ο μοναχισμός  αποτελεί ουσιώδες κεφάλαιο για τη ζωή και το έργο της Εκκλησίας και αγωνίζεται  για την ακτημοσύνη, την ταπείνωση, την υπακοή, την νηστεία, την κακοπάθεια. Ο μοναχός πορεύεται με οδηγό τα θεόπνευστα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας και τα ασκητικά κείμενα των μυστών της προσεύχεται , ψάλλει και εργάζεται για το κοινό καλό.

Αυτό το βιβλίο λοιπόν  αφιερώνεται στην Ιερότητα και Αγιότητα αυτού του τόπου που μας αφήνει εκστατικούς  με την ομορφιά του και μας εκπλήσσει με τους θησαυρούς  του.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί επίσης έναν οδηγό για τους επισκέπτες των μονών και χρησιμεύει ως ένα παράθυρο και για τις γυναίκες που δεν γίνονται  δεκτές στο Όρος λόγω του Άβατου και με αυτόν τον τρόπο ανοίγουν τα μάτια της ψυχής τους μέσω των πλουσίων πληροφοριών και της καταπληκτικής φωτογραφικής  αποτύπωσης.

Αυτό το Ιερό Ταξίδι μοιράζονται μαζί μας οι εκδόσεις «ΛΙΛΙΟΣ», ένα ολοκληρωμένο αφιέρωμα, ένα βοήθημα,  για τον θρησκευόμενο, τον τουρίστα, τον καλλιτέχνη, τον περιηγητή, τον ζωγράφο, τον Ταξιδευτή, τον ποιητή, που επιζητούν να γνωρίσουν σε βάθος την Αθωνική Πολιτεία, η αγιότητα της οποίας αφήνει άφωνους τους επισκέπτες,  διαλαλεί αιώνες την Ορθόδοξη Πίστη στους χειμαζόμενους καιρούς που ζούμε και συνεχίζει αυτόν τον αγιο πνευματικό αγώνα που τείνει στο Θείο, προσφέρει απέραντη γαλήνη, αποτελεί ένα επίγειο  κομμάτι του Παραδείσου εδώ στη γή για τον Άνθρωπο και ένα ενεργό Εργαστήριο της Αγιότητας στην Οικουμένη.

 

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

 

Ο Λουκάς Κ. Λίλιος γεννήθηκε στο Κυριάκι Λιβαδειάς το 1958, είναι παντρεμένος με τη Διονυσία, πατέρας του Κωνσταντίνου και του Γιώργου και ζει μόνιμα στη Λιβαδειά.

Εργάζεται στον όμιλο ΔΕΗ και προΐσταται στον Τομέα Υποστήριξης του ΔΕΔΔΗΕ της Περιοχής Λιβαδειάς.

Είναι κάτοχος Master στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Ασχολείται με τη φωτογραφία και είναι μέλος της φωτογραφικής λέσχης Λιβαδειάς.

Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας, ενώ έχει πραγματοποιήσει και ατομική έκθεση φωτογραφίας με θέμα «New York».

Έχει επίσης πραγματοποιήσει φωτογραφική έκθεση σε πολλές πόλεις με το θέμα του ομότιτλου φωτογραφικού λευκώματος «Άγιον Όρος, Πνευματικές Περιπλανήσεις».

Ως φωτογράφος έχει συμμετάσχει και στην έκδοση του βιβλίου «Άγιον Όρος, Ένας οδηγός για το Περιβόλι της Παναγιάς», εκδ. Ζδράβος, που κυκλοφόρησε στην ελληνική και στη ρωσική γλώσσα.

Το 2015 εξέδωσε και κυκλοφόρησε φωτογραφικό ημερολόγιο με θέμα «Μοναχισμός – Σκιές, Ψυχές και Συναισθήματα» και το 2015 κυκλοφόρησε φωτογραφικό λεύκωμα με θέμα «Άγιον Όρος, Πνευματικές Περιπλανήσεις» στην ελληνική, στη ρωσική και στη ρουμανική γλώσσα.

Το 2016 συνέγραψε έναν πλήρη οδηγό για το «Περιβόλι της Παναγίας», με τίτλο «Άγιον Όρος – Προσκύνημα στο Περιβόλι της Παναγίας», ο οποίος εμπλουτίστηκε με προσωπικό φωτογραφικό υλικό και ο οποίος κυκλοφορεί στα ελληνικά, στα ρωσικά και στα ρουμανικά, και θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο κοινό στη Θεσσαλονίκη στις 12/10/2016.

Μελλοντικός του στόχος είναι η ολοκλήρωση ενός νέου βιβλίου το οποίο θα κυκλοφορήσει σύντομα με θέμα «Φευγαλέα Συναισθήματα».

Έχει διατελέσει πρόεδρος σε συλλόγους (Σύλλογος Κυριακατών Αθηνών και Λιβαδειάς, Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, κ.ά), αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Αποφοίτων  ICBS Kingston University, συμμετέχει σε πολλές εθελοντικές κοινωνικές δράσεις, με σημαντικότερη τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.

Είναι λάτρης της φύσης και ασχολείται με τη μελισσοκομία, τις αγροτικές καλλιέργειες και την αλιεία.

Χαριτωμένα Αγιορείτικα.

Του Μητροπολίτη Λεμεσού Γέροντα Αθανασίου

"… Να σας πω ένα-δυο περιστατικά για να μη σας πολυκουράζω κιόλας με θεωρίες• για να δείτε πώς οι απλοί άνθρωποι βιώνουν στην καθημερινότητά τους αυτή την εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού. 

Όταν ήμουν στο Άγιον Όρος κάναμε ένα διάστημα στην Καψάλα, στην έρημο της Καψάλας -είναι περιοχή μεταξύ Καρυών, Παντοκράτορος και Σταυρονικήτα• μια αγιασμένη περιοχή, έρημος, πανέμορφη, τότε στην εποχή μου ακόμα πιο γραφική, χωρίς δρόμους, χωρίς τίποτα. Γεμάτη γεροντάκια, ερημίτες. Ήμασταν εκεί πάμφτωχοι, δεν μας ήξερε κανένας, ούτε κι εμείς ξέραμε κανένα.

Αφού να σκεφτείτε μια φορά πήγα στη Δάφνη να πάρω κάποια γράμματα κι ήρθε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ελλάδος, κι είδαμε αστυνομίες, στρατό και μου λέει ένα γεροντάκι «πήγαινε, διάκο, ρώτα γιατί είναι αυτή όλη η αστυνομία εδώ». Λέω, «να πάω». Πάω και λέω «γιατί είναι η αστυνομία εδώ;» Λέει «θα ‘ρθει ο Σαρτζετάκης». Λέω, «ποιος είν’ αυτός;»! Λέω, «παππού, παππούλη, θα ‘ρθει ο Σαρτζετάκης!». «Ποιος είν’ αυτός;» μου λέει. Λέω, «πού ξέρω κι εγώ;». Μου λέει, «πήγαινε ξαναρώτα». Πάω να ξαναρωτήσω τον αστυνομικό, μόνο που δεν με συνέλαβε! Λέω, «συγγνώμη, ποιος είναι ο Σαρτζετάκης;». Μου λέει, «τρελός είσαι;». Τίποτα, ιδέα δεν είχαμε!

Τέλος πάντων, κατά διαστήματα, όταν είχαμε κάποια πράγματα στον κήπο μας, λαχανικά ή κάποια άλλα τρόφιμα, ο γέροντας ετοίμαζε κάποιες σακουλίτσες με διάφορα πράγματα και τα παίρναμε στα γεροντάκια. Ένα γεροντάκι απέναντί μου, μέσα σε μια χαράδρα, μέσα σε μια καλύβα, μόνος του, ο Σέργιος, τον έβλεπα κάθε βράδυ από το κελί μου που άναβε το καντηλάκι του με το καντηλοκέρι τη νύχτα, θεοσκότεινα, αλλά φαινόταν το κερί του, πήγα να του πάρω τρόφιμα. Μόνος του, γεροντάκι, πανέρημος ο τόπος, το καλύβι του μισογκρεμισμένο, πήγα να του πάρω τρόφιμα. Του λέω, «γέροντα, μ’ έστειλε ο γέροντας ο δικός μου να σου φέρω αυτά τα πράγματα». Ήταν μια σακούλα με πολλά πράγματα. «Αχ, ευχαριστώ πάρα πολύ»! Λέει, «να πάρω ό,τι μου χρειάζεται…». 

Επήρε λίγο ψωμί, ένα μαρούλι, δυο-τρία πράματα, μου λέει, «φτάνουν αυτά για σήμερα»! Του λέω, «πάρε και τα υπόλοιπα. Για σένα τα’ φερα!». 

«Όχι, δεν τα θέλω, δεν μου χρειάζονται! Φτάνουν αυτά για σήμερα!» 

Του λέω, «πάρε να’ χεις και για αύριο»!

Μου λέει, «αύριο έχει ο Θεός!» 

Λέω, «πάρε γέροντα, έχει ο Θεός, αλλά αφού ο Θεός σού τα’ στειλε!»

«Ναι», λέει, «αλλά ο Θεός είπε τον άρτον ημών τον επιούσιον• δεν είπε και τον αυριανόν! Μου φτάνει ο σημερινός άρτος. Αύριο έχει ο Θεός». 

Του λέω, «πόσα χρόνια έχεις εδώ;» 

Μου λέει, «πενήντα έξι». 

Πενήντα έξι (56) χρόνια ζούσε σ’ αυτό το καλυβάκι, έχοντας μόνο τον άρτον τον επιούσιον. Κι ο Θεός είχε γι’ αυτόν πάντοτε τον αυριανόν άρτον! Ουδέποτε αισθάνθηκε ο άνθρωπος αυτός αυτή την αγωνία. Μα τι μου λες τώρα, μέσα σ’ αυτή την έρημο, πώς θα βρεθεί ο αυριανός άρτος; Καμιά μέριμνα περί τούτου!

Μια άλλη φορά στα Καρούλια, πήγα να επισκεφθώ εκεί τους πατέρες, όταν ήμασταν στη Νέα Σκήτη, είχε ένα Σέρβο, παπα-Στέφανο, ο οποίος έμενε στα Καρούλια. 

Του λέω, «γέροντα, δεν φοβήθηκες να’ ρθεις εδώ, μέσα σ’ αυτά τα σπήλαια που κατεβαίνεις με αλυσίδες»; 

Μου λέει, «φοβήθηκα πάρα πολύ! Και την πρώτη μέρα που ήρθα είπα «τι έκανα κι ήρθα εδώ»! Όταν κατέβηκα εκείνο τον κατήφορο όλο κι εκείνους τους γκρεμούς όλους κι είχα μαζί μου ένα ψωμί και μια σακουλίτσα με ελιές, είπα «εντάξει, θα φάω το ψωμί σήμερα κι αύριο και μεθαύριο. Μετά;». 

Και μ’ έπιασε μεγάλη δειλία όταν είδα ότι δεν είχα τίποτε γύρω μου! Κατακόρυφα κάτω η θάλασσα κι εγώ μόνος μου εδώ!» 

«Κι έχω, μου λέει, εικοσιπέντε χρόνια που με δώ στην έρημο κι ο Θεός δεν με άφησε ποτέ! Και έχω ακόμα από το ψωμί εκείνο! Το φυλάω! Όχι μόνο δεν πρόλαβα να το φάω, έμεινε εκεί και δεν χάλασε κιόλας».

Βλέπει κανείς πώς ο Θεός προνοεί τον ταπεινό άνθρωπο, ο οποίος έμαθε αυτό το μεγάλο πράγμα, να τ’ αφήνει στα χέρια του Θεού• όλα! Αλλά έμαθε ότι όποιος τ’ αφήνει στα χέρια του Θεού, ο Θεός δεν μένει αδρανής, ο Θεός αναλαμβάνει την ευθύνη πλέον. Και τα έργα του Θεού είναι πολύ σημαντικότερα και πολύ σπουδαιότερα από τα δικά μας έργα.

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς• κάμε ό,τι μπορείς, χωρίς ν’ αγχώνεσαι, χωρίς ν’ αγωνιάς, χωρίς να ταλαιπωρείσαι. Αφού κάνεις αυτό που μπορείς και η συνείδησή σου σού καταμαρτυρεί ότι «έκανα ότι μπορούσα, μέχρις εδώ! Από ‘δώ και κάτω δεν μπορώ να κάνω τίποτα!» 

Τότε παραδίδεις το θέμα, το πρόβλημα, το παιδί σου, την υγεία σου, τα οικονομικά σου, ό,τι έχεις που σε βαραίνει το παραδίδεις στα χέρια του Θεού. Και τότε πράγματι, εκεί ο Θεός εμφανίζεται!

Κι αν ακόμα αργήσουν να γίνουν τα πράγματα, όπως πιθανόν πρέπει να γίνουν, κι αν ακόμα φανεί ότι ο Θεός σιωπά και δεν ενεργεί και παραμείνει ο άνθρωπος μέσα στην εμπιστοσύνη του Θεού, τότε ο Θεός αποκαλύπτει πράγματι με θαυμαστό τρόπο τον εαυτό Του. Κανένας, λέγει η Γραφή, κανένας δεν ήλπισε επί Κύριον και καταισχύνθηκε. 

Λέει ο Δαβίδ ένα ωραίο λόγο: «Εμβλέψετε, κοιτάξετε στις αρχαίες γενεές, βρέστε μου ένα άνθρωπο ο οποίος ήλπισε επί Κύριον και εντράπηκε. Ένας άνθρωπος να βρεθεί που να πει ότι εγώ, είχα την ελπίδα μου στον Χριστό κι ο Χριστός δεν ανταποκρίθηκε. Δεν με βοήθησε. Μ’ εγκατέλειψε!» Κανένας!

Βέβαια θα μου πεις ότι μπορεί να μην έγινε αυτό που ήθελα, μπορεί να μην έγινε αυτό που εγώ ζητούσα… Εάν όμως έχεις εμπιστοσύνη στον Θεό, θα δεις πως τελικά αυτό που έγινε, αυτό ήταν το καλύτερο..."

Γέροντας Μιχαήλ- ερημίτης Καρουλίων Αγίου Όρους

          Γέροντας Μιχαήλ- ερημίτης Καρουλίων Αγίου Όρους

Ο π. Μιχαήλ, ο Ζηλωτής μοναχός που ζει σε μια ερημιά ανάμεσα στα Κατουνάκια και τα Καρούλια, είναι ένας άνθρωπος εκπληκτικά ανόμοιος με τους άλλους τους καλογήρους. 

Όχι τόσο επειδή τούτος εδώ ό καλόγερος με την καθαρότητα της καρδιάς, την απλότητα και την αγαθότητα που τον διακρίνουν κατορθώνει να συγκινήσει κάθε διαβάτη που θα ζητούσε να ξαποστάσει για λίγο στο φτωχικό του καλύβι, όσο γιατί ο π. Μιχαήλ, αν και Ζηλωτής και πραγματικός ασκητής, ωστόσο στα μεγάλα προβλήματα της ζωής δείχνει να έχει προσβάσεις καθόλου ευκαταφρόνητες.

Ερώτηση: Ποιο είναι, γέροντα, το όνομά σας;

Απάντηση: Πάτερ Μιχαήλ, αμαρτωλός, ελεεινός, ταλαίπωρος κι ακατάστατος.
 

Ερώτηση: Πόσα χρόνια έχεις εδώ;
Απάντηση: Δεν έχει σημασία αγαπητέ μου. Σημασία έχει το να 'χει κανείς αυτό που πρέπει, δηλαδή το αντίκρισμα. Να εκτελεί με συνέπεια τα καθήκοντα του.

Ερώτηση: Και ποια είναι αυτά;
Απάντηση: Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών, όπως λέει και το βιβλίο. Ποιος τηρεί αυτά με συνέπεια;

Ερώτηση: Δεν τα τηρείτε; Ας τα πάρουμε ένα, ένα. Νηστεία, έχετε. Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή δεν τρώτε...
Απάντηση: Ποιος στο 'πε; Κι αν τρώω Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο το διπλό, τότε που είναι ή νηστεία της Τετάρτης; Ένα πορτοκάλι ισοδυναμεί μ' ένα αυγό. Τι να το κάνω αν δεν τρώω αυγό και τρώω δυο πορτοκάλια; Άλλα ας μη ξεχνάμε, νηστεία δεν είναι μόνο ή αποχή απ' τα φαγητά. Νηστεία σημαίνει κυρίως νέκρωση των παθών. Ακινητοποίηση των αισθήσεων κι όχι αποχή από το κρέας, το τυρί και το γάλα.

Ερώτηση: Είστε μόνος εδώ ή μένει μαζί σας και άλλος;
Απάντηση: Μόνος. Ολομόναχος. Βέβαια, εννοείται, είμαι συντροφιά με το Θεό. Μόνος του δεν μπορεί να ζήσει κανείς. Χωρίς το Θεό ή ζωή γίνεται κόλαση.

Ερώτηση: Και με τι συντηρείστε;
Απάντηση: Έχω εργόχειρο. Φτιάχνω μικρά πρεσαριστά σταυρουδάκια. Έχω πρέσα.

Ερώτηση: Βγαίνει μ' αυτό τον τρόπο το μεροκάματο;
Απάντηση: Όχι απλώς βγαίνει, αλλά και περισσεύει. Μακάρι να 'ταν κι άλλος να φάει. Τα υλικά, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν. Εκείνο που λείπει είναι ή αρετή. Δεν λέω λόγια και υπερβολές, αλλά την αλήθεια.

Ερώτηση: Όμως μέσα στον κόσμο υπερπλεονάζει ή αμαρτία. Το ξέρετε;
Απάντηση: Γιατί, στο Άγιο Όρος μήπως δε συμβαίνει το ίδιο; Αν, όπως λέτε στον κόσμο υπερπλεονάζει η αμαρτία, τότε υπερπλεονάζει κι ή χάρη. Ξέρετε μήπως να μου πείτε κι εμένα έστω ένα χώρο που να υπερπλεονάζει ή αρετή; Πέστε μου για να σας πω μπράβο.

Ερώτηση: Υπάρχουν εδώ στο Όρος άνθρωποι που διαθέτουν αρετή;
Απάντηση: Όλοι είναι καλοί και άγιοι. Εγώ είμαι ο τελευταίος καλόγερος. Δέστε τους μοναχούς που ζουν στην πρώτη γραμμή του πυρός, μέσα στα μοναστήρια, που είναι αναγκασμένοι να κάνουν υπακοή. Είναι μικρό πράγμα αυτό; Όποιος έχει υπακοή έχει αγάπη, ταπείνωση, υπομονή.

Ερώτηση: Κι εμείς οι λαϊκοί; Που θα πρέπει να κάνουμε υπακοή;
Απάντηση: Στην οικογένεια σας, Στη γυναίκα και τα παιδιά σας. Ό άντρας λ.χ. μέσα στην οικογένεια θα πρέπει κι αυτός να κάνει υπακοή στη γυναίκα και τα παιδιά του. Ό έγγαμος δε θα πρέπει ποτέ να επιβάλει μέσα στην οικογένεια του τη γνώμη του βάναυσα και σκληρά, αλλά να υποτάσσεται κι αυτός στο όνομα της αγάπης. Ή υπακοή δεν είναι μόνο υποχρέωση των καλογήρων, αλλά κάθε χριστιανού. Σκεφθείτε έναν πνευματικό, έναν εξομολόγο που θέλει πάντα να επιβάλει στον εξομολογούμενο τη γνώμη του εν ονόματι, δήθεν, της αρετής. Τι λέτε, είναι αυτός σωστός πνευματικός; Νομίζω πώς και ό εξομολόγος έχει το ίδιο καθήκον, να κάνει υπακοή στα πνευματικά του παιδιά μόνο και μόνο από ενδιαφέρον για διατήρηση της ενότητας μέσα Στην Εκκλησία κι από επιθυμία ό άνθρωπος να δέχεται ελεύθερα κι όχι καταπιεστικά τις εντολές του Θεού.

Ερώτηση: Δηλαδή και εμείς οι λαϊκοί που δεν είμαστε καλόγεροι μπορεί να σωθούμε;
Απάντηση: Μα Τι λέτε; Οι κοσμικοί δε βρίσκονται σε κατώτερη μοίρα από τους μοναχούς και νομίζω είναι αμαρτία μεγάλη να κάνει κανείς διαχωρισμούς μέσα στην Εκκλησία και να κάθεται να ασχολείται με παιδαριώδη ζητήματα, όπως λ.χ. ποιος δρόμος είναι καλύτερος. Ό μοναχικός ή ό δρόμος των κοσμικών; Ξέρετε, όλοι οι δρόμοι και οι λεωφόροι και τα μονοπάτια και τα καντούνια εξυπηρετούν το ίδιο ζωτικές ανάγκες μέσα στη ζωή. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Θεό. Όποιον καλέσει ό Θεός να γίνει καλόγερος βεβαίως θα γίνει. Αλίμονο όμως αν όλος ό κόσμος εγκαταλείψει τις πόλεις και τα χωριά του για να πάει στο μοναστήρι. Τότε θα έλθει μια μέρα που θα εκλείψει από τη γη και το γένος των μοναχών.

Ερώτηση: Το μετάνιωσες που ήλθες εδώ;
Απάντηση: Για όνομα του Θεού. Κάθε άλλο. Μη γένοιτο. Μη γένοιτο. Άλλωστε, μήπως το καταλάβαμε πώς ήλθαμε εδώ και μήπως καθόμαστε μόνοι μας;

Ερώτηση: Αλλά με ποιόν;
Απάντηση: Με το Θεό. Μόνος του εδώ δεν θα μπορούσε κανείς να μείνει ούτε στιγμή.

Ερώτηση: Τον έχεις δει ποτέ το Θεό;
Απάντηση: Τι να σας πω τώρα. Αυτή η ερώτηση, συγγνώμη, αλλά είναι λίγο...

Ερώτηση: Βλακεία; Πες το.
Απάντηση: Όχι βλακεία, αλλά μοιάζει μ' εκείνο του Θωμά που είπε ότι αν δεν δω με τα μάτια μου δεν πρόκειται να πιστέψω.

Ερώτηση: Ξέρετε όμως, Εγώ είμαι ολιγόπιστος.
Απάντηση: Εγώ είμαι χειρότερος.
Ερώτηση: Έχεις δει κάποιο θαύμα;
Απάντηση: Θαύματα κάθε μέρα βλέπουμε. Όμως ξέρεις, ο κακός ο άνθρωπος και χίλια θαύματα να δει δεν πιστεύει. Ακόμα και νεκρός να αναστηθεί, πάλι δε θα το πιστέψει.

Ερώτηση: Ποιο συγκεκριμένο θαύμα έχεις δει;
Απάντηση: Υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα απ' αυτό εδώ; Εγώ ο ταπεινός κι ελεεινός να ζω μονάχος εδώ στην έρημο... Κάνε μου τη χάρη. Θέλω να το συλλάβεις. Υπάρχει απ' αυτό μεγαλύτερο θαύμα; Εγώ πιστεύω πώς οπωσδήποτε αυτό είναι θαύμα. Ή δέστε κάτι ακόμα. Το ότι τόσα νέα παιδιά σήμερα ξεκινούν και από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, απ' όλη την οικουμένη, άλλος απ' την Αμερική, άλλος απ' την Ασία, άλλος απ' την Ευρώπη και σήμερα βρίσκονται εδώ στο Άγιο Όρος, αυτό δεν είναι θαύμα;

Ερώτηση: Τώρα έχουν έλθει στο Άγιο Όρος και πολλοί μορφωμένοι. Αυτό δεν είναι σημαντικό;
Απάντηση: Τι να τα κάνεις τα γράμματα; Καλά είναι, όμως αρχή σοφίας, φόβος Κυρίου. Άμα δε έχεις μέσα σου το Θεό, δεν αξίζουν τα γράμματα.
Ερώτηση: Τελευταία δημοσιεύονται στον Τύπο μερικές πληροφορίες από τα σκάνδαλα κληρικών. Τι εντύπωση σας κάνει αυτό;
Απάντηση: Ό καθένας μας είναι πολύ εύκολο να πέσει και να κατρακυλήσει. Ό κίνδυνος αυτός εκδηλώνεται για τον άνθρωπο και στα βαθιά γηρατειά. Μόνο ή πλάκα του τάφου θα τον απομακρύνει.

Όμως είναι αστείο να λέμε πώς σήμερα το μεγαλύτερο σκάνδαλο μέσα στην Εκκλησία είναι οι ανθρώπινες πτώσεις.

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι αυτό αλλά ή σιωπή της Εκκλησίας μπροστά στα προβλήματα των καιρών.

Ή Εκκλησία, ενώ κατέχει την Αλήθεια, την κρατάει κρυμμένη και δεν την φέρνει στο φως. Ή Ένοχη σιωπή της Εκκλησίας είναι σήμερα το μεγαλύτερο σκάνδαλο.


                       από το βιβλίο "Άθως. Όρος από Πολιτεία Ανθρώπινη" 
                                         του Τάσου Μιχαλά (1981)

Για 3η χρονιά στο Άγιο Όρος.

Στο Άγιο Όρος  βρέθηκα για πρώτη φορά πριν 20 χρόνια, το 1996 ως ιεροσπουδαστής στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Κορίνθου. 

Φέτος  συμπληρώνονται 20 χρόνια από τότε, καθώς  με τη βοήθεια και τη χάρη Του Θεού και την αγάπη του κ. Παναγιώτη Σωτηρόπουλου του κ. Δημήτρη Ντουνιαδάκη και μια ομάδα άλλων 27 προσκυνητών, αξιωθήκαμε για 2η (η 1η ως κληρικός πέρσι το 2015) και μάλιστα συνεχόμενη χρονιά, να βρεθούμε και να προσκυνήσουμε στο Άγιο Όρος από τις 30/1 έως και 3 Φεβρουαρίου 2016.

   Όλοι γυρίσαμε ανανεωμένοι πνευματικά από το περιβόλι της Παναγίας μας! Ο καιρός ήταν θαυμάσιος, η φιλοξενία και η αγάπη των πατέρων άριστη, η συναναστροφή και η συζητήσεις με την παρέα εντός και εκτός λεωφορείου υψηλού επιπέδου και η ευλογία καθώς και η πνευματική βοήθεια ανυπολόγιστη! 

Αξιωθήκαμε επίσης να προσκυνήσουμε τον τάφο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου στη Σουρωτή και στο βήμα του Αποστόλου Παύλου στη Βέροια!

  Δόξα να έχει ο Θεός να αξιωθούμε και του χρόνου αυτής της μοναδικής ευλογίας!!

   π. Αντώνιος Χρήστου