Ομιλία στη μνήμη των Αναιρεθέντων Πατέρων Οσίου Θεοδοσίου (και αναφορά στo Γάμο Ομόφυλων)

Γιατί δεν στεριώνει ένας γάμος και οδηγούμαστε εύκολα στο διαζύγιο;

Ομιλία στο Γάμο της ανιψιάς μου Μαργαρίτας και του Ευαγγέλου

Η ενίσχυση των δομών της Ποιμαντικής, στο μυστήριο του Γάμου και της οικογένειας, μονόδρομος στον κλονισμό τους και τις παθογένειες που ζούμε.

Toυ π. Αντώνιου Χρήστου

Αγαπητοί μου αναγνώστες, το παρόν φύλλο της Εφημερίδας μας (Κιβωτός της Ορθοδοξίας) που κρατάτε στα χέρια σας, είναι το πρώτο στη νέα έκδοση της εφημερίδας μας, η οποία πλέον, όπως ασφαλώς ενημερωθήκατε, θα κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη. Στο πρώτο μας προσωπικό άρθρο, σε αυτά τα νέα δεδομένα, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με ένα θέμα πάντα διαχρονικό, που τα τελευταία χρόνια μέσα από το ράσο και την εξομολόγηση, μας απασχολεί πολύ. Πρόκειται για το θέμα του Γάμου και η συστηματική τις τελευταίες δεκαετίες, αποδόμησης του ιερού θεσμού της οικογένειας. Οι συνέπειες από τον κλονισμό και τη διάρρηξη του κυττάρου της κοινωνία μας, είναι εμφανής όχι μόνο στην  πατρίδα μας γενικότερα, αλλά πλέον και ειδικότερα στον μικρόκοσμο κάθε τοπικής κοινωνίας, γειτονιάς και δυστυχώς και οικογενείας.

Προσωπικά, ζούμε στον απόηχο της συμμετοχής μας, στις Εργασίες του 6ου Πανελληνίου Συνεδρίου των Ιερέων Νεότητος και Κατηχητών, που πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας στην Αλίαρτο Βοιωτίας, από το απόγευμα της 29ης έως το μεσημέρι της 31ης Αυγούστου 2018. Το φετινό θέμα του Συνεδρίου ήταν «Κατήχηση και Διαπροσωπικές Σχέσεις» και πραγματικά όλες σχεδόν οι ομάδες εργασίες και οι σύνεδροι που τις αποτελούσαν, τόνισαν και υπογράμμισαν την αναγκαιότητα πλέον, να σκύψουμε ως ποιμένουσα Εκκλησία, με σοβαρότητα και αποφασιστικότητα, πάνω στον θεσμό της οικογένειας και της ενίσχυσης εκ μέρος μας, των δομών της ποιμαντικής του Γάμου. Οι σχολές Γονέων που λειτουργούν σε αρκετές Μητροπόλεις και Ενορίες, αξίζει όχι μόνο να πολλαπλασιαστούν, αλλά οφείλουν να θεσπιστούν υποχρεωτικά τόσο σε κεντρικό (Ιερά Σύνοδος, Ιερές Μητροπόλεις), όσο και τοπικό επίπεδο (Ενορίας και Αρχιερατικών περιφερειών). Οπου ήδη λειτουργούν, οφείλουν να  βελτιωθούν και να προσαρμοστούν στις σύγχρονες ανάγκες και τα δεδομένα της εποχής, αλλά πάντα με τις απαραίτητες σταθερές, που είναι η Αγία Γραφή, οι Κανόνες και η Πατερική Παράδοση της Εκκλησίας μας. Με την πρόσκληση τόσων «ειδικών» (εντός ή εκτός εισαγωγικών ψυχολόγων, ψυχοθεραπευτών, σύμβουλων γάμου, παιδαγωγών κ.α.) τα προηγούμενα δεν είναι πάντα τόσο δεδομένα και αυτονόητα και φυσικά πέρα από τη σύγχυση που μπορεί να δημιουργηθεί, χωρίς σταθερή εκκλησιολογική βάση, σημαίνει το λιγότερο εκκοσμίκευση. Ολοι χρειάζονται και μπορούν να συνεισφέρουν, αλλά η Εκκλησία μας έχει τη δική της παράδοση, που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να εξοστρακίζεται, για να γίνει δήθεν πιο ευρύτερη και πιο «ελκυστική».

Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε σε ποια στάδια του ανθρώπινου βίου πρέπει να εστιάσουμε:

α) Να εκπαιδεύσουμε τους ανθρώπους να μάθουν να αγαπούν: Ολος ο κόσμος, εντός και εκτός Εκκλησίας, ομιλεί και συγκινείται από την «αγάπη». Στην πράξη όμως λίγοι είναι αυτοί που είναι ικανοί να αγαπούν πραγματικά και ουσιαστικά. Μην ξεχνάμε ότι για την Εκκλησία μας η αγάπη δεν είναι απλό συναίσθημα, έστω και το ανώτερο, αλλά συγκεκριμένο πρόσωπο, ο Χριστός. Οι περισσότεροι, ήδη από την παιδική μας ηλικία, έχουμε καταστεί από διάφορες επιρροές του οικογενειακού και του ευρύτερου περιβάλλουν που μας έχουν κάνει ανίκανους να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Η ιδιοτέλεια, ο έρωτας από συμφέρον, τα ρηχά και εφήμερα εξωτερικά κριτήρια, η ηλεκτρονική εποχή των διαδικτυακών εικονικών σχέσεων και εκφράσεων των συναισθημάτων, είναι λίγοι από τους πολλούς παράγοντες που οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται τόσο πολύπλοκες και με βραχεία ημερομηνία λήξης. Οι κατηχητικές μας Συνάξεις λοιπόν, πρέπει να εστιάσουν όχι μόνο ως διδασκαλία, αλλά κυρίως ως κοινότητα βιωματικής αγάπης, καλλιεργώντας την αγάπη στις μικρές ηλικίες τονίζοντας την φιλία, στους εφήβους και τους νέους τη συντροφικότητα και τον σεβασμό του άλλου ως εικόνα Θεού.

β) Στην προετοιμασία των υποψηφίων ζευγαριών προς το Μυστήριο του Γάμου: Δυστυχώς στις μέρες μας, πολλοί Κληρικοί λειτουργούμε περισσότερο σαν ληξίαρχοι του Κράτους, παρά σαν πραγματικοί ποιμένες - Ορθόδοξοι θρησκευτικοί λειτουργοί. Στην ερώτηση «τι χρειάζεται Πάτερ για να παντρευτούμε»; αναλισκόμαστε στη συλλογή των απαραίτητων δικαιολογητικών-πιστοποιητικών, αλλά αφήνουμε ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία να μιλήσουμε βαθύτερα και να ποιμάνουμε ουσιαστικά αυτούς τους ανθρώπους, πριν προσέλθουν στο Μυστήριο. Οφείλουμε να διευκρινίσουμε τη Θεολογία της Εκκλησίας μας μέσα από την Ιερουργία του Γάμου, διαλύοντας σύγχρονες κοσμικές προκαταλήψεις και διαστρεβλώσεις. Πρέπει να καταστεί σαφές, ότι η Εκκλησία όταν κάτι απαγορεύει (π.χ. προγαμιαίες σχέσεις), έχει τους βαθύτερους λόγους της, χωρίς να αφορίζει και εκφοβίζει. Επίσης πρέπει να στρέψουμε το ενδιαφέρον του νέου ζευγαριού, από τα εξωτερικά τι θα φορέσουν, που θα γίνει το τραπέζι και τι bachelor party θα κάνουμε, στα εφόδια εκείνα που θα πρέπει να διαθέτουν, όταν σβήσουν τα φώτα και εκλείψουν όλα αυτά.

γ) Στη στήριξη των νεονύμφων και νέων οικογενειών: Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, σαν Εκκλησία σε πρακτικό επίπεδο, μιλήσαμε περισσότερο για τις προγαμιαίες σχέσεις, ξεχάσαμε όμως και σίγουρα μιλήσαμε λιγότερο για τις «μεταγαμιαίες σχέσεις». Ιδιαίτερα όταν έρχεται και το πρώτο παιδί, τότε στατιστικά έρχεται και το διαζύγιο, γιατί οι νέοι μας μπήκαν απροετοίμαστοι οι ίδιοι, ή δεν είχαν θέσει τα όρια στις επεμβάσεις τρίτων, που δημιουργούν κραδασμούς και ρωγμές στην ενότητα της οικογένειας, αρκετές φορές δυστυχώς και ανεπανόρθωτα. Είναι μεγάλο λάθος, το ενδιαφέρον και το βάρος να στρέφεται αποκλειστικά στα παιδιά, ή οι συγκρούσεις και οι τσακωμοί του ζευγαριού ενώπιων τους.

και

δ) Φροντίδα και στήριξη σε αποκλίνουσες μορφής του Γάμου και της Οικογένειας από την παραδοσιακής της μορφή. Τα 3 προηγούμενα μιλούσαν για την παραδοσιακή μορφή Γάμου, τι γίνεται όμως με αυτούς που έχουν Διαζευκτήρια, Μονογονεϊκές ή εν χηρεία οικογένειες ή απλά αυτούς που επιλέγουν να έχουν κάνει πολιτικό γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης ή απλά να συζούν, χωρίς να προχωρούν σε Γάμο; Πως θα τις αντιμετωπίσουμε όλες αυτές τις καταστάσεις σε ποιμαντικό επίπεδο; Ωφελεί ο αφορισμός εκ μέρους μας από Αμβωνος και η κριτική ως κατάκριση; Είναι ο εύκολος και φυσικά λανθασμένος τρόπος. Το δύσκολο είναι η προσπάθεια έμπρακτης στήριξης και ο απεγκλωβισμός από αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, με σωστό και δομημένο τρόπο.

Κλείνοντας το άρθρο μας, αγαπητοί μας αναγνώστες, πιστεύουμε ότι καταστήσαμε σαφή την αναγκαιότητα για τη στήριξη της οικογένειας. Η αδιαφορία και η απραξία μας έφερε στο σημείο που είμαστε. Αν θέλουμε η κατάσταση να αλλάξει, οφείλουμε με την προσευχή μας καταρχήν και στη συνέχεια με τις οργανωμένες ποιμαντικές δομές μας, να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τις παθογένειες και τα σφάλματα του παρελθόντος. Το χρωστάμε στον εαυτό μας, στα παιδιά μας και την κοινωνία μας ολόκληρη! Αμήν!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Περί «Γάμων» Ομοφυλοφίλων (ή Ομοφύλων) ….:

Μεγάλη κουβέντα και διχασμός έγινε στη χώρα μας τις τελευταίες ημέρες, για το θέμα των «Γάμων» μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου στη νήσο Τήλο. Το θέμα είναι πολυδιάστατο, όπως και ποικίλες και αντίθετες, είναι οι απόψεις που ακουστήκανε και ακούγονται από Νομικούς, Πολιτικούς, Κληρικούς, Ψυχολόγους, Κοινωνιολόγους, Θεολόγους, Ομοφυλόφιλους, Δημοσιογράφους κ.α, στα διάφορα τηλεοπτικά παράθυρα, ηλεκτρονικά blogs και τα υπόλοιπα έντυπα και μέσα μαζικής ενημέρωσης . Θα ήταν ψέματα αν πω, ότι μπόρεσα να τα παρακολουθήσω όλα όσα ειπώθηκαν, αλλά θα προσπαθήσω να καταθέσω και την δική μου άποψη για το θέμα :

Καταρχήν να σημειώσω ότι όταν ήμουν μικρός την δεκαετία του 1980 στην τοπική κοινωνία που μεγάλωσα (Νέα Κίος Αργολίδας), αλλά και στις ταινίες της εποχής (κυρίως τις κωμωδίες) και στη γενικότερη κοινωνική αντίληψη, όποιος έλεγε ότι ήταν ομοφυλόφιλος (καταρχήν δεν ήταν γνωστός και τόσο αυτός ο όρος, αλλά η γνωστή βρισιά …. και οι υποτιμητικές εκφράσεις όπως αδελφή ή συκιά κ.α), ήταν περίγελος όλων. Δεχόταν την περιφρόνηση και των κοινωνικό ρατσισμό και αποκλεισμό. Η οικογένεια που είχε ένα τέτοιο μέλος το έφερνε βαρέως και γενικά ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να είναι κάποιος, μαζί με το να παίρνει ναρκωτικά ή να έχει κάνει φόνο! Η πρώτη επαφή με το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας ως πραγματικότητα σε εμένα έγινε αντιληπτή από το 2000 και μετά όπου ασχολήθηκα με το internet και τα chat rooms! Εκεί κατάλαβα ότι το φαινόμενο δεν είναι μια εξαίρεση, αλλά κανόνας για πολλούς συμπολίτες μας. Τον Ιούλιο κλείνω τα τριάντα και αισθάνομαι ότι μέσα σε 15 μόλις χρόνια η Ελληνική κοινωνία πέρασε στο άλλο άκρο! Δηλαδή σε μερικούς χώρους (μόδας, καλλιτεχνικό, τηλεόρασης κ.α) όποιους δεν είναι ομοφυλόφιλος δεν έχει θέση και δεν είναι αποδεκτός! Προχθές σε τηλεοπτική μεσημεριάτικη εκπομπή, ήταν σε τηλεοπτικό παράθυρο ο γνωστός δημοσιογράφος και αθλητικογράφος με τα παράξενα δόντια και ομιλία, αλλά γνωστός για την ευθύτητά του Γιώργος Γεωργίου, επειδή τόλμησε να πει «αδελφές» και «αδελφάτο» τους gays, όλο το πάνελ, ήταν εναντίον του και μάλιστα δύο αν θυμάμαι καλά αποχώρησαν κι όλας….!! Από το ένα άκρο στο άλλο λοιπόν και όλα αυτά μέσα σε 10-15 χρόνια!Είναι γνωστό λοιπόν δυστυχώς, ότι σαν έθνος, κράτος και κοινωνία, χάνουμε συχνά το μέτρο, μας λείπει η ψύχραιμη και ώριμη ματιά και όπως θα προσπαθήσω να δείξω παρακάτω, μας διακατέχει έντονα η έλλειψη δημοκρατίας. Αν το πιάσουμε και θεολογικά το θέμα, εκεί και αν είναι ότι είμαστε αλλού και άλλού…!!! Ας ξεκινήσω και ο Θεός βοηθός :

Θεολογική οπτική γωνία : Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο σε δύο φύλα άνδρα και γυναίκα ισότιμα αλλά με ιδιαιτερότητες ! Το μυστήριο του γάμου θεσπίστηκε από τον Θεό, για την ολοκλήρωση του ζευγαριού και την από κοινού άθληση και την από κοινού σωτηρία. Βασικό καρπό (αλλά όχι και ο μόνος) και προνόμιο στο γάμο είναι η απόκτηση τέκνων και η από κοινού διαπαιδαγώγηση από τους γονείς και τους ανάδοχους τους, για να εντρυφήσουν την εν Χριστώ ζωή. Γονείς και παιδιά αποτελούν την κατ’ οίκον Εκκλησία που μετέχουν προσωπικά και ομαδικά στην κοινή καθολική Εκκλησία εντός και εκτός του Ιερού Ναού και στη γενικότερη Εκκλησιαστική ζωή. Αυτά είναι τα κριτήρια του Θεού και για όποιους θέλουν να υιοθετήσουν το θέλημά Του στη ζωή τους.Όμως από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης έχουμε εκ μέρους του ανθρώπου παρεκκλίσεις αυτού του ιδανικού τρόπου ζωής. Στην αρχή με την μοιχεία σε ήδη γάμους ή με πορνεία χωρίς τέλεση γάμου. Στη συνέχεια ήρθε και η διαστροφή δηλαδή η σεξουαλική πράξη μεταξύ δύο ανδρών ή γυναικών μεταξύ τους. Είναι γνωστά μέχρι σήμερα και έχει περάσει και στο καθημερινό λεξιλόγιό μας για τα «Σόδομα και τα Γόμορρα». Φυσικά και στην Καινή Διαθήκη διατηρήθηκαν γι’ αυτό και ο απόστολος Παύλος μιλά για τους "αρσενοκοίτες" ότι δεν πρόκειται να κληρονομήσουν την Βασιλεία των Ουρανών. Αυτή η διδασκαλία και η στάση της Εκκλησίας διατηρείται ως τις μέρες μας, γιατί σκοπός είναι η σωτηρία του ανθρώπου και όχι το βόλεμα και το χάδεμα αυτιών, για οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές και επαγγελματικές ανταποδόσεις και συμφέροντα.Πριν κλείσουμε με την θεολογική άποψη, έχουμε να θέσουμε το εξής ερώτημα : Μπορεί να αποδεχθεί η Εκκλησία κάποιο μέλος της να είναι ομοφυλόφιλος και μάλιστα να το παντρέψει;Η απάντηση κατά τη γνώμη μου είναι η εξής : Κάθε άνθρωπος είναι πλασμένος κατεικόνα και καθομοίωσιν Θεού. Η Εκκλησία διασώζει στο ακέραιο όλο το ανθρώπινο πρόσωπο και δέχεται άλλους τους ανθρώπους στους κόλπους της. Ο Χριστός άλλωστε σταυρώθηκε και έχυσε το αίμα Του, για όλους τους ανθρώπους. Από την άλλη όμως όποιοι θέλουμε να είμαστε μέλη της Εκκλησίας, πρέπει να αρνηθούμε τον ευατό μας (εγωισμό, προσωπικές αντιλήψεις και τα θέλω μας) να σηκώσουμε τον προσωπικό Σταυρό μας (τον προσωπικό αγώνα μας στη ζωή) και να ακολουθήσουμε τον Χριστό, όπως έκανα όλοι οι Άγιοι στη ζωή τους! Γι’ αυτό η Εκκλησία αγαπάει όλους τους αμαρτωλούς και αιρετικούς και στην προκειμένη περίπτωση τους ομοφυλόφιλους, αλλά από την άλλη απορρίπτει και απεχθάνεται την αμαρτία, αίρεση και ομοφυλοφιλία! Αυτό είναι η ασφαλιστική δικλείδα για όλους! Δηλαδή σαν πρόσωπα δεν απορρίπτεται κανείς, σαν γενική όμως αμαρτωλή κατάσταση όμως κάποιοι επιμένουν να ταυτίζονται μαζί της, αντιλαμβανόμαστε ότι η Εκκλησία δεν μπορεί και δεν πρέπει να τους αποδεχθεί! Αλίμονο μάλιστα αν το έκανε, τότε δεν θα ήταν Εκκλησία, αλλά ένα ανθρώπινο καθίδρυμα με επίγεια και όχι αιώνια προοπτική!Για τους ομοφυλόφιλους που υποστηρίζουν ότι ο Θεός τους έπλασε έτσι, γιατί γεννήθηκαν με περισσότερες θηλυκές ορμόνες, φυσικά πρόκειται για αστειότητες : Ιδιαίτερα στις μέρες μας με την κατάλληλη ορμονοθεραπεία αυτό διορθώνεται όπως ή κάθε ανθρώπινη κοινή ασθένεια. Άλλα αυτό όμως…άλλο το σύνθημα «Είμαστε περήφανοι γι’ αυτό που είμαστε» που είναι συνειδητή επιλογή. Σε συζητήσεις που έχω κάνει μέσω internet με διάφορους ομοφυλόφιλους τους λέω και το εξής : Εγώ από τα 16 μου ήμουν στο Οικοτροφείο του Εκκλησιαστικού Λυκείου Κορίνθου, σε ένα θάλαμο με άλλους 20 μόνο με αγόρια! Το ίδιο και στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών από τα 18 μέχρι τα 21 μου επίσης στο ίδιο δωμάτιο με άλλους 4. Δηλαδή επί 6 χρόνια είχα συμμαθητές και συμφοιτητές μόνο αγόρια και όμως όχι gay δεν έγινα απλά, αλλά ούτε καν μου πέρασε από το μυαλό! Το ίδιο και στο στρατό στα 27 μου! Πως εσείς που ήσασταν στο σπίτι σας και χωρίς αγόρια δίπλα σας και σε σχολεία που ήταν μικτά αγόρια και κορίτσια και φροντιστήρια κτλ και κατορθώσατε να γίνετε;Θα κλείσω την Εκκλησιαστική άποψη με ένα τελευταίο που ακούστηκε πολλές φορές αυτές τις ημέρες : Κατηγορούν την Εκκλησία ότι δεν πρέπει να μιλάει για το θέμα και γενικά τις αποδίδουν υποκρισία, γιατί η ίδια έχει στους κόλπους της πολλούς κληρικούς ομοφυλόφιλους. Φυσικά όσοι τα λένε αυτά, θα πρέπει όχι να λένε πρόσωπα ανώνυμα, αλλά να καταθέσουν συγκεκριμένα ονόματα και αποδείξεις, με επώνυμες καταγγελίες για να μπορέσει να κινηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία! Εκκλησία είμαστε όλοι και κληρικοί και λαϊκοί και υπάρχουν τα κωλύματα της Ιερωσύνης. Κανείς δεν μπορεί να είναι κληρικός και ομοφυλόφιλος, αλλά θα πρέπει να αποδεχθεί με συγκεκριμένες διαδικασίες με σεβασμό πάντα προς το ανθρώπινο πρόσωπο, όσο χαμηλά και να έχει πέσει, όσο αμαρτωλός και αν είναι! Την κρίση την έχει μόνο ο Χριστός στη Δευτέρα Παρουσία, εμείς οι άνθρωποι έχουμε μόνο την συγχώρεση (σε περίπτωση αδικίας). Όποιος οικειοποιείται την κρίση του Χριστού, δηλαδή την κατάκριση και την Ιεροκατηγορία στη συγκεκριμένη περίπτωση, τότε αυτός στην ουσία γίνεται Αντίχριστος (Αντί-Χριστού) και άρα εκπίπτει σε αυτό που είπε ο Χριστός «Μη κρίνετε για να μη κριθείτε». Άλλο σαν πρόσωπο όμως άλλο η Ιερωσύνη! Καλύτερα με κομποσκοίνι ή στον κόσμο και στο Παράδεισο παρά με πετραχήλι και στην Κόλαση! Αυτά είναι ξεκαθαρισμένα! Επίσης ο κάθε Ιερέας και γενικότερα Κληρικός δεν προβάλει τον ευατό του στην Εκκλησία! Δηλαδή ότι αμαρτία και πάθος να έχει δεν πρόκειται να το κάνει κανόνα για τους άλλους! Ίσα-ίσα ο κόσμος δεν μπορεί να ξεχωρίσει ότι οι Ιερείς είναι και άνθρωποι…!Νομίζω ότι πολλά είπα και ότι έγινα σαφής. Αυτά είναι αποδεκτά όμως για όσους έχουν τον νόμο του Θεού ή προσπαθούν τουλάχιστον, να έχουν στη ζωή τους. Τι γίνεται όμως γι΄ αυτούς που τον έχουν βγάλει απ’ έξω; Γι’ αυτό θα προσπαθήσω να ασχοληθώ με το θέμα και από άλλες οπτικές γωνίες, χωρίς να είμαι και ειδικός βέβαια.

Νομική οπτική γωνία : Το θέμα του Γάμου των ομοφυλοφίλων, τοποθετείται στο Νόμο που πέρασε η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 1983 για τον Πολιτικό Γάμο (για την Εκκλησία νομικά ισχύει, αλλά πνευματικά είναι ανύπαρκτος και είναι πορνεία ανεξαρτήτου φύλου). Οι ομοφυλόφιλοι θεωρούν ότι επειδή ο νόμος μιλάει για πρόσωπα και όχι για φύλο, άρα ότι μπορούν και αυτοί ως Έλληνες Πολίτες να τελέσουν τέτοιο γάμο και να απολάβουν και αυτοί τα ευεργετήματά του. Σε αυτή τη λογική θεώρησε και ο δήμαρχος Τύλου, ότι διασώζει την νομιμότητα και όχι ότι την παραβιάζει, αφού ο νόμος είναι ασαφής για πολλούς. Όμως από στιγμή που κάποιος Εισαγγελέας (κ. Σανιδάς) εξέφρασε αντιρρήσεις, από στιγμή που ο ίδιος Υπουργός Δικαιοσύνης ήταν κάθετος έπρεπε να περιμένει να διευκρινισθεί το θέμα! Γιατί βιασύνες; Το βασικό ερώτημα που θέτω είναι το εξής : Γιατί οι ομοφυλόφιλοι έρχονται να διεκδικήσουν «το δικαίωμά τους» στο πολιτικό γάμο που θεσπίστηκε το 1983 τώρα το 2008; Τι άλλαξε τώρα σε σχέση με πριν; Μήπως ο Νομοθέτης δεν διευκρινίζει γιατί θεωρεί αυτονόητο ότι ορίζει και απευθύνεται σε ετερόφυλα φύλα, αφού μέχρι τότε υπήρχε μόνο ο θρησκευτικός γάμος και το κράτος θέσπισε και πολιτικό; Πως ζητούν το νόμο του 1983 αφού η Ολλανδία η πρώτη χώρα στο κόσμο, που επέτρεψε Γάμο σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια το έκανε μόλις το 2003, πως ζητούν και εννοούν ότι εμείς το είχαμε θεσπίσει 20 χρόνια πριν; Θα αστειεύονται βέβαια! Φυσικά και δεν το προέβλεπε αυτό και γι’ αυτό η πολιτεία επιχείρησε την θέσπιση προγαμιαίου Συμβολαίου, που ουσιαστικά όριζε και απευθυνόταν προς τους ομοφυλόφιλους παρόλο τις άλλες δικαιολογίες που κατέθεσε! Αντί όμως οι ομοφυλόφιλοι να αρκεσθούν εκεί (είπαμε μας λείπει το μέτρο) αυτοί ζητούν ισότιμο πολιτικό γάμο! Η συνέχεια στις δικαστικές αίθουσες….! Εγώ απλά να θυμίσω ότι με την ανθρώπινη δικαιοσύνη καταδικάσαμε τον ίδιο τον Χριστό σε θάνατο….! Δηλαδή η ανθρώπινη δικαιοσύνη και τα νομικίστικα, από το δίκαιο με το άδικο είναι πολύ κοντά! Επειδή το θέμα θα φύγει από την ανθρώπινη επικράτεια και θα πάει στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια που εκεί ο Γάμος των gay, επιτρέπεται και λόγω εναρμόνισης Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας, αργά ή γρήγορα το θέμα θα περάσει! Γιατί όμως οι νόμοι μόνο περνούν, αλλά η Ευρωπαϊκή εναρμόνιση δεν περνάει και στους μισθούς των Ευρωπαίων στην Ελλάδα και η τιμή των προϊόντων επίσης στην Ελλάδα….αυτό ποιος θα μου το απαντήσει…; Άλλο θέμα βέβαια, αλλά νομίζω το ερώτημα είναι εύλογο!

Πολιτική οπτική γωνία : Οι πολιτικοί κατά την γνώμη μου, είναι σε δύσκολη θέση. Σκοπός του πολιτικού είναι να φροντίζει για το κοινό καλό και εκλέγεται για να αντιπροσωπεύει τις απόψεις των ψηφοφόρων που τους εμπιστεύθηκαν! Εδώ είναι το δύσκολο, ότι πρέπει και το νόμο να τηρούν και να νομοθετούν σύμφωνα με το Σύνταγμα αλλά από την άλλη και τους ομοφυλόφιλους που τους ψηφίζουν και τους πιέζουν (και ενδεχομένως να τους έχουν δεσμευθεί οι πολιτικοί ότι θα τους αποκαταστήσουν αν τους ψηφίσουν) τις θέσεις και τα δικαιώματα να περιφρουρήσουν. Οι πολιτικοί που τους ενδιαφέρει (στην πλειοψηφία αναφέρομαι πάντα) να ξαναβγούν και την επόμενη τετραετία και πάνε με την ποσότητα, τους ενδιαφέρει να υποστηρίζουν κάτι που έχει ρέμα! Αν δηλαδή ζούμε σε κοινωνία που θα έχει πολλούς ομοφυλόφιλους, δεν θα με ξενίσει αν δω και gay Βουλευτή στη Βουλή, ως εκπρόσωπο. Αν η κοινωνία από αντίδραση φέρει ρατσισμό στους gay ενδεχομένως οι πολιτικοί που μπορεί να είναι οι ίδιοι gay να μην υποστηρίξουν τις θέσεις τους όμως για να βγουν! Πάνε όπου φυσάει ο άνεμος δηλαδή, αρκεί να έχουν την στήριξή τους και τον ψήφο τους. Εδώ όμως τίθεται το εξής θέμα : Στην Ολλανδία υπάρχει και κόμμα παιδεραστών! Τι θα κάνουμε δηλαδή; Θα το υιοθετήσουμε με το ίδιο σκεπτικό; Άρα έτσι να κάνουν κόμμα και οι Κλέφτες και οι Δολοφόνοι και γενικά κάθε τέτοια περίπτωση! Στην Ιαπωνία μάλιστα διάβασα ότι ορίζεται και ο γάμος μεταξύ ρομπότ ανθρωποειδών και ανθρώπων! Αν προχωρήσει και η κλωνοποίση στου ανθρώπους θα έχουμε και εκεί κτλ! Το επιχείρημα βέβαια που τίθεται είναι ότι οι gay δεν βλάπτουν κανέναν, είναι φυσιολογικοί σε όλα, με όλες τις υποχρεώσεις που έχουν και οι άλλες πολίτες και διαφοροποιούνται μόνο στο θέμα του κρεβατιού τους, που όμως δεν πειράζουν κανέναν! Αλήθεια δεν πειράζουν κανέναν…; Για να πάμε και στην εθνική άποψη να δούμε…:

Εθνική οπτική γωνία : Είμαστε μια χώρα 10.000.000 και αυτή την στιγμή έχουμε 1.000.000 μετανάστες που είναι οι περισσότεροι σε νεαροί ηλικία σε αντίθεση με την ελληνική κοινωνία που σε λίγα χρόνια θα αντιστοιχούν σχεδόν δύο συνταξιούχους ανά ένα εργαζόμενο! Έχουμε δηλαδή έναν μετανάστη ανά 10 κατοίκους. Με δεδομένη την υπογεννιτηκότητα που έχουμε, ποιος θα γεννάει παιδιά σε αυτό τον τόπο; Άλλο λοιπόν ότι δεν πειράζω κάποιον, άλλο ότι είμαι πραγματικά ωφέλιμος και προσφέρω! Βέβαια στις μέρες μας οι όροι : πατριώτης πατρίδα, οικογένεια, γονιμότητα κτλ, σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες είναι ξεθωριασμένα μπροστά στην λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης! Μήπως αυτό όμως συμφέρει κάποιους να εξαφανίζονται και όχι ότι έτσι πρέπει κανονικά; Ένα άλλο θέμα επίσης! Έχετε δοκιμάσει να γράψετε την λέξη Greece στο youtbe; Βγάζει ένα σωρό Βιντεάκια από Τουρκία και όχι μόνο δυσφημιστικά για την Ελλάδα! Μία από τις κατηγορίες που μας προσάπτουν είναι η ομοφυλοφιλία! Εμείς φυσικά, φροντίζουμε να τους δικαιώνουμε πανηγυρικά…χωρίς να σημαίνει ότι δέχομαι και τις ακραίες μουσουλμανικές αντιμετωπίσεις του ζητήματος όπου π.χ. Στο Ιράν όποιος είναι gay πυροβολείται επί τόπου και δημοσίως!

Οπτική γωνία των gay : Προσπαθώ να δω το θέμα και από τα δικά τους μάτια! Σίγουρα είναι άνθρωποι που ήταν στο περιθώριο, βίωσαν την περιφρόνηση στο οικείο και ευρύτερο περιβάλλον και επιτέλους (γι΄ αυτούς) βρήκαν την ευκαιρία να ακουστούνε και να μας πούνε ότι υπάρχουν! Άλλο αυτό όμως, άλλο οι ίδιοι όμως να αισθάνονται ότι παίρνουν την Ρεβάνς όπως οι Αφροαμερικανοί στην Αμερική κτλ! Φυσικά όσοι νόμοι και να τους δικαιώσουν και να τους ρυθμίζουν δικαιώματα, θέλει πολύ δρόμο να καθιερωθούν και κοινωνικά! Όμως το πιο δύσκολο είναι, να έχουν ειρήνη στις εσωτερική συνείδησή τους! Ας πούμε ότι οκ είναι επιλογή του ας το σεβαστούμε! Οι αξιώσεις όμως που έχουν να υιοθετούν παιδιά ή π.χ. με νέες μέθοδοι σύλληψης που ανακαλύπτονται ή θα ανακαλυφθούν να κάνουν και δικά τους παιδιά….τα δικαιώματα των παιδιών ποιος τα ρωτάει; Τα δικαιώματά μας σταματούν εκεί που αρχίζουν οι υποχρεώσεις μας και τα δικαιώματα των άλλων! Τι θα γίνει με τα παιδιά που θα είναι υποχρεωμένα να στερηθούν την ομαλή ανατροφή και των δύο γονιών και της μητέρας και του πατέρα; ΓΙΑ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ; (κατά τη γνώμη μου και οι ίδιοι οι gay και οι νομοθέτες και οι πολιτικοί). Νοείται ισότητα κοινωνική, όταν ο ίδιος ξεχωρίζεσαι από την κοινωνία και το περιβάλλον; Υπάρχουν οργανώσεις ετεροφυλικές; Γιατί αυτοί έφτιαξαν ομοφυλοφιλικές ; Άρα αντί να κατορθώνουν αυτό που διεκδικούν, καταφέρνουν στην ουσία το αντίθετο αποτέλεσμα (κατά τη γνώμη μου πάντα).Πολλά έγραψα, προσπάθησαν φωτίσω το θέμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες και σίγουρα δεν είναι το θέμα άσπρο μαύρο! O Θεός ας μας φωτίσει…! Ένα γενικό σχόλιο πάντως είναι ότι έχουμε στην Ελλάδα έλειψη δημοκρατίας! Γιατί; Γιατί οι μειοψηφίες μπορούν να εκφράζουν και να υποστηρίζουν την γνώμη τους, αλλά δεν μπορούν να την επιβάλλουν την γνώμη τους, έναντι της πλειοψηφίας! Οι Γάμοι στην Τύλο αυτό πήγαν να κάνουν, να επιβάλουν την γνώμη τους, χωρίς το κοινωνικό έρισμα και όφελος! Αν τολμούν...ας ζητήσουν και ας κάνουν δημοψήφισμα!
Τέλος ας ελπίσουμε τουλάχιστον να μην κάνουμε την κοινωνία μας, διαγωνισμό της Eurovision…όποιος γνωρίζει την δύναμη των gay στο διαγωνισμό, θα καταλάβει τι εννοώ….!!!!

Διάκονος Αντώνιος Χρήστου