Κήρυγμα την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου

Η περίοδος του Τριωδίου, ως η προσπάθεια επανενώσεως των κομματιών μας ως υπάρξεων!

 

                                                   του π. Αντωνίου Χρήστου

   Αγαπητοί Αναγνώστες είναι γνωστό ότι η περίοδος του Τριωδίου αποτελεί μία από τις πλέον κατανυκτικές και σωτηριολογικές περιόδους του εκκλησιαστικού έτους. Μέσα από την πνευματική της δυναμική, καλούμαστε να εντοπίσουμε τη διασπασμένη φύση μας που προκαλούν τα πάθη και οι αμαρτίες μας και να πορευθούμε προς την επανένωση των κατακερματισμένων κομματιών της υπάρξεώς μας. Η Εκκλησία, ως φιλόστοργη μητέρα, μας δίνει τα πνευματικά εργαλεία και εφόδια, ιδιαίτερα την περίοδο του Τριωδίου, για να κατανοήσουμε το βάθος της πτώσης μας, αλλά και την ελπίδα της αποκατάστασης και της σωτηρίας  μας μέσα από την μετάνοια και την εν Χριστώ ζωή.

   Είναι γεγονός ότι από τη στιγμή της πτώσεως του ανθρώπου, με το προπατορικό αμάρτημα, η ύπαρξή του έπαψε να είναι ενιαία. Το αμάρτημα διέσπασε τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, με τον πλησίον και με τον ίδιο του τον εαυτό. Η αμαρτία δεν είναι απλώς μια ηθική παρέκκλιση, αλλά δυστυχώς μία βαθύτερη κατάσταση υπαρξιακής διασπάσεως με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες. Ο άνθρωπος, αντί να ζει σε κοινωνία με τον Θεό, απομονώνεται, γίνεται υποχείριο των παθών του και αδυνατεί να βρει την αληθινή ειρήνη και ενότητα μέσα του.
Αυτή η διάσπαση εκδηλώνεται σε πολλαπλά επίπεδα. Στον νου, που παραμένει σκοτισμένος και αδυνατεί να διακρίνει το θέλημα του Θεού. Στην καρδιά, που είναι κατακερματισμένη από τα πάθη και τις αδυναμίες. Στις σχέσεις με τους άλλους, που χαρακτηρίζονται από ανταγωνισμό, εγωισμό και έλλειψη θυσιαστικής αγάπης. Η περίοδος του Τριωδίου έρχεται να μας υπενθυμίσει αυτή την τραγική κατάσταση, αλλά και να μας προσφέρει το φάρμακο της επανένωσης, που δεν είναι άλλο από τη μετάνοια και την επιστροφή στον Θεό.

Κήρυγμα της Κυριακής της Αποκρέω (Της Κρίσεως)

Κήρυγμα την Κυριακή του Σπλαχνικού Πατέρα ή Ασώτου του Υιού

Ξενάγηση στο Τριώδιο και την Μ. Τεσσαρακοστή - Γεωργιος Μαυρομάτης

Κήρυγμα την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου

Ευχές για την είσοδο στην περίοδο του Τριωδίου

 

Κήρυγμα την Κυριακή της Τυρινής στο ΠΑΑΠ Βούλας

Ομιλία το Ψυχοσάββατο της Αποκρέω

ΚΑΛΟ ΤΡΙΩΔΙΟ!

 

Κήρυγμα την Κυριακή της Τυρινής

Κήρυγμα την Κυριακή του Ασώτου Υιού (του Σπλαχνικού Πατέρα).

Κήρυγμα την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου

Λίγα λόγια για την Τυρινή Εβδομάδα (Τι είναι; Γιατί ονομάζεται έτσι;)

Kήρυγμα την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου.

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ!!!

ΟΜΙΛΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. 25,31-46) 11/2/2018

   

        Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, με την σημερινή Ευαγγελική περικοπή, μας  αποκαλύπτει τα όσα θα συμβούν κατά την Δευτέραν ένδοξη Παρουσία Του. Το ότι ο Ιησούς Χριστός θα έλθει και πάλιν αναφέρεται και στο Σύμβολον  της Πίστεως.

      Αυτή τη φορά όμως  ο Ιησούς Χριστός δεν θα έλθει ταπεινά ως άνθρωπος, αλλά ως Θεάνθρωπος με όλη την μεγαλοπρέπειά Του! Θα καθήσει στον ένδοξο θεϊκό Του Θρόνο. Θα περιβάλλεται από τα πλήθη των Αγίων Αγγέλων και Αρχαγγέλων. Και μπροστά Του θα συναχθούν όλοι οι άνθρωποι όσοι θα έχουν ζήσει στη γή.  Αυτά μας αποκαλύπτει η Αγία Γραφή (βλέπε Ματθ. 24,29-31. 42-44.  Α’ Θεσσαλ. 4,17. Α’ Πέτρ.4, 5-6).

       Εμείς οι Ορθόδοξοι πιστοί είμαστε προνομιούχοι, διότι ο Κύριός μας φανερώνει από τώρα τι θα συμβεί, τότε για να προετοιμαστούμε κατάλληλα για το μεγάλο εκείνο γεγονός!

Αλήθεια, για σκεφθήτε πόσο τυχερός θα ήταν ένας υποψήφιος π.χ. φοιτητής αν θα ήξερε τα θέματα που θα τους έβαζαν στις εισαγωγικές εξετάσεις!  Θα τα διάβαζε  ώσπου να τα μάθει τέλεια για να  επιτύχει να μπεί στο Πανεπιστήμιο! Έ! λοιπόν, εμείς είμαστε αυτοί οι "τυχεροί" που γνωρίζουμε από τώρα ποιό είναι το βασικό θέμα των "Γενικών Εξετάσεων" κατά την Παγκόσμια Κρίση! Και το θέμα αυτό, όπως τόνισε ο Κύριος είναι η σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους. Τί αισθήματα καλλιεργούμε μέσα στην καρδιά μας γι αυτούς; Τί κάναμε για τον πεινασμένο και τον διψασμένο συνάνθρωπό μας; Γι αυτόν που κρύωνε, γιατί δεν είχε κατάλληλα ρούχα, παπούτσια και σπίτι να μείνει; Για τον άρρωστο που δεν είχε κάποιον να τον φροντίσει; Για τον φυλακισμένο που δεν τον επισκέπτεται κανείς να  του δώσει λίγη παρηγοριά και κουράγιο στην δύσκολη κατάστασή του; Για τον ξένο, που αναγκάστηκε να ξενητευτεί στη χώρα μας και δεν έχει κάποιον να τον βοηθήσει. Αυτά μας είπε ο Κύριος, ενδεικτικά, για να καταλάβουμε πώς πρέπει να προετοιμαστούμε για την ημέρα της Παγκόσμιας Κρίσης.

         Όπως βλέπουμε, ο Κύριος  δεν αναφέρεται στην αποφυγή  εχθρικών ενεργειών  προς τους συνανθρώπους μας. Όπως έχθρα κατά του αδελφού μας, μίση και αδικίες,  ψέματα και συκοφαντίες, κατακρίσεις  και τα παρόμοια. Αυτά  είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να συμβαίνουν μεταξύ των μελών της Αγίας Του Εκκλησίας. Αλλά δεν είναι αρκετό για τον Χριστιανό μόνον να αποφεύγει τα αρνητικά. Πρέπει να προχωρεί στα θετικά έργα αγάπης και συμπαράστασης, που σημειώσαμε πιό πάνω.

            Επίσης, προξενεί εντύπωση το εξής γεγονός. Όταν είχε ερωτηθεί  ο Ιησούς  στην Ιερουσαλήμ "Ποιά είναι η σπουδαιότερη από όλες τις Εντολές του Θεού είχε  απαντήσει:

 " Να αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου.."  και δεύτερη  «να αγαπήσεις τον πλησίον σου..» (Μάρκ. 12,30-31). Όμως για την  Παγκόσμια Κρίση  δεν προβάλλει την πρώτη Εντολή αλλά την δεύτερη, την έμπρακτη αγάπη στον άνθρωπο. Πώς  συμβαίνει αυτό; Την απάντηση μας την δίνει ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος: "Εάν κάποιος πεί ἀγαπῶ τόν Θεόν μισεῖ  ὅμως τόν ἀδελφό του, εἶναι ψεύτης. Γιατί  αὐτός πού δέν ἀγαπᾶ τόν ἀδελφό του, τόν ὁποῖον βλέπει, πῶς μπορεῖ νά αγαπᾶ τόν Θεόν, τόν ὁποῖον δέν βλέπει; " (Α' Ιωάν. Επιστολή 4,20). Επομένως ο Κύριος προβάλλοντας ως βασικό κριτήριο στην Παγκόσμια Κρίση την έμπρακτη αγάπη προς τους συνανθρώπους μας, θεωρεί ότι αυτή  επεκτείνεται αυτόματα και προς τον Ίδιον τον Θεόν. Άλλωστε το διευκρίνησε και ο Ίδιος: "Σᾶς βεβαιώνω πώς ἀφοῦ κάνατε  αὐτά -τα έργα της αγάπης-

γιά ἕναν ἀπό αὐτούς τούς ἄσημους αδελφούς μου, τά κάνατε γιά μένα" (Ματθ. 25, 40).

        Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, από τα όσα αναφέραμε γίνεται σαφές  ότι για να αξιωθούμε   να ακούσουμε κι εμείς, κατά την Παγκόσμια Κρίση, τα λόγια ρου Κυρίου:

"Δεῦτε οἱ ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν" (στίχ. 34) αναγκαία προϋπόθεση εἶναι: η αγάπη που φροντίσαμε να εκδηλώσουμε έμπρακτα προς τον συνάνθρωπό μας και η οποία  και ανοίγει τον δρόμο προς τον Θεό. Είθε αυτή να είναι η καθημερινή μας επιδίωξη.

      

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΔΕΛΦΟΙ! ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ!

Η παραβολή του Φαρισαίου και του Τελώνη σε κινούμενα σχέδια.

Κήρυγμα στο Ευαγγέλιο της Κυριακής ΙΖ' Λουκά (Γραπτό Κήρυγμα).

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης,

εφημέριος του Ι.Ν. αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης

Για τον "Στύλο Ορθοδοξίας" (Ιανουάριος 2016, αρ.φ. 174)

Ευαγγέλιο Κυριακής ΙΖ΄ Λουκά (Ασώτου) (Λουκ. ιε΄ 11-32)

Αυτός που μετανόησε

Η ευαγγελική περικοπή της δεύτερης Κυριακής του Τριωδίου, είναι γνωστή σε όλους τους Χριστιανούς, ως η παραβολή του Ασώτου υιού.  Γι’ αυτό και η Κυριακή αυτή λέγεται Κυριακή του Ασώτου.

Κάποιος σοφός είχε αναφέρει κάποτε, ότι αν κανείς σκύψει και εμβαθύνει στο νόημα της περικοπής του ασώτου υιού, θα αποκαλύψει όλο το μεγαλείο του Χριστιανισμού.  Ακόμα και αν από την Αγία Γραφή λείπανε όλα τα βιβλία, της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, μόνο η περικοπή αυτή να υπήρχε, δεν θα έλειπε τίποτε.

Στην παραβολή του Ασώτου προβάλλονται τρία πρόσωπα.  Το κυρίαρχο είναι ο άσωτος υιός, που χαρακτηρίζει με την ιδιότητά του αυτή την ημέρα.  Το δεύτερο σημαντικότατο πρόσωπο είναι ο πατέρας και το τρίτο είναι ο αδελφός.

Ο άνθρωπος αυτής της περικοπής με τον οποίο θα ασχοληθούμε εδώ, είναι Άσωτος.  Το Ιερό Ευαγγέλιο δίνει την περιγραφή του αναφερόμενο στις πράξεις και την άσωτη ζωή του, που οδήγησαν σε αυτόν τον χαρακτηρισμό.  Τι είναι όμως η ασωτία και πως την καταλαβαίνουμε;  

Ασωτία σημαίνει αστοχία, δηλαδή το να ξεμακραίνεις από το στόχο σου, να χάνεις την αποστολή σου, τον δρόμο σου.  Κατά μία έννοια, είναι καθ’ ολοκληρία η αμαρτία, που σημαίνει αστοχία από τον στόχο που είναι ο Θεός και η Βασιλεία Του.

Ο Άσωτος είναι μία πολύ συνηθισμένη μορφή και θα λέγαμε ότι αντιπροσωπεύει όλους εμάς.  Είναι αυτός ο οποίος, αγαπάει πολύ τον εαυτούλη του για κάποιον ιδιοτελή λόγο και ξεμακραίνει από το θέλημα του Θεού.  Βλέπει μόνο τις ηδονές, τι ευχαριστεί το σώμα δηλαδή, και νομίζει ότι με αυτόν τον τρόπο καλύπτει και τις ανάγκες της ψυχής.

Η έννοια ψυχαγωγία στον Άσωτο, είναι διαφορετική από την έννοια της ψυχαγωγίας στον Χριστιανό, στον άνθρωπο του Θεού.  Ψυχαγωγία για τον άσωτο άνθρωπο σημαίνει άρτος και θεάματα, αμαρτία, ηδονή σαρκική.  Αλλά στον Χριστιανό τα πράγματα διαφέρουν.  Εμείς οι Χριστιανοί, όσο και αν φαίνεται περίεργο στον κόσμο, έχουμε ως κύρια ημέρα και ώρα ψυχαγωγίας, την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία.  Μέσα στη Θεία Λειτουργία ψυχαγωγείται ο Χριστιανός.  Εκεί το πνεύμα του ατενίζει τον Θεό και η ψυχή του μαθαίνει τα του Θεού, ξεκουράζεται και αναπαύεται.

Άσωτος άνθρωπος είναι ο καθένας από εμάς, που σε πολλές περιπτώσεις της ζωής μας, ξεφύγαμε από τον δρόμο του Θεού.  Αλλά ο Άσωτος έχει ένα χαρακτηριστικό πολύ σημαντικό.  Έχει τύψεις.  Όσο και να κυλίστηκε στην αμαρτία, μες την ψυχή του, η φωνή του Θεού, του φύλακα Αγγέλου του, της συνείδησής του, που είναι δώρο του Θεού και του κατατρώγει τα σπλάχνα, δεν τον αφήνουν να ησυχάσει.  Κι επειδή ο Άσωτος στην ουσία δεν ψυχαγωγείται, αλλά δυστυχεί, ο Θεός επιτρέπει, από την πολλή Του αγάπη, να του έρθει ένα ίχνος μετάνοιας, ικανό όμως να τον φέρει πάλι κοντά Του, επειδή είχε βιώσει την αγάπη Του.  Ο Άσωτος είναι ο ειλικρινής μετανοών άνθρωπος.

Όταν αυτή την Κυριακή του Ασώτου ο κόσμος λέγει «γιορτάζουμε, χρόνιά μας πολλά οι άσωτοι», ο κοσμικός άνθρωπος μένει στην αμαρτία.  Δηλαδή λέγοντας αυτό κάποιος, θεωρεί ότι είναι άσωτος, ένας αμαρτωλός άνθρωπος, αυτός που κυλίστηκε στην αμαρτία, που έφτασε στο τελευταίο σκαλί, στο τελευταίο επίπεδό της ηθικής κι εκεί μένει.  Ο Άσωτός της ευαγγελικής περικοπής, έχει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό, που τον κάνει να τον προσκυνούμε στην εικόνα του προσκυνηταριού.  Δεν είναι ο άσωτος που αμάρτησε αλλά ο άσωτος που μετανόησε.  Είναι πολύ σημαντική αυτή η διαφορά την οποία θα πρέπει να γνωρίζουμε και να μας δίνει θάρρος.  Ναι Κύριε, είμαι άσωτος, ξεμάκραινα του θελήματός Σου, απείχα της αγάπης Σου, ξέφυγα!  Αυτός ο άγιος νέος όμως είχε το φως, παρ’ όλη την αμαρτία του, τα πάθη του, την ανηθικότητά του, μετανόησε!  Βρήκε δύναμη και ψυχικό σθένος και είπε:  «Πάτερ ήμαρτον!  Τόσο στον ουρανό, όσο και στη γη, πέφτω στα πόδια σου!  Κάνε με σαν έναν από τους δούλους σου!».

Αυτήν η μορφή του Ασώτου έχει συγκλονίσει Αγίους, Οσίους και Μάρτυρες.  Όσο περίεργο και να μας φαίνεται, ο Άσωτος είναι αυτός που μας δίδαξε την εξομολόγηση, την μετάνοια, την επιστροφή, την ανδρεία και την παλικαριά της ψυχής.

Αδελφοί μου, μόνο αυτήν την εικόνα να έχουμε στο μυαλό μας, ότι επιστρέφοντας προς τον Πατέρα, προς στον δρόμο του Θεού, μία αγκαλιά κι ένα ζεστό φιλί μας περιμένει.  Η παραβολή αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική.  Μόλις ο πατέρας, ο οποίος περίμενε την επιστροφή του γιου, τον είδε από μακριά, δεν τον περίμενε να φτάσει στο σπίτι, να χτυπήσει την πόρτα, να ταπεινωθεί τόσο.  Πάντοτε ο Θεός υπολογίζει μία μικρή κίνηση που θα κάνουμε για να έχουμε λόγους σωτηρίας.  Αν κάποτε έκανες μία ελεημοσύνη, θα τη μετρήσει.  Αν προσευχήθηκες και αν εξέφρασες στεναγμούς λύπης, που δεν άκουσαν τα αυτιά σου, ούτε τα αυτιά των διπλανών σου, ο Θεός άκουσε.  Και μπορεί αυτό να είναι και η σωτηρία σου.

Αδελφοί μου, ομολογώ ότι θέλω να είμαι σαν τον Άσωτο, που θα βρω το έλεος, την αγκαλιά του Θεού και το ζεστό φιλί Του.  Δε θέλω να είμαι σαν τον μεγάλο του αδελφό που τον κατέκρινε. Θέλω να είμαι ο Άσωτος, να με γιορτάζουν οι Χριστιανοί, να γιορτάζω κι εγώ μαζί τους.  Τέτοιος άσωτος, που πέφτω και που σηκώνομαι, που αμαρτάνω και που ζητώ συγχώρεση, που έχω πτώσεις, αλλά έχω και τη γνώση της αγάπης του Θεού. Αμήν!