Συγκέντρωση ειρηνικής διαμαρτυρίας μπροστά στην είσοδο του Υπουργείου Παιδείας.

Aρχονταρίκι Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης 15/9/ 2019

ΕΝΟΧΛΕΙ Ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ!!!

Το ΙΕΠ, με τη δικαιολογία ότι πρέπει να μειωθεί η διδακτέα ύλη, αφαιρεί τον Άγιο Κοσμά και μόνον τον Άγιο Κοσμά, από μαθητικό βιβλίο.

...Γιατί άραγε ενοχλούνται από τον Άγιο Κοσμά; Γιατί θέλουν να τον αποβάλουν από τα σχολικά βιβλία; Δεν έχει θέση στις μαθητικές ψυχές ο Άγιος που ίδρυσε σχολεία στην πιο δύσκολη περίοδο του Νεωτέρου Ελληνισμού; Δεν πρέπει να μάθουν τα παιδιά μας τον πατριωτικό, κοινωνικό, φιλάνθρωπο και βαθύτατα θεολογικό λόγο του Πατροκοσμά; Δεν θέλει το ΙΕΠ να μάθουν οι νέοι μας ότι ο Άγιος διέσωσε την ελληνική γλώσσα και την εθνική μας ταυτότητα;

Από το σπουδαίο κείμενο «Το Άγιον Όρος και η παιδεία του Γένους μας», το οποίο συνετάγη και εξεδόθη από την Ιερά Μονή Ιβήρων, πρώτα το 1994 και βελτιωμένο το 2003, παραθέτουμε ορισμένες εύστοχες επισημάνσεις για τις διδαχές του Πατροκοσμά: «… Ανοίξτε σχολεία ελληνικά. Να βάλετε όλοι σας, για να σπουδάζουν όλα τα παιδιά, χωρίς να πληρώνουν. Να μάθουν τα παιδιά την ελληνική γλώσσα, για να ξεσκεπάσουν όλα τα μυστήρια της ζωής και της Εκκλησίας μας, που είναι εκεί κρυμμένα. Από το σχολείον μανθάνομεν το κατά δύναμιν τί είναι Θεός, τί είναι Αγία Τριάς, τί είναι άγγελοι, αρχάγγελοι, τί είναι δαίμονες, τί είναι παράδεισος, τί είναι κόλασις, τί είναι αμαρτία, αρετή. Από το σχολείον μανθάνομεν τί είναι Αγία Κοινωνία, τί είναι Βάπτισμα, τί είναι το Άγιον Ευχέλαιον, ο τέλειος γάμος, τί είναι ψυχή, τί είναι κορμί… το σχολείον ανοίγει τες εκκλησίες, το σχολείον ανοίγει ατ μοναστήρια. Ανίσως και δεν ήτανε σχολεία, πού ήθελα εγώ να μάθω να σας διδάσκω;…. Είναι αληθινός επαναστάτης, ανανεωτής των πάντων. Κρίνει τον πλούσιο που δεν δίνει στον φτωχό. Διοργανώνει δωρεάν παιδεία. Σέβεται τη γυναίκα. Βλέπει ότι την καταπιέζουν. Φανερώνεται πραγματικός υπερασπιστής της. Ρίχνει όλους στο φιλότιμο».

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

 

  http://www.antibaro.gr/article/16949

Σκέψεις για την Κρίση στην παιδεία, αλλά και για το μάθημα των θρησκευτικών.

                         

                          του κ. Ιωάννη Βραχνάκη

                         Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού   

«H παιδεία απoτελεί βασική απoστoλή τoυ Kράτoυς και έχει σκoπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τoυς σε ελεύθερoυς και υπεύθυνoυς πoλίτες». Αυτά επιτάσσει το σύνταγμα της Ελλάδας στο σχετικό με την παιδεία άρθρο του.

Λαμβάνοντας αυτά υπόψη και ακούγοντας πολλές φορές για την κρίση που περνάει η παιδεία μας, έχω την εντύπωση ότι η κρίση της παιδείας δεν αφορά τόσο την επαγγελματική και φυσική αγωγή, αν και η τελευταία ψυχορραγεί, όσο την ηθική και πνευματική. Δηλαδή η κρίση στην παιδεία είναι κρίση της αγωγής που δίνεται στα παιδιά μας. Γι αυτό και δεν σχετίζονται με την κρίση τα μαθήματα που λίγα προσφέρουν από παιδαγωγικής άποψης, όπως τα μαθηματικά, η φυσική και η χημεία, η γεωγραφία και η αστρονομία, η βιολογία, τα αγγλικά και τα γαλλικά, η τεχνολογία, η πληροφορική κλπ, τα οποία αναμφίβολα διευρύνουν την σκέψη, τους ορίζοντες, διευκολύνουν και χρησιμεύουν τα μέγιστα στη ζωή. Παρόλο που, αυτά εν μέρει ή πολλοίς βασανίζουν τους μαθητές με άχρηστες γνώσεις που αποστηθίζουν σε δυσανάγνωστα βιβλία, εν τούτοις αυτά τα προβλήματα σιγά-σιγά αντιμετωπίζονται και μπορούμε να πούμε ότι γίνονται κατά περίπτωση πολλές βελτιώσεις.

Μας απασχολούν κυρίως άλλα μαθήματα που έχουν να κάνουν με την γλώσσα, την ιστορία, τον πολιτισμό και την κοινωνία, επειδή αυτά είναι τα κατ’ εξοχήν παιδαγωγικά και συμβάλλουν στην πνευματική αγωγή του ανθρώπου. Γι αυτό και λέμε αμόρφωτους, όχι αυτούς που δεν τα πάνε καλά με τα μαθηματικά και τη φυσική, αλλά αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν, να γράψουν, να εκφραστούν, να σκεφθούν, αυτούς που δεν γνωρίζουν την ιστορία των προγόνων τους, αλλά και των άλλων λαών, που δεν αναγνωρίζουν την ομορφιά του πολιτισμού τους, ακόμα και αυτούς που απορρίπτουν τους δεσμούς της κοινωνίας.

Ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας την πιο πλούσια κληρονομιά από όλους τους λαούς. Μας προίκισαν με μια μοναδική και ανεπανάληπτου πλούτου γλώσσα, που μέτρησε όλο τον κόσμο και του έδωσε νόημα, που έδωσε όνομα σε όλες τις επιστήμες και ώθησε τη σκέψη σε ύψη και πέραν του κόσμου τούτου με τη φιλοσοφία. Μας δίδαξαν τι σημαίνει ελευθερία, ανδρεία και αρετή με Θερμοπύλες. Ανέδειξαν τι είναι πολιτισμός και τι ευνομία και δημοκρατία.

Χάρις σε αυτά γνωρίσαμε την ακμή μα απεμπολώντας τα, βιώσαμε την  παρακμή. Τι συμβαίνει; Είμαστε θύματα ενός εχθρικού σχεδίου για το μέλλον μας, ή ιδανικοί αυτόχειρες, ή επικρατεί τρικυμία εν τω κρανίω μας;

Κακοποιήσαμε και φτωχύναμε τη γλώσσα μας καταργώντας πνεύματα και τόνους, κλίσεις ονομάτων, μετοχές και απαρέμφατα, χρόνους και εγκλίσεις ρημάτων, μα κυρίως στην εποχή μας εκτοπίζουμε καθημερινά λέξεις για τα πιο απλά πράγματα και υιοθετούμε λέξεις άλλων λαών, μεταλλάσσοντας την γλώσσα μας σε σπαστή αγγλοελληνική.

Υποτιμούμε όσα πρόσφεραν οι πρόγονοι σε εμάς και στην ανθρωπότητα. Δεν νοιώθουμε ευγνωμοσύνη σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία μας, και παρόλο που πήραμε από αυτούς, δεν έχουμε διάθεση να παραδώσουμε και εμείς κάτι στα παιδιά μας.

Ενίοτε λοιδορούμε τον Κολοκοτρώνη και πάντοτε υποτασσόμαστε στα πάθη και τα ελαττώματά μας, εθελοτυφλούμε στις προδοσίες μας για να επαναλάβουμε τα λάθη μας.

Ο πολιτισμός μας αφελληνίστηκε και έγινε μια μαλθακή κουλτούρα, δυσνόητη και ακατανόητη, βασανισμένη, βυθισμένη στο άγχος και αποπροσανατολισμένη από τις αξίες της ζωής.

Η δημοκρατία έγινε μια κλεμμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η δικαιοσύνη κοιμάται στα συντάγματα και τις μεγαλοστομίες τους, και στην πράξη βιάζονται.

Διαβάζοντας πάλι το σύνταγμα: «H παιδεία… έχει σκoπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων…» παρατηρεί κάποιος ότι δεν έγινε η παραμικρή αναφορά στην ηθική αγωγή των Ελλήνων, παρόλο αναφέρεται σαν πρώτος σκοπός της παιδείας.

Και αν είναι τόσο σημαντική αυτή η ηθική αγωγή με ποιο τρόπο παρέχεται; Μέσα από τα βιβλία; Όπως κάποτε που υπήρχε και σαν μάθημα; Δίνονται γραπτές εξετάσεις, ή απορρίπτεται κάποιος αν δεν έχει το απαιτούμενο ήθος;

Τι παράξενο! Την στιγμή που κανείς δεν αμφισβητεί ότι η ηθική αγωγή των παιδιών είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της παιδαγωγικής, όμως αυτό δεν διδάσκεται, παρά την σημασία του. Και δεν διδάσκεται γιατί βιώνεται.

Όπως το παιδί βιώνει τις ηθικές αξίες μέσα στην οικογένεια, έτσι διαπαιδαγωγείται και μέσα στο σχολείο. Παιδαγωγός στην οικογένεια είναι ο γονιός του, παιδαγωγός στο σχολείο είναι ο δάσκαλός του.

Και δεν αρχίζει η παιδαγωγική με το κτύπημα του κουδουνιού στην τάξη, ούτε κάνει διαλείμματα. Αρχίζει στην αρχή με το πρώτο κουδούνι και τελειώνει με το τελευταίο.

Και ποια είναι η «διδακτέα ύλη» του μαθήματος αυτού; Στη μικρή κοινωνία του σχολείου, καθημερινά, ζωντανά, άμεσα, μαθαίνουν οι νέοι συμπεριφορά.

Ποιος δάσκαλος δεν νουθετεί τους μαθητές καθημερινά, μέσα και έξω από την τάξη, στο μάθημα και στο διάλειμμα;

Να σέβεται ο ένας μαθητής τον άλλο. Να μην κάνει διάκριση φύλου, ή εθνικότητας, να μην πειράζει τους συμμαθητές του, να μην κάνει κόλαση τη ζωή τους αν τυχόν μειονεκτούν, ή για να σπάσει πλάκα. Στο σχολείο μπορεί να αποκτήσει τους φίλους μιας ζωής και όχι να κάνει μια ευχάριστη αλλά εφήμερη παρέα, που διαρκεί όσο γεμίζει την ώρα της με καλαμπούρια.

Μαθαίνει ότι μπορεί εύκολα να καταστρέφει και δύσκολα να δημιουργεί, εύκολα να περιγελάει και δύσκολα να σέβεται.

Να ομορφαίνει το σχολείο και όχι να γράφει παντού άσχημα και υβριστικά συνθήματα. Να παίρνει πρωτοβουλίες σε δημιουργικές εκδηλώσεις και να εκπλήσσει τους άλλους με κρυμμένα χαρίσματα που έχει. Μπορεί να μην είναι καλός στα μαθηματικά, ή στην έκθεση, αλλά να τον χειροκροτούν σε μια μικρή θεατρική παράσταση του σχολείου του, ή στην οργάνωση και συμμετοχή μιας σχολικής γιορτής.

Να καταλάβει ότι κι αν δεν τα καταφέρνει σε πολλά, πάντα υπάρχουν κάποια που τα πάει καλά, και ότι μπορεί χάρις σε αυτά να γίνει χρήσιμος στην κοινωνία και όχι ένας ισόβιος αποτυχημένος μαθητής.

Μαθαίνει να είναι ειλικρινής, να αναλαμβάνει τις ευθύνες των πράξεών του. Όταν παραδέχεται τα λάθη του συμφιλιώνεται με τους συμμαθητές του, με τους δασκάλους του και κυρίως με τον εαυτό του.

Στο σχολείο πρωτομαθαίνει τι θα πει ωράριο και ευθύνες, ότι τα αγαθά κερδίζονται με προσπάθεια. Ότι ο δάσκαλος στέκεται με επιείκεια, τους βοηθάει σ’ αυτή την προσπάθεια για να τελειώσουν το σχολείο και να συνεχίσουν μετά από αυτό.

Ο δάσκαλος θα τους μαλώσει, θα τους τιμωρήσει, αλλά και θα τους συγχωρήσει. Θα συζητήσει μαζί τους, θα γελάσει, αλλά θα τους επαναφέρει στην τάξη. Θα δείξει κατανόηση σε τυχόν προβλήματα στην οικογένειά τους ή προσωπικά, θα τους στηρίξει.

Ο δάσκαλος μπορεί να μην είναι φίλος με το μαθητή, ούτε μια ευχάριστη παρέα. Είναι όμως κάτι παραπάνω. Είναι όλα αυτά που περιμένει και ελπίζει ο γονιός να βρει το παιδί του, όταν το στέλνει στο σχολείο. Δεν είναι ο ήρωας που τα κάνει όλα, ούτε ο ιδανικός, ο ξεχωριστός, ο σπάνιος. Είναι ο καθημερινός, ο συνηθισμένος δάσκαλος, που έχει χίλια δυό προβλήματα να αντιμετωπίσει στην οικογένειά του, στη ζωή του.

Θα οργισθεί, θα φωνάξει, θα τιμωρήσει, θα τεντωθούν τα νεύρα του, θα απογοητευτεί, θα υποφέρει. Αλλά θα συγχωρήσει, θα ξεχάσει, θα βρει τη δύναμη και θα συνεχίσει. Γιατί αγαπάει τα παιδιά και σιγά σιγά καταλαβαίνει ότι πρέπει να τα αγαπάει ακόμα περισσότερο, ιδιαίτερα όταν δεν το αξίζουν. Ναι, ιδιαίτερα όταν δεν το αξίζουν, όπως μας αγαπάει και εμάς κάποιος παρόλο που δεν το αξίζουμε.

Αλλιώς δεν κάνει για δάσκαλος και αλλιώς η παιδεία δεν είναι παιδεία.

Ακόμα περισσότερο ο δάσκαλος τους δίνει ελπίδα να τα καταφέρουν, απέναντι σε μια κοινωνία που απελπίζει. Ας αναλογιστούμε ποιες αξίες μπορεί να πάρει ένας νέος σήμερα από την κοινωνία; Από την τηλεόραση θα μάθει τη βία, θα έρθει σε επαφή με κάθε τι ρηχό και χυδαίο. Από τους πολιτικούς θα μάθει τη ψευτιά και θα ακούσει τα μεγάλα λόγια. Θα γυρέψει δουλειά και θα μάθει τι θα πει ανεργία και προσκύνημα στον κάθε αφέντη. Θα γνωρίσει την αδικία και την ανισότητα, θα οργισθεί, θα απογοητευθεί, αλλά στο τέλος μάλλον θα συμβιβαστεί. Θα επιδιώξει το βόλεμα, το εύκολο χρήμα, θα δικαιολογήσει την απάτη για τον εαυτό του και θα αδιαφορήσει για την αδικία, αν αυτή αφορά τους άλλους. Κατανάλωση και καλοπέραση θα είναι τα ιδανικά του, γιατί αυτά είναι όλων. 

Ξεμάκρυνε ο λόγος για την κρίση της παιδείας και έφτασε στην κρίση της ηθικής διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. Έφτασε στην κρίση της οικογένειας χωρίς ηθική, του σχολείου χωρίς ηθική και της κοινωνίας χωρίς ηθική. Αντί  όμως να μιλάμε για έλλειμμα ηθικής διαπαιδαγώγησης, πιο σωστό είναι να μιλάμε για την απουσία του θεού, δηλαδή για μια κοινωνία χωρίς θεό, για ένα σχολείο χωρίς θεό, για μια οικογένεια χωρίς θεό, για τον άνθρωπο χωρίς θεό.

Και χρειαζόμαστε έναν τέλειο παιδαγωγό, έναν θεό που να μας γεμίζει ελπίδα, να μας δίνει δύναμη, να μας οδηγεί με σοφία και να μας πλημμυρίζει με τόση αγάπη που να την προσφέρουμε κι εμείς στους συνανθρώπους μας.

Αλλά ποιον θεό να διαλέξουμε; Κάποιον από τους πολλούς που έφτιαξαν οι άνθρωποι, ή τον θεό που έφτιαξε τον άνθρωπο; Να μην ξεχωρίσουμε κανέναν λένε μερικοί. Να τους βάλουμε όλους μαζί στο μυαλό των παιδιών, να τους γνωρίσει όλους και ας διαλέξει όποιον θέλει. Να καλλιεργήσουμε στην ψυχή των παιδιών την αυταπάτη ότι είναι όλοι αξιοσέβαστοι, ότι έχουν ο καθένας ίσα δικαιώματα και μερίδιο σε πιστούς και οπαδούς, να δημιουργήσουμε μια δημοκρατία θεών, όπου θα συνυπάρχουν ειρηνικά.

Να αποστηθίσουν τα παιδιά τις εκατοντάδες θεότητες του ινδοϊστικού πανθέου, που ούτε για την ελληνική μυθολογία δεν αποτολμήσαμε και να πιστέψουν στις άπειρες ευκαιρίες που έχουν με την μετενσάρκωση μέχρι να φθάσουν στην τελείωση;

Να τους υποσχεθούμε ότι μπορούν να βιώσουν την άκακη, άπραγη και μακάρια νιρβάνα, ότι θα απελευθερωθούν μέσα στην ανυπαρξία του μηδενός, όπου δεν θα έχουν τίποτα ανάγκη, όταν περισσότερο από όλα ο άνθρωπος έχει ανάγκη και σκοπό και ζει «ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ»;

Να επαινέσουμε τον σεβασμό που τρέφει ο πιστός στο Ισλάμ, την καρτερία του σαν αποδιωγμένος απόγονος του Ισμαήλ απέναντι στις αδικίες που υφίσταται, αλλά να αποσιωπήσουμε ότι, καθώς παύει με την θέλησή του να είναι ελεύθερος και είναι υποταγμένος στο θεό, με περισσό φανατισμό θέλει να καταργήσει και την ελευθερία των άλλων; Ότι όποιος αρνείται τον Αλλάχ και τον νόμο της Σαρίας θεωρείται άπιστος, και πρέπει και να αντιμετωπίζεται σαν τέτοιος;

Να μάθουμε στα παιδιά την ιστορία του περιούσιου λαού και για τον θεό που ακόμα τον περιμένουν επί γης, αλλά να κρύψουμε την υπερηφάνεια και την σκληρότητα με την οποία ερμήνευσαν τον Μωσαϊκό νόμο και να αγνοήσουμε ότι αρνήθηκαν τον Ιησού τον Ναζωραίο σαν Βασιλέα των Ιουδαίων και είπαν στον Πιλάτο «οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα»; Να αποσιωπήσουμε ότι οι άρχοντές του διάλεξαν την εξουσία και τον πλούτο που ο καίσαρας συμβολίζει και έκτοτε αυτά επιδιώκουν, κρυφά ή φανερά;

Να δώσουμε λόγο και αιτία ύπαρξης στους ψεύτικους θεούς, προβάλλοντας τις ιδέες τους για ειρήνη στον κόσμο και αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, αλλά να μην τολμούμε να διακηρύξουμε τον θεό που όταν τον αρνιόμαστε, αυτός μας περιμένει και μας συγχωρεί; Που όταν αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας όπως τον εαυτό μας, μας διαβεβαιώνει ότι λατρεύουμε τον ίδιο αυθεντικά; Που μας δίνει δύναμη να αγαπάμε ακόμα και τους εχθρούς μας και αυτούς που μας καταριούνται; Που είναι παντοδύναμος, αλλά ταπεινώθηκε, μας έπλυνε τα πόδια και θυσιάστηκε για εμάς; Που δεν θέλει να τον υπερασπιζόμαστε βγάζοντας την μάχαιραν από τη θήκη της; Που τον υβρίζουμε, αγανακτούμε για τα δεινά μας, δεν τον καταλαβαίνουμε, αλλά αυτός μας συγχωρεί όταν μετανοούμε και μας καταλαβαίνει; Που ακόμα και τα βάσανά μας τα μεταλλάσσει με την χάρη του σε ευεργεσίες; Που τον αποζητούμε όταν τον έχουμε ανάγκη, κι ας τον ξεχνάμε μετά; Που είναι παρών και στην πίστη μας και στην ολιγοπιστία μας;

Έναν τέτοιο θεό έχουν ανάγκη οι άνθρωποι και περισσότερο τα παιδιά να γνωρίσουν, και όχι άλλους θεούς. Αλλά ας μάθουν μετά και για τους άλλους θεούς χωρίς να χαθούν στην απεραντολογία του ψεύδους τους. Γιατί τέλειος παιδαγωγός δεν είναι άλλος από τον τριαδικό θεό. Τους άλλους θεούς δεν οφείλει να τους σέβεται, οφείλει όμως να σέβεται και να αγαπά αυτούς που πιστεύουν σε αυτούς τους θεούς. Δεν πρέπει να αγνοούμε τον λόγο τους και τις πεποιθήσεις τους, ούτε να τους βάζουμε σύνορα, ούτε να τους φοβόμαστε, γιατί έτσι θα δικαιολογήσουν τα σύνορα που βάζουν και αυτοί για μας και θα φοβόμαστε να τα διαβούμε. Από την άλλη όμως δεν πρέπει να αφήσουμε τον εχθρικό και κακόβουλο λύκο να μπει μέσα στο ποίμνιο και να κατασπαράξει τα πρόβατα. Ας αναδείξουμε τον πλούτο και την αλήθεια του Λόγου του Χριστού μας απέναντι στον φτωχό αντίλογό τους. Ας διαλεχθούμε θεολογικά, ας δούμε πράξεις και λόγο, ο δικός μας ταπεινός θεός απέναντι στον δικό τους βασιλέα και εξουσιαστή θεό, οι δικοί μας άγιοι απέναντι σε αυτούς που τους κατέσφαξαν.

Κι όμως αυτά που θέλουμε να μαθαίνουν τα παιδιά μας, πολλοί από εμάς δεν τα θέλουν και τα πολεμούν. Βαπτισμένοι χριστιανοί, αλλά στην πραγματικότητα άθεοι, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα για τους άλλους θεούς, για τα δικαιώματα των οποίων κόπτονται, για την συνύπαρξή τους με τον Χριστό, αποσκοπούν ουσιαστικά σε μια διαπαιδαγώγηση των παιδιών χωρίς θεό. Εμποδίζουν τα παιδία ελθείν προς τον Κύριο, δεν θέλουν ο σπόρος του λόγου του να καρπίσει στις ψυχές τους, αλλά να γίνουν άνυδροι οδοί και πέτρες, να πνιγούν από τα ζιζάνια των παθών τους, να τους υφαρπάξουν τον καλό σπόρο έπεα πτερόοντα άλλων θεών. Δέρουν το πρόσωπο του θεού χωρίς να μπορούν να δικαιολογήσουν αν κακῶς ἐλάλησε, και να μαρτυρήσουν περὶ τοῦ κακοῦ. Απορρίπτουν την κοινωνία της αγάπης προς τον πλησίον μας και θέλουν μια κοινωνία που να μαθαίνει στα παιδιά τη δικαιοσύνη του καίσαρα. Μιας δικαιοσύνης που καθοδηγείται και εκφράζεται από την λαγνεία της εκάστοτε εξουσίας. Όμως εθελοτυφλούν και ματαιοπονούν, γιατί τίποτα δεν στέκει πάνω από την δικαιοσύνη του θεού.

Θέλουν να καταργήσουν την πρωινή προσευχή στα σχολεία, να βγάλουν την εικόνα του Χριστού από τις τάξεις, να κάνουν το μάθημα των θρησκευτικών προαιρετικό και διαθρησκειακό μέχρι να καταργηθεί, να διδάσκεται από φιλολόγους, να αποκόψουν κάθε δεσμό του σχολείου με την εκκλησία.

Μπορεί να έχει καταντήσει η προσευχή στα σχολεία μια μονότονη διαδικασία, όπου λίγοι μαθητές προθυμοποιούνται να την πουν, μπορεί να μη αποδίδει κανείς τον δέοντα σεβασμό και σημασία μέσα στην τάξη μπροστά στην εικόνα του Χριστού, μπορεί το μάθημα των Θρησκευτικών να τους σπρώχνει στην τυπική αποστήθιση για τον καλό βαθμό, που ούτως ή αλλιώς παίρνουν τελικά, μπορεί στον εκκλησιασμό να μην καταλαβαίνουν τίποτα, να βαριούνται και να προτιμούν να καλαμπουρίζουν απέξω με του συμμαθητές τους, αλλά όλα αυτά, αντί να τα καταργήσουμε πρέπει να τα αναβαπτίσουμε.

Ας μιλήσει στα παιδιά κάποια μέρα, κάποιος λυκειάρχης για την Κυριακή προσευχή, για τον πλούτο, τη σοφία, την αλήθεια και την αγάπη κάθε λέξης του. Ας το κάνει ο καθηγητής μέσα στην τάξη. Γιατί δεν είναι δουλειά μόνο του θεολόγου.

Ο θεολόγος ας τους εμπνεύσει με την ουσία του θείου λόγου, ας τους δείξει τους λόγους για τους οποίους η ζωή μας μετατράπηκε σε μια θλιβερή πραγματικότητα, βυθισμένη στο κυνήγι του πλούτου, στην ματαιότητα της δόξας και της υπερηφάνειας, στον σφετερισμό της εξουσίας με βία. Ας αφιερώσουμε μια ώρα του μαθήματος των θρησκευτικών για να επισκέπτονται το σχολείο φωτισμένοι πνευματικοί μας και να απαντούν στις ερωτήσεις όλων των παιδιών και των καθηγητών για κάθε θέμα που θέλουν.

Ας γνωρίσουμε πρώτα στα παιδιά το θεό μας, για να καταλάβουν την παρουσία του στο σχολείο και να τον λατρεύσουν μετά στην εκκλησία.

Ας καταλάβουμε ότι ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες είμαστε δεμένοι με αυτόν τον θεό. Διάλεξε την γλώσσα μας για να εκφραστεί ο λόγος του και να φτάσει στις άκρες της γης και όχι την γλώσσα στην οποία μίλησε επί γης. Γι αυτόν τον λόγο η γλώσσα μας δεν πρόκειται ποτέ να νεκρωθεί, παρά μόνον αν νεκρωθεί ο λόγος του θεού μέσα στους Έλληνες. Ότι ο θεός μας δώρισε πολύ περισσότερα. Διέσωσε την ελληνική σκέψη των προγόνων μας και μετουσίωσε την φιλοσοφία σε θεολογία. Μεταμόρφωσε τον Παρθενώνα, από χώρο λατρείας ανύπαρκτων θεών, σε μνημείο πολιτισμού και τέχνης. Τις επιστήμες που εμείς θεμελιώσαμε τις οδηγεί στα χνάρια της σοφίας του για να μεγαλουργήσουν. Την υποταγή μας στους άλλους λαούς, την έκανε αγώνα για την ελευθερία, δικαίωση και αναγέννηση. Έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε χριστιανοί επειδή είμαστε Έλληνες, αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε Έλληνες επειδή είμαστε χριστιανοί. Αλλιώς θα είχαμε χαθεί από προσώπου γης.

Είμαστε Έλληνες λοιπόν. Σαν Έλληνες είμαστε υπερήφανοι για τις ρίζες μας, αλλά σαν χριστιανοί αγκαλιάζουμε όλα τα έθνη. Υπερασπιζόμαστε τα χώματά μας, αλλά προσφέρουμε ειρήνη σε όλους. Υπηρετούμε την δικαιοσύνη των ανθρώπων, αλλά επιδιώκουμε την δικαιοσύνη του θεού.

Δεν μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερα, δεν μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας λιγότερα.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

 

της Χρυσάνθης Γιαννοπούλου 

chrisanthi_giannopoulou@hotmail.com

Όλο και περισσότερο στο χώρο της παιδείας γινόμαστε μάρτυρες μιας ακατάπαυστης προσπάθειας να εισαχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα προγράμματα και μεταρρυθμίσεις αμφιβόλου παιδαγωγικής αξίας. Οι αντιδράσεις των ευαισθητοποιημένων πολιτών, ομάδων και φορέων πυκνώνουν. Μάλιστα,  σφοδρή κριτική για τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία τρία χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης και προσωπικά στους υπουργούς Παιδείας που χρημάτισαν στο νευραλγικό πόστο ασκεί η Κομισιόν με την «Έκθεση παρακολούθησης της εκπαίδευσης και της κατάρτισης του 2016» , καταρρίπτοντας ουσιαστικά τους ισχυρισμούς του πρώην Υπουργού κ. Νίκου Φίλη ότι οι αλλαγές που προωθούσε θα έφερναν την επανάσταση στην Παιδεία.

Στο πλαίσιο της αντίδρασης αυτής, ως γονείς που ανησυχούμε και προβληματιζόμαστε, παρουσιάζουμε συνοπτικά, ορισμένα από τα πιο προβληματικά ζητήματα, που άπτονται της λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας (και όχι μόνο) συστήματος.

1. Αρχαία Ελληνικά - Ιστορία: Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων καταγγέλλει «μεθοδική και συστηματική προσπάθεια συρρίκνωσης και υποβάθμισης της διδασκαλίας των ανθρωπιστικών μαθημάτων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση . Με την αφαίρεση σημαντικών κεφαλαίων από την Ιστορία, χάνεται η συνέχεια των ιστορικών γεγονότων, δε γίνεται κατανοητή η μετάβαση από τη μία ιστορική περίοδο στην επόμενη και δε συνδέονται τα αίτια με τα αποτελέσματα. Η αφαίρεση των σημαντικών γεγονότων που συνδέονται με την ιστορική πορεία του Ελληνισμού, δε συντελεί στη διαμόρφωση Ιστορικής και εθνικής συνείδησης των μαθητών» .

Από την άλλη πλευρά, είναι τεράστια τα οφέλη, που προσφέρει η διδασκαλία των θησαυρών της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γραμματείας σε όλους τους νέους, ανεξάρτητα από τους μελλοντικούς τους προσανατολισμούς. Η εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών βοηθά στην ορθογραφική ικανότητα, ανάγνωση, αναγνώριση προφορικού λόγου, απόδοση εννοιών-ορισμό λέξεων, μνημονική ικανότητα και μορφολογική και σημασιολογική επεξεργασία σύνθετων λέξεων . Θεραπεύει τη δυσλεξία. Κάνει ευφυέστερα τα παιδιά  .

2. Γιόγκα: Η γιόγκα παρουσιάζεται ως ωφέλιμη και χαλαρωτική  γυμναστική, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι    . Η γιόγκα είναι ένα υπαρξιακό σύστημα, που βασίζεται στη φιλοσοφία της Ανατολικής πνευματικότητας, συμπλέκεται με τον Δυτικό αποκρυφισμό, τη μαγεία, την αστρολογία. Είναι επίσης λατρευτική πρακτική με σκοπό την ένωση του ασκούμενου με τους Ινδικούς θεούς .

Επίσης, βάσει επιστημονικών δεδομένων καταρρίπτεται ο μύθος ότι η γιόγκα είναι ακίνδυνη για την υγεία του ανθρώπου. Μερικοί από τους κινδύνους που έχουν καταγραφεί παγκοσμίως από την άσκηση γιόγκα είναι οι  ακόλουθοι: διανοητική σύγχυση, ψύχωση, επιληψία και άλλες ακούσιες σωματικές κινήσεις, στρες, κατάθλιψη, ακανόνιστη αναπνοή, μυοσκελετικά προβλήματα .

Η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα, αποτρέπει από τη γιόγκα τις εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, επισημαίνοντας ότι «είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τις εγκύους να κάνουν ασκήσεις γιόγκα, εξαιτίας της πιθανότητας εμβολισμού αγγείων με αέρα». Επίσης, πολλοί δάσκαλοι γιόγκα, αλλά και η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα τονίζουν τους σωματικούς κινδύνους που συνεπάγεται η γιόγκα, ιδιαίτερα για τα παιδιά κάτω των 16 ετών, καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην νοητική και σωματική τους ανάπτυξη .

3. Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση: Θεωρούμε άκαιρη και αντιπαιδαγωγική την πρόωρη ενημέρωση των παιδιών του δημοτικού σχολείου για θέματα πού δεν αντιστοιχούν στην κλίμακα της ψυχοσωματικής τους ωριμότητας. Ο σοφός παιδαγωγός Ευάγγελος Παπανούτσος, μιλώντας κάποτε γι’ αυτό το θέμα, είχε πει: “Δεν είναι εύκολο πράγμα να μιλήσεις στα παιδιά για το σεξ, χωρίς τον κίνδυνο να τα φοβίσεις, να τα γεμίσεις με αηδία ή το χειρότερο να τα οδηγήσεις σε εκτραχηλισμούς”.

Οι χώρες που έβαλαν πριν από εμάς σε εφαρμογή την εισαγωγή του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής στο δημοτικό σχολείο, ομολογούν ότι όχι μόνο δεν πέτυχαν περιορισμό, αλλά αντιθέτως εισέπραξαν άνοδο των δεικτών πολλαπλασιασμού των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων και αυξήθηκαν ραγδαία οι εκτρώσεις στις μαθήτριες, λόγω της αυξημένης περιέργειας . Δε μπορεί μια τόσο λεπτή και σοβαρή διαπαιδαγώγηση, να φύγει από τα χέρια των κατ’ εξοχήν αρμοδίων, των γονέων, και να περάσει στα χέρια σεξολόγων ή ακατάρτιστων εκπαιδευτικών.

4.  Μάθημα θρησκευτικών: Το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, αποτελεί πιστή εφαρμογή και αντιγραφή του προγράμματος του «Παγκοσμίου Δικτύου Θρησκειών για παιδιά» της νεοβουδιστικής κίνησης Arigatou. Καταργεί τη μοναδικότητα της εν Χριστώ διδασκαλίας και σωτηρίας, συγχέοντας ή εξισώνοντας την ορθόδοξη διδασκαλία  με τις ιδέες ετερόκλητων θρησκειακών χώρων.

Η παραπάνω προσπάθεια, αποτελεί πράξη αντίθετη με το Σύνταγμα ,το οποίο υποχρεώνει την πολιτεία, να προσφέρει Ελληνορθόδοξη εκπαίδευση στους Έλληνες Ορθόδοξους μαθητές. Επιπλέον, το πρόγραμμα αυτό, επιβάλλεται ρατσιστικά μόνο στους Ορθόδοξους μαθητές, ενώ αναγνωρίζεται το έννομο δικαίωμα  στους Μουσουλμάνους Μουφτήδες, στους Ρωμαιοκαθολικούς Επισκόπους και στα μέλη του Κεντρικού Ισραηλητικού Συμβουλίου, όχι μόνο να επιλέγουν το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών, αλλά και τους καθηγητές και δασκάλους των Μουσουλμάνων, Ρωμαιοκαθολικών και Εβραίων Ελλήνων μαθητών αντίστοιχα, κατά παρέκκλιση των οικείων πινάκων αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

5. Πολεμικές τέχνες: η ένταξη «Πολεμικών Τεχνών», οι οποίες βασίζονται στην πλειοψηφία τους σε ανατολικές φιλοσοφίες ή θρησκείες , ως σχολικής δραστηριότητας δε συνάδει με το χώρο και το πνεύμα του σχολείου. Διότι, αντί να καλλιεργείται πρωτίστως η αδελφική συνεργασία μέσα σε έναν χώρο καθημερινής συναναστροφής και συνύπαρξης των μικρών παιδιών που αναμένουν να μάθουν έμπρακτα τι σημαίνει συνεργασία και φιλία, οι πολεμικές τέχνες, τα διδάσκουν να επιλύουν τις υποθέσεις τους, με βίαιο και επιθετικό τρόπο.                         Πολλοί γονείς στην αγωνία τους να προστατεύσουν τα παιδιά τους από ενδεχόμενο bullying, θεωρούν τις πολεμικές τέχνες ως μέσο προστασίας. Έχουμε, όμως, αντιληφθεί ότι διαχρονικά η αρμονική συνύπαρξη των ανθρώπων είναι θέμα παιδείας και δεν στηρίζεται στην εκμάθηση τεχνικών πάλης;

Τα παιδιά μας δεν ανήκουν σε καμία κυβέρνηση. Mας ανήκουν και οφείλουμε να έχουμε λόγο και γνώση για τα ζωτικά θέματα που αφορούν την εκπαίδευσή τους και την υγεία τους, σωματική και ψυχική.

Κοινωνικό φροντιστήριο στο Δήμο Γλυφάδας.

Ξεκίνησαν τα μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας που προσφέρει ο Δήμος Γλυφάδας σε μαθητές Λυκείου. Το πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας πραγματοποιείται από εθελοντές καθηγητές της πόλης, στο 5^ο Γενικό Λύκειο Γλυφάδας (Πέλλης 70 & Γεννηματά - περιοχή Αγ.Τρύφωνα).

«Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε μαθητή που έχει ανάγκη τη βοήθεια και τη συμπαράστασή μας», τόνισε ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου. «Ευχαριστούμε τους καθηγητές που εργάζονται αφιλοκερδώς, με κέφι και μεράκι, για να υποστηρίξουμε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά που έχουν ανάγκη».

Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα μαθημάτων είναι το ακόλουθο:

ΜΑΘΗΜΑ	ΗΜΕΡΑ	ΩΡΕΣ	ΤΑΞΗ
Χημεία	Δευτέρα	3 - 4:30 μμ	Α
Μαθηματικά	Δευτέρα	7 - 8:30 μμ	Α
Φυσική	Δευτέρα	4 - 5:30 μμ	Α
Μαθηματικά	Τρίτη	6 - 7:30 μμ	Β ή Γ
Έκθεση	Τρίτη	5 - 6.μμ	Α
Φυσική Κατεύθυνσης	Τρίτη	3 - 4:30 μμ	Γ κατεύθ.
Λατινικά	Τετάρτη	3 - 4:30 μμ	Γ κατεύθ.
Φυσική	Τετάρτη	3:30 - 5 μμ	Α
Μαθηματικά	Πέμπτη	5 - 6:30 μμ	Α
Μαθηματικά	Πέμπτη	6 - 7:30 μμ	Β ή Γ
Φυσική	Παρασκευή	4 - 5 μμ	Β
Βιολογία Γ.Π.	Παρασκευή	3 - 4:30 μμ	Γ
Φυσική	Παρασκευή	3:30 - 5 μμ	Α ή Β

Πληροφορίες:

α) Τμήμα Παιδείας Δήμου Γλυφάδας τηλ. 2132025235, 8.00-15.00 paideia@glyfada.gr  

β) Συντονίστρια του προγράμματος ενισχυτικής διδασκαλίας κα Κοροσίδου Ερμιόνη

γ) Διευθύντρια 5ου Λυκείου κα Χορταριά Όλγα τηλ. 2109646042, ώρες 8.00-14.00

Μητροπολη Γλυφ Ελλ. ΒΒΒ Υπάρχει κρίση στην Παιδεία;

Απάντηση στην Επερώτηση του κ. Ψαριανού :

Πρόσφατα ο κ. Γρηγόρης Ψαριανός βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, κατέθεσε στη Βουλή επερώτηση  σχετικά με την αναγκαιότητα του Αγιασμού στην αρχή της Σχολικής χρονιάς. Συγκεκριμένα αναφέρει ο κ. Ψαριανός και θέτει στην υπουργό Παιδείας. τις εξής ερωτήσεις:
«1. Ποιο είναι το παιδαγωγικό σκεπτικό βάσει του οποίου θρησκευτικές τελετές τελούνται επίσημα και υποχρεωτικά εντός σχολικού ωραρίου σαν να ζούμε σε θεοκρατικό καθεστώς και όχι σε μια ελεύθερη πολυπολιτισμική και ανεξίθρησκη δημοκρατία;
2. Για ποιο λόγο δεν παραπέμπετε όσους μαθητές το επιθυμούν να παίρνουν την ευλογία των ιερέων για το νέο σχολικό έτος στους εκκλησιαστικούς ναούς της Ενορίας τους;
3. Με ποιο σκεπτικό οι εκπαιδευτικοί υποχρεούνται να συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή και στον εκκλησιασμό;
4. Σε περίπτωση που εκπαιδευτικοί λειτουργοί αρνηθούν ή δεν επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτές τις υποχρεωτικές τελετές θα υφίστανται κάποιες ποινές ή κυρώσεις υπηρεσιακές ή άλλες;»

Με βάση τα παραπάνω θέλουμε να απαντήσουμε αλλά και να ερωτήσουμε τον κ. Βουλευτή τα παρακάτω :

1.      Το όλο πρόβλημα της παιδείας στη χώρα μας είναι η προσευχή; Αυτή την επερώτηση, θεωρεί ότι είναι η συμβολή του ο κ. Ψαριανού, στην καλυτέρευση της δημόσια παιδείας; Έθεσε ποτέ ο χώρος της παιδείας τέτοιο θέμα και πάει να το θεραπεύσει με την επερώτησή του; Δεν  άκουσε τίποτα για ελλείψεις βιβλίων και γραφικής ύλης; Για συγχώνευση σχολείων; Για μη διορισμό των εκπαιδευτικών και εκπαιδευτικά κενά; Σε αυτά δεν είδαμε να ανησυχεί και πολύ….!   

2.      Ο Βουλευτής εκλέγεται από τον Ελληνικό λαό για να εκπροσωπεί υποτίθεται αυτόν, τα συμφέροντά του, τις παραδόσεις του και τις ιδιαιτερότητές του! Αλλιώς αν δεν ισχύουν τα παραπάνω, ας βάλουμε να μας κυβερνούν ξένοι ( αν και ήδη γίνεται μέσω του ΔΝΤ) αυτοί θα τα καταφέρουν καλύτερα .  Στην περίπτωση του συγκεκριμένου κ. Βουλευτή έχουμε το ακριβώς αντίθετο, προσπαθεί   να επιβάλει τις αντεκκλησιαστικές απόψεις στου στο λαό και στην εκπαίδευσή του!  Το θέμα δεν είναι τι πιστεύει κανείς στην ιδιωτική του ζωή, που είναι σεβαστά, αλλά ποιος έχει δώσει το δικαίωμα στην βουλευτική ιδιότητα και στον κάθε κ. Ψαριανό, εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου να αντιστρέφουν τους όρους και ουσιαστικά να προσπαθούν να μεταμορφώσουν την ιδιοσυγκρασία του λαού; Δεν έχει βάση η δημοκρατία στην αρχή της πλειοψηφίας; Τολμάει να το θέσει για δημοψήφισμα να δούμε τα αποτελέσματα;  Για τα Μουσουλμανικά σχολεία θέτει τα ίδια να δούμε τι απαντήσεις θα πάρει από την Μουσουλμανική κοινότητα; Αν υπάρχει εξαίρεση γι αυτούς, δεν μπορούν οι Ορθόδοξοι που είναι η  πίστη που έχει η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού;  Έχει τις ίδιες ευαισθησίες στις προσπάθειες που κάνουν διάφοροι, προσπαθώντας να μπουν και να επηρεάσουν την παιδεία από πλάγιους τρόπους, όπως      προσπάθεια  διδασκαλίας GIOGA στα σχολεία, παραθρησκευτικές και νεοεποχήτικες απόψεις μέσω των οικολογικών δήθεν προγραμμάτων κτλ; Το πρόβλημά του μόνο είναι η παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μέσα στα σχολεία μόνο;  

Πριν απαντήσουμε στα κάθε αυτό ερωτήματα του κ. Βουλευτή, έχουμε να πούμε το εξής :

Η προσευχή μέσω των Ακολουθιών : είναι η ανάγκη του κάθε ανθρώπου να επικοινωνήσει με τον Θεό και είναι πολύ ευεργετική για τον άνθρωπο και αυτό είναι αποδεδειγμένο σύμφωνα με αποτελέσματα αντικειμενικών επιστημονικών  πειραμάτων και μελετών. Δεν έχει ανάγκη ο Θεός από την προσευχή μας, ο Θεός είναι απαθής. Εμείς έχουμε ανάγκη από την προσευχή μας στον Θεό. Η προσευχή και ο Αγιασμός, δεν θεσπίστηκε φέτος, γίνεται από τότε που υπάρχουν Σχολεία στο νέο Ελληνικό κράτος, γίνεται σε πολλά κράτη του κόσμου .  Η πίστη στο Θεό είναι προαιρετική όποιος θέλει πιστεύει όποιος θέλει δεν πιστεύει! Όποιος δηλώνει ότι πιστεύει όμως η λατρεία στον Θεό είναι υποχρεωτική και η προσευχή είναι στα πλαίσια αυτά., στην άσκηση των  θρησκευτικών καθηκόντων και αναγκών και αυτά προστατεύονται από τα ανθρώπινα δικαιώματα του Ο.Η.Ε.

Ας πάμε στις απαντήσεις μας τώρα στις ερωτήσεις του Βουλευτή, χωρίς να σημαίνει ότι είμαστε Υπουργοί φυσικά, αλλά για να δείξουμε τις λάθος βάσεις που κτίζει την συλλογιστική του και το ιδιεολογικό  υπόβαθρο που αντλούνται αυτά τα ερωτήματα :

1.      Ποιο είναι το παιδαγωγικό σκεπτικό βάσει του οποίου θρησκευτικές τελετές τελούνται επίσημα και υποχρεωτικά εντός σχολικού ωραρίου σαν να ζούμε σε θεοκρατικό καθεστώς και όχι σε μια ελεύθερη πολυπολιτισμική και ανεξίθρησκη δημοκρατία;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

«Εκ Θεού άρξασθαι». Η γνώση είναι κατόρθωμα του ανθρώπου αλλά και δωρεά του Θεού στον άνθρωπο, γι αυτό παρακαλούμε τον Θεό να έχουμε φώτιση και δύναμη.  Ως Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου θα έπρεπε να ήξερε ότι το Σύνταγμα στο άρθρο 16 παράγραφο 2 ορίζει « H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων,την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.»  Η απάντηση είναι σαφής λοιπόν, γιατί δεν είναι μόνο οι ξερές γνώσεις ζητούμενο αλλά ο όλος άνθρωπος ψυχή και σώμα! Όπως το σώμα μας θέλει να τραφεί, καθαρισθεί κτλ, θέλει και η ψυχή να καλύψει τις δικές της προδιαγραφές  όπως είναι  η κοινωνία με τον Θεό μέσω της ακολουθίας του Αγιασμού και  των Μυστηρίων της Εκκλησίας μας. Στη χώρα μας δεν έχουμε Θεοκρατία κ. Ψαριανέ , έχουμε συναλληλία με κοινούς στόχους με αποδέκτες τους ίδιους μαθητές και ανθρώπους. Άλλωστε όλοι οι Ιερείς κατόπιν προσκλήσεως πηγαίνουμε, δεν πάμε απρόσκλητοι, υποχρεωτικά και αναγκαστικά! Στη χώρα που αντλείται την εφαρμογή της ιδεολογίας σας κ. Ψαριανέ την Ρωσία και τις πρώην επαρχίες της, κάνουν το ίδιο, αυτό δεν σας λέει κάτι;

2.      Για ποιο λόγο δεν παραπέμπετε όσους μαθητές το επιθυμούν να παίρνουν την ευλογία των ιερέων για το νέο σχολικό έτος στους εκκλησιαστικούς ναούς της Ενορίας τους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Στην Εκκλησία δεν αγιάζονται μόνο τα πρόσωπα αλλά παίρνουν ευλογία και τα κτίσματα και τα πάντα. Ακόμα δεν θα ξεκινάει το έτος και θα  ξεκινάει με απουσίες, μόνο και μόνο για να μην έχει παρουσία η Εκκλησία στα Σχολεία; Θεωρείτε ότι η δράση της Εκκλησίας είναι μόνο εντός των τοιχών του Ιερού Ναού; Είστε βαθειά γελασμένος και έχετε μια εντελώς λανθασμένη εικόνα για την Εκκλησία !  Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού και την αποτελούν όλα τα βαπτισμένα μέλη της και  «ὅπου εἰσί δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» ( Ματθ 18, 20) είπε ο Χριστός! Άρα ο Ναός είναι ο χώρος συγκέντρωσης των πιστών , αλλά ο Θεός είναι Πανταχού Παρών . Οι μαθητές λοιπόν επικαλούνται τον Θεό με τον Αγιασμό για να έχουν μια γόνιμη χρονιά. Στα ίδια πλαίσια και η προσευχή το πρωί για μια δημιουργική  ημέρα, δεν προσβάλουν και δεν αντικαθιστούν θεοκρατικά την παιδαγωγική του κράτους. Μη ξεχνάτε ότι κάποτε στη σκλαβιά οι Ακολουθίες της Εκκλησίας ήταν η διδακτέα ύλη τους, αυτά διέσωσαν την Ελληνική παιδεία και αυτοσυνειδησία του Έθνους μας!  Το χρωστάμε στους εαυτούς μας και στην ιστορική μνήμη και τιμή όλων των προγόνων μας. Αυτή είναι η παράδοσή μας που πάτε να ροκανίσετε κ. Ψαριανέ και το γνωρίζετε πολύ καλά!

3.      Με ποιο σκεπτικό οι εκπαιδευτικοί υποχρεούνται να συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή και στον εκκλησιασμό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

   Οι δάσκαλοι πρέπει να εμπνέουν και να διδάσκουν πρώτα με το παράδειγμά τους. Αν δεν προσεύχονται οι ίδιοι πως θα προσευχηθούν οι μαθητές; Είναι εσωτερική ανάγκη των Καθηγητών για να έχουν φώτιση και δύναμη στην αποστολή τους.

Στο δε Εκκλησιασμό, το σκεπτικό είναι η συνοδεία και η ασφάλεια των μαθητών. Δεν θέλει πολύ λογική! Τονίζουμε άλλη μία φορά να έχετε την ίδια ευαισθησία και σε άλλες δραστηριότητες των Σχολείων π.χ. όταν πάνε Εκδρομές πενθήμερες ή τριήμερες και συνοδεύονται τα παιδιά από τους καθηγητές σε Μπαράκια, Μπουζούκια, Clubs, Σινεμά κτλ. Εκεί γιατί δεν αναρωτιέστε τα ίδια;

4.      Σε περίπτωση που εκπαιδευτικοί λειτουργοί αρνηθούν ή δεν επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτές τις υποχρεωτικές τελετές θα υφίστανται κάποιες ποινές ή κυρώσεις υπηρεσιακές ή άλλες;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Δεν είναι αντιφατικό; Τους θεωρείτε λειτουργούς αλλά χωρίς την κάθε αυτό «ΛΕΙ-ΤΟΥΡΓΙΑ» που είναι η κατεξοχήν έκφραση της Εκκλησίας; Τα ερωτήματα θεωρούμε ότι είναι καθαρά ρητορικά και προς λάθος κατεύθυνση! Σας προτείνουμε αυτές τις ερωτήσεις να μη τις κάνετε προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων (αυτό το ξεχνάμε συνήθως) αλλά προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης και ρωτήστε αν οι Φυλακές έχουν γεμίσει από Εκπαιδευτικούς λόγω άρνησης της προσευχής να δούμε τι θα σας απαντήσει!!!  Φυσικά είναι αστεία όλα αυτά και το γνωρίζετε πολύ καλά!

Ο Θεός να μας φωτίζει όλους κ. Ψαριανέ, απλά να σας υπενθυμίσω ότι τον Θεό και την Εκκλησία μπορείτε να τους αρνηθείτε και να τους απορρίψετε… .αυτά όμως δεν θα σας απορρίψουν ποτέ!

π. Αντώνιος Χρήστου

Εφημέριος Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας