ΒΡΑΔΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΣΤΟΝ Ι. Ν. ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

 

Αφίσα και Πρόσκληση Εορτής Λήξεως Χειμερινών Συναντήσεων Κατηχητικών Συνάξεων Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης

 

Απόσπασμα Εορτής Κατηχητικών Συνάξεων (Κοπή Πίτας Αγιοβασιλόπιτας)

Αρχίζουν οι Κατηχητικές Συνάξεις του Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης

 ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ! ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 8/10 ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ! ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ14-15/10 οι πρώτες Συναντήσεις!!! Σας περιμένουμε με Αγάπη! Φέρτε τα παιδιά και τα εγγόνια σας στο Χριστό!

Αρχίζουν οι Κατηχητικές Συνάξεις της Μητροπόλεώς μας σε όλες τις Ενορίες της!

 

Αγιασμός Κατηχητικών Συντροφιών Μητροπόλεως Γλυφάδας 25/9 στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και 1ο μάθημα το Σαββατοκύριακο 1-2 Οκτωβρίου 2022.

 

Πρόγραμμα Κατηχητικών Συνάξεων 2021-2022 Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης.

 

Γ' Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός της Ιεράς Συνόδου για παιδιά B΄ και Γ΄ Γυμνασίου.

 

6η Διαδικτυακή Κατηχητική Σύναξη Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης

3η Διαδικτυακή Κατήχηση για παιδιά Δημοτικού.

1η Διαδικτυακή Κατήχηση Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης για παιδιά Δημοτικού

1η Kατηχητική Διαδικτυακή Σύναξη του Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2020 (11:00 π.μ. -12.15 μ.μ.).

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ & ΒΑΡΗΣ

________

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ

ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΟΡΜΠΙ ΒΑΡΗΣ

 

Προφήτου Ἠλίου 10, ΤΚ. 16672, Κόρμπι Βάρης.

Τηλ: 210 9655370 fax: 210 9655371

site: http://www.profitilia-kormpivari.gr  e-mail : p-elia-v@otenet.gr

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η 

 

Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2020, ξεκινάμε  την 1^η  Κατηχητική Διαδικτυακή Σύναξη (Κατήχηση εξ αποστάσεως) κυρίως για παιδιά, αγόρια και κορίτσια Δημοτικού της Ενορίας μας, αλλά και όσα αλλά παιδιά επιθυμούν από άλλες Ενορίες και από μεγαλύτερες ηλικίες.

Ευελπιστούμε τα παιδιά και οι γονείς να στηρίξετε αυτή την πρωτοβουλία του Ιερού Ναού μας και να συντονιστείτε αυτό το Σάββατο 14/11/2020 και ώρα 11.00 το πρωί (από τις 10.50 θα μπορείτε να συνδεθείτε) έως 12.15 μ.μ..   Τα αναλυτικά στοιχεία της τηλεδιάσκεψης είναι τα ακόλουθα:   

π. Αντώνιος Χρήστου is inviting you to a scheduled Zoom meeting.

Topic: 1 Κατηχητική Διαδικτυακή Σύναξη

Time: Nov 14, 2020 11:00 PM Athens

Join Zoom Meeting

https://us02web.zoom.us/j/83850074706?pwd=NUxtbW82OXZjZTB4UHNnUFVDbUhOQT09

Meeting ID: 838 5007 4706

Passcode: 016964

Για περισσότερες πληροφορίες τι πρέπει να κάνετε θα βρείτε εδώ : http://www.frederick.ac.cy/dl-student-support/docs/Zoom_students.pdf (διαδώστε και σε άλλα παιδιά που διαθέτουν υπολογιστή ή κινητό τηλέφωνο καθώς και παρακολουθείτε τα παρακάτω βίντεο  https://www.youtube.com/watch?v=LDwVUE-ams0&t=323s   και https://www.youtube.com/watch?v=ywaoYbFMohc&t=3s όπου είναι διευκρινιστικά και θα σας βοηθήσουν για να μπορείτε να συμμετέχετε!

 

                                                 Εκ του Ιερού Ναού

Ομιλία στον Αγιασμό της ενάρξεως των Κατηχητικών Συνάξεων του Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης

Θέλω να στείλω το παιδί μου στο Κατηχητικό… πόσο θα κοστίσει;!!!

Γράφει ο π. Αντώνιος Χρήστου

Αγαπητοί μας Αναγνώστες, μόλις στο προηγούμενο άρθρο μας μιλήσαμε εκτενέστερα (πάνω από 2000 λέξεις) για τη Διακονία της Εκκλησίας στη Κατήχηση, παραθέτοντας μάλιστα σύντομη ιστορική αναδρομή για την Εκκλησία της Ελλάδος (πώς ξεκίνησε μέχρι σήμερα), τη Δεοντολογία της (πώς πρέπει να είναι μία ορθόδοξη Κατήχηση, ποια τα καθήκοντα των Ιερέων Νεότητος και των Κατηχητών και τέλος τις Προοπτικές, στο τι θα πρέπει να ισχύει και να καταλήγει με βάση και τα σύγχρονα δεδομένα, αλλά και τη διαχρονική αποστολή της Εκκλησίας μας.

Με δεδομένα τα παραπάνω και σε συνδυασμό ότι κάναμε στην Ενορία μας και το Ιδρυμα του ΠΑΑΠ (πρώην ΠΙΚΠΑ) Βούλας, το πρώτο κατηχητικό μάθημα αλλά και στη Μητρόπολή που διακονούμε την πρώτη συνάντηση Ιερέων Νεότητος και Κατηχητών (είναι γνωστό ότι έχουμε την ευθύνη του Γραφείου Νεότητος) θεωρήσαμε ότι πάμε καλά και ότι υπάρχουν κάποια αυτονόητα-αυτοματισμοί, που λειτουργούν στη χώρα μας και στους πιστούς της γύρω από το θέμα της Κατηχήσεως.

Ενα τηλεφώνημα όμως που έγινε σήμερα που γράφεται αυτό το άρθρο (Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2019) ήρθε να μας προσγειώσει απότομα...! Πριν το σχολιάσουμε και αναλύσουμε, θα προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε την τηλεφωνική συνομιλία όπως έγινε με μία νεαρή μητέρα. Είναι απαραίτητο να προσθέσουμε ότι οι Κατηχητές της Ενορίας μας την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019, μοίρασαν ένα δίπτυχο για τα παιδιά του Νηπίου και του Δημοτικού και ένα τρίπτυχο για τα παιδιά του Γυμνασίου και του Λυκείου, σε σχολεία της περιοχής:

-Γεια σας, ο π. Αντώνιος;

-Ναι παρακαλώ;

-Μου δώσανε το τηλέφωνό σας από την Εκκλησία. Μας δώσανε στο Σχολείο το φυλλάδιο για το Κατηχητικό και ήθελα να ρωτήσω μερικά πράγματα, γιατί με ενδιαφέρει να έρθει ο γιος μου, είναι 8 ετών!

-Μάλιστα, με το καλό! Είναι κάθε Σάββατο 4-5 το μάθημα και 6-8 η αίθουσα ψυχαγωγίας κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, για ψυχαγωγία και δημιουργική απασχόληση.

-Πολύ ωραία, ήθελα να ρωτήσω πόσο κοστίζει;; (!!!!! Ειλικρινά από την ερώτηση, της κατά τα άλλα συμπαθέστατης και ευγενικής κυρίας, προσωπικά μας «πάγωσε το αίμα», καθώς από μικρά παιδιά στην Εκκλησία και το Κατηχητικό, από 18 χρονών Κατηχητής και από 28 χρονών μέχρι σήμερα που φτάσαμε 41 στο ράσο και πρώτη φορά ακούμε μία τέτοια ερώτηση...)!

-Ε... περίπου 1000000 ευρώ!!! (ευτυχώς λειτουργήσαμε με χιούμορ). Μα φυσικά είναι δωρεάν κυρία μου!!!

-Α σας ευχαριστώ!!!

-Να είστε καλά! Σας περιμένουμε το Σάββατο! Και έκλεισε η γραμμή.

Από τον παραπάνω διάλογο αδελφοί μου μπορούμε να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα τα οποία θα προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε στην αγάπη σας παρακάτω:

α) Ενα είναι το πλέον αυτονόητο: «Δεν υπάρχουν στις μέρες μας αυτονόητα»!

Αυτή είναι βεβαίως αλήθεια που από τη μία δηλώνει μία τραγική κατάσταση: Πώς ένας λαός κατά βάση δηλώνει 96-97% Ορθόδοξος Χριστιανός και από την άλλη αγνοεί βασικά πράγματα στην πίστη, όχι μόνο σε δογματικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο καθαρά πρακτικό βασικών θεμάτων; Εδώ είναι ευκαιρία για μία αυτοκριτική, τόσο εμάς των Ποιμένων για το πόσο έχουμε κινηθεί να συναντήσουμε τον λαό Του Θεού που μας εμπιστεύθηκε ο Κύριος, και δεν είναι μόνο αυτός που εκκλησιάζεται!

Αυτοκριτική χρειάζεται και ο ίδιος ο κόσμος, γιατί είναι συνεπής με την «κοινωνική» ζωή του και φροντίζει να «μορφώνεται» αλλά όχι να «μεταμορφώνεται εν Χριστώ», αυτό που ονομάζουμε πνευματική ζωή (που φυσικά για εμάς τους πιστούς όπως ομολογούμε στη Θεία Λειτουργία «και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα», δεν υπάρχει δημόσια και ιδιωτική, πνευματική και κοινωνική, αλλά το ένα και το αυτό. Από την άλλη βέβαια είναι και για εμάς «θεραπευτικό», καθώς κάτι τέτοια περιστατικά, αν τα μελετήσουμε και τα διαβάσουμε σωστά, μπορεί να βελτιώσουν (ανθρωπίνως τουλάχιστον) την διακονία μας στην Εκκλησία. Χρειάζεται σε επαφές μας με ανθρώπους που δεν έχουν συχνή προσέλευση στην Εκκλησία, να εξηγούμε τους όρους τους οποίους χρησιμοποιούμε. Στην προκειμένη περίπτωση, τι είναι Κατηχητικό και τι ακριβώς κάνει η Εκκλησία εκεί στα πιστά της μέλη!

β) Η εμπορευματοποίηση και ότι όλα μετριούνται με το χρήμα!

Η κυρία του τηλεφώνου, αλλά και τόσοι άλλοι στη θέση της (απλά δεν πήραν τηλέφωνο να το εκφράσουν), με βάση τις παραστάσεις τις τρέχουσες, όπου όλα μετριούνται με χρήμα, σου λένε εύλογα, ότι κάτι ανάλογο θα ισχύει και εδώ. Ακόμη και στο Σχολείο και την «δωρεάν παιδεία», κάποια πράγματα (πέρα από τα σχολικά είδη, τα προσωπικά τετράδια, τσάντα κ.ά.) αγοράζονται π.χ. για το μάθημα της Ζωγραφικής ή των Καλλιτεχνικών κ.λ.π. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες επίσης (μπαλέτο, ρυθμική, κ.ά.), τα φροντιστήρια (ξένων γλωσσών, ενισχυτικής διδασκαλίας, ωδείο κ.ά.), οι αθλητικοί σύλλογοι (κάθε αθλήματος ή γυμναστήριο) εκεί καταβάλλεται συνήθως μία εγγραφή και κάποια συνδρομή σε μηνιαία ή ετήσια βάση!

Πώς να διανοηθεί εύλογα κάποιος, ότι υπάρχουν ακόμη χώροι και άνθρωποι όπως η Εκκλησία, οι Ιερείς και οι Κατηχητές, οι οποίοι αναλίσκονται σε χρόνο και εβδομαδιαία βάση να διδάξουν και να απασχολήσουν τα παιδιά εθελοντικά, αμισθί και σε πολλές περιπτώσεις επιβαρύνοντας και την τσέπη τους για τα εισιτήρια ή τα καύσιμα μεταφοράς τους ή την αγορά διαφόρων απαραίτητων πραγμάτων που θα χρησιμοποιήσουν; Βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς, πιθανόν η κυρία να μην είναι και εντελώς χλιαρή με την Εκκλησία και να είχε κάποιες παραστάσεις (από την τέλεση κάποιου Μυστηρίου Γάμου ή Βάπτισης ή ενός Μνημοσύνου οικείου προσώπου), που θα της ζητήθηκαν-απαιτήθηκαν (και όχι να ήθελε να τα καταβάλλει μόνη, οικειοθελώς) χρήματα, οπότε συνειρμικά και δικαιολογημένα θα είπε, αφού εκεί έδωσα, άρα κάτι ανάλογο θα ισχύει και πρέπει να δώσω για το Κατηχητικό...!

Από την άλλη βέβαια να συνειδητοποιήσουμε όλοι, ότι όλα στην Εκκλησία προσφέρονται δωρεάν, αλλά η υλοποίησή τους δεν είναι δωρεάν για εκείνη (πάγια λειτουργικά έξοδα όπως η πληρωμή του προσωπικού του Ναού, ρεύμα κ.ά.) Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε και να το υπολογίζουμε! Η χάρις Του Θεού δεν κοστίζει και δεν αγοράζεται, αλλά το ρεύμα και κοστίζει και απαιτούνται χρήματα για να πληρώνεται. Οπως εύστοχα είχαμε ακούσει από ομιλητή σε σχετική ομιλία για την Κατήχηση: «αν πούμε στον κόσμο σε μία Κυριακή, παρακαλούμε να προσφέρετε ό,τι μπορείτε για το Κατηχητικό, συνήθως λίγοι θα ανταποκριθούν και μάλιστα όχι χωρίς να αντιδρούν και να γκρινιάζουν! Αν όμως πούμε δώστε ό,τι μπορείτε για φιλανθρωπία για το τάδε περιστατικό που έχει αυτό και αυτό, εκεί συνήθως δεν αντιδρούν και συνεισφέρουν! Τι είναι όμως η Κατήχηση; Πάρεργο»;

και γ) Είναι η χρυσή ευκαιρία για την Εκκλησία, μέσα από τον εθελοντισμό της (που για εμάς είναι αιώνων και όχι πρόσκαιρο και ονομάζεται Διακονία), να πραγματώνει την αποστολή της και ο κόσμος να βλέπει αυτή τη θυσιαστική αγάπη και να ανταποκρίνεται θετικά.

Πράγματι, πόσο δημιουργικό και σωτήριο είναι να βλέπεις ανθρώπους, ακόμη και αρνητικά για την Εκκλησία προσκείμενους, να αναθεωρούν πράγματα με αυτά που βιώνουν και την ευεργετική τους συνεισφορά στις καρδιές των παιδιών τους. Το παιδί για να έρθει, ιδιαίτερα τα μικρά που ζουν στις αστικές περιοχές, πρέπει να το φέρουν οι γονείς του. Η παραμονή των γονιών και η περιπλάνησή τους στο Ναό και στην Ενορία γενικότερα, ακόμη και να παρακολουθήσουν το μάθημα της ημέρας μαζί με τα παιδιά τους, είναι πολύ ευεργετικό και για τους ίδιους, αλλά και την οικογένεια γενικότερα. Ας εκμεταλλευτούμε (με την καλή έννοια) τέτοιες ευκαιρίες και έτσι ο καρπός θα πολλαπλασιαστεί.

Κλείνοντας το άρθρο μας αδελφοί μου, φυσικά δεν κοστίζει τίποτα για να συμμετέχει κάποιος στις Κατηχητικές Συνάξεις, από υλικά αγαθά και χρήματα. Ομως πνευματικά, αντιθέτως «κοστίζει»:

α) Στην αναγέννηση του παλαιού ανθρώπου και στην απαλλαγή από τη φθορά και αμαρτία.

β) Κοστίζει σε χρόνο, γιατί απαιτείται συνειδητή συχνή συμμετοχή και διάρκεια.

γ) Κοστίζει στον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος αντιστέκεται και αντιστρατεύεται τον αναγεννημένο εν Χριστώ νέον άνθρωπο του εαυτού μας.

δ) Τέλος, το κόστος είναι μεγάλο, ακόμη και στην βιολογική ζωή μας (αν γίνουμε μάρτυρες και δώσουμε το αίμα μας για την πίστη. Επίσης μπορεί να χλευασθούμε από το ίδιο μας το σπίτι και την οικογένεια, γιατί ακολουθούμε το θέλημα Θεού και όλα αυτά μπορεί να μας φέρουν πειρασμό και κακοπάθεια, αλλά είναι το τίμημα της όντως ζωής! Αμήν!

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Η Κατηχητική Διακονία στην Εκκλησία μας

του π. Αντωνίου  Χρήστου

Η Κατηχητική Διακονία στην  Εκκλησία μας

(Σύντομη Ιστορική Αναδρομή-Δεοντολογία-Προοπτικές)

Αγαπητοί μου αναγνώστες με αφορμή την έναρξη των Κατηχητικών Συνάξεων στις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, θα ασχοληθούμε με το έργο της Διακονίας της Κατήχησης, καθώς αποτελεί θεμελιώδης πυλώνας της Εκκλησίας μας. Ας ξεκινήσουμε :

α) Σύντομη Ιστορική Αναδρομή

 Η Εκκλησία μας είναι ο Θεανθρώπινος οργανισμός-Η Κιβωτός της Σωτηρίας, που πορεύεται από την ίδρυσή της, στις μέρες μας και ως την συντέλεια του κόσμου, για την σωτηρία του ανθρώπου.Ο Ιδρυτής της Εκκλησίας Ιησούς Χριστός, δίδαξε, θαυματούργησε, έπαθε, Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε λυτρώνοντας όλο το ανθρώπινο γένος.

Κατά την Ανάληψη Του, ο Κύριος έδωσε εντολή : πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, 20 διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ᾿Αμήν. (Ματθ.28,19-20) Πράγματι οι Απόστολοι και εν συνέχεια οι διάδοχοί τους, υλοποίησαν την εντολή Του Κυρίου, χωρίς κανένα υλικοτεχνικό βοήθημα (τι εξοπλισμό, αίθουσες και πνευματικά κέντρα διέθετα τότε;), αλλά φλεγόμενοι από το Πανάγιο Πνεύμα.

Οι τοπικές Εκκλησίες, στους πρώτους αιώνες, παρ’ όλους τους διωγμούς, αυξάνονταν αριθμητικά, ύστερα από μακρά δοκιμασία (με νηστεία, διδασκαλία, συμμετοχή στη λατρεία μέχρι τα αναγνώσματα κ.α.) των υποψηφίων μελών της-Κατηχουμένων και όταν ήταν έτοιμοι εισέρχονταν στην Εκκλησία δια του Αγίου Βαπτίσματος και των μετέπειτα μυσταγωγικών Κατηχήσεων. Από τον 5ο αιώνα και μετά, επικράτησε ο Νηπιοβαπτισμός και η Κατήχηση των παιδιών ανατέθηκε στον Ανάδοχο (κάποιο πιστό μέλος της Εκκλησίας που είχε το ρόλο του Εγγυητή ότι το παιδί θα κατηχηθεί Ορθόδοξα) αλλά και των γονιών του.

Οι αιώνες πέρασαν με όλες τις ιστορικές εξελίξεις και διακυμάνσεις και φτάσαμε στη χώρα μας στα νεότερα χρόνια. Κατά την κ. Μαρία  Καράμπελια (καθηγήτρια στην Ανωτάτη Ακαδημία Θεσσαλονίκης) σε σχετική εισήγησή της: « Ο Θεσμός των Κατηχητικών Σχολείων στην Ελλάδα» στα πλαίσια του Προγράμματος  Ιερατικών Σπουδών και του μαθήματος Εφαρμοσμένη Ποιμαντική, μεταξύ άλλων αναφέρει: «Αφού τα παιδιά εντάσσονταν στην Εκκλησία με τον νηπιοβαπτισμό, δημιουργήθηκε η ανάγκη να κατηχούνται μετά το άγιο βάπτισμα. Έτσι δημιουργήθηκε ο θεσμός των κατηχητικών σχολείων, που αν και αμφισβητήθηκε έντονα εξαιτίας της δυτικής του προέλευσης και της σύνδεσής του με τις θρησκευτικές οργανώσεις, υιοθετήθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος και καθιερώθηκε στον ελλαδικό χώρο.  Το 1870 η Σύναξη των Πρεσβυτέρων ιδρύει στην Αθήνα τα πρώτα Κυριακά Σχολεία. Ανάλογες κινήσεις είχαν προηγηθεί στον προτεσταντικό κόσμο, όπως στην Αγγλία (1775), την Αμερική (1824) και τη Γερμανία (1825). Ωστόσο, η κίνηση στον ελλαδικό χώρο θεωρήθηκε ως ύποπτη για δύο λόγους: 1. ο αποκλεισμός του άγαμου κλήρου από αυτή την προσπάθεια και 2. η ενεργός ανάμειξη του Παύλου Καλλιγά, που δεν έκρυβε την συμπάθειά του προς τον Προτεσταντισμό. Έτσι, με την παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεοφίλου η Σύναξη των Πρεσβυτέρων διαλύθηκε.

Μετά από πενήντα και πλέον χρόνια λειτούργησαν τελικά τα Κατηχητικά Σχολεία από, τον π. Μάρκο Τσακτάνη, εφημέριος του Ι. Ναού της Αγίας Αικατερίνης Πλάκας, τον π. Γεώργιο Μακρή  (1871-1942 Λαϊκός Ιεροκήρυκας και μετέπειτα Κληρικός του Πειραιά) και τις χριστιανικές ενώσεις και την αδελφότητα θεολόγων η «Ζωή». Η οργάνωση «Ζωή» με την προτροπή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου (Παπαδοπούλου) ανέλαβε την ίδρυση κατηχητικών σχολείων.

Τα πρώτα κατηχητικά βοηθήματα εκδόθηκαν από την αδελφότητα θεολόγων «Ζωή» και  την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος από το 1946.Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και τις αρχές της δεκαετίας του 1960 η Αποστολική Διακονία λαμβάνοντας υπόψη και τα βοηθήματα της αδελφότητας «Ζωή» και των άλλων θρησκευτικών οργανώσεων, συνέταξε νέα κατηχητικά βοηθήματα. Έτσι έγινε μια ουσιαστική προσπάθεια τα παιδιά να επανασυνδεθούν με την ενορία και να τονιστεί ο μυσταγωγικός και λειτουργικός χαρακτήρας του Κατηχητικού.

β) Δεοντολογία της Κατηχήσεως :

Τα Κατηχητικά Σχολεία γνώρισαν άνθιση στον ελλαδικό χώρο κατά τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Κατά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται κάποια κρίση. Υπάρχουν τρεις τάσεις απέναντι στο θεσμό των κατηχητικών σχολείων: της κατάργησης, της υπεράσπισης και της ανοχής. Σίγουρα η περίοδος της αίγλης τους έχει πλέον παρέλθει και υπάρχει δυσκολία ακόμη και στη χρήση του όρου λόγω της αρνητικής τους φόρτισης.  Γι’ αυτό και σήμερα χρησιμοποιούνται νέες ονομασίες, όπως Ενοριακές νεανικές εστίες, χριστιανικές συνάξεις νέων, χριστιανικές κινήσεις νέων, χριστιανικές νεολαίες, χριστιανικές μαθητικές ομάδες, νεανικές χριστιανικές συντροφιές,  κ.α.

 Ορισμένοι από τους λόγους που συνέβαλαν στο να προσλάβει ο όρος κατηχητικά σχολεία αρνητικό περιεχόμενο είναι οι εξής: 1. Η δυτική προέλευση και η σύνδεσή τους με τις θρησκευτικές οργανώσεις. 2. Η εσωτερική διάσπαση των θρησκευτικών οργανώσεων αποδυνάμωσε αισθητά τον Θεσμό καθώς και ο μεταξύ τους έντονος «εσωτερικός» ανταγωνισμός. 3. Η αυτονόμηση του θεσμού από την ενορία, αλλά και η δυσκολία αφομοίωσής του από την ενοριακή ζωή. 4. Ο ηθικοπρακτικός και σωφρονιστικός χαρακτήρας του περιεχομένου της κατήχησης. 5. Η αυτονόμηση της μελέτης της Αγίας Γραφής από τη λατρεύουσα κοινότητα της Εκκλησίας.  6. Ο χαρακτηρισμός των κατηχητικών ως «σχολείων», δημιούργησε πολλά προβλήματα σε σχέση με τον χαρακτήρα και τη μέθοδο διδασκαλίας. 7. Η ιδεολογοποίηση της πίστεως. 8. Η ανάπτυξη του Αγιορείτικου Μοναχισμού και η ακτινοβολία του στον κόσμο, που έστρεψε πολλούς νέους σε αναζήτηση αυθεντικότερων μορφών χριστιανικής ζωής.

Παρόλα τα παραπάνω και την κρίση που διέρχεται ο θεσμός υπάρχουν και ορισμένα θετικά στοιχεία που δεν πρέπει να παραθεωρούνται και να μηδενίζονται όλα : 1. Τα Κατηχητικά σχολεία στηρίζονται στον εθελοντισμό. Οι Κατηχητές δεν έχουν οικονομικές αμοιβές και όχι σπάνια δέχονται τις ειρωνείες του κόσμου. Εθελοντική είναι και η προσέλευση των παιδιών. 2. Με το θεσμό των κατηχητικών καλύφθηκε εν μέρει το πρόβλημα της ασφαλής ψυχαγωγίας των παιδιών, προστατεύοντάς τα ταυτόχρονα από άλλους κινδύνους. 3. Κατά την περίοδο της κατοχής είχαν οργανωθεί συσσίτια σε εθελοντική βάση από τους υπεύθυνους των κατηχητικών, όπου μπορούσαν να βρουν τροφή πολλά παιδιά, κάτι που συνεχίζεται τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και σήμερα σε πολλά Κατηχητικά.

Τα βασικά καθήκοντα του Υπευθύνου Ιερέως Νεότητος, κατά τη γνώμη μας πρέπει να είναι τα εξής:  1) Το συνεχές ενδιαφέρον, η προσευχή και η μνημόνευση των Κατηχητών και Κατηχητοπαίδων στο Ιερό Θυσιαστήριο.  2) Να εξασφαλίσει καταρτισμένους (πνευματικά και γνωσιολογικά) Κατηχητές. 3) Να υπάρχουν χώροι και να είναι πλήρως εξοπλισμένες (με υπολογιστή και προτζέκτορα), ώστε να υπάρχουν  ομαλές συνθήκες για να γίνεται το μάθημα και η ψυχαγωγία των παιδιών. Οι εποχές που το μάθημα γινόταν σε αποθήκες εκεί που φυλάσσονταν και τα χαλιά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. 4) Να είναι παρών και όχι απών  στο μάθημα , περνώντας τακτικά, έτσι ελέγχει το τι λέγεται στο μάθημα, τα παιδιά βλέπουν το ράσο και οι κατηχητές στηρίζονται ότι δεν είναι μόνοι.  5) Να απαντάει  έγκαιρα και σωστά σε αυτά που ζητούνται κατά καιρούς εγγράφως από την Μητρόπολη. 6) Να γίνονται τακτικά λειτουργίες για τα παιδιά των Κατηχητικών Συνάξεων. Στο τέλος να αφιερώνεται χρόνος για να εξηγήσει τα Ιερά σκεύη, τα άμφια κτλ. 7) Αν είναι πνευματικός, σε συνεργασία με τους Κατηχητές να φροντίζει τακτικά να γίνεται εξομολόγηση για τα παιδιά των Κατηχητικών Συνάξεων.   Αν δεν είναι να κανονίζει με τον πνευματικό της Ενορίας. 8) Σε συνεργασία με τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού να φροντίζει για την εξασφάλιση των απαραίτητων οικονομικών πόρων. Τα οικονομικά είναι περιορισμένα,  δεν θα ήταν κακό  να υπάρχουν δράσεις για την ανεύρεση και άλλων πόρων και χορηγιών. 9) Να μην αμελούμε και υποτιμούμε τις αθλητικές δραστηριότητες, οι οποίες είναι πολύ αρεστές και δημοφιλείς στα παιδιά. Χρειάζεται ενδιαφέρον και  φροντίδα. 10) Να αναπτύξει σχέσεις με τους γονείς, τα σχολεία της Ενορίας και γενικότερα επαφές με φορείς για την προαγωγή της συνεργασίας και αύξηση των αριθμών των παιδιών που συμμετέχουν στις Συνάξεις.        

                         

Τα βασικά καθήκοντα των Κατηχητών, αντίστοιχα πρέπει να είναι τα εξής :  1) Προσευχή και ενδιαφέρον  για τα παιδιά που τους έχει εμπιστευθεί φέτος ο Θεός δια του Επισκόπου. 2)  Να είναι ενεργά μέλη της Ενορίας που διακονούν και όχι «ουρανοκατέβατοι» και αποσπασματικοί. 3) Να μελετούν και να προετοιμάζονται για το μάθημα της Εβδομάδος Να μη τα αφήνουν στη τύχη και τελευταία στιγμή, ακόμη χειρότερα να μη προετοιμαστούν καθόλου.4) Να φροντίζουν έγκαιρα, σε συνεργασία  με τους άλλους Κατηχητές και όπου χρειαστεί η συμβολή του Ιερέως Νεότητος, για το κέρασμα, τις χειροτεχνίες, τις δραστηριότητες πριν, κατά και μετά το μάθημα, τις δημιουργικές απασχολήσεις κ.α. 5) Να φροντίζουν για την ασφάλεια και την υγεία των παιδιών τόσο κατά την παραμονή τους στην Ενορία, όσο και κατά την αποχώρησή τους. Δεν αφήνουμε παιδιά να φύγουν μόνα τους χωρίς συνεννόηση και άδεια των γονέων. Φροντίζουμε να υπάρχει κουτί πρώτων βοηθειών για τυχόν ατυχήματα στην Ενορία (σε συνεργασία με τον Ιερέα Νεότητος). 6) Δεν έχουμε το άγχος να βγάλουμε μία ύλη, δεν βιαζόμαστε όταν μιλάμε ή φωνάζουμε και φροντίζουμε να εξηγούμε τους θεολογικούς όρους στους οποίους για εμάς είναι αυτονόητοι   όχι όμως και για τα παιδιά.  7) Αν δεχτούν ερώτηση από τα παιδιά, που δεν γνωρίζουν να απαντήσουν ή δεν είναι εντελώς σίγουροι, είναι προτιμότερο να πουν ότι θα  απαντήσουν στο επόμενο μάθημα, παρά να δώσουν μια βεβιασμένη και λανθασμένη απάντηση.8) Φιλική επαφή με τους γονείς των παιδιών, συζητάμε για την πρόοδό τους, φροντίζουμε να ενημερωθούμε για τυχόν προβλήματα υγείας (μήπως δεν πρέπει να αθληθεί στο προαύλιο) ή αλλεργίες σε κάποιες τροφές για το κέρασμά του και γενικότερα ενημερώνουμε και ζητούμε την συγκατάθεσή τους για δράσεις εκτός Ενορίας. 9) Για θέματα πνευματικά που τους εμπιστεύονται τα παιδιά, πρέπει να τα παραπέμπουν στον Ιερέα, δεν προσπαθούμε να τον αντικαταστήσουμε εμείς!

γ) Προοπτικές  της Ορθόδοξης Κατήχησης. 

Κατά καιρούς υπάρχουν οι εξής βασικοί  προβληματισμοί: α) Πώς θα διασφαλιστεί ο εκκλησιολογικός χαρακτήρας της ποιμαντικής της Εκκλησίας προς τα παιδιά και τους νέους;  β) Πώς θα ξεπεραστεί η κρίση των Κατηχητικών και πώς θα εμπνευστούν οι νέοι προκειμένου να γίνουν συνειδητά μέλη της Εκκλησίας; γ)Με ποιον τρόπο θα ξεπεραστούν οι προκαταλήψεις των τελευταίων χρόνων και θα προσλάβει η κατήχηση τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο που είχε κατά την αρχαία περίοδο; και δ) Ποια πρέπει να είναι η ποιμαντική της Εκκλησίας προς την κατεύθυνση αυτή;

Προσπάθειες απαντήσεως: 1^ον Ο θεσμός των Κατηχητικών να ενταχθεί στην Ενορία. Χρειάζεται όλες οι δραστηριότητες της Κατηχήσεως να λειτουργούν με την ομόθυμη συμπαράσταση και ευλογία του Επισκόπου και του Εφημέριου.  2^ον Η Κατήχηση αξίζει να προσλάβει μυσταγωγικό χαρακτήρα. Σταδιακά ο κατηχούμενος μπορεί να αποκτήσει εμπειρικά ορθόδοξη δογματική συνείδηση.  3^ον Η εισαγωγή στην πίστη συνεπάγεται μύηση και στο ήθος της Εκκλησίας, το οποίο είναι ασκητικό, ευχαριστιακό, ήθος ταπεινώσεως και συντετριμμένης καρδιάς. 4^ον Δεν μπορεί η Κατήχηση να είναι ορθόδοξη αν δεν εισάγει τον κατηχούμενο στη Λατρεία της Εκκλησίας. 5^ον Η εισαγωγή στη Λατρεία συνεπάγεται και εισαγωγή στην τέχνη της Εκκλησίας (μουσική, αγιογραφία κ.α.). 6^ον Επαναδραστηριοποίηση του θεσμού του αναδόχου με την ευθύνη της Ενορίας. Σε επίπεδο Μητροπόλεως θα μπορούσε να λειτουργήσουν σεμινάρια για τους γονείς και τους αναδόχους. 7^ον Έχει μεγάλη σημασία το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο ζουν τα παιδιά. Η οικογενειακή ζωή είναι το μέτρο της πνευματικής προόδου των χριστιανών οι οποίοι ζουν στον κόσμο. Ο Ιερέας και ιδιαίτερα ο Ιερέας Νεότητος οφείλει να αποκτήσει επαφή και σύνδεση με το κύτταρο της Κοινωνίας μας. 8^ον Συνεργασία και επαφή Κληρικών και Κατηχητών με τα σχολεία της περιοχής. Εκεί θα βρούμε τα παιδιά που δεν έρχονται στην Εκκλησία και το Κατηχητικό. 9^ον Λειτουργία Εκκλησιαστικών Κατασκηνώσεων σε επίπεδο Μητροπόλεως που δίνεται τη δυνατότητα να βιωθούν εμπειρικά οι αλήθειες της χριστιανικής πίστης και έχουμε τα παιδιά στη διάθεσή μας 24ώρες το 24ώρο. Όπου δεν υπάρχουν ικανές εγκαταστάσεις, έχουμε και την εναλλακτική επιλογή του θεσμού Κατασκήνωση στη πόλη, που τα παιδιά έχουν κοινό πρόγραμμα, εκτός από διανυκτέρευση το Καλοκαίρι ή στις διακοπές του Πάσχα ή του Καλοκαιριού. 

Ολοκληρώνοντας το εκτενές αυτό άρθρο μας αγαπητοί Αναγνώστες, συμπερασματικά αναφέρουμε πως η Κατήχηση μαζί με την Λατρεία, είναι από τις βασικότερες λειτουργίες της Εκκλησίας μας και οφείλουμε να τις βιώνουμε και να τις μεταδίδουμε ανόθευτες. Τα σύγχρονα προβλήματα  είναι πολλά, αλλά και στο παρελθόν υπήρχαν εξίσου, τα πράγματα πρακτικά δεν ήταν σχεδόν ποτέ  ιδανικά για την Εκκλησία. Δεν πρέπει να απογοητευόμαστε ή να ξεθωριάζει ο ζήλος μας, για ότι αρνητικό προκύψει στη συνεργασία μας στην Ενορία και από τα πρόσωπα που την διακονούν.  Με διάλογο και κυρίως αρετές όπως η ταπείνωση, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Άλλωστε ο Θεός φωτίζει και ενεργεί, εμείς απλά είμαστε όργανά Του. Η κάθε Μητρόπολη οφείλει  να είναι ανοιχτή σε οτιδήποτε ανθρωπίνως μπορεί να βελτιώσει ή να θεραπεύσει τη διακονία αυτή. Μη έχουμε την απαίτηση και βιαζόμαστε  να δούμε αμέσως καρπούς στις προσπάθειές μας. Εμείς σπέρνουμε το πότε θα καρποφορήσει  και ποιος θα θερίσει είναι υπόθεση Του Θεού. Οι εμπειρότεροι, Κληρικοί και Κατηχητές να φροντίζουν να μεταδίδουν τη γνώση και την εμπειρία τους στους νεότερους, αλλά και οι ίδιοι να λαμβάνουν την φρεσκάδα και τον ζήλο των νεότερων, καθώς  τα χρόνια, κόπωση και η εξοικείωση πολλές  φορές την στερούν.

ΠΗΓΗ : Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Αναδημοσίευση : http://euxh.gr Συντάκτης  π.Αντώνιος Χρήστου

Κατηχητικά Προφήτη Ηλία 2019-2020.