του π. Αντωνίου Χρήστου
Χριστός Ανέστη αγαπητοί μου Αναγνώστες! Η
Ανάσταση του Χριστού, το κορυφαίο γεγονός της πίστης μας, δεν αναγγέλθηκε πρώτα
σε Βασιλείς και Άρχοντες, αλλά σε ταπεινές γυναίκες: τις Μυροφόρες. Η Εκκλησία
μας τιμά αυτές τις γενναίες γυναίκες την Κυριακή των Μυροφόρων, και όχι άδικα.
Η παρουσία τους στο μνημείο του Χριστού δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση αγάπης και
ευλάβειας. Ήταν μια πράξη τολμηρής πίστης μέσα σε μια περίοδο φόβου, σιωπής και
απογοήτευσης. Σήμερα, σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από την ατολμία, τον φόβο
και την πνευματική σύγχυση, το παράδειγμα των Μυροφόρων γυναικών προβάλλει ως
ζητούμενο και κάλεσμα για κάθε Χριστιανό.
Οι Μυροφόρες γυναίκες δεν υπολόγισαν τίποτα μπροστά στην αγάπη τους για τον Σωτήρα Χριστό. Ούτε τη φρουρά του Πιλάτου, ούτε τη σφραγίδα του τάφου, ούτε την κατηγορία της "συνωμοσίας", ούτε καν τον φόβο του Ιουδαϊκού Νόμου και των προκαταλήψεων που απαγόρευε την προσέγγιση στο σώμα ενός νεκρού που θεωρούταν "ασεβής στα μάτια του λαού". Αυτές οι γυναίκες, παρόλο την θλίψη τους, δεν έπαψαν να πορεύονται, να ελπίζουν και να ενεργούν.
