Τελετή Αναστάσεως I. N. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης 2025

Πασχαλινό Θέμα (Μέρος Β΄)΄ Ανάλυση της Εικόνος της Αναστάσεως

Αναστάσιμο -Πασχάλιο Μήνυμα 2022

11η Θερινή Ομιλία (Γιατί Αναστήθηκε ο Χριστός;)

Περί της φετινής Αναστάσεως στις 9:00 μ.μ. (Νεανική Σύναξη 11 Μαΐου 2021)

Καιρός για Ανάσταση σε ένα κόσμο μπερδεμένο…!

 

            του π. Αντωνίου  Χρήστου

Αγαπητοί Αναγνώστες δεν ξέρουμε πόσοι από εσάς γνωρίζετε ότι εκτός από αρθρογράφος στην Εφημερίδα «Κιβωτός της Ορθοδοξίας», ότι διαθέτουμε και προσωπικό Κανάλι στο YouTube το οποίο ανεβάζουμε τα κηρύγματά μας αλλά και άλλα βίντεο με σχολιασμό στην επικαιρότητα και όχι μόνο. Αυτά τα αναφέρουμε βεβαίως όχι για αυτοπροβολή, ούτε για να μας ακολουθήσετε πέρα από την στήλη μας και εκεί. Το αναφέρουμε γιατί έχει άμεση σχέση με το θέμα που θα πραγματευτούμε και δεν είναι άλλο από το τελείωμα της Μεγάλης Εβδομάδος με την Ανάσταση. Ας ξεκινήσουμε :

Αναστάσιμο Μήνυμα π. Αντωνίου Χρήστου 2021

Ομιλία το Μ. Σάββατο το πρωί

"Ανάσταση Χριστού Θεασάμενοι" με τον π. Ευάγγελο Παπανικολάου 25-4-20

Αρχονταρίκι Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης 5 Μαΐου 2019

Αναστάσιμο μήνυμα π. Αντωνίου Χρήστου 2019

Ομιλία στην πρώτη Ανάσταση το Μ Σάββατο το πρωί

Πασχάλιο Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β. κ. Αντωνίου 2019

ελληνικη    δημοκρατια

ΙΕΡΑ    ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ   ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ

_______________________________

ΒΑΣΙΛΕΩΣ   ΠΑΥΛΟΥ  2– 16673 – ΒΟΥΛΑ  Τηλ.  210-9658849   fax:  210- 9657210

ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ   ΜΗΝΥΜΑ   2019

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί

καί  πνευματικά μου παιδιά ἐν Κυρίῳ Ἀναστάντι,

Ἀναμφισβήτητα, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου εἶναι τό συγκλονιστικότερο γεγονός, πού ἐγνώρισε ποτέ ὁλόκληρη ἡ παγκόσμια ἱστορία.  Εἶναι ἡ  καρδιά καί ἡ πεμπτουσία ὅλου τοῦ Εὐαγγελίου.  Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, σ’ ἕνα μεγαλειώδη ἀναστάσιμο παροξυσμό τουἀποφαίνεται, ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου διαφέρει ποιοτικά ἀπό ὅλες τίς ἄλλες χριστιανικές ἑορτές, ὅπως ὁ ἥλιος ἀπό τά ἄστρα τῆς νύχτας.

Ὁ οὐρανοβάμων Ἀπόστολος Παῦλος, βιώνοντας ἔντονα τήν ἀπροσμέτρητη σωτηριολογική διάσταση τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου,κάνειτήν καταπληκτική ὁμολογία: «Ἐάν ὁμολογήσης ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ὁ Θεός ἤγειρεν Αὐτόν ἐκ νεκρῶν, σωθήση» (Ρωμ 1,9). Καί πράγματι˙ ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἄνοιξε τίς Πύλες τοῦ Παραδείσου καί ἐσηματοδότησε μιά νέα ζωή,τήν ἐν Χριστῷ ζωή, τήν ἀναδημιουργία καί ἀνακαίνιση τῶν πάντων. Στό ἀναστημένο καί ἀφθαρτοποιημένο σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, συναναστήθηκε δυνάμει ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπίνη φύση, τήν ὁποία εἶχε προσλάβει ὁ Κύριος ἀντιπροσωπευτικά κατά τήν Ἐνσάρκωσή Του.Γι’ αὐτό μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἐλυτρώθη δυνάμει ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα, ἀλλά καί  ὁ καθ’ ἕνας ἀπό μᾶς προσωπικά. Ἔκτοτε ἀπομένει σέ μᾶς,αὐτήν τήν δυνάμει λύτρωση νά τήν κάνουμε καί δική μας λύτρωση, διά τῆς πίστεως καί τῆς ὑπακοῆς σέ Αὐτόν. Καί λύτρωση σημαίνει ζωή αἰώνια μαζί μέ τόν Χριστό.

Ὁ Κύριος μέ τήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του κατήργησε οὐσιαστικά τόν θάνατο.Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ἀποκαλύπτει χαρακτηριστικά: «Νυνί δέ Χριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο» (Α΄ Κορ. ιε΄,20). Καί παρακάτω πάλι τονίζει: «Εἰ νεκροί οὐκ ἐγείρονται, φάγωμεν καί πίωμεν, αὔριον γάρ ἀποθνήσκομεν» (Α΄Κορ. ιε΄,32). Ἄν, δηλαδή, δέν ἀναστηθοῦν οἱ νεκροί, ἄς φᾶμε καί ἄς πιοῦμε, ὅπως ὅσοι δέν πιστεύουν στόν Χριστό καί δέν προσδοκοῦν νά ζήσουν αἰώνια μαζί Του, διότι αὔριο θά πεθάνουμε, θά σβύσουμε, θά χαθοῦμε. Ὅμωςὁ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν Κύριος Ἰησοῦς  προτυπώνει καί τήν δική μας σωματική ἀνάσταση, ἡ ὁποία θά λάβῃ χώρα κατά τήν δευτέρα παρουσία Του.Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος,βροντοφωνεῖ μέσα ἀπό τόν περίφημο κατηχητικό Λόγο του: «Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος». Καί ἐμεῖς ὁμολογοῦμε καί ἀποδεχόμεθα στό τελευταῖο ἄρθρο τοῦ συμβόλου τῆς Πίστεως: «Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος».

Ἀδελφοί μου αγαπητοί,

Στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ στηρίζεται ὁλόκληρη ἡ πίστις μας καί ὁλόκληρη ἡ ζωή μας, ἡ παροῦσα καί ἡ μελλουσα. Ἄν ὁ Χριστός δέν εἶχε ἀναστηθῆ ἐκ νεκρῶν, τότε δέν θά ὑπῆρχε λόγος νά πιστεύουμε σέ Αὐτόν. Γι’ αὐτό γράφει πάλι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν» (Α΄ Κορ. ιε΄ 17). Δηλαδή, ἐάν ὁ Χριστός δέν ἀνεστήθη, εἶναι μάταια ἡ πίστις σας. Δέν ὑπάρχει λόγος νά πιστεύουμε σέ μιά ἀπάτη. Ἄς ζήσουμε ὅπως θέλουμε.Χωρίς νά προσδοκοῦμε σέ μιάν ἄλλη ζωή πέραν τοῦ τάφου. Ἐδώ τελειώνουν ὅλα. Δυστυχῶς, αὐτή εἶναι ἡ ἄποψη πολλῶν σήμερα, πού δέν ἔχουν ἀφήσει νά σταλάξῃ ἡ ἀγάπη τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ στίς καρδιές τους. Γι’ αὐτό δέν βιώνουν τήν παρουσία Του στήν ὕπαρξή τους.Καίπροτιμοῦν τά ἔργα τοῦ σκότους μᾶλλον, παρά τά ἔργα τοῦ φωτός (πρβλ. Ἰωαν. γ΄19).

Ἐμεῖς, ὅμως, ἀδελφοί μου, ἀπόψε ἤλθαμε ἐδῶ, ὄχι γιά νά τηρήσουμε ἕνα ὡραῖο ἔθιμο. Ὄχι ἁπλῶς γιά νά ἀνάψουμε τίς λαμπάδες μας καί νά ποῦμε χρόνια πολλά καί ἀμέσως μετά νά φύγουμε γιά νά φᾶμε τήν μαγειρίτσα. Ἤλθαμε ἐδῶ, διότι πιστεύουμε, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός πράγματι ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν μέ τήν δύναμη τῆς θεότητός Του καί ἔγινε τό θεμέλιο καί τῆς δικῆς μας μελλοντικῆς ἀναστάσεως στήν μακαρία αἰωνία ζωή τῆς Βασιλείας Του.

Βιώνοντας, λοιπόν, αὐτήν τήν πίστη βαθειά μέσα μας βροντοφωνάζουμε:

Χριστός Ἀνέστη!

Ἀληθῶς Ἀνέστη!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ

Ὁ   Ἐπίσκοπος  καί   Ποιμενάρχης  Σας

†  Ο    ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ,  ΒΟΥΛΑΣ,  ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ  ΚΑΙ  ΒΑΡΗΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Η Ανάσταση που άργησε – π. Ευμένιος Σαριδάκης

Μεγάλο Σάββατο βράδυ. Ο Γέροντας, λαμπροφορεμένος, υποδεχόταν τον κόσμο και έ­παιρνε τις λειτουργίες. Είχε ετοιμάσει τα καντή­λια από νωρίς. Έτοιμα όλα, σβηστά. Άρχισε το «Ευλογητός», πήρε καιρό μέσα στά μαύρα του τα ράσα, με τους βοστρύχους των μαλλιών και των γενειών του να λάμπουν.

Σοβαρός-σοβαρός. Ανοι­γόκλεινε την πόρτα, παραπατούσε, αλλά έτρεχε κιόλας, προσκυνούσε τις Δεσποτικές εικόνες, τον θρόνο, έμπαινε στο Ιερό, έπαιρνε τις λειτουργί­ες, ψέλναμε τον Κανόνα «Κύματι θαλάσσης». Δεν είχε ο Γέροντας χρόνο κοσμικό, είχε χρόνο λει­τουργικό. Μαζευόταν ο κόσμος, πολύς κόσμος. Χριστιανοί, που τον αγαπούσαν, αλλά και άλλοι από την γειτονιά δρασκέλιζαν την μάντρα, σκύβον­τας από το μικρό πορτάκι, άρρωστοι, νοσοκόμες, γιατροί. Καθυστερούσε ο Γέροντας. Σβηστά τα φώτα. Ψέλναμε, ξαναψέλναμε, δεν έβγαινε να πη το «Δεῦτε, λάβετε φῶς».

Έφευγα από το ψαλτήρι, να πάω στο Ιερό, μου έλεγε:

«Ξέρω, ξέρω». Αδημο­νία. Οι άλλες εκκλησίες σήμαναν ήδη Ανάσταση, βαρελότα πέφτανε κι αυτός δεν έβγαινε.

«Ξέρω, ξέ­ρω», μου λέει.»Όποιος θέλει να φύγη. Δέν μπορεί. Ας τους βάλουμε στην εκκλησία, τά προβατάκια του Χριστού μας, Βαγγέλη. Μέσα στην κιβωτό είναι μιά φορά τόν χρόνο. Ας καθυστερήσουν. Ψάλλε εσύ, ψάλλε».

«Τά είπα, Γέροντα, πάλι καί πάλι».

Τέλος πάντων, βγήκε. Άλλο πανηγύρι. ‘Εκουνούσε την λαμπάδα γελώντας,

βλέποντας το φως. «Επεφταν οι Χριστιανοί κι εκείνος εκουνούσε την λαμπάδα του. Πήραν το φως, διαδόθηκε παντού, έξω στις αυλές. Ψέλναμε: «Την Ἀνάστασίν Σου, Χριστέ Σωτήρ». Βγήκαμε, καθυστερούσε, χαιρε­τούσε, ευλογούσε, σταύρωνε. Ανέβηκε σ’ ένα πε­ζούλι, απέναντι από τον ναό, και πήγαινε πέρα-δώθε. Γελούσε, έλαμπε το πρόσωπο του, σωστό παιδί. Ό κόσμος περίμενε το Εύαγγέλιο.

Άφού «έπαιξε» κάμποσο, πηγαίνοντας πέρα-δώθε, εστάθη. Άνοιξε το Ευαγγέλιο, δόξασε την Αγία Τριάδα, διάβασε το κείμενο, το εωθινό, όχι το σύνηθες, αλλά το άλλο, το μεγαλύτερο. Δόξα σοι, είπε το «Χριστός Ἀνέστη», χτύπησαν οι καμ­πάνες. Δεν είχαν πολλά βαρελότα. Ψέλναμε όλοι, όλος ο λαός. Νέα χαρά τώρα. «Χριστός Ἀνέστη», φώναζε. Περιδιάβαινε στο πεζούλι, μετά χάθηκε στον κόσμο. Είχε πάει η ώρα 1:30. Μπήκαμε στην εκκλησία.

«Ψάλτε, ψάλτε», έλεγε. Λιβάνιζε σε κάθε ωδή. Ψέλναμε τις Καταβασίες. Εάν μας ξέφευγε κανένα τροπάριο και το λέγαμε μόνο μια φορά, αυτός μας έλεγε:

«Πές το πάλι». Μνημόνευε στήν πρόθεση χιλιάδες ονόματα. Ειχε πάει 2:30 το πρωί. Ο κόσμος είχε εγκλωβιστεί. Μόνον οι Έλληνες ξέ­ρουν τι σημαίνει, να πας κάπου να αναστήσης και μετά να πας να φας. Ακόμα και οι Χριστιανοί θέ­λουν να είναι 2 η ώρα στο τραπέζι κι εμείς μόλις που είχαμε αρχίσει.

Είπα το «Ὅσοι εἰς Χριστόν», τον Απόστολο, δια­βάστηκε και το Ευαγγέλιο και ήρθε η ώρα των κατηχουμένων. Τρείς την νύχτα άρχισε να μνημονεύη τους ζωντανούς, χιλιάδες ονόματα. Πολλοί έφυγαν από την εκκλησία. Πήγε η ώρα 4:00 κι ακόμα να βγουν τα Άγια. Τέλος πάντων, ευδόκησε να πάψη τα μνημόνια. Βγήκαν τα Άγια κι άρχισε πάλι να μνημονεύη. Μπήκα στο Ιερό και μου λέει: «Χαίρον­ται, Βαγγέλη μου, χαίρονται οι πεθαμένοι». Κι εγώ του απαντώ: «Δεν ξέρω αν χαίρωνται οι πεθαμέ­νοι. Οι ζωντανοί όμως;».

Μου λέει: «Χαίρονται κι αυτοί, Βαγγέλη μου, ψάλλε, ψάλλε». Καί τι να ψάλλω; Περίμενα να τελειώση.

Τελείωσε, μας κοινώνησε όλους, μας έδωσε ό­λα του τα κρασιά και τα πρόσφορα και τ’ αυγά, και φύγαμε κατά τις 5:00. Σκέφθηκα: «Δεν ξανάρχομαι του χρόνου, απαπαπα!!!».

Τον επόμενο χρόνο δεν λειτούργησε. Ήταν η τελευταία πασχαλιάτικη Λειτουργία, που έκανε μόνος του, με το ποίμνιό του, ο ποιμένας ο καλός, ο ευλογημένος.»

Σίμωνος Μοναχού, π. Ευμένιος – ο κρυφός Άγιος της εποχής μας, Αθήναι 2009, σσ. 110-114.

https://www.vimaorthodoxias.gr/peri-zois/i-anastasi-pou-argise/

Λίγα λόγια για την Διακαινήσιμο Εβδομάδα και την Ανάσταση

Η Ανάσταση του Χριστού μας είναι το νόημα της πίστη μας και η εφαρμογή της πίστης μας σημαίνει Φως Αναστάσεως!

  

                                          του π. Αντωνίου Χρήστου

Θυμάμαι ήμουν μαθητής δημοτικού, όταν είχα πάει στο σπίτι ενός φίλου και είχε στη βιβλιοθήκη του μια πλήρη σειρά γνωστής Εγκυκλοπαίδειας, της εποχής εκείνης. Επειδή είχα μεγάλο παιδικό  ενθουσιασμό, πήγα και ξεφύλλισα τον τόμο, που περιείχε το γράμμα Χ, στο λήμμα Χριστός και πράγματι περιέγραφε την επίγεια πορεία του Κυρίου με πολλές λεπτομέρειες και την προσωπικότητά του Κυρίου με καλά λόγια. Στο τέλος όμως της αναφοράς της Εγκυκλοπαίδειας για τον Χριστό μας, τα χάλασε εντελώς. Ενώ είπε για την Σταύρωση, ανέφερε  για την  ταφή, θυμάμαι ακόμη μετά από τόσα χρόνια την φράση : «Μετά τρεις μέρες από την ταφή του Χριστού, οι μαθητές του υποστήριξαν ότι Αναστήθηκε»! Όχι ότι δηλαδή ότι είναι ένα γεγονός δεδομένο και αναμφισβήτητο, όπως όλα τα άλλα του Χριστού μας που έγραφε πριν, αλλά είναι κάτι που υποστήριξαν οι μαθητές του μόνο και απλά αναφέρεται, μάλλον με επιφύλαξη, σίγουρα όμως με μη αντικειμενική βεβαιότητα, κατά τον συγγραφέα του συγκεκριμένου λήμματος ¨Χριστός¨ της Εγκυκλοπαίδειας. Θυμάμαι ακόμη ότι έκλεισα τον τόμο και το έβαλα στη θέση του, με έντονο προβληματισμό και απογοήτευση

   Μεγαλώνοντας, είδα στην πράξη, ότι όλο αυτή η οπτική γωνία της Εγκυκλοπαίδειας, αυτό το πρίσμα, έχει μπολιάσει γενιές και γενικές τον σύγχρονο άνθρωπο και δυστυχώς ακόμη και «πιστούς», εντός Εκκλησίας! Το πιστοί φυσικά πάει εντός εισαγωγικών, γιατί όπως λέει ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή : «Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται, πῶς λέγουσί τινες ἐν ὑμῖν ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν;  εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται· εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν..» (Κορ. Α΄ 15, 12-14) Το παραθέτουμε και σε μετάφραση : «Εάν δε από όλους μας κηρύσσεται ότι ο Χριστός έχει αναστηθή, πως μερικοί, αντιλέγοντες στο ομόφωνον κήρυγμα των Αποστόλων, ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει ανάστασις νεκρών;  Εάν όμως δεν υπάρχη ανάστασις νεκρών, τότε ούτε ο Χριστός έχει αναστηθή. Εάν δε ο Χριστός δεν ανεστήθηκε, τότε είναι αδειανό και χωρίς περιεχόμενο το κήρυγμα μας, κούφια και ανωφελής η πίστις σας». Επομένως η Ανάσταση του κυρίου μας, περικλείει όλο το περιεχόμενο και την προοπτική της πίστη μας, αφού όχι μόνο ακολουθεί των παθών, της σταύρωσης και της ταφής του Κυρίου, αλλά τα προϋποθέτει όλα αυτά. Γι αυτό άλλωστε και η ορθόδοξη εικόνα της Αναστάσεως είναι η «εις Άδου κάθοδος», όπου πήγε κήρυξε στους νεκρούς και τραβάει τους πρωτοπλάστους ξανά πάνω κοντά Του.

Φυσικά εμείς ως ορθόδοξοι πιστοί, γνωρίζουμε ότι δεν πάμε σχολαστικά και εγκεφαλικά να πείσουμε για την Ανάσταση του Χριστού, κάθε άνθρωπο που την αμφισβητεί ή αμφιβάλλει ή την προσεγγίζει στεγνά και επιστημονικά κτλ. Μιλάμε για ενδείξεις και όχι αποδείξεις, όχι γιατί στερείται λογικής, είναι άλλα γιατί αλλιώς βιώνεται και προσεγγίζεται.  Δεν στερείται λογικής από τα εξής απλά επιχειρήματα : α) Το δύσκολο και το αδιανόητο δεν ήταν να αναστηθεί, αφού Θεός είναι, αυτό που σε στέλνει να το γράψουμε κομψά «τρόφιμο σε ψυχιατρική κλινική», είναι πως ένας Θεός ανέβηκε πάνω στο Σταυρό και κατέβηκε νεκρός σε τάφο…! β) Πως εξηγείται λογικά, οι φοβισμένοι και διασκορπισμένοι μαθητές μετά την Ανάσταση και την Πεντηκοστή να πορευθούν σε όλη την οικουμένη και με παρρησία και θάρρος μπροστά σε βασιλείς και δημίους να ομολογούν Αναστημένο Χριστό; γ) Πως εξηγείται λογικά αυτό το συνεχές ετήσιο θαύμα του Αγίου Φωτός, κάθε χρόνο στον ίδιο τόπο, ανάμεσα σε τόσους αλλοθρήσκους και ετεροδόξους να βγαίνει μόνο από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη και για λίγα λεπτά της ώρας να μη καίγεται όποιος το κρατά;

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα, αλλά η Εκκλησία μας δεν μπαίνει σε αυτή την διαδικασία για ένα πολύ απλό λόγο, γιατί δεν μπήκε ο ίδιος ο ιδρυτής της Χριστός. Ο Χριστός μας, δεν είναι Μωάμεθ για να γυρίσει πίσω στη Μέκκα που στην αρχή δεν τον πίστεψαν και μετά όπου γης, για να επεκταθεί με την σπάθα. Δηλαδή μετά την Ανάστασή του δεν πήγε στους Σταυρωτές του, δεν εμφανίστηκε στους αρνητές του, δεν πήγε στον Πιλάτο, δεν πήγε στους Γραμματείς και Φαρισαίους, όχι γιατί δεν αναστήθηκε όπως υποστηρίζουν οι κακόπιστοι αρνητές, αλλά γιατί σέβεται την ελευθερία και την διάθεση του κάθε ανθρώπου. Που εμφανίστηκε; Στους στενούς μαθητές του και στις γυναίκες που τον ακολουθούσαν πιστά. Γιατί; Γιατί η Ανάσταση δεν υπάρχει για να πιστέψουμε…αλλά πιστεύουμε για να ζήσουμε και βιώσουμε Ανάσταση! Αυτό είναι το κομβικό σημείο, το σημείο κλειδί, για να εξηγήσει όλη την στάση του Κυρίου και του Χριστού μας! Αλλιώς μία πίστη τέτοια δεν θα ήταν πίστη, αλλά ένας καταναγκασμός αντικειμενικός, όπως τόσα συμβαίνουν στο επιστητό.

Για την Εκκλησία λοιπόν και κάθε μέλος της πιστό, σημαίνει ένα βαθύ τρόπο πίστης και βεβαιότητας. Τέτοιας βεβαιότητας που πλέον η Ανάσταση είναι το ξεχείλισμα της καρδιάς και της πληρώσεως των πάντων με αυτό το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Ούτε καλημέρα, ούτε καληνύχτα αλλά ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, έλεγαν πολύ Άγιοι όπως ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ. Αυτό ομολογούμε και εμείς για 40 μέρες μέχρι της αποδόσεως του Πάσχα. Κλείνοντας θα λέγαμε ότι Ανάσταση είναι να σηκώνεσαι όταν αμάρτησες, να πιστεύεις όταν δυσπίστησες ή έχασες την πίστη σου, να χαμογελάς και να είσαι γαλήνιος εμπρός τον θάνατο, να ανοίγεις την αγκαλιά σου σε εκείνους που σε προδίδουν, συκοφαντούν και σε πολεμούν συστηματικά….! Ανάσταση είναι ένα Δόξα σοι ο Θεός στον πόνο και τον πειρασμό! Ανάσταση είναι η σωτηρία μας και ο θάνατος του θανάτου. Γι αυτό ο θάνατος πλέον δεν είναι τέρμα, αλλά Πάσχα, δηλαδή διάβαση, από την προσωρινή μας ζωή, την όντως πραγματική μας αιώνια ζωή!

Χριστός Ανέστη  αδελφοί μου!!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Η τελετή της Αναστάσεως στον Άγιο Στυλιανό ΚΑΑΠ (πρώην ΠΙΚΠΑ) Βούλας.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το 2018, τελέσθηκε στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Στυλιανού ΚΑΑΠ (πρώην ΠΙΚΠΑ) Βούλας στις 10 μ.μ., η τελετή της Αναστάσεως, από τον Εφημέριο του Ιδρύματος π. Αντώνιο Χρήστου.

Τα παιδιά του Ιδρύματος που μπορούσαν να μετακινηθούν, το προσωπικό του που εφημέρευε, καθώς και πολλοί εθελοντές, έψαλλαν όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη» και πλημμύρισαν τις λαμπάδες τους αλλά και τις καρδιές τους, με το Πανάγιο Αναστάσιμο Φως, το οποίο προμηθευτήκαμε απευθείας από το Αεροδρόμιο.

Μετά το τέλος της τελετής και την μεταφορά των πασχαλινών ευχών του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Παύλου, όλα τα παιδιά έλαβαν από  το χέρι του Ιερέως, από ένα πασχαλινό αβγό, ένα χειροποίητο βραχιολάκι με σταυρό και ένα σοκολετένιο πασχαλινό γλύκισμα και αποχώρησαν χαρούμενα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την Πέμπτη της Διακαινησίμου, 12 Απριλίου, θα τελεστεί Αναστάσιμη πανηγυρική Θ. Λειτουργία 7.15-10 π.μ.

                              

                                                 Εκ του Ιερού Παρεκκλησίου

Χριστός Ανέστη αδιάκοπα!

Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου   Άρθρο για Λογαριασμό της Εφημερίδας "Κιβωτός της Ορθοδοξίας" (ikivotos.gr) . Αναδημοσίευση : www.eyxh.gr 

Το Χριστός Ανέστη προϋποθέτει το Χρόνια Πολλά, ενώ το χρόνια Πολλά δεν προϋποθέτει το Χριστός Ανέστη...!Όλοι γιορτάσαμε την λαμπροφόρο Ανάσταση Του Κυρίου μας! Με τις αναμμένες λαμπάδες στα χέρια, ανταλλάξαμε τον ασπασμό της Αγάπης, ενώ η καρδιά και τα χείλη μας, πλημύρισαν από τον θρίαμβο της Αναστάσεως, ψέλνοντας το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ".

Είναι χαρακτηριστικό, όσοι παρέμειναν στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία (μαζί με τον Όρθρο βέβαια), ότι το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" ψέλνετε για 99 ολόκληρες φορές!! Ούτε μία, ούτε δύο, 99 ολόκληρες φορές, χωρίς να υπολογίσουμε και την Αναστάσιμη Ακολουθία μετά το τέλος της Θ. Λειτουργίας που και εκεί διαβάζεται και ψέλνετε αρκετές φορές.

Όλα αυτά που βιώνονται λειτουργικά από την Αγία Εκκλησία μας, πάντοτε γίνονται για να έχουν πρακτική εφαρμογή σε όλη τη ζωή μας και εκτός της παρουσίας μας, κατά την ομαδική λατρεία στον Ιερό Ναό. Αν κάτι δεν προσφεύγει σε μακροπρόθεσμη εφαρμογή και βίωση, τότε αυτό θα ήταν μια "εικονική πραγματικότητα", ένα καλό "θέατρο" ή "έργο" που όμως σταματά να υπάρχει στη πραγματική ζωή των ανθρώπων, που έχουν δοκιμασίες και δυσκολίες και ψάχνουν μια απτή ελπίδα για να τις υπερβούν.

Όλα τα παραπάνω τα αναφέρουμε, γιατί υπάρχει μία τάση, από την επόμενη κι όλας ημέρα της Αναστάσεως (μην πω και από την ίδια από μερικούς πολλές φορές), κάποιοι βιάζονται να αντικαταστήσουν την ομολογία πίστεως και τον χαιρετισμό της περιόδου του Πεντηκοσταρίου, τουλάχιστον μέχρι την εορτή Αποδόσεως του Πάσχα, για 40 μέρες, σε ένα σκέτο "Χρόνια πολλά". Με αυτή την ευχή, είναι βέβαια εξοικειωμένοι οι άνθρωποι και την λένε σε Γιορτές και Γενέθλια ανθρώπων, μεγάλες θρησκευτικές και εθνικές εορτές, αλλά δεν συνάδει με τον Αναστάσιμο Χαρακτήρα της ομολογίας πίστεως, ότι ο Χριστός μας νίκησε τον θάνατο και μας απάλλαξε από την φθορά και την αμαρτία.

Ο Χαιρετισμός μας είναι ¨ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ¨ και η απάντηση μας "ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ"! Δύο μόνο λέξεις, αλλά με τόσο βαθύ και ανατρεπτικό νόημα ή καλύτερα γεγονός, που εκφράζει όλη την πεμπτουσία της πίστεώς μας, γιατί κατά τον Άγιο Απόστολο Παύλο, αν δεν υπήρχε η Ανάσταση Του Κυρίου : «εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν» (προς Κορινθίους Α΄ Κεφάλαιο 15 στίχος 17). Με την ομολογία μας, αυτή, διατρανώνεται η πίστη μας στην Ανάσταση όλων των κεκοιμημένων, από τον Αδάμ μέχρι και τον άνθρωπο που γεννήθηκε πριν 1 λεπτό.

Το Χριστός Ανέστη λοιπόν εκφράζεται στη γη, αλλά έχει επουράνια προοπτική. Από μόνο του, ως ομολογία πίστεως, είναι μία γιορτή, είναι μία νίκη, είναι μία επιβεβαίωση στα όσα είπε και δίδαξε ο Χριστός, είναι η απαρχή μίας αναστάσιμης πνευματικής πορείας. Επομένως όπως λέμε και στο τίτλο, με το Χριστός Ανέστη, προϋποθέτει και Χρόνια Πολλά και μάλιστα καλύτερα, Χρόνια καλά και Αναστάσιμα. Όταν όμως δεν μιλάμε καθόλου για Ανάσταση και απλά μιλάμε με τα χείλη απλά "Χρόνια Πολλά", τότε αυτό έχει απλά επίγεια προοπτική, έχει φθορά και θάνατο, αφού δεν υπάρχει μέρα που να ζήσει ο άνθρωπος χωρίς να πέσει και να αμαρτήσει. Τι να τα κάνω τα χρόνια πολλά, αν δεν έχω αναγεννηθεί πνευματικά και δεν έχω προσπαθήσει να απαλλαγώ από τα πάθη και τις αδυναμίες μου; Τι να τα κάνω τα πολλά χρόνια, όταν γκρινιάζω και νευριάζω και δεν μιμούμαι τον Σωτήρα Χριστό που σιωπούσε και δεν βαρυγκωμούσε;

Πρέπει λοιπόν όλοι να αντιληφθούμε, ότι το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, παραπέμπει σε συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά οι συνέπειες της συγκεκριμένης ενέργειας του προσώπου, του θεανθρώπου Χριστού, είναι ευεργετικές προς εμένα προσωπικά και όλο το ανθρώπινο γένος γενικότερα. Αντίθετα με το ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, είναι κάτι αφηρημένο και όταν ζω χωριστά από τον Θεό, τότε όλο αυτό μπορεί να είναι σκλαβιά και προσωπική ταλαιπωρία.

Ας μη διστάζουμε να ομολογούμε όχι μόνο με τα χείλη, αλλά κυρίως με τα έργα μας και την στάση μας ιδιαίτερα πάνω στις δυσκολίες, ότι ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, παρά ένα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με τα χείλη, που στη πράξη είναι κάτι αβέβαιο και ίσως για πολλούς λόγω κατάστασης υγείας και ουτοπικό. Όλα είναι στη πρόνοια Του Θεού και στο δικό Του θέλημα, αυτός δίνει τα πολλά ή τα λίγα!

                         ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ-ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΠΑΣΧΑ 2017

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΠΑΝΤΑ!!

ΧΡΙΣΤΟΣ -ΑΛΗΘΩΣ

ΑΝΕΣΤΗ!!

π. Α.Χρήστου

Η τελετή της Αναστάσεως στον Άγιο Στυλιανό ΚΑΑΠ (πρώην ΠΙΚΠΑ) Βούλας.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος για το 2017, τελέσθηκε στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Στυλιανού ΚΑΑΠ (πρώην ΠΙΚΠΑ) Βούλας στις 10 μ.μ., η τελετή της Αναστάσεως, από τον Εφημέριο του Ιδρύματος π. Αντώνιο Χρήστου.

Τα παιδιά του Ιδρύματος που μπορούσαν να μετακινηθούν, το προσωπικό του που εφημέρευε, καθώς και πολλοί εθελοντές, έψαλλαν όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη» και πλημμύρισαν τις λαμπάδες τους αλλά και τις καρδιές τους, με το Πανάγιο Αναστάσιμο Φως, το οποίο προμηθευτήκαμε απευθείας από το Αεροδρόμιο.

Μετά το τέλος της τελετής και τις ευχές, όλα τα παιδιά έλαβαν πασχαλινά αβγά, από ένα χειροποίητο βραχιολάκι με σταυρό, σοκολετένιο πασχαλινό γλύκισμα και αποχώρησαν χαρούμενα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την Παρασκευή της Διακαινησίμου 21 Απριλίου στην εορτή της Παναγίας της  Ζωοδόχου Πηγής , θα τελεστεί Αναστάσιμη πανηγυρική Θ. Λειτουργία 7.15-10 π.μ. και στις 12.00 μ.μ., θα τελεστεί βάπτιση σε παιδάκι του Ιδρύματος.