Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Προσλαλιά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β. στην Ημερίδα της Μητροπόλεως για τον "Εγκεφαλικό θάνατο".


ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ  ΘΕΜΑ

ΕΙΝΑΙ  Ο "ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ  ΘΑΝΑΤΟΣ"

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ  ΘΑΝΑΤΟΣ ;



ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ

ΤΟΥ  ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ  ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ

κ. ΠΑΥΛΟΥ



ΓΛΥΦΑΔΑ,  11  ΜΑΡΤΙΟΥ  2012



* * * * * * * *





          Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί ἐν Κυρίῳ

          καί ἐκλεκτή ὁμήγυρις,

                         "Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε" !



          Στό  δεύτερο  Κεφάλαιο το  Βιβλίου τς Γενέσεως, κε που περιγράφεται δημιουργία το Κόσμου πό τήν γία Τριάδα, Θεόπνευστος γραφίδα σημειώνει: "Κα πλασεν Θες τν νθρωπον, χον π τς γς  κα νεφύσησεν ες τ πρόσωπον ατο πνον ζως, κα γένετο νθρωπος ες ψυχν ζσαν».

Προφήτης Δαβίδ, νθυμούμενος μέ πολλή εγνωμοσύνη τό μέγα θαμα τς δημιουργίας διαλαλε· «α χερές σου ποίησάν με καί πλασάν με», ν γιος ωάννης Δαμασκηνός, συνοψίζει μέ τόν ποιητικόν μνογραφικό λόγο του «γθέν μου τό σμα διέπλασας, δέδωκάς δέ μοι ψυχήν τ θεί σου καί ζωοποι μπνεύσει». 

          ν καί ο παραπάνω γιογραφικές κφράσεις, εναι συμβολικές καί εκονικές, ν τούτοις ποδίδουν τήν μεγαλωσύνη το Θεο καί τήν πέραντη γάπη του πρός τό τελειότερο δημιούργημά του, τόν νθρωπο.



          κατάχρηση στόσο τς λευθερίας, μέ τήν ποία Θεός στόλισε τό πλάσμα του, προκάλεσε τήν πτώση καί τήν ξωσή του, πό τήν Παραδεισένια κατάσταση, μέσα στήν ποία Θεϊκή εσπαλγχνία τόν τοποθέτησε. φθορά εσέρχεται στά κύτταρά του, πόνος γκαθίσταται στή ζωή του, καί κολουθε θάνατος. μεταπτωτικός νθρωπος, νδύεται καί πάλι οράνια χαρίσματα, ταν ζ ληθινά μέσα στή χάρη το Θεο.

σχάτως, πό τήν νανθρώπιση το Θεο μέχρι σήμερα,  ποιος ζ τό Μυστήριο τς κκλησίας το Σωτρος Χριστο μας, πολαμβάνει τήν πέρβαση τς φθορς καί το θανάτου. Ο  γιοί μας, πλήρεις ορανίων δωρεν   καί κοινωνοί τς ναστάσεως το Θεανθρώπου, δείχνουν μέ τό παράδειγμα το βίου τους, τόν τρόπο, πού θάνατος καταργεται καί δέν πάρχει πιά.

          στόσο, ο ρχάριοι περί τήν πίστη καί χλιαροί κατά τήν καρδίαν νθρωποι, ζομε καί γωνιζόμεθα μέ χίλιους τρόπους, γιά νά ποτάξουμε τήν φθοροποιό ξέλιξη τς βραχύβιας πί γς παρουσίας μας. πιδίωξη πάντων τν παροικούντων τήν γν νθρώπων, φαίνεται νά εναι  πιμήκυνση το χρόνου τς φήμερης ζως μας.

          Βεβαίως, θεμιτή προσφυγή τν σθενούντων ες τούς ατρούς καί τήν πιστήμη τς γείας, φελε πολλαπλς τόν νδεδυμένο τόν δερμάτινο χιτνα νθρωπο καί σαφς παρέχει εκαιρίες, γιά περαιτέρω μετάνοια καί σωτηρία τς ψυχς νός κάστου.  ξ  λλου, Ναός το γίου Πνεύματος, χρειάζεται γάπη, συντήρηση, φροντίδα καί πιδιορθώσεις.



          Μά κάποτε, τό τέλος γγίζει, καί ρχάγγελος θά πλησιάσει, προκειμένου νά παραλάβει τήν, πολυτιμότερη π΄ λο τόν κόσμο ψυχή, καί νά τήν προσφέρει στόν Θρόνο το δημιουργο της. δ κριβς, τίθενται ρισμένα πό τά  ρωτήματα πού μς πασχολον κατά τήν σημερινή μερίδα.

          Ποιό πλάσμα το Θεο, ποφαίνεται πρίν πό τό Θεό -καί σως χωρίς φόβο Θεο-, πότε τελειώνει τό μυστήριο τς ζως, πού πάνσοφος Δημιουργός δώρισε στό κορυφαο δημιούργημά του, καί  πότε ρχίζει τό  μυστήριο το θανάτου;

          Πότε νθρωπος νεκρώνεται καί παύει νά λειτουργε,  ς ζν ργανισμός;

          άν διαγνωσθε πό κάποιους ατρούς, μιά κατάσταση ζως, πού μόλις κατά τά τελευταα χρόνια, προσδιορίσθηκε ς "γκεφαλικός θάνατος", τότε νθρωπος ποος ερίσκεται στό κρεβάτι το πόνου,  θεωρεται νεκρός; 

          Ποιός χει τό δικαίωμα, νά διακόψει τό νμα τς ζως, πειτα πό μία ατρική, διαβλητή μάλιστα, γνωμάτευση; 



          ερά Μητρόπολίς μας πό τν εαισθητοποιημένη πάνω στό θέμα, χει προβε σέ διάφορες κινήσεις, προκειμένου νά διατυπώσει μέ σαφήνεια τίς πόψεις της, λλά καί νά  νημερώσει μέ πευθυνότητα τόν πιστό λαό Της. νδεικτικά ναφέρονται ατή τή στιγμή, πολυσέλιδη πιστολή μας πρός τήν ερά Σύνοδο τς κκλησίας τς λλάδος τόν Μάρτιο το 2008, ο δεκάδες σχετικές ναρτήσεις στήν στοσελίδα τς Μητροπόλεως μας καί κδοση τόμου μέ τόν τίτλο "Προβληματισμοί περί μεταμοσχεύσεων".



          Μέ τή διοργάνωση τς σημερινς μερίδας, πιδιώκεται μιά σφαιρική καί οσιαστική νημέρωση πό πρόσωπα φερέγγυα καί μέ βαθύτατη γνώση το ντικειμένου. Καλοσωρίζουμε λοιπόν, τόν κ.  θανάσιο βραμίδη, Καθηγητή Παθολογίας το Πανεπιστημίου θηνν, τόν κ. Κωνσταντνο Καρακατσάνη, Καθηγητή Πυρηνικς ατρικς το Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τόν κ. μμανουήλ Παναγόπουλο, μισθο πίκουρο Καθηγητή τς Χειρουργικς το Πανεπιστημίου θηνν, σο καί τούς δελφούς συλλειτουργούς, τόν Αδεσιμολογιώτατο  Πρωτοπρεσβύτερο π. Στέφανο Στεφόπουλο, κληρικό τς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χαλκίδος  καί τόν Αδεσιμολογιωτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Κωνσταντνο Στρατηγόπουλο, φημέριο τς ερς Μητροπόλεώς μας.

          Εελπιστομε, τι μέ τίς εσηγήσεις τν κλεκτν μιλητν, κάθε κροατής,  θά κατανοήσει  τήν πραγματική εκόνα το λεγομένου  "γκεφαλικο Θανάτου"  καί θά ποκομίσει  σα φόδια το χρειάζονται,  στε μέ στέρεη πεποίθηση, νά γνωρίζει  τήν  ρθή  ατρική  καί θεολογική  θέση.

νθρωπος, κατέχοντας μοναδική θέση καί  ξεπέραστη ξία μέσα στήν πλάση το σύμπαντος, παραδίδεται λοκληρωτικά στά χέρια το Δημιουργο του.  κενος, ς Κύριος τς ζως καί το θανάτου, χει τό δικαίωμα το χρονικο σημείου μεταβάσεως κάστου νθρώπου κ το θανάτου ες τήν ζωήν, καί οσιαστικά τς προσκλήσεώς του, στήν τελεύτητη χαρά το Παραδείσου.