ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ κ. ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ.

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ Α.Θ.Π.

ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ

ΚΥΡΙΟΝ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ,

ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ

κ. ΠΑΥΛΟΥ

Ἐν Φαναρίῳ τῇ  8^ῃ  Ὀκτωβρίου  2012

**********************

Παναγιώτατε

Σεπτέ Προκαθήμενε τοῦ Γένους ἡμῶν,

Ἀρχιεπίσκοπε Κωνσταντινουπόλεως,

Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικέ Πατριάρχα, 

Κύριε μοι κ. Βαρθολομαῖε,

            Ἀποτελεῖ οὐράνιον εὐλογίαν καί ἰδιαιτάτην τιμήν, τόσον διά τήν ἡμετέραν ἐλαχιστότητα, ὅσον καί τούς συμπαρισταμένους τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ἐκλεκτούς συνεργάτας, ἡ ἐν τῇ Πόλει Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, προσκυνηματική ἀνάβασις καί ἡ μετά τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, προσωπική συνάντησις. 

            Συγκυρία ἀγαθή, συνδέει τόν Αὐτοκράτορα ἱδρυτήν τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, τόν καί Ἰσαπόστολον τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, μετά τοῦ, πρός τιμήν Αὐτοῦ καί τῆς ἐνδοξοτάτης Ἰσαποστόλου Αὐτοῦ μητρός Ἁγίας Ἑλένης, ἡμετέρου  Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ, τοῦ λατρευτικοῦ κέντρου καί ἀρχιτεκτονικοῦ κοσμήματος, οὐ μόνον πόλεως Γλυφάδας, ἀλλ' ἁπάσης τῆς Θεοσώστου ἡμῶν Ἐπαρχίας.

            Ἡ ἐνώπιον τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος, ἐν σεβασμῷ ἀπείρῳ καί βαθυτάτῃ ἐκτιμήσει ἱσταμένη ὁμήγυρις, εὐφραίνεται πνευματικῶς καί διακατέχεται ὑπό χαρᾶς ἀνεκλαλήτου, διά τήν παρασχεθεῖσαν παρά τοῦ Δομήτορος τῶν πάντων Τρισαγίου Θεοῦ, ἱστορικήν εὐκαιρίαν. Εὑρισκόμεθα ἐν Φαναρίῳ, ἔνθα Ὑμεῖς, ὁ Πατριάρχης τοῦ γένους τῶν Ρωμηῶν, ἵστασθε λοιδορούμενος καί εὐλογῶν, διωκόμενος καί ἀνεχόμενος,  βλασφημούμενος καί παρακαλῶν. Ἀσπαζόμεθα τήν Σεπτήν Δεξιάν Ὑμῶν, καί καταθέτομεν τήν ἡμετέραν υἱικήν ἀγάπην, τόν ἄφατον σεβασμόν καί τήν ἄπειρον ἐκτίμησιν, εἰς τόν Οἰακοστρόφον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν τετιμημένον Πατριάρχην τῆς Ἀνατολῆς, τόν ἐπί εἰκοσαετίαν Προκαθήμενον τῶν ἀνά τήν Οἰκουμένην  Ὀρθοδόξων.   

            Εἰσήλθομεν πρό ὀλίγου, μετά ῥίγους συγκινήσεως, ἐν τῷ Ἱερῷ καί Καθηγιασμένῳ τόπῳ τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, εἰς χῶρον μαρτυρίου καί μαρτυρίας, εἰς γῆν αἱματοστόλιστον καί δακρύρροον, εἰς ὕψωμα Σταυρώσεως καί καθέδρα Ἀναστάσεως, ὅπως ἅπαντες, ἐκθύμως δηλώσωμεν ἐνώπιον Ὑμῶν, τήν διαβεβαίωσιν τῆς συμπροσευχῆς καί τῆς συμπαραστάσεως τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως, εἰς τήν ἀείποτε πάσχουσαν, σταυρουμένην, ἀλλά καί ἐκ πυλῶν θανάτου λυτρουμένην, Ἀποστολικήν τοῦ Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίαν.

             Παναγιώτατε,  

            Ἀνερχόμενοι  σήμερον τάς κλίμακας τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου, ἐνθυμούμεθα (καί ἐπιτραπήτω ἡμῖν ἡ προσωπική αὕτη κατάθεσις καί ἡ ἀκόλουθος δημοσίευσις στιγμιοτύπων παλαιῶν), ἐνθυμούμεθα ὅτε, ἐλάβομεν τάς Ὑμετέρας Πατριαρχικάς εὐχάς, ὀλίγας ἡμέρας πρό τῆς ἐκλογῆς ἡμῶν ὡς Μητροπολίτου (Ὀκτώβριος 2002), κατά τήν ἐν  Ἀθήναις Ὑμετέραν Ἐπίσκεψιν. Κατά τήν ὑποδοχήν τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος εἰς τήν Ἱεράν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀθηνῶν,  ἠρωτήσατε τόν ἀοίδιμον Ἀρχιεπίσκοπον: "Πότε θά κάνετε τό πατριωτάκι μου;"  Καί ὁ πάντοτε χαμογελαστός Χριστόδουλος, ἀπήντησεν:  "πλησιάζει  ὁ καιρός, Παναγιώτατε", προκαλῶν τό μειδίαμα εἰς τά πρόσωπα τῶν παρευρισκομένων.  Τότε ἐβάλομεν μετάνοιαν  καί ἠσπάσθημεν τήν δεξιάν Ὑμῶν, εὐγνωμόνως.

            Ἤδη παρῆλθεν δεκαετία ἀπό τῆς ἐκλογῆς, χειροτονίας καί ἐνθρονίσεως τῆς ἡμετέρας ἐλαχιστότητος, ὡς τοῦ πρώτου Ἐπισκόπου τῆς νεοπαγοῦς  Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας. Μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς ἐπαρχίας, ἥτις, περιλαμβάνουσα πέντε πολυπληθεῖς Δήμους τῆς Ἀττικῆς γῆς (Γλυφάδαν, Ἑλληνικόν, Βούλαν, Βουλιαγμένην καί Βάρην),  διαρθροῦται ποιμαντικῶς εἰς εἴκοσιν Ἐνορίας. Εἰ καί νεόδμητος κατά τό πλεῖστον ἡ ἡμετέρα Ἐπαρχία, σεμνύνεται,  ὅτι πολλοί ἐκ τῶν Ρωμηῶν τῆς Ἀνατολῆς, ἰδίᾳ τοῦ Πόντου, φθάσαντες ἐν  Ἀττικῆ, μετά τήν Μικρασιαστικήν Καταστροφήν, ἀλλά καί τῶν γεγονότων τοῦ 1955, ἐδημιούργησαν νέας ἑστίας καί οἰκισμούς, φέροντες οὐ μόνον κειμήλια, εἰκόνας, λείψανα Ἁγίων, ἀλλά καί μεταλαμπαδεύσαντες τήν μακραίωνον ἐν Ἀνατολῇ  ἀνόθευτον Ὀρθοδοξίαν.

             Δι΄ ἕν ἐξ αὐτῶν τῶν κειμηλίων, καυχᾶται ἰδιατέρως ἡ καθ' ἡμᾶς Ἱερά Μητρόπολις: Διά τόν Ἀρχιερατικόν Σάκκον τοῦ Ἱερομάρτυρος  Ἁγίου Χρυσοστόμου, Ἐπισκόπου Σμύρνης, ὁ ὁποῖος ἐφυλάσσετο εἰς τό Πνευματικόν Κέντρον τοῦ  Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Τρύφωνος Τερψιθέας Γλυφάδας, καί ὁ ὁποῖος μετά τήν σχετικήν συντήρησιν, ἐκτίθεται πλέον εἰς τό Κειμηλιαρχεῖον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.  Διά τό πολύτιμον τοῦτο θησαύρισμα, σεμνυνόμεθα καί ἡμεῖς προσωπικῶς, καθ΄ὅ ὡς γνωρίζετε, Παναγιώτατε, ἕλκομεν τήν ἀπό πατρός καταγωγήν ἐκ Σμύρνης, καί τήν ἀπό πάππου, ἐκ Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας. Τοιουτοτρόπως κατ΄ἔννοιαν τινά, συνδεόμεθα μέ πνευματικούς δεσμούς, μετά τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χρυσοστόμου, τόν Ὁποῖον ἰδιαιτέρως εὐλαβούμεθα καί διά τόν Ὁποῖον καυχᾶται ἅπασα ἡ Μικρασιαστική Ἁγιοτόκος γῆ.

            Παναγιώτατε,

            Εἰς ἀνάμνησιν τῆς σημερινῆς προσκυνηματικῆς ἀναβάσεως ἡμῶν ἐν τῇ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ,  καί ὡς ἔκφρασιν  βαθυτάτου σεβασμοῦ, ἐκτιμήσεως καί  εὐγνωμοσύνης, παρακαλοῦμεν, ὅπως δεχθῆτε τά προσφερόμενα ταπεινά δῶρα, ἕνα  ἀργυροῦν Τίμιον Σταυρόν, πρός εὐλογίαν  τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ,  καί  ἕν χρυσοποίκιλτον ὑφαντόν, ἀντίγραφον ἐκ τοῦ προμνημονευθέντος Ἀρχιερατικοῦ Σάκκου τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου, τό ὁποῖον μόλις πρό ἡμερῶν παρελάβομεν ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου καί τό πρῶτον προσφέρομεν εἰς Ὑμᾶς, μέ τήν ἐπί τῆς ᾢας αὐτοῦ σήμανσιν τῆς  καθ΄ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

            Ὅθεν, ἐκπληρουμένη σήμερον, ἡ ἀπό μακροῦ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν σιγοκαίουσα ἐπιθυμία, τῆς κοινωνίας μετά τῆς Κεφαλῆς τῆς Ἁγιωτάτης Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Μητρός ἡμῶν Ἐκκλησίας, βαθυσεβάστως κλίνοντες γόνυ, αἰτούμεθα  τάς Ὑμετέρας Πατριαρχικάς εὐλογίας καί εὐχάς, διά τήν συνέχισιν τῆς ταπεινῆς διακονίας ἑνός ἑκάστου, ἐν ᾧ, ὑπό τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας ἐτάχθημεν καθήκοντι.

            Εἴησαν τὰ ἔτη Ὑμῶν Παναγιώτατε, πολλά καί καρποφόρα, ἐν ἀδιαπτώτῳ κατ΄ ἄμφω ὑγείᾳ καί παρά τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ εὐλογημένα. 

Μητροπολίτης Γλυφάδας προς Οικουμενικό Πατριάρχη: "Ίστασθε λοιδωρούμενος και ευλογών, διωκόμενος και ανεχόμενος"

Κωνσταντινούπολη, φωτορεπορτάζ του Νικολάου Μαγγίνα Προσκυνηματική επίσκεψη στη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως πραγματοποίησε το μεσημέρι της Δευτέρας ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος με αφορμή τη συμπλήρωση δεκαετίας από της εκλογής του ως Ποιμενάρχου της νεοσύστατης Επαρχίας του. Τον Μητροπολίτη Παύλο δέχθηκε με εγκαρδιότητα στο Φανάρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Καλωσορίζοντας τον Μητροπολίτη Γλυφάδας ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας, του θύμισε την προ ακριβώς τεσσαρακονταετίας επίσκεψη του τότε Αρχιμανδρίτου Παύλου ως καθηγητού του Εκκλησιαστικού Λυκείου Τήνου μαζί με μαθητές του στην Πόλη και στο Πατριαρχείο, τον Μάϊο του 1972, όπου συναντήθηκαν με τον μακαριστό Πατριάρχη Αθηναγόρα (δύο μήνες περίπου πριν από την κοίμησή του) ενώ επισκέφθηκαν και τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης όπου ο νυν Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ως Αρχιμανδρίτης και εκείνος,ήταν βοηθός του Σχολάρχου. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην οικονομική κρίση της Ελλάδος τονίζοντας με έμφαση ότι προσεύχεται ώστε γρήγορα η χώρα να επανεύρει την ευημερία της. Έκανε λόγο, επίσης, για την αγαθή και ευλογημένη επικοινωνία που είχε με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο κατά την κοινή τους επίσκεψη στη γενέτειρα του Πατριάρχου νήσο Ίμβρο τον περασμένο Αύγουστο καθώς για τις πρόσφατες εκλογές των δύο νέων Μητροπολιτών Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσοστόμου και Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Θεοκλήτου, Ιεραρχών των Νεών Χωρών, προς τους οποίους ευχήθηκε να διακονήσουν με πιστότητα το ποίμνιο που τους εμπιστεύτηκε η Εκκλησία. Στη συνέχεια ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφερόμενος στην κατάσταση της Ρωμηοσύνης στην Πόλη υπογράμμισε πως «Συρρικνώθηκε το στοιχείο μας, είμαστε λίγοι εν σχέσει με το παρελθόν αλλά είμαστε αποφασισμένοι να μείνουμε και μόνοι και μετά πολλών και να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Ταχ αύριον εσσετ΄άμεινον. Πάντοτε με αυτήν την πίστη και την προσδοκία συνεχίζουμε, όπως θα έλεγε ο καβάφης, από το χρέος μη κινούντες». Μιλώντας παράλληλα για τη ζωή και την πορεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως πρωτεύθυνης Εκκλησίας στον Ορθόδοξο κόσμο σημείωσε πως ο ρόλος της Μητρός Εκκλησίας είναι σήμερα ο συντονισμός των Διορθοδόξων ζητημάτων που υπάρχουν καθώς και των Διαχριστιανικών και Διαθρησκειακών, αναζητώντας μέσα από τους Διαλόγους που διεξάγονται, την αλληλοκατανόηση, την άρση όλων των καχυποψιών και την ειρηνική συμβίωση μεταξύ των λαών. Τόνισε εντούτοις πως σε καμία περίπτωση με τους διαλόγους δεν προδίδει ούτε στο ελάχιστο η Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως τα δόγματα και τις Παραδόσεις της Ορθοδοξίας όπως θέλουν, σε κάθε περίπτωση εσφαλμένα, να ισχυρίζονται διάφοροι κύκλοι υπογραμμίζοντας ο Πατριάρχης «Φυσικά εννοείται χωρίς να προδίδουμε τίποτα από την Ορθόδοξον πίστιν μας. Νομίζω ότι όταν το Οικουμενικόν Πατριαρχείον κατηγορείται για το αντίθετον απλώς παρανοείται. Δεν είναι δυνατόν το Κέντρον της Ορθοδοξίας, το συντονιστικόν Κέντρον της όλης Ορθοδοξίας σε όλον τον κόσμο να απεμπολεί παραδόσεις και δόγματα και διδασκαλίες της Ορθοδόξου Πίστεως. Διατηρώντας την Ορθόδοξον ταυτότητά μας, την πίστιν μας, δίνομε μίαν μαρτυρίαν καλής θελήσεως και αγάπης προς όλους τους ανθρώπους διότι πιστεύουμε ακράδαντα ότι αυτό είναι το Θέλημα του Θεού». Προσφωνώντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος εξέφρασε τα συναισθήματα αγάπης και σεβασμού τόσον του ιδίου και των συνοδών του όσον και του ποιμνίου του προς τον Θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και προς το πρόσωπο του Πατριάρχου Βαρθολομαίου υπογραμμίζοντας αφενός τη σύνδεση μεταξύ της Κωνσταντίνου Πόλης και της Επαρχίας του της οποίας ο Μητροπολιτικός Ναός είναι αφιερωμένος στους Θεοστέπτους Αγίους Βασιλείς Κωνσταντίνο και Ελένη και αφετέρου τον πνευματικό σύνδεσμο με την Ανατολή από όπου μεγάλος αριθμός προσφύγων κατέφυγε στις περιοχές όπου σήμερα εκτείνεται η δικαιοδοσία του μεταφέροντας τις αξίες, τα ήθη και τα έθιμα. Πρόσθεσε ότι και ο ίδιος έχει καταγωγή από τη μαρτυρική Σμύρνη από όπου ο αείμνηστος πατέρας του έφυγε σε ηλικία 20 περίπου ετών το 1922 στα τραγικά γεγονότα. Ο Μητροπολίτης Γλυφάδας ανέφερε μεταξύ άλλων πως «Αποτελεί ουράνιον ευλογίαν και ιδιαιτάτην τιμήν, τόσον διά την ημετέραν ελαχιστότητα, όσον και τους συμπαρισταμένους της καθ΄ημάς Ιεράς Μητροπόλεως εκλεκτούς συνεργάτας η εν τη Πόλει Κωνσταντίνου του Μεγάλου προσκυνηματική ανάβασις και η μετά της Υμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος προσωπική συνάντησις...Ευρισκόμεθα εν Φαναρίω ένθα Υμείς ο Πατριάρχης του γένους των Ρωμηών, ίστασθε λοιδωρούμενος και ευλογών, διωκόμενος και ανεχόμενος, βλασφημούμενος και παρακαλών. Ασπαζόμεθα την σεπτήν Δεξιάν Υμών και καταθέτομεν την ημετέραν υιϊκήν αγάπην, τον άφατον σεβασμόν και την άπειρον εκτίμησιν εις των Οιακοστρόφον της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τον τετιμημένον Πατριάρχην της Ανατολής, τον επί εικοσαετία Προκαθήμενον των ανά την Οικουμένην Ορθοδόξων. Εισήλθομεν προ ολίγου μετά ρίγους συγκινήσεως εν τω ιερώ και καθηγιασμένω τόπω της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, εις χώρον μαρτυρίου και μαρτυρίας, εις γην αιματοστόλιστον και δακρύρροον, εις ύψωμα σταυρώσεως και Καθέδρα Αναστάσεως, όπως άπαντες εκθύμως δηλώσωμεν ενώπιον Υμών την διαβεβαίωσιν της συμπροσευχής και της συμπαραστάσεως της Ιεράς ημών Μητροπόλεως εις την αείποτε πάσχουσαν σταυρουμένην αλλά και εκ πυλών θανάτου λυτρουμένην, Αποστολικήν, του Πρωτοκλήτου, Εκκλησίαν. Ει και νεόδμητος, κατά πλείστον, η ημετέρα Επαρχία σεμνύνεται ότι πολλοί εκ των Ρωμηών της Ανατολής, ιδία του Πόντου, φθάσαντες εν Αττική μετά την Μικρασιατικήν Καταστροφήν αλλά και τα γεγονότα του ΄55, εδημιούργησαν νέας εστίας και οικισμούς φέροντες ού μόνον κειμήλια, εικόνας, λείψανα Αγίων, αλλά και μεταλαμπαδεύσαντες την μακραίωνον εν Ανατολή ανόθευτον Ορθοδοξίαν. Τον Μητροπολίτη Γλυφάδας συνόδευαν ο Πρωτοσύγκελλος του Αρχιμ. Αλέξιος καθώς και άλλοι κληρικοί και λαϊκοί συνεργάτες του στο έργο της διαποίμανσης της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος προσκάλεσε τον Μητροπολίτη Παύλο και τους συνεργάτες του στη μεσημβρινή Πατριαρχική τράπεζα.