Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

O Eσπερινός της συγνώμης .



Μόλις είχε σουρουπώσει. Ο παππούς μου φόρεσε τα καλά του, γυάλισε για μια ακόμη φορά τα παπούτσια του, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και μου είπε:
-Έλα Κωνσταντίνε, αρχίζει ο εσπερινός της συγγνώμης, πάμε, δεν ακούς την καμπάνα, έλα στην Εκκλησία;
-Τι λες, ρε παππού, τα έχεις χαμένα; Βραδιάζει. Εκκλησία πήγαμε σήμερα το πρωί, πάλι θα πάμε;
-Μάλλον δεν θα έχεις ακούσει ποτέ για τον Εσπερινό της Συγγνώμης…
-Εσπερινός της Συγγνώμης; Τι είναι αυτό;
-Έλα μαζί μου και θα δεις.
Η αλήθεια είναι ότι ο παππούς μου δεν ήταν και πολύ ομιλητικός. Αγαπούσε πολύ την εκκλησία από παιδάκι που ήταν, γιατί τον πήγαινε και εκείνον η γιαγιά του. Παρόλο που όταν μεγάλωσε σταμάτησε να πηγαίνει γιατί είχε αφοσιωθεί πολύ στην δουλειά του, όπως έλεγε, πάντα του έλειπε η αίσθηση της κοινής προσευχής, της ησυχίας. Κάποια στιγμή στην ζωή του, συνέβη κάτι απροσδόκητο -πέθανε η γιαγιά μου- και τότε βρήκε μοναδική στήριξη, καταφυγή και ελπίδα στην εκκλησία. Οι γονείς μου τον έλεγαν θρήσκο και η κόρη του μερικές φορές τον κορόιδευε, αλλά εκείνος ποτέ δεν τους κακοκάρδιζε. Έλεγε μέσα του: "Δεν ξέρουν, όπως δεν ήξερα κι εγώ και γι' αυτό δεν με καταλαβαίνουν, θα έρθει κάποια στιγμή και η δική τους ώρα."
Εγώ τον αγαπούσα πολύ τον παππού μου. Συνήθιζε να μου λέει για το πόσο σημαντική είναι η κατάνυξη για τον άνθρωπο και όταν τον ρώταγα τι θα πει κατάνυξη, μου έλεγε ότι είναι ένα συναίσθημα που έχει κανείς όταν νιώθει την καρδιά του ανοικτή, όταν νιώθει ότι αγαπάει τόσο πολύ τον Θεό και τους ανθρώπους που κυριαρχεί μόνο μια σκέψη στο μυαλό του: "Θεέ μου, να μας έχεις όλους καλά, όλοι είμαστε παιδιά σου, και εκείνοι που σε λατρεύουμε και εκείνοι που σε αγνοούμε. Θεέ μου χαίρομαι που υπάρχεις στην ζωή μου…". Μου έλεγε όμως ότι για να βοηθηθεί η ψυχή και να νιώσει αυτό το συναίσθημα, δημιουργούμε και τις κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή "Όπως εσύ θα πάς σε ένα πάρτι για να διασκεδάσεις που θα έχει έντονα φώτα και πολύ δυνατή μουσική, έτσι και εμείς στην εκκλησία για να νιώσουμε κατάνυξη χαμηλώνουμε τα φώτα και η ψαλμωδία είναι ταπεινή, χωρίς μεγάλα σκαμπανευάσματα, για να μπορούμε να συλλογιζόμαστε τις αδυναμίες και τα λάθη μας και έτσι να χωράμε και τους άλλους ανθρώπους στην καρδιά μας, να τους συγχωρούμε, να τους αγαπάμε."
Δεν ξέρω για ποιον λόγο, αλλά εκείνο το απόγευμα, αποφάσισα να τον ακολουθήσω. Μήπως ήταν τα μάτια μου που είχαν κουραστεί από τις πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή; Μήπως ήταν ότι αρκετοί φίλοι μου είχαν φύγει για το τριήμερο; Μάλλον ήταν που είχα βαρεθεί να κάνω όλη την ώρα τα ίδια πράγματα.
Δεν πέρασε πολλή ώρα μέχρι να μπούμε στην εκκλησία. Ανάψαμε ένα κερί και καθίσαμε στην πρώτη σειρά. Τα φώτα ήταν χαμηλωμένα, κυριαρχούσε παντού η μυρωδιά του λιβανιού. Αφού παρατήρησα όλες τις εικόνες του τέμπλου μία μία, άρχισα να κουράζομαι. Όλη την εβδομάδα που τρέχω από φροντιστήριο σε φροντιστήριο και από το σχολείο στο μπάσκετ, ανυπομονώ να βρώ λίγο χρόνο για να κάθομαι και να μην κάνω τίποτα και εκείνη την στιγμή που είχα βρεί τον χρόνο, ένιωθα να βαριέμαι. Νοσταλγούσα την οθόνη του υπολογιστή με την οποία συνειδητοποιούσα τελικά ότι ήμουν εξαρτημένος.
Άρχισα να παρατηρώ την εκκλησία στο μισοσκόταδο. Ήταν εντελώς διαφορετική σε σχέση με όλες τις άλλες φορές που είχα πάει. Υπήρχε μεγάλη ησυχία και ακινησία. Αν και όσο περνούσε η ώρα η εκκλησία γέμιζε, οι άνθρωποι δεν ήταν σαν τις άλλες φορές. Δεν ήταν ανυπόμονοι να τελειώσει, ούτε μιλούσαν μεταξύ τους. Όλοι έδειχναν σκεπτικοί. Ένιωθες βλέποντάς τους ότι συμμετέχουν σε κάτι κοινό, σε κάτι πολύ ουσιαστικό, ένιωθες ειλικρινή προσευχή. Εάν όντως υπάρχει και άλλος κόσμος και δεν υπάρχουν μόνο αυτά που βλέπουμε, ένιωθα ήδη να βρίσκομαι εκεί.
Την ακινησία ήρθε να διακόψει η Είσοδος του Ιερέα με το θυμιατό. Όλοι σηκωθήκαμε όρθιοι και η ψαλμωδία ξαφνικά έγινε πιο αργή. Οι πιστοί άρχισαν να σκύβουν και να σηκώνονται και ένιωθες ότι η προσευχή γίνεται πιο έντονη. Συμμετείχε και το σώμα στην προσπάθεια της ψυχής να φτάσει η προσευχή στον ουρανό. Ο παππούς μου έστεκε αγέρωχος δίπλα μου και μου σιγοψυθίριζε "Κάτσε εσύ, δεν είναι ανάγκη να κουράζεσαι…"
Μετά την είσοδο, άρχισε ο παπάς μαζί με τον νεωκόρο να αλλάζουν τα άμφια, δηλαδή τα καλύμματα, της Αγίας Τραπέζης. Το βαθύ πορφυρό διαδέχτηκε το φανταχτερό λευκό χρώμα που μέχρι τότε στόλιζε όλη την εκκλησία. Τραβάω τον παππού μου και τον ρωτάω:
-Καλά, γιατί λέγεται "εσπερινός της συγγνώμης";
-Θα δείς τώρα, μου απαντά
Δεν πέρασαν παρά λίγα λεπτά. Ο Ιερέας έκανε την απόλυση, δηλαδή είπε τις τελευταίες ευχές της ακολουθίας, και μετά έσκυψε προς το μέρος των πιστών λέγοντας "συγχωρήστε με αδελφοί". Από εκείνη την στιγμή και μετά ξεκίνησε να συμβαίνει κάτι που δεν το βλέπει κανείς πουθενά. Ούτε μετά από νίκη της αγαπημένης του ομάδας στο ποδόσφαιρο. Ένας ένας, όλοι οι πιστοί ξεκίνησαν να αγκαλιάζονται και να φιλάει ο ένας το μάγουλο του άλλου. Όλη η εκκλησία απέκτησε μια κίνηση, έγινε ένα σώμα. Στεκόμουν αμήχανος και τους κοίταζα. Προσπάθησα να ακούσω τι λένε. Αφουγκράστηκα ένα "συγχώρεσέ με" να βγαίνει από τα χείλη του καθενός. Υπήρχε μια λαμπρότητα στην ατμόσφαιρα, παρόλο το μισοσκόταδο. Πήγαζε από το πρόσωπο του καθενός που ζήταγε συγχώρεση. Όλοι αγκάλιαζαν και φιλούσαν όλους.
Από την αμηχανία ήρθε να με βγάλει ο παππούς. Με ασπάστηκε και μου ζήτησε συγγνώμη. Ήταν η αφορμή να αρχίσω να ζητώ και εγώ συγγνώμη από όλους τους πιστούς. Έγινα και εγώ ένα σώμα μαζί τους. Μίλαγα και αισθανόμουν δικούς μου ανθρώπους ακόμη και πρόσωπα με τα οποία δεν είχα ανταλλάξει κουβέντα μέχρι εκείνη την στιγμή. Όλοι γελαστοί και πρόθυμοι να σε αγκαλιάσουν. Εάν όντως ένιωσα κατάνυξη μια φορά στην ζωή μου, εάν όντως υπάρχει κάποια στιγμή που κυριάρχησε στο μυαλό μου το "Θεέ μου, να μας έχεις όλους καλά" ήταν εκείνη την στιγμή. Ήμουν έτοιμος να αγκαλιάσω τον οποιοδήποτε. Ακόμη και την Αγγελικούλα που μου έκανε την ζωή δύσκολη στο σχολείο. Ακόμη κι αν ήταν κι αυτή εκείνη την στιγμή στην εκκλησία, θα της ζητούσα συγγνώμη.
Νύχτωσε. Μετά το ζεστό τσάι που ήπιαμε στην αίθουσα κάτω από την εκκλησία και τις κουβέντες που πιάσαμε με τους φίλους του παππού, πήραμε τον δρόμο για το σπίτι. Ένα αίσθημα πληρότητας κυριαρχούσε μέσα μου.
-Μα καλά όμως, γιατί ζητάμε συγγνώμη από όλους, ρώτησα τον παππού μου. Γιατί ζητάμε ακόμη και από ανθρώπους που δεν τους έχουμε κάνει τίποτα;
-Στην εκκλησία παιδί μου δεν μένουμε ποτέ στάσιμοι, μου είπε ο παππούς μου. Η συγγνώμη έχει μια δυναμική. Ζητάμε συγγνώμη ακόμη και από αυτούς που δεν έχουμε μιλήσει μαζί τους, διότι σημαίνει ότι κι αυτούς μπορεί να τους στεναχωρήσαμε. Εάν ήμασταν καλύτεροι, και με αυτούς θα είχαμε μιλήσει. Ή ακόμη κι αν δεν είχαμε μιλήσει, θα μπορούσαμε έστω να τους είχαμε χαρίσει ένα χαμόγελο. Ζητάμε συγγνώμη ακόμη και για το χαμόγελο που δεν δώσαμε απλόχερα σε όλο τον κόσμο. Όχι όμως για να νιώσουμε ότι δεν αξίζουμε τίποτα, ούτε για να πούμε μια ψεύτικη συγγνώμη, αλλά για να προσπαθήσουμε να γίνουμε λίγο καλύτεροι. Για να φύγουμε από την θλίψη και την συνήθειά μας και να γίνουμε λίγο πιο δραστήριοι. Για να κινηθούμε προς την αγάπη.
Πάντα είχε έναν τρόπο για να με συγκινεί ο παππούς μου. Από εκείνη την ημέρα δεν έγινε κάποια θεαματική αλλαγή. Ωστόσο, από τότε κάθε φορά που έβλεπα κάποιον άγνωστο, σίγουρα ήμουν λίγο πιο πρόθυμος να του χαρίσω ένα χαμόγελο.




http://taxiarhes.blogspot.gr

2 σχόλια:

…..«….. και πάλιν ερχόμενος…..»…!; B΄

…..Mήπως, λοιπόν, περιμένουμε μ ά τ α ι α τη Δευτέρα παρουσία του Ιησού Χριστού….,
μα και την του Αντιχρίστου…., καθώς για τ ό τ ε και για ε κ ε ί ν ο υ ς μιλούν όλοι –τους…!;
Ναι, να, πάλι, και παραδείγματος χάριν….:

* Πέτρος : «Διά τούτο, αγαπητοί, ενώ περιμένετε αυτά, φροντίστε να βρεθήτε ενώπιόν του
ακηλίδωτοι και άψογοι εν ειρήνη,…..» : [Πέτρου Β΄, κεφ. 3, εδ. 14,…..]….,
* Παύλος : «Ενώ τώρα εφανερώθηκε μια για πάντα εις το τέλος των αιώνων, διά να καταργήση
την αμαρτίαν με την θυσίαν του εαυτού του.» : [Παύλου, Προς Εβραίους, κεφ. 9, εδ. 26.]….,
* Παύλος : «Διότι σας λέγομεν επί τη βάσει λόγου του Κυρίου μας τα εξής,
ότι εμείς οι ζώντες που θα παραμείνωμεν μέχρι της ελεύσεως του Κυρίου,
δεν θα φθάσωμεν προτήτερα από εκείνους που κοιμήθηκαν,
διότι αυτός ο Κύριος με παράγγελμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού
θα κατεβή από τον ουρανόν και πρώτοι οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν,
έπειτα εμείς όσοι ζούμε, οι οποίοι απομένομεν, θα αρπαχθούμε μαζί με αυτούς
μέσα σε νεφέλες προς προϋπάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα,
και έτσι θα είμεθα πάντοτε με τον Κύριον. Ώστε παρηγορείτε ο ένας τον άλλον με τα λόγια αυτά.» :
[Παύλου : Προς Θεσσαλονικείς Α΄ : κεφ. 4, εδ. 15, 16, 17, 18.]….,
* Παύλος : «Όσον αφορά, αδελφοί, την έλευσιν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και την συνάντησίν μας
με αυτόν,….. Ας μη σας εξαπατήση κανείς κατά κανένα τρόπον,
διότι δεν θα έλθη η Ημέρα εκείνη εάν δεν έλθη
πρώτα η αποστασία και φανερωθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας / ο αντίσχριστος /,…..
Και τώρα ξέρετε εκείνο που τον εμποδίζει ---- …..ήτοι, ο αντίχριστος….. ----
να φανερωθή / ο Ιησούς / πριν από τον καιρόν του,
διότι η ανομία ήδη ενεργεί μυστικά, έως ότου φύγη από το μέσον εκείνος που τώρα εμποδίζει,
και τότε θα φανερωθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θα καταστρέψη με την πνοήν του στόματός του
και θα τον εκμηδενίση με την εμφάνισιν της ελεύσεώς του. » :
[Παύλου, Προς Θεσσαλονικείς Β΄, κεφ. 2, εδ. 1,…..3,…..6, 7, 8,…..]….,
* Ιησούς / προς Καϊάφα και πρεσβυτέρους / : «Αλλά σας λέγω, ότι από τώρα θα ιδήτε
τον Υιόν του ανθρώπου να κάθεται εις τα δεξιά της Δυνάμεως
και να έρχεται επάνω εις τα σύννεφα του ουρανού.» : [Ματθαίος : κεφ. 26, εδ. 64.]….,
* Ιωάννης : «Ιδού, έρχεται με τα σύννεφα. Κάθε μάτι θα τον ιδή
και εκείνοι που τον εκέντησαν, και θα θρηνήσουν δι’ αυτόν όλαι αι φυλαί της γης.» :
[Αποκάλυψη Ιωάννη : Κεφ. 1, εδ. 7.]....,
* Ιησούς / προς μαθητές του / :«Δεν λέτε, ‘’Τέσσερις μήνες ακόμη και ο θερισμός έρχεται’’;
Σηκώστε τα μάτια σας, σας λέγω, και ιδέτε τα χωράφια ότι είναι άσπρα, έτοιμα προς θερισμόν.
Ήδη ο θεριστής παίρνει μισθόν και μαζεύει καρπόν…..»….: [Ιωάννης : κεφ. 4, εδ. 34, 35, 36.]….,
* Ιησούς / προς Ιουδαίους / : «Αλήθεια, αλήθεια σας λέγω, ότι έρχεται ώρα, και ήδη ήλθε,
που οι νεκροί θα ακούσουν την φωνήν του Υιού του Θεού
και εκείνοι που θα ακούσουν θα ζήσουν.»....: [Ιωάννης, κεφ. 5, εδ. 25]....,….!

Μήπως θα πρέπει να λάβουμε στα σοβαρά, και, τα, σε επιστολή του προς τον Α. Ιερώνυμο,
του Γρηγόριου Ναζιανζηνού….: «Έχουμε ανάγκη από όσο το δυνατό περισσότερους μύθους
για να μπορούμε να εντυπωσιάζουμε τον όχλο. Όσο λιγότερο καταλαβαίνει ο όχλος,
τόσο πιο ενθουσιώδης γίνεται. Οι πατέρες και οι δάσκαλοί μας δεν έλεγαν πάντοτε τι σκέφτονταν,
αλλά έλεγαν αυτό που τους υπαγόρευαν οι συνθήκες και οι ανάγκες…..»….,…..
όπως και τα του επισκόπου Συνέσιου….: «Ο λαός ζητάει επίμονα
να τον εξαπατάς, αλλιώς δεν μπορείς να κάνεις τίποτα μ’ αυτόν.»…,…!;

…..Έιιιιι…., μήπωςςςςς…!;…..
Στέργιος (Αλέξανδρος) www.stergios888.gr

…..«….. και πάλιν ερχόμενος…..»…!; Α΄

…..Ω συνάνθρωποί μου, μήπως περιμένουμε μάταια τη Δευτέρα παρουσία του Ιησού Χριστού….,
μα και την του Αντιχρίστου…., καθώς για τ ό τ ε και για ε κ ε ί ν ο υ ς μιλούν όλοι –τους…!;
Ναι, να, και παραδείγματος χάριν….:

* Ιησούς : «Σας βεβαιώ, ότι υπάρχουν μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ,
οι οποίοι δεν θα γευθούν τον θάνατον, έως ότου ιδούν τον Υιόν του ανθρώπου
να έρχεται εις την βασιλείαν του.» : [Ματθαίος : κεφ. 16, εδ. 28.]….,
* Ιησούς : «Αλήθεια σας λέγω, ότι δεν θα περάσει η γενεά αυτή,
πριν γίνουν όλα αυτά / τα της….. συντέλειας, Κρίσης, βασιλείας του Ιησού,….. / .» :
[Ματθαίος : κεφ. 24, εδ. 34.]….,
* Ιησούς : / προς μαθητές του / : «Σας βεβαιώ, ότι δεν θα προκάμετε να τελειώσετε
τας πόλεις του Ισραήλ έως ότου έλθη ο Υιός του ανθρώπου.» : [Ματθαίος : κεφ. 10 , εδ. 23.]….,
* Ιωάννης : «Και τώρα, παιδιά, μένετε εν αυτώ, ώστε, όταν φανερωθή / ο Ιησούς /,
να έχωμεν θάρρος και όχι να στρέψωμεν το πρόσωπόν μας από ντροπή,
κατά την έλευσίν του.» : [Ιωάννου Α΄ : κεφ. 2, εδ. 28.]….,
* Ιωάννης : «..... διότι ο καιρός / της δευτέρας παρουσίας του Ιησού / πλησιάζει.» :
[Αποκάλυψη Ιωάννη : κεφ. 1, εδ. 3.]….,
* Ιωάννης : «Μη σφραγίσης τα λόγια της προφητείας του βιβλίου αυτού,
διότι ο καιρός πλησιάζει.» : [Αποκάλυψη Ιωάννη : κεφ. 22, εδ. 10.]….,
* Παύλος : « Όλα δε αυτά που συνέβαιναν εις εκείνους, ήσαν συμβολικά
και εγράφησαν διά να νουθετήσουν εμάς, εις τους οποίους έφθασε
το τέλος των αιώνων.» : [Παύλου : Προς Κορινθίους Α΄ : κεφ. 10, εδ. 11.]….,
* Παύλος : «Διότι γρήγορα, πολύ γρήγορα θα έλθη ο ερχόμενος
και δεν θα βραδύνη.» : [Παύλου : Προς Εβραίους : κεφ. 10, εδ. 37.]….,
* Παύλος : «Έχω πεποίθησιν διά τούτο : ότι εκείνος που πρωτοάρχισε σ’ εσάς
καλόν έργον θα το αποτελειώση μέχρι της Ημέρας του Ιησού Χριστού.» :
[Παύλου : Προς Φιλιππησίους : κεφ. 1, εδ. 6.]….,
* Πέτρος : «.....οι οποίοι διά της πίστεώς σας φρουρείσθε με την δύναμιν του Θεού διά την σωτηρίαν,
η οποία είναι έτοιμη να φανερωθή κατά τον έσχατον καιρόν.» : [Πέτρου Α΄ : κεφ. 1, εδ. 5.]….,
* Ιάκωβος : «Φανήτε και σεις υπομονητικοί, δυναμώστε τις καρδιές σας / ω αδερφοί / ,
διότι η έλευσις του Κυρίου πλησιάζει.» : [Ιακώβου, κεφ. 5, εδ. 8.]….,
* Παύλος : «Αυτό που εννοώ, αδελφοί, είναι ότι ο καιρός είναι περιωρισμένος,..…
.....διότι παρέρχεται η μορφή του κόσμου αυτού.» : [Παύλου, Προς Κορινθίους Α΄, κεφ. 7, εδ. 29,…. 31.]….,
* Παύλος : «.....και να μη αμελούμε τας συναθροίσεις μας, καθώς συνηθίζουν να κάνουν μερικοί, αλλ’ ας
ενθαρρύνωμεν ο ένας τον άλλον και τοσούτω μάλλον καθ’ όσον βλέπετε να πλησιάζη η Ημέρα.» :
[Παύλου, Προς Εβραίους, κεφ. 10, εδ. 25.]….,
* Πέτρος : «.....αλλά θα δώσουν λόγον εις εκείνον, ο οποίος είναι έτοιμος να κρίνη ζώντας και νεκρούς.
….Όλα πλησιάζουν προς το τέλος των.» : [Πέτρου Α΄, κεφ. 4, εδ. 5, 7.]….,
* Ιησούς : « Αλήθεια σας λέγω, ότι υπάρχουν μερικοί από αυτούς, που στέκονται εδώ,
οι οποίοι δεν θα γευθούν θάνατον, έως ότου ιδούν την βασιλείαν του Θεού
να έρχεται με δύναμιν.» : [Μάρκος : 9 : 1.]….,
* Ιωάννης : «…..διότι ο καιρός /της 2ης παρουσίας του Ι. Χ/ πλησιάζει.» : [Αποκάλυψη Ιωάννη : 1 : 3]….,
* Ιησούς : / προς τους 12 μαθητές του / : «Δεν θα μιλήσω πλέον πολύ μαζί σας,
διότι έρχεται ο άρχων του κόσμου, και δεν έχει επάνω μου καμμίαν δύναμιν.» : [Ιωάννης : 14 : 30.]….,
* Ιωάννης : «Παιδιά, είναι η τελευταία ώρα. Ακούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται και, πραγματικά, πολλοί αντίχριστοι έχουν έλθει. Από αυτό γνωρίζομεν ότι είναι τελευταία ώρα.» : [Ιωάννου Α΄, κεφ. 2, εδ. 18.]….,
* Ιωάννης : «Αυτό είναι το πνεύμα του αντιχρίστου, διά το οποίον έχετε ακούσει
ότι έρχεται, και τώρα είναι ήδη εις τον κόσμον.» : [Ιωάννου Α΄ : κεφ. 4, εδ. 3.]….!.....
…..Έιιιιι…., μήπωςςςςς…!;…..
Στέργιος (Αλέξανδρος) www.stergios888.gr